Ik vind het leuk dat je even komt kijken. Ook mijn ervaringen lezen natuurlijk. Ik begin met het werk dat ik in mijn jeugd heb gedaan, en als laatste mijn  diensttijd bij het Korps Commandotroepen in Roosendaal. Als je dat allemaal gelezen hebt.. reageer dan in mijn gastenboek (in de rechter kolom!) druk maar op 'toevoegen' de rest gaat vanzelf. Bedankt hé..
Theo peters.
P.S. het blog watersnood staat nu op zich zelf onder:

https://blog.seniorennet.be/commandotheopeters

Ik kwam deze mogelijkheid om een eigen site te maken tegen bij mijn bezoek aan het seniorennet. Och als het gaat?? dan lijkt het me wel wat! Kijken of het leuk is en of het werkt!
Ik had er uiteraard geen benul van waar en hoe ik moest beginnen. Ik nam mij voorlopig voor om als onderwerp te kiezen;  mijn werk en mijn jeugd. Later is daar mijn diensttijd bijgekomen en later kan er wellicht nog iets aan de hobby's en/of het opsporen van bepaalde personen aan toegevoegd worden.
Als je zou willen reageren (dan zou ik  dit erg leuk vinden!) je kan  dit doen in mijn gastenboek. Dat vind je in de rechterkolom  hiernaast. je klikt maar op toevoegen en je zit er in. gewoon doen jo, kleine moeite toch!!

Op deze foto is Theo 17 jaartjes jong, gemaakt bij een echte fotograaf op de nieuwe Binnenweg.
Er zijn thans nog maar weinig mensen die hem zo zullen herinneren immers... Hij is thans 78 jaar en zit peentjes te zweten bij het maken van deze site.
Nu ik hem zo zie... zeker niet lelijk.. of . . .
AANVULLING: het is thans 2011. Theo is geboren op 14 november 1932.

Deze foto is gemaakt in 1925! Waarom?
Het ging zo goed in deze zaak dat mijn opa de voorpui van de winkel helemaal liet betegelen met een blauwgevlamde tegel. Vlak onder het raam van de bovenverdieping stond met gouden letters "ELEC. BROODBAKKERIJ  JAC. L. PETERS". tevens.... Hij was de eerst ondernemer in Delfshaven die electrisch licht in zijn winkel liet aanbrengen. 's avonds liet hij het branden en kwamen alle mensen kijken naar deze mooi verlicht winkel!! Hij was ook de eerste bakker die melkbrood ging verkopen. Hij was gewoon een verschrikkelijke goeie ondernemer en een vakman,  zeker voor die tijd!! In de deur van de winkel mijn opa (1881) en mijn vader (1906).

Op deze foto staan mijn broer Henk en ik (Theo) met een gewone schaar brood te knippen, juist ja: knipbrood. Dit deden wij als de pan volgerezen was en vlak voordat dit de oven in ging Wij maakten ook nog Plaatbrood, Vloerbrood, Casinobrood, Rotterdamse snijders (met een papje er op ), krentenbrood met  en zonder spijs, Zoutloos voor de dieeten, puntbroodjes, bollen, luxe broodjes, krenten-bollen, en heel in het begin ook nog eigengemaakte beschuit. 

Het brood dat wij 'snachts bakten moest natuurlijk ook nog verkocht worden. dit deden wij in de winkel aan de Havenstraat, hierin stonden tantes van mij, en in 6 broodwijken met de wagens die op de foto staan.
Om 10 uur 'smorgens mocht je gaan beginnen met het verkopen van 'vers' brood. Ieder had in Rotterdam een wijk, en er was 1 wijk die kwam helemaal in Schiedam en Vlaardingen. Om 10 uur gingen wij weg en we waren allemaal rond 3 uur in de middag weer terug. Mijn vader had een trekhond onder zijn wagen omdat hij door zijn asthma de wagen  niet alleen vooruit kon krijgen!
Een werkdag duurde bij ons van 'snachts 5 uur (vrijdags 2 uur) tot 'smiddags 3 uur. Per week werkten wij dus zo'n 64 uur. Daarnaast deed mijn vader 'smiddags ook nog de boekhouding en het na rekenen van de uitbrengwijken.

Alle foto's in deze site zijn gemaakt in onze bakkerij aan de Havenstraat 138 in Delfshaven, dit is een oude wijk in Rotterdam.
Als je het trapje op gaat kom je op de 'bloemzolder' zo noemde wij dat. Hier lagen de balen tarwemeel en patentbloem van elk 50 kg, per stuk. Rechts is de werkbank waar wij het deeg bewerkten tot broden en/of broodjes en krentenbollen enz. Het ronde ding is een PATRIJN. Dit is een ronde kuip die in de rondte draaide met een meng-arm erboven die door een electromotor werd aangedreven. Hier werd het deeg in gemaakt. Het apparaat op poten is een verdeelmachine. Hierin werden plakken deeg van 1700 gram gedaan. Je trok de stang naar beneden en zo drukte je het stuk deeg plat. Je schoot dan door en dan kwamen er 30 kleine stukjes deeg uit waarvan wij de broodjes en de krentenbollen maakten. Links is de heteluchtoven met 2 bakruimten boven elkaar van ieder 90 broden de productie van 1 baal meel. In onze drukste tijd(1946) zette wij per week 72 balen bloem om. Een drukke zaak dus met veel werk!!

Zoals je kunt zien is het maken van deze site toch wel een beetje aan het lukken. Uiteindelijk kom je overal achter. (ook, dat je er nog niet veel van begrijpt!). Het onderwerp hier was de tijd uit mijn jeugd en mijn werk toen. Ik kijk hier met veel voldoening en plezier op terug. Ik heb altijd met mijn vader samengewerkt, van mijn 12de tot mijn 30ste jaar! Ik heb veel respect voor mijn vader. Hij had enorme wilskracht en een goede instelling, ga maar na... Hij had zwaar asthma en heeft hiermee zijn hele leven gewerkt in een warme , stoffige ruimte. s'Nachts in de bakkerij en overdag in een broodwijk. Ik heb hem dikwijls uit de trog overeind moeten trekken omdat hij er op eigen kracht niet meer uit kwam. Hij nam dan weer een half evedrinetabletje en na 10 minuten werkte hij weer volop! (hij moest van zijn vader bakker worden!). Toen ik 8 jaar was ging ik al met hem mee de broodwijk in om te duwen. Hij was in tegenstelling tot zijn vader niet een èchte vakman maar wel een doordouwer!

Op de foto zie je mijn opa (1886) in de patrijn aan het deeg maken. De patrijn is een ronde kuip die met een eletromotor in de rondte draait. Met daarboven een bewegende arm die het deeg aanmaakt.

met deze opa en mijn vader en 2 knechts heb ik in mijn jeugd gewerkt. Toen ik 8 jaar was liep ik al in de bakkerij. "die is er al vroeg bij, dat wordt een goeie bakker" zei mijn opa! Ik hielp op mijn manier al zo'n beetje. Toen er een blik (broodpan) van de schieter viel! (schieter is een lange houten stok waaraan een platte houten schep waar de blikken mee de oven in en uit werden gedaan !).. toen dat blik dus viel raapte ik dit gelijk op ... ik verbrandde mijn beide handen 2de graads. Wekenlang in het verband gezeten ! d a t  d e e d  i k  d u s  n o o i t  m e e r !!

In de orlogstijd (1943) kregen wij geen meel meer en ook geen kolen, wij konden dus geen brood meer bakken dat betekende: geen inkomen, geen eten. en in de kou want de oven verwarmde ons hele huis!! Tot overmaat van ramp werd mijn vader, samen met vele anderen door de Duitsers op transport naar Duitsland gezet. Dit was om te werken. Mijn moeder bleef achter met 9 kinderen waarvan de oudste van 13 in Heemstede op het seminari zat. Wij slieipen vanwege het gevaar van bombardementen in de bakkerij, dit was veiliger omdat dit de kelder was. Na de oorlog toen alles weer een beetje normaal was, giingen wij weer bakken. Het brood was nog wel op de bon. Per persoon kreeg je 400 gram brood dit waren 12 boterhammen, daar moest je een week mee doen. In je broodwijk moest je oppassen dat je geen vals bonnetjes aannam. De mensen deden alles om je te bedriegen met die bonnetjes. Elke 14 dagen was er een ander bonnetje met een ander nummer aan de beurt, dit vervalste ze en als je het niet zag dan zwaaide er thuis wat. Je moest onderweg ook oppassen voor plunderaars, die probeerde je wagen open te breken (die zat op slot!) om je brood te stelen. Dit is mij 2 keer overkomen, de hele wagen leeg want eenmaal open vloog iedereen er op af!! Toen kreeg ik een tijdje een politieagent mee! (voor een halfje brood per dag!) Er werd mij wel F.100,= voor èèn brood geboden.. men noemde dit "zwarte handel". Ik heb dit nooit gedaan.

Dit is het einde van deze site over mijn werk, ik ga door met mijn diensttijd bij de commando's in Roosendaal.