eens......

Wist u dat... de jongste moeder ter wereld slechts 5 jaar oud was toen ze haar kind kreeg? Lina Medina was 5 jaar, 7 maanden en 21 dagen oud toen ze haar eerste kind baarde. Lina Medina was geboren op 27 september 1933 in Paurange in Peru. Haar ouders brachten haar naar het ziekenhuis, omdat ze dachten dat Lina een tumor had. In het ziekenhuis bleek dat Lina zwanger was. Een maand later, op 14 Mei 1939, werd haar zoon geboren door middel van een keizersnee. Dr. Gerardo Lozada en Dr. Busalleu waren de chirurgen die haar geholpen hebben. Voor de operatie bracht Dr. Lozada haar nog naar het ziekenhuis in Lima om te onderzoeken of Lina echt wel zwanger was. Dit geval is in detail gerapporteerd door Dr. Edmundo Escomel in La Presse Medicale. Het kind was helemaal gezond en woog 2700 gram bij de geboorte. Lina noemde haar zoon Gerardo, die opgroeide in de veronderstelling dat Lina zijn zus was. Op 10-jarige leeftijd ontdekte Gerardo dat Lina zijn moeder was. Gerardo overleed in 1979 op 40-jarige leeftijd aan een ziekte aan het beenmerg. Het is onbekend of er een connectie bestaat tussen deze ziekte en het feit dat zijn moeder zo jong was toen hij geboren werd Bron: http://www.telegraphindia.com/1020827/asp/foreign/story_1140311.asp http://youngest_mother.tripod.com/ http://en.wikipedia.org/wiki/Lina_Medina http://www.snopes.com/pregnant/medina.asp Sluit dit venster Mail dit 'wist-u-datje' naar een vriend(in) << Vorige weetje Volgend weetje >> © Copyright 2003 - 2006 Metis Online All Rights Reserved.

groetjes van sonnepon.

dag mensen

Ze is nu bijna 5 jaar jong,Bora mijn Turkse lapjes poes.Ze is nu een plaatje,dat was wel anders toen ik haar vond op mijn vakantie in Alanya.We gingen steeds naar hetzelfde plekje op het strand,omdat het heel gezellig was met elke dag meer leuke mensen waar we kontakt mee hadden.Er was ook een jong stel bij die op huwelijksreis waren,en in een appartement naast ons logeerden.Ze woonden in Rotterdam,en werkten in de artiestenwereld en waren vaak lang van huis.Toen ze op een goede dag zich bij ons clubje aansloten hoorde ik hoe ze een zwerfpoesje van de verdrinkingsdood hadden gered.Er waren in de tuin van hun appartement wat Turkse kinderen aan het voetballen met dat poesje en hadden haar net van de glijbaan in het zwembad laten gaan(voor de lol).Net op dat moment kwamen zij naar buiten en hebben gelijk dat beest eruit gehaald.Het was net op tijd,en het arme dier was meer dood dan levend.Omdat ze elk jaar daar logeerden mochten ze van de baas van het appartement voor het diertje zorgen.Maar alleen op het balkon mocht het beestje zolang verblijven.Maar ja,hun vakantie liep al in de laatste week en hoe moest het nu verder?Intussen was het poesje al helemaal zindelijk en sliep in een doosje naast een kattebakje.Telkens als ze de deur van hun kamer opendeden dan kwam ze met haar wankele pootjes naar ze toe.Ze was al wat aangesterkt door het goede voer wat ze nu kreeg .Het stel was bezorgd over hoe het nou verder met dat beestje moest gaan,en hadden er slapeloze nachten van.Want er zijn zoveel zwerfkatten en honden,en wie garandeerde hun dat er nog iemand voor het poesje zou zorgen?Die kans was heel klein.Ik vroeg of ik hem even mocht zien,en ben gelijk met hun mee gegaan,want dat hoef je maar 1 keer aan mij te vertellen.En daar zat ze op het balkon op een terrasstoel naar me te kijken.Wat was ze klein en wat een dun nekje had ze.Ze was helemaal vuil van de straat,maar wat was ze allert!!!Hele pientere oogjes keken mij aan,alsof ze zeggen wou:Met jou wil ik mee!Intussen was mijn vriend ook naar ons toegekomen en toen hij haar optilde paste ze helemaal in de palm van zijn hand.Die smolt gelijk helemaal weg van haar.We zijn even in beraad gegaan over de situatie,want ik wilde haar wel meenemen naar Nederland.Dat stel zou 5 dagen later terugvliegen,en wij pas 12 dagen later,dus wat nu?Om te beginnen zijn we naar een dierenarts gegaan en hebben haar laten onderzoeken,en laten enten.Dat was allemaal goed gelukkig,en de arts gaf alle papieren mee.Nou is het geval dat Turkije er niet zo,n probleem van maakt als een zwerfdier het land gaat verlaten,na alle inentingen.Maar van Nederland was ik niet zo zeker.Toch wilde ik de gok wagen voor de ukkepuk.We noemde haar naar het appartement waar ze gevonden was ;BORA BORA".Elke dag gingen we kijken naar haar,totdat ze meeging met dat  lieve stel uit Rotterdam,want zo hadden we het afgesproken.Wij vierden gewoon verder onze heerlijke vakantie,en zij gingen met hun drietjes terug naar Nederland.En via de tellefoon belden we elkaar over de gang van zaken.Toen ze thuis waren gekomen vertelden ze dat alles goed was gekomen bij de douane.Nadat de papieren waren bekeken konden ze gelukkig doorlopen met Bora.En in het vliegtuig had ze zoveel bekijks van kinderen die helemaal verteder waren,want ze mocht als handbagage mee op schoot.Wat een avonturen heeft ze meegemaakt!!!En later toen wij zongebrand en uitgerust ook weer thuis waren hebben we nog een leuke dag gehad met dat lieve stel uit Rotterdam.Want ze zijn haar komen brengen naar haar nieuwe huis in het Haagje.En nu is ze de allerslimste poes die ik heb,en ziet mij als haar moeder.Ze is zo gezond als een vis en is heel ondeugend,ook naar mijn andere poezenkinderen toe.En zeg nou zelf...welke Turkse poes heeft zoveel avonturen beleefd in zo,n korte tijd en is er zo goed vanaf gekomen?Ik denk helaas maar heeeel weinig.....

