Zon.

Zon.
Soms.

Soms
Soms wil ik
dit gevoel weer
kennen, hoe
het is te rennen
springen, over
stok en steen
soms wil ik
graag weer weten
hoe het is
gezond te zijn.
Holocaust.

MS-zo zit dat.
Dromen.Dromen
In dromen
kan je
springen
klimmen
dansen
lopen
is MS
dan ook een droom?
©Littledolphin
Spontaan.

Spontaan
De dag ontwaakt
beweeg mijn handen
mijn benen, voel
iets, niets;
wil het vandaag wel?
En spontaniteit
is er niet meer,
helaas.
In-valide.
Stukken liefde.

Stukken liefde
Stukken liefde
breken uit mijn
hart, bloeden
stromend gevoel
diep gekwetst
glijden emoties
trekken mij
naar gronden
der alleenzijnheid.
Over vechten gesproken.

Over vechten gesproken
Je zegt, ik ben
een vechter, maar
toch woont vaak
moedeloosheid in
mij, die diepe
wonden knaagt, waar
moede gedachten
het onbegrijpelijke
stromen, daar
klamp ik mezelf vast
aan laatste
halmen
hoop.
Satanische gruweldaden.

Oorlogsogen.

Zwijgend.

Zwijgend
Zwijgend houden mij
verdrietdraden gevangen
klanken zoeken naar
woorden, een gevoel
van vroeger
pijnen kerven bloed
in herinneringen, die
vandaag niet meer
zullen sterven, omdat
afscheid de toekomst
versluierd heeft.
Verlangen.
Puur.

Puur
Ik zie de puurheid
in jouw ogen
onvermengd gevoel
waarin mijn adem
tastend naar
je ziel reikt
innig verstrengeld
in afwachting
van het
morgen.
Verberging.

Verberging
De nacht verborg
onder haar zwarte
zoom, wat daglicht
nog liet branden
in pijnelijke realiteit
fluisterde helende
woorden in een ziel
die dorstig dronk
aan bronnen van
verkwikking,
de nacht heeft mij
in haar dromen
geborgen.
In de zoom naaien.

In de zoom naaien
Heb jouw liefde
in de zoom van
bijgebleven indrukken
genaaid, gewoon
zomaar, om
mooiste momenten
te bewaren, voor
de tijd daarna.
©Littledolphin
Geluk.

Geluk
Bestaat er
een groter geluk
dan dat van
complete toewijding
aan elkaar, waar
gisteren niet
meer is, en
vandaag hunkert, om
morgen opnieuw
geboren te worden
in de ander.
Nachtelijke val.

Zomaar een gedachte.

Zomaar een gedachte
Was het leven
minder zwaar
als ik wist
dat mijn zijn
voor eeuwig
in jou zal
rusten, en
wanneer mijn dagen
niet meer zullen
duren-
de avond in
jouw armen
valt?
Vergaan.
