Maandag 24 september 2007
Daar streef ik ook naar,met heel mijn hart...

Daar streef ik ook naar,met heel mijn hart...
Verhaal van een SLECHTVALK
Zoals zoveel zondagen zijn we weer eens naar ONS Delftsehout geweest,en maakten natuurlijk weer wat mee. Sjefke onze stoere teckel van het eerste uur ging helemaal uit zijn teckelbolletje toen hij merkte dat we wat anders gingen doen dan hetzelfde uitje van de dag.Blij kwispelend met zijn staartje zat hij ongeduldig op de achterbank van de auto,tot we bij de kinderboerderij en de parkeerplaats aankwamen.Na een heerlijke wandeling door het bosgedeelte,en na heel wat gesnuffel en de(nodige)andere zaken gedaan te hebben,zagen we in de verte "het rieten dak"liggen.Dat is een restaurant wat vroeger een molen is geweest, wat nu voor feesten wordt verhuurd,en waar je ook voor een gewoon kopje koffie terecht kan.Het is heel hondvriendelijk,en dat is best fijn zodat je na zo,n pittige wandeling even kan uitrusten op het terras onder de bomen.Het was er aardig bezet met fietsers en andere natuurliefhebbers.Ik kwam natuurlijk weer in gesprek met een stel die al hadden plaatsgenomen op een bank waar meer mensen konden zitten,dus dat deden wij ook.Manlief ging naar binen om wat lekkers te halen,en in die tussentijd kwam er heel gezellig een man bij zitten,die een slechtvalk op zijn hand had zitten.Dat zie je natuurlijk ook niet elke dag,dus wij wilden het naadje van de kous weten.De man vertelde dat hij voor het ministerie werkte en deze vogels zelf ook fokte.Het beest had een kapje voor de ogen om rustig te blijven,en toen hij dat weg haalde zag ik pas zijn prachtige ogen,en hoe hij aan de man gewend was.Hj was pas 4 maanden oud,maar de man vertelde waar hij allemaal voor werd gebruikt.Op vliegvelden,om de meeuwen weg te jagen,zodat ze niet in de motoren terecht komen,op begraafplaatsen om de konijnen te vangen,die holen graven onder de grafzerken die dan weer verzakken,op scholen om voorlichting te geven,en zo vertelde de man er lustig op los.Terwijl hij het dier liefkoosde.Ik weet nu ook dat ik het snelste dier ter wereld zat te bewonderen.Want als hij al cirkelend in de lucht omhoog is geklommen nadat hij zijn prooi heeft ontdekt,dan laat hij zich omlaag vallen met een snelheid tussen de 350 en 400 km.per uur. DAT IS WEL IETS OM BIJ STIL TE STAAN,ONGELOOFLIJK!!!
morgen is mijn oudste kleindochter LARISSA jarig!!!!!!!!
TJA...................
Even gezellig puzzelen?
Looking back
Wang aan wang met mijn lieve dochter op mijn verjaardag,april 2003
Verhaal van een kattenliefhebster
Celine Dion met TITANIC fragmenten
LAAT IK HET NIET MERKEN!!!!!!!!!!
Mijn twee lieve zussen,in voor en tegenspoed!
Mijn zoon en schoondochter(twee handen op 1 buik)
KINDEREN
WONDERKIND
MAMMA
De jeugd van tegenwoordig....
Zielige houtduif...
Vrijdag j.l kreeg ik opeens de geest om mijn fietsenbox op te ruimen,omdat het dak lekt.Die box hoort wel bij 2 huizen maar is in de andere straat gelegen.Het staat er vol met dingen die eigenlijk naar de kringloopwinkel moeten.En VOOR dat er helemaal niks meer van over is,door het vocht:vond ik het nu wel eens tijd worden.Het hoofdpad ernaartoe is afgesloten door een deur,omdat er in het verleden nog wel eens ingebroken werd.Dus hebben we onder elkaar geld gelapt,en een handige buurman heeft er een mooie deur ingezet.Met een flinke zwaai opende ik de hoofddeur,en tegelijkertijd rolde er een jonge houtduif voor mijn voeten.Het arme dier had een gebroken vleugel die ook nog met bloed zat.Hij lag op zijn zij en had de grootste moeite om overeind te komen.Ik kreeg het helemaal warm van de schrik en werd overmand door medelijden.Mijn opruimplannen werden gelijk opzij gezet en ik pakte hem voorzichtig op om iets te zoeken waar het beestje even in kon.Maar aangezien er 5 poezenkinderen bij mij thuis op wacht zaten ,moest ik wat anders verzinnen.Nou ben ik in het gelukkige bezit van een hele lieve zus,die pal onder mij woont.Dus heb ik haar even een vervoerboxje van mijn balkon laten halen,waar ik normaal mijn katten in naar de dierenarts breng voor de jaarlijkse entingen of ander ongemak.Ik heb gelijk vriendlief gebeld,die heel toevallig op weg naar mij toe was.En samen zijn we naar de WULP gereden,dat is een vogelopvang die alle dagen en avonden open is.Onderweg heb ik hem eens goed bekeken,want ik vond hem zo mooi van kleur.Normaal kijk je er niet meer naar omdat de hele stad er vol van is,maar toch zijn ze prachtig!!!Het was nog maar een jonge vogel,dat kon je aan zijn snavel zien,en er zaten wat bultjes op.Ik dacht misschien juist nog omdat hij zo jong was...Toen we bij de opvang kwamen,was het een drukte van belang van in en uitlopende mensen,die allerlei dieren aan het verzorgen waren.Dan zie je toch wel het belang van zo,n opvang,die geheel door vrijwilligers gerund wordt.PETJE AF voor deze lieve mensen!!!We hoopten dat zijn vleugel misschien nog kon worden gespalkt of zoiets,maar we kregen slecht nieuws.Het arme beest had ook nog de duivenpokken,dus hij kon niet meer beter worden en moest gelijk inslapen,want hij leed al heel erg.Wat was ik blij dat ik de fietsenbox WILDE opruimen,anders had hij nog langer liggen lijden.Nu had hij geen pijn meer,en kreeg dit avontuur toch nog een goed einde!
Heb geen vrees
Eerbetoon aan de GROOTSTE tenor van deze eeuw...LUCIANO PAVAROTTI
OO,DAT INTERNET TOCH!!!