
Goede morgen lieve mensen,welkom bij Lipske!
Ik zit vlak voor het raam en mijn kerselaar,
nog eventjes en alle blaadjes zijn er af!
En met de storm die ze voorspellen voor vannacht
zullen ze morgen wel gevlogen zijn,denk ik!
Seffens nog gauw naar de ziekenkas ,begrafenisvergoeding
moet nog geregeld worden,de molens van de administratie..etc.
behalve als je moet betalen dan draaien ze heel vlot!
daarna ga ik nog een kastje schilderen,krijg de smaak ook te pakken,
de kleur is "deep earth" een aanrader!
Francis had dit ook gebruikt voor de muren(ander soort verf natuurlijlk)
gecombineerd met de kleur "koord" gedurfd...maar het resultaat mag er zijn!
Verder wens ik jullie nog een heel aangename dag;en niet vergeten...
Geniet van het leven,je hebt het maar even!
ANTWOORD OP DE VRAAG VAN DE DAG VAN GISTEREN:
In welke religie bezitten monnikken niet meer dan gele gewaden,een
naald,een scheermes,een doek om water te zeven
en een bedelnap?
En volgens mijn kaartje zijn dat dus inderdaad 'BOEDDHISTEN'
Gevonden door PIETJE-BOB,THEA,ELOU,AMOR-FATI,LOUIS,
MUSJE en PATTY & FREDDY!
BIJOUKE,of die Harry Krishina(of zoiets)ook zo ingetogen is
durf ik betwijfelen,en MUSJE,..wat zien jullie toch in die RICHARD GERE?
In circa 560 voor Christus werd een jongen, genaamd Siddhartha Gautama geboren. Hij stamde uit het adellijk geslacht van de Sakya's en noemde zichzelf later veelal Sakyamuni: de wijze uit het geslacht Sakya. Omdat hij zelf geen geschriften heeft nagelaten, moet men voor zijn biografie een beroep doen op de Sanskriet-teksten van het Mahayana en op de Pali-teksten van het Hinayana. De historische feiten zijn echter zeer door legenden overwoekerd. Gautama's vader, Sjuddhodhana, was vorst van Kapilavastu in Magadha (Noordoost-Indië), zijn moeder, Maya, stierf zeven dagen na Siddhartha's geboorte. Hij kwam ter wereld in het woud Lumbini. Bij zijn geboorte droeg hij de 32 gunstige kentekenen (mahavyanjana) van een groot man. Op hetzelfde ogenblik werd ook zijn latere vrouw, Yasjodhara, geboren. Koning Suddhodana kreeg te horen dat hij, om de koninklijke toekomst van zijn zoon zeker te stellen, ervoor moest zorgen dat zijn zoon nooit de ellende van het menselijk leven te zien kreeg. Daarom bouwde hij voor zijn zoon drie paleizen en omgaf ze met wachters, die moesten voorkomen dat de prins te zien kreeg wat het leven als mens inhield. Siddharta Gautama was een heel begaafd kind. Hij had een geweldige uitstraling en overtrof zijn tijdgenoten in vaardigheid en geleerdheid. Omgeven met alle denkbare verrukkingen van het werledse leven, bleef hij onwetend van de pijn die het bestaan van de mens met zich meebrengt. De prins huwde Yasodhara. Toen hij 29 was geworden zou hij bijna koning worden. Maar op een dag wilde hij een kijkje nemen buiten zijn streng bewaakte omgeving. De koning probeerde hem hiervan te onthouden maar toen dit niet lukte, gaf hij opdracht alles wat de prins zou kunnen storen uit de stad te verwijderen. Op de vier uitstapjes die Siddharta maakte en die in de boeddhistische traditie bekend staan als de ‘Vier Gezichten’, kwam hij echter in aanraking met ouderdom, ziekte en dood en ontmoette hij een asceet die zich inspande om het lijden te overstijgen. Diep onder de indruk van deze vierde ontmoeting, zwoer Siddharta zijn leven als prins vaarwel te zeggen en de waarheid te zoeken over de situatie waarin de mens verkeert. Nadat hij zijn besluit had genomen keerde hij terug naar het paleis, waar hem verteld werd dat hij een zoon had gekregen. Hij kon hier niet blij om zijn. In het paleis stond alles hem tegen. Die nacht vertok Siddharta uit het paleis. Bij de stadspporten stonden honderden gewapende mannen. Maar een deva (god) deed zachtjes de poort open. Siddharta wilde een boeddha worden. Hij had drie gele gewaden, een bedelnap en de andere dingen die een monnik nodig heeft: een scheermes, een naald, een zeef en een riem. Siddharta stond nu aan het begin van het pad der bevrijding waarvan geen terugkeer mogelijk is, en aan het eind waarvan hij de volmaakte wijsheid bereikte en de vlam van het lijden volledig uitdoofde.
Siddharta leefde als prins in grote luxe, maar die grote rijkdom kon hem niet bevrijden van wedergeboorte, ouderdom, ziekte en dood. Daarom zag hij af van alle aardse genoegens, verbrak hij zijn banden met de wereld en trok hij het woud in om heil te zoeken. De boeddha zag gaandeweg in dat verzaking geen eind maakt aan het lijden. Hij gaf toe dat een mens veel kan winnen bij het leiden van een eenvoudig, ascetisch leven, maar hij vond ook dat extreme kwelling niet bijdraagt tot het pad van bevrijding. In zijn zoeken naar verlichting sloot de bodhisattva (Siddharta) zich aan bij vijf asceten die heel streng voor zichzelf waren. Bij hen leerde hij de extreemste zelfkwelling verduren. Hij verzwakte door honger en pijn. Zelfs zijn mooiste kenmerken (de 32 kenmerken van een groot man) vervaagden. Uiteindelijk besefte de bodisattva dat extreme onthouding niets oplevert. Hij besefte dat de mens evenwicht nodig had en besloot een einde te maken aan zijn extreem ascetisme. Toen verlieten de vijf asceten hem, omdat ze dachten dat hij opgaf. Bodisattva ging alleen verder. Op een nacht richtte hij zijn meditatie op de ware aard van de wereld. Hij zag hoe alles voortdurend rijst en daalt en hoe het een altijd uit het ander voortkomt. Toen hij de causale wet van het Afhankelijke Ontstaan (pratityasa mutpada) begreep, zag hij ten slotte de sleutel waarmee men de samsara (de eindeloze kringloop van geboorte en dood) kon doorbreken en daarmee bereikte hij de volmaaktheid. Zijn grote inzicht stelde hem in staat de vuren van begeerte, haar zelfdeceptie, die hem tot dan toe aan wedergeboorte en lijden had gebonden, volledig ‘uit te blazen’, dit is Nirvana. Op dat moment werd hij de Boeddha.
Zijn verlichting was op zich het hoogste dat de Boeddha bereikte, maar de leer van de Dharma (Waarheid) die daaruit voortvloeide, legde de grondslag voor het Boeddhisme.
Na een tijd van strijd en aarzeling of hij zijn nieuw inzicht voor zich zou houden, of het aan iedereen zou meedelen, trok hij de wereld in om het verlossend inzicht te verspreiden. De gemeenschap van monniken en nonnen die hij stichtte, zorgde ervoor dat zijn leer werd overgeleverd aan toekomstige generaties. De Boeddha hield zijn eerste preek voor de vijf asceten die zijn metgezellen waren geweest. Hij legde uit wat zijn verlichting inhield. De asceten waren zo getroffen door de diepte van zijn inzicht en het nieuwe van zijn boodschap dat een van hen ter plekke arhat werd, dit is iemand die door de leer van de boeddha het nirvana bereikt. Deze preek wordt ‘Het in beweging zetten van het wiel van de Dharma’ genoemd. Deze preek wordt nog steeds herdacht.
Ondanks bestrijding en tegenwerking kreeg hij al spoedig vele volgelingen. Deze vormden een gemeenschap van monniken: de Sangha. De Boeddha zelf bleef rondzwerven. Hij wees geen opvolger aan. De Sangha had als taak de Dharma na zijn dood in stand te houden. Boeddha’s laatste woorden waren: ‘Al wat samengesteld is, is vergankelijk. Blijf nijver streven.’ Hij begon te mediteren op de verschillende stadia van zijn volledige, definitieve uitdoving (parinirvana), waarna hij nooit weer herboren werd.
Door de zorgen van zijn geliefde leerling Ananda en enkele andere discipelen werd zijn lijk verbrand. Zijn overblijfselen werden als relikwieën vereerd, in acht delen verdeeld en bewaard in stupa's (koepelvormige grafheuvels.)
In het Boeddhisme heeft men een bepaalde leer, die men volgt alsof men een soort pad betreedt. Als dat pad is afgewandeld, heeft men zijn doel bereikt, het Nirvana. De boeddhistische leer en oefeningen worden van oudsher onderverdeeld in 3 groepen:
1. Shila, zedelijke beheersing
2. Samadhi, "concentratie" die allerlei "geestelijke technieken" omvat, meestal meditatie genoemd
3. Prajna, wijsheid
Deze drie moeten gelijktijdig worden ontwikkeld, anders is men niet in evenwicht

Amai AMORREKEN,zijn we wel even zoet mee om alles te lezen,bedankt!
VOLGENDE VRAAG VAN DE DAG:
Wat was de tuin der kennis ,die meer dan
3000 jaar geleden in het oude China werd aangelegd?
8 reacties op dit bericht
ja, ik weet veel van nonnekes
ik denk dat thee nog beter is dan die nonnekespis waarover maatje PB spreekt....alhoewel wat weet hij nu van die nonnekes...???? ra ra ra ra; dat hij dat nu maar eens komt uitleggen !!!
