muziekreis
ga met me mee
naar een ander land
waar zilveren klanken klinken
en gouden stralen glinsteren
laat me je leiden
naar zoet gevoosde woorden
afgewisseld met akkoorden
brandstof voor je vermoeide geest
pauzeer nu met mij
neem even wat rust
voel je een moment zorgenvrij
en dadelijk weer uitgerust
licht in duisternis
je bent omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd zal stralen
geen donkere tijden meer voor jou
omdat Ik voor altijd van jou hou
hartverscheurend
niets is zo hartverscheurend
als de schreeuw van een meeuw
het gaat je door merg en been
je weet niet meer waarheen
alsof je van de wereld bent
je hart staat stil op dit moment
je bent in dagdromen verstrikt
totdat je weer wakker schrikt
door de schreeuw van een meeuw
zo ontstellend hartverscheurend
vlinderstruik
in onze tuin
staat een oude vlinderstruik
prachtig te bloeien
deze vlinderstruik
stond eerst in de tuin
van mijn ouders
iedere zomer verspreiden
deze paarse bloemen een
intens vertrouwde geur
als een vlinder
op een bloem neerstrijkt
raken zij me even aan
een tedere begroeting
van hen die zo troostend
voelbaar aanwezig zijn
onbereikbaar ver weg
door deze vlinderstruik
toch heel dichtbij
haiku: nazomer
in de nazomer
groeit de natuur in schoonheid
een waar meesterwerk
haiku: zomer
de zomer sterft af
haar laatste stralen teder
herfst wordt geboren
uit mijn bundel rouwkost: gelaat
in jouw gelaat
zie ik de blik
van beantwoorde liefde
tot de dood ons raakt
als dan de dood
ons plots wreed scheidt
dan verbindt onze liefde
hart en gedachten
door de dood heen
zijn wij nog een
tot in volgend leven
jouw gelaat ontwaakt
na jou
door mij vervaardigd beeld: de gebroken mens
materiaal: chamotte klei
glazuur: tiffany groen
na jou
zo rauw
heel koud
de rouw
voel me zo ontheemd
van mezelf vervreemd
niets is hetzelfde
ik ben niet dezelfde
die jouw leven deelde
nu voel ik die weelde
van met jou te zijn
gedachtes doen pijn
zal verder gaan
zal anders in
’t leven staan
dan voor jou
na jou
voel ik nog
steeds heel veel
van jou
foto: Barcelona
vaderdag
foto: marathon te Brussel 2008
vaderdag
mijn vader
nam de benen
vaderdag was dus moederdag
dubbel
foto: stadswandelpark te eindhoven
Nederland-Japan
voetbalwedstrijd
gