Donderdag 31 juli 2008

Pas op-lief!

Pas op-lief!

In mij schuilt het kind

van de

eeuwige rebel

-pacifist, greenpeaceactivist-

praat vaak snijdend, met

het hartje

op mijn tong, spreek woorden

die kunnen raken;

ironie huist

startklaar op

een snelle lip, naast buurman

die sarcasme heet; en

laten we de mix maar

smaken, met een

dressing van cynisme

-wereldverbeteraar, anarchist-

noem het, wat

je wilt; en

toch zeg jij

-eeuwige optimist-

pas op, zij is wel

lief.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

De wonden likken.

De wonden likken

Mijn ziel breekt open,

schreeuwd haar

oude pijnen;

verdriet vloeit door

de pen,

woorden

bloeden op papier;

ja, het is tijd

tijd, deze

wonden te likken

ik val, en

val;

steeds dieper

in de armen van

mijn geliefde

poëzie.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Wezenlijk.

Wezenlijk

"Kijk en zie" sprak jij

maar ik

had mijn hart

met open ogen versloten;

tastte, probeerde

te voelen, wat

onvindbaar was

althans, zo dacht ik;

draaide mezelf in cirkels

maar toch geen

open lijn

te bekennen;

in deze

zoektocht naar

dit "zien"

vergat ik enkel en

alleen een ding,

namelijk dat

het wezenlijke

de mens

voor ogen

verborgen blijft.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Zwerver der zeeën.

Zwerver der zeeën

Vrij en ongebonden in

oneindige dieptes

van blauwe

oceanen, met

slechts

wind en getijden

als mijn

vrienden; op

een odyssee door

ruimtes zonder

einde of

tijd; daar

waar gouden

zonnestralen en

zilveren maanlicht verzinken

aan wijde horizonnen,

is mijn thuis, enkel

het water

als levenselement; ben

vrijbuiter, en

liefste kind

des

Neptunus;

altijd ongebonden

als

zwerver der zeeën.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Reflectie.

Reflectie

Woorden op

papier, spiegelen

gedachtenstromen weer;

terugkaatsing der

emoties als

delstoffen van

vreugde en verdriet; levenslessen

gereflecteerd in

kracht van

poëzie.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Kernsplitsing.

kernsplitsing

Kernreactie der

liefde

splitste

mijn zware

gevoelsmolecule

twee lichtere.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Stilte.

Stilte

Het was niet

stilte, die

alles sprak, wat

allang gezegd, met

snijdende tongen;

ook niet bedroefde

zang van

neerstrijkende kraaien

in vroege ochtendmist, wijl

jij lakens

onaangeroerd achterliet, die

ik nog steeds

beween; neen

slechts het geluid

der schervenlagen

op koude grond; splinters

van een gebroken hart

spreken enkel en alleen

stilte.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Dorst.

Dorst

Zielsakkers liggen verlaten,

eenzaam in een schrale

wind, en er is

geen leven, wat

nog groeit;

keel is schor, te veel

gehuild; en

ogen genadeloos

verbrand

door felle zon;

mijn hele zijn

schreeuwt om

elke druppel water,

broodnodig

levensvocht;

ik heb dorst.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Abstract.

Abstract

Deze hersenen denken

vandaag niet rond,

maar abstract; waar

mijn angsten liggen

op het canapé in

een donkere hoek,

abstraherend; en emotie

weer eens zegevierd

over ratio, daar

zit ik te bedenken,

of alles wel

de moeite

waard is.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Zakdoekmoment.

Zakdoekmoment

Gevangen in mijn

ooghoek, hangt ie

tussen elders, en

nergens

vasthouden, of

juist loslaten; wat

wordt het nou, in

tweestrijd met gevoelens;

lippen beginnen al

te trillen, tranen

krijgen langzaam

overhand; lang

weggestopt, maar

dit innerlijke kind

maakt zich

nu even vrij;

van verdriet,

pijn, al

de angsten;

ik laat

mijn

zakdoekmoment

eruit.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Blootgeving.

Blootgeving

Ik geef dit wezen bloot

van alle angsten, die

gedragen door moedvlagen

in jouw beschermende armen neerstrijken, waar

zwakheid eindelijk haar gezicht

verliest, vrijgemaakt

door hetgene, wat

nu open voor je ligt;

liefde openbaard mijn

ware aard, komt dichterbij

een eigen

ik, ontbonden van

verdriet en pijn, is

deze beklemming onvoorwaardelijk

vrij; enkel

-voor jou-

geef ik

mij bloot, ben

wie ik ben, en

ook werkelijk mag

zijn.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

dichterlijke woordenvloed.