Bier wordt al sinds duizenden jaren gebrouwen en gedronken. Vermoedelijk ligt de oorsprong van deze dorstlesser in Mesopotamië. Tot in de late Middeleeuwen verandert er weinig in de manier waarop bier wordt gebrouwen: met spontane gisting en meestal aan huis, voor eigen gebruik. Men gebruikte het bier als dagelijkse dorstlesser, omdat de kwaliteit van het water in die tijd te wensen overliet. Dan komen de eerste kloosters die op grotere schaal gaan brouwen, en het aan huis brouwen wordt vanwege brandgevaar geconcentreerd in stadsbrouwhuizen. De eerste grootschalige brouwerijen ontstaan pas aan het begin van de 19e eeuw.
De biersoort die nu het meest gedronken wordt is pilsener, genoemd naar het Tsjechische stadje Pilsen (Plzen). Rond 1840 is daar de techniek van de lage gisting voor het eerst toegepast, waarbij men voor de benodigde koeling zorgde met ijs uit de rivier. Vóór de introductie van het lagerbier was alle bier bovengistend of spontaan gistend.
Pilsener - Pilsner - Pils
Pilsener is veruit het bekendste en meest verspreide bier. Het werd rond 1840 (1842???) door een aantal brouwers uit Plzen(Bohemen), in het huidige Tsjechië, voor het eerst gebrouwen. De Tsjech Frantisek Ondrey Poupe was een van die brouwers. In 1926 werd het (door CarlVeltins) in Duitsland geïntroduceerd. Men noemde het aanvankelijk Beiers bier, omdat het van lage gisting was, een process dat in Beieren was ontwikkeld. Pas later kwam de naam pilsener in zwang. Het brouwwater moet zeer zacht zijn en de maltoserust wordt tot het uiterste doorgevoerd (weinig dextrines). Neutraal van smaak, soms neigend naar bitter en een niet te volle, maar toch duidelijk aromatische hopsmaak. De smaak van de mout, geëest bij 80oC, treedt niet op de voorgrond. Het oorspronkelijke pilsener was tamelijk bitter. Gulpener X-pert en Brand UP hebben veel weg van dat oorspronkelijke pilsener (= Urtyp Pilsener). Een lichtgekleurd licht bier dus!! In België zouden echter tientallen bieren van hoge gisting onder deze definitie vallen.
Alcoholpercentage: 5%
Kleur: helder goudgeel
Smaak: neutraal, iets zoetig
Soort gisting: lage
Schenktemperatuur: 6-8oC
Aanbevolen glas: flute, bierpul
Begin jaren '80 had Heineken 50% van de pilsmarkt in handen. In 1994 was dit marktaandeel echter al teruggelopen tot 30%. De merken Heineken en Amstel bestrijken echter samen wel meer dan de helft van de pilsmarkt.
Tsjechische pilseners
In het land van oorsprong zijn de bekendstemerken: Pilsner Urquell en Budvar (niet te verwarren met het Amerikaanse Budweiser dat een slappe copie van het Budvar is).
Pils (ook wel pilsener of pilsner genoemd) is een soort bier die oorspronkelijk in de Tsjechische stad Pilsen (Tsjechisch: Plzeň) gebrouwen werd door de Duitser Josef Groll. De naam is afgeleid van de naam van de stad. Pils is een bier dat ongeveer 5% alcohol bevat. Het is bier van lage gisting en heeft een goudgele kleur. Pils komt het beste tot zijn recht bij een temperatuur van 4 graden Celsius
Lager (Britse stijl) - Strong Lager Beer
Lager of lagerbier is een laaggegiste biersoort, gelijkend op pils. Het heeft veelal een iets donkerder kleur en een lager alcoholgehalte, zo rond de 3,5 á 4 vol%. Er zijn echter ook lagertypes met een lichtere kleur.
De naam 'Lager' komt vanaf het Duits (lagern) en betekent; opslaan, bewaren.
in de Engelstalige landen worden alle laag gegiste bieren met de term lager aangeduid. Het is een algemene term, hoewel de meerderheid een interpretatie van de pilsenerstijl is.
Tot halverwege de jarenzeventig waren de Britten met geen stok aan het lager te krijgen. Na enkeleachtereenvolgende hete zomers bleek de biersoort opeens goed te zijn voor 1/5van de Britse bierconsumptie. Daarna was de opkomst van het lager niet te stuiten. Lager is nu dan ook het meest verkochte bier in Engeland en de grote brouwerijen besteden hun reclamebudgetten dan ook grotendeels aan deze biersoort. De Britse opvatting van lager is gemiddeld wat bitterder dan de Duitse versie. Daarnaast is de smaak wat afgezwakt, zodat het Engelse lager quastijl redelijk in de buurt komt van de in Engeland gebruikelijke bierstijlen, de pale ale - bitter familie.
hoi Lipske
IIk lust op zijn tijd ook wel eens een donker biertje, maar dan met warm weer, nu is het te koud voor zoiets.
...
Goeiemiddag Lopske
Hallo Hotlips
Nou Lipske
Voor een kenner, moet ik toch een gokje wagen
.