De rimpels van het leven,

 soms heel diep gegroefd.

 De rimpels van het leven,

 van blijheid of bedroefd.

 Die rimpels geven aan,

 dat je heb geleefd.

 Er staat gewoon geschreven,

 wat je hebt beleefd.

 Een rimpel toont karakter,

 geeft charme aan t'gelaat.

 Kijk eens in de spiegel,

 en zie hoe mooi het staat!!

 Ik ben wie ik ben,doe me niet anders voor.

 Zoals ik me voel,daar ga ik voor.

 Soms ben ik recht voor zijn raap,reken maar,

 en tja,dan zijn meestal de rapen gaar.

Maar als ze me niet nemen zoals ik ben,

 zie ik dat als een tekortkoming van hen

 Ik ben altijd in voor een grap of een lolletje,

 dat werkt beter dan een parasetamolletje.

Maar ook ik heb wel eens wat te klagen,

 maar ik zal het toch zelf moeten dragen.

 Meestal ben ik opgewekt en blij,

 dat is gewoon een kracht in mij.

Maar heb ik verdriet of pijn,

 zul je merken dat ik ook anders kan zijn.

 Ik laat me niet vaak door negativiteit verleiden,

 want het positieve kan me veel meer verblijdden.

Ik weet dat dit niet voor iedereen is weg gelegd,

 het is niet makkelijker gedaan dan gezegd.

 Maar een ieder kan het leren,

 door het steeds weer te proberen.

Probeer altijd ergens een lichtpuntje te zien,

 dan gaat het jou ook lukken misschien.

 Je hoeft je niet achter een masker te verschuilen,

 want weet...iedereen mag praten en huilen.

Probeer je gevoelens te delen,

 dat kan al een hoop verdriet schelen.

 Weet dat er altijd ergens vrienden zijn,

 die ook jou helpen in verdriet en pijn!!!!!

Troost

 Als je 't even niet ziet zitten

je verdriet oneindig lijkt

is het fijn te mogen weten

dat iemand je de hand toereikt

 Als je bang bent voor de toekomst

en voor elke nieuwe dag

weet dan dat je met je zorgen

altijd bij me komen mag

 
Als je geen antwoord hebt op vragen

de onzekerheid je overmant

je tranen niet meet kunt bedwingen

pak dan mijn hand

 
Als je alleen bent

als je bang bent

ja geen raad weet met de pijn

laat dan mijn woord van troost de jouwe zijn.

Mijn hartje..

Mijn gedachten gaan terug naar weleer,

Ik voel je kussen keer op keer,

Onze liefde leek niet te blussen,

Altijd en overal voelde ik jouw kussen......

De liefde en de warmte die jij me gaf,

Dat neemt niemand mij ooit nog af,

Ook al zijn we nu ver bij elkaar vandaan,

En moet ik alleen hier verder gaan...

Vandaag is het alweer een half jaar geleden,

Dat jij uit mijn leven bent gegleden,

Dat jij weg ging zonder een woord,

En nooit heb ik meer jouw stem gehoord......

Soms denk ik dat ik jou zie staan,

Loop op je af , en spreek je aan,

Maar dan verdwijn je weer in het niets

En het is alsof mijn hart bevriest......

Ik weet dat jij er niet meer bent,

Maar weet dat mijn hart jou nog steeds herkent,

En eens zien wij elkaar weer, daar kan je van op aan,

Daar waar jij nu bent, kom ook ik straks aan......

Dan zijn wij weer samen, maar nu voorgoed,

En dat mijn lief geeft mij de moed,

De moed om alleen verder te gaan,

Dag lieverd wacht daar op mij voortaan.................

Amber

De kring gaat rond mijn wortels in moeder aarde

 Later bemerk ik dat ik groei in waarde

 Begin met te kiemen net als een klein leven

 Elke keer met stapjes ..heel even

 De stam krijgt steeds meer inhoud

 De stam wordt bewuster en ontvouwt

 Er komen takken bij en zullen groeien

 Er vallen er ook wat af ,
 deze die zich niet mij willen bemoeien

 Die kan ik niet meer gebruiken

 Maar die had ik nodig om mij te ontluiken

 Daar komen, terwijl ik door ga naar de boven

 Ook wel takken bij die mij ook vertrouwen beloven

 Vertrouwen in mijzelf,
 mijn ziel, het pad dat ik heb bewandeld

Heb ik gedaan wat moest gebeuren
……heb ik goed gehandeld?

 Heb ik het goed gedaan?

Ik zal het wel zien en dan ...
zal ik misschien ergens anders staan

 Thea Overbeek

10 tips om je bezig te houden in de winkel

Goudkorrel

Geef dagelijks drie mensen een compliment.

Knip krantenberichten uit,die positief melding maken

 van iemand die je kent en stuur ze op met felicitaties.

Vergeet verjaardagen niet.

Zeg vaak :”dank je wel”

Bewaar geheimen.

Zoek het goede in de mens.

Onderneem niets als je boos bent.

Heb de moed om te zeggen:ik heb hulp nodig.

Ga bij een vergadering vooraan zitten.

Sta op als je iemand verwelkomt!

Knipoog ?

Een knipoog alleen voor mij ?

Een knipoog, die alles zei !

Ik raakte verward,

Voelde me even heel apart

Het maakte iets los in mij

Ik keek nog stiekem 'n keer

Daar was die knipoog weer !

Of was het een lichte tik

En deed ik voor niets "slik"

Maar nee, hoor je oog deed het weer !

Ik liep door, behoorlijk ontdaan

Zo gauw mogelijk hier vandaan

Kon 't niet laten. beet op m'n tong

Voelde me weer een klein beetje "jong"

Bleef ff voor 'n winkelruit staan

Bekeek mezelf eens even goed

Van beneden naar boven, teen tot toet

En ik kwam meteen weer terug op aarde

Die knipoog had geen enkele waarde

't Was het likje ijs op mijn snoet !

Should you go first and I remain
to walk the road alone,
I'll live in memories garden dear,
with happy days we've known.

In spring I'll wait for roses red,
when faded, the lilacs blue.
In early fall when brown leaves fall,
I'll catch a glimpse of you.

Should you go first and I remain,
for battle to be fought.
Each thing you've touched along the way
will be a hallowed spot.

I'll hear your voice, I'll see your smile,
though blindly I may grope,
The memory of your helping hand
will buoy me on with hope.

Should you go first and I remain,
one thing I'll have you do:
Walk slowly down that long long path,
for soon I'll follow you.

I want to know each step you take,
so I may take the same.
For someday down that lonely road
you'll hear me call your name.