Als mijn 9 jarige poes Katja zo,n manie heeft,nou berg je dan maar!!!Dan sjeest ze naar alle hoeken van het huis met galopperende draf,en laat duidelijk merken dat ze aanwezig is.De andere 4 poezenkinderen in volledige ontreddering achterlatend.Met dikke staarten als vossen kijken ze haar na,omdat ze dat helemaal niet gewend zijn van een poes die normaal gezien bijna onzichtbaar is.Het is dan een echte tuttebel die snel beledigd is en zo haar eigen leventje leid.Ze heeft zo af en toe de behoefte om bij me te komen voor wat kopjes,die ze me lief mauwend komt geven en sabbelt dan gelijk even aan mijn mouw.Ik denk dat dit toch een overblijfsel is van de tijd dat ze nog een kitten was.Toen ik haar 9 jaar geleden ging halen deed de eigenaar open,en naast hem stond een prachtig witte poes met vijandige ogen naar me te kijken.Ja,wat wil je ook he,als al je kinderen maar weggehaald worden?Het nestje bestond uit 5 cyperse poezen en katers,perfect getekend en prachtig van kleur.De man vertelde mij dat de vader precies zo van kleur was.Hij was echter 2 dagen eerder van het balkon van de flat gevallen en heeft dat niet overleefd.Toen ik hoorde welke van de 5 het eerste geboren was,maakte ik mijn keus.Het werd dus Katja :mijn REN-MANIE-POES!!!

Allereerst wil ik oude blogvrienden en vriendinnen van harte welkom heten op mijn nieuwe weblog. En voor nieuwe bezoekers maak ik nu even een gezellig kennismakingspraatje.Zoals jullie aan de rechterkant hebben kunnen lezen,heet ik Sonja.Ik ben moeder van een zoon van 34 jaar  en een dochter van 38 jaar jong.Mijn zoon is getrouwd en is vader van mijn kleindochter die dit jaar 5 jaar jong wordt.Een heerlijk kind waar ik veel mee opgetrokken heb voor dat ze naar schooltje ging.Dat is nou eenmaal de volgende fase in haar kleine leventje.Ze vind het heerlijk op school en ontwikkeld zich als een sociaal wijvie die veel vriendinnetjes heeft en altijd haar vrolijke petje op heeft.In 2006 moest ze helaas een zware operatie ondergaan aan de lever.Dat is achteraf gezien heel positief verlopen,want het was een goedaardige cyste die aan de buitenkant van de lever zat.Daardoor kon hij zonder erge beschadiging verwijderd worden.Jullie begrijpen wel dat we allemaal grote zuchten van verlichting hebben geslaakt.En nu is ze weer zo gezond als een visje,heerlijk he? Mijn dochter is ook getrouwd en heeft een druk gezin met 2 dochters en 1 zoon.De oudste is een heerlijk meid van 11 jaar,die echt van het leven geniet en heel spontaan is,ook voor haar heb ik gezorgd als mijn dochter moest werken,tot ook zij naar school moest.Haar tweede dochter van 7 jaar heeft op de creche gezeten terwijl mijn dochter moest werken,en is daardoor heel erg zelfstandig geworden.Het is ook een lekker wijvie die al heel jong met poetsdoekjes door het huis liep om mamma te helpen, haar kamertje is altijd netjes en ze is o,zo bezorgd om haar kleine broertje van bijna 2 jaar.Dat is een ventje om op te vreten en hij tutteld de hele dag lachend door het huis en maakt met iedereen grapjes,zo klein als hij is.Als ik op bezoek kom dan sprijd hij zijn kleine mollige armpjes uit en lacht breeduit!  Het zijn mijn 4 rijkdommen.....buiten mijn eigen rijkdommen natuurlijk,die altijd voor me klaarstaan mocht ik ze nodig hebben.Onze band is heel hecht,terwijl we elkaar toch niet overlopen.Want mijn zoon heeft een eigen autobedrijf met garage,en mijn dochter werkt buiten haar 3 kids ook nog 3 dagen bij een verzekeringskantoor,dus ze hebben een druk leven allemaal.Zelf werk ik al zo,n kleine 3 jaar in een verzorgingshuis,dat doe ik 3 ochtenden van 9 tot 1 uur.Het geeft me een heerlijk gevoel om eenzame mensen in een hele kwetsbare periode van hun leven een beetje steun te geven,door middel van een bezoekje of door mee te gaan voor een doktersbezoek.Ook help ik in het restaurant met het serveren van de maaltijd,en sinds kort heb ik 2x in de maand een naaihoekje om kleding te verstellen voor bewoners die heel weinig de deur uit komen,doordat ze slecht lopen of bedlegerig zijn.En 1 ochtend loop ik op 3 etages de koffieronde,met een gezellig praatje erbij.Ik vind zelf dat ik een rijk leven heb,buiten mijn hobby,s en huisdieren dan.Maar daarover vertel ik jullie een volgende keer weer......want het moet wel spannend blijven nietwaar?

   Sonnepon is weer van de partij !!!Dag lieve allemaal!