Dichterlijke woordenvloed

Gesteente des levens

rotsformaties met

toppen der vreugde,

diepe dalen

overspoeld door

zilt water des verdriets,

continue stromende massa

vermengd in

dichterlijke woordenvloed.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Morbide canapé.

Morbide canapé

De dag hangt,

als onheil strekkende

uitspraak tussen

muren vol van eenzaamheid;

wat gisteren nog

kleurde, verbleekt

vandaag jammerlijk

in spiegels der tijd;

gisteren is niet meer, en

morgen zal nooit

komen, want

ik verrek onder

de levenden doden

verlaten op het

morbide canapé

in rotatie der gedachten; enkel

druppels rode wijn, die

langs witte lippen

wenen, zoals tijd loopt

door deze handen; en

ik vervloek

mijn dood,

deze dag

is niet de dag

te creperen.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Guillotine.

Guillotine

Heb vandaag mijn kop

onder de arm

genomen; gedachten

wegen zwaar, waar

overgebleven dromen

nu schuilen in

natte okselholtes, die

angst zweten;

ik koester alles, wat

nog is, en

loop heel hard; met

ingetrokken nek, om

de guillotine des levens

ontkomen.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Schrijfvolwassen.(opgedragen aan less-no more)

Schrijfvolwassen

Altijd al

geschreven, door

de jaren heen

levenslessen neergepend, in

woorden op papier

klein en minuscuul, maar

elke letter

een verhaal;

verwerking van

pijnen, geleidelijke

groeiproces

stap voor stap;

soms rozengeur, dan

maneschijn; lang

verleden tijden

telkens weer herbeleefd

dit kind is

groot

geworden;

schrijfvolwassen

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Radicaal.

Radicaal

Strevende naar

diep ingrijpende hervormigen,

aanvaard ik

uiterste consequenties van

mijn eigen zienswijze, in

een aanspraak op het

voorrecht, dat

ook ik mezelf als

menszijnde

mag uiten; al

kost dit

mij vaak genoeg

-radicaal-

de kop.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Rotatie.

Rotatie

Mijn wereld staat stil

houdt op met draaien

viel huilend uit de

hemel;

heb haar in een tas

gestopt, waar nu

gedachten om eigen

as roteren; schouw

deze aardbol met me

mee, als lastpak van

verdriet.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Nachtstilte.

Nachtstilte

Ik schreeuw

jouw naam, in

fluweelzacht donker van

deze nacht; waar

hartstilte

droevig weergalmd

tussen nu en

hiernamaals;

ruimtes zonder tijd,

besef, laat staan

begin of einde; daar

sterft mijn ziel

vannacht nog; niet

morgen, niet

gisteren; neen

op dit moment

ween ik

het universum, omdat

gemis struind

door dit leven,

verlangend naar

de absolutie van

je zijn.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Broekzaknostalgie.

Broekzaknostalgie

Heb jouw glimlach

in mijn broekzak

gestopt, als

goudmunten der

herinneringen, schuilend

tussen haarspelden en

verkreukelde parkeerbonnen, als

kleinood van vervlogen

liefde

retourtje naar de oude tijd;

broekzaknostalgie onder

spijkerstof en zakdoeken

klein, onbenullig; toch

sentimentalisme van

hele grote

waarde.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 juli 2008

Verlaten huid.

Verlaten huid

Zo!

Vandaag

ga ik

mezelf vervellen; heb

mijn huid

vastgespijkerd

op tapijt, als

trofee der overwinning;

waar verschrompelde cellen

nog kronkelen

in geleefd verdriet en

pijn, daar

baar ik

nieuw leven uit

een eerste schreeuw

tastbaar, dichtbij;

verlaten gaapt

oud omhulsel op

vloeren der eenzaamheid

voorgoed achtergelaten;

mijn jongste ik

reikt naar

de zon.

Geschreven door Littledolphin om 00:00 Reageer op dit bericht

Pas op-lief!

Reageer op dit bericht

De wonden likken

Wezenlijk

Zwerver der zeeën

Reflectie

kernsplitsing

Stilte

Dorst

Abstract

Zakdoekmoment

Blootgeving

Dichterlijke woordenvloed

Morbide canapé

Guillotine

Schrijfvolwassen

Radicaal

Rotatie

Nachtstilte

Broekzaknostalgie

Verlaten huid

Meer van Spirit of littledolphin