Met liefs aan jullie allen .

We zijn allemaal maar mensen

de ene met een groot, de ander

met een klein verdriet

en of je het nu wel of niet gelooft

wat ons bezwaart moeten we,

- voor we verder gaan -

een plaatsje geven

dan pas kunnen we verder,

anders niet.

© Hendrik Hoogland

Liefs Suzieke xxx

Welke zoon wil niet op als zijn Vader zijn ?

Ik hoor mijn zoon nog zeggen als gisteren ,

als ik later groot ben ,

werk ik ook als mijne papa en ,

koop ik dezelfde auto ,

hij deed het ook .

Liefs Suzieke xxx

Nadat ik alle Moedertjes en Grootmoedertjes ,

in de bloempjes heb gezet ,

zet ik nu wat crea's neer ,

in Antwerpen word Moederdag gevierd op 15 augustus .

Dank voor al jullie lieve wensen ,

en een héél fijne dag nog !

liefs Suzieke xxx

Bitter jong nog,werd jij van ons weggerukt.
Was nog maar net aan het puberen,
moeilijke jaren moesten nog beginnen.
Zo uit ons leven weggeplukt!

Altijd heb ik,
bij bijzondere gebeurtenissen,
jou gemist.
Huwelijk, bevallingen,steun van je moeder
die je dan juist altijd mist.

Nu in de herfst van mijn leven,
drukt nog altijd de pijn .
Zou zo graag veel dingen met je
willen bepraten.
Nog heel even kind willen zijn.
Liefs Suzieke xxx

Jij leerde mij, mijn eerste woorden,
ik begreep het, ik wist wat ik hoorde.
Jij leerde mij, mijn eerste stappen,
ik viel, maar jij wist me op te lappen.
Jij leerde mij, zelfstandig zijn,
hoe hard het ook was, het deed geen pijn.
Jij leerde mij, zinnen schrijven,
daarop wilde ik even blijven.
Jij leerde mij, de 'd' en de 't'.
Dat was lastig, het viel niet mee.
Jij leerde mij, omgaan met andere,
daardoor leerde ik en veranderde.
Nu weet ik het allemaal,
iets waarvan ik zeker niet baal.
Jij leerde mij dit en je leerde me dat,
iets dat in me zit,
& ik nooit meer vergat....
schrijver onbekend .

De tijd tikt door
geen tijd om terug te zetten
daar is hij niet voor.
Tijd heelt de wonden
schakelaar van de dag
overdragen aan de nacht.
Met het nieuwe uur beseffen,
dat hij snel genoeg vervliegt.
Geeft wijsheid
maar ook verlies van kracht.
Wanneer de tand des tijds
daar is,
ook onze spiegel niet meer liegt.
Liefs Suzieke xxx

Op de terugweg
stapt hij af,
zet zijn fiets
op de stander,
loopt door de velden
met hoge passen,
ontloopt
tussen prikkeldraad
de krassen,
springt lenig over
modderplassen,
bukt zich
en plukt
kamille, sigaren,
korenbloemen, aren,
goudsbloem en grassen.

Op het stuur
prijkt uitbundig
een Koninklijk
boeket,
opvallend
hoe nú
op hem wordt gelet

een man
die zijn vrouw
gaat verrassen.
schrijver onbekend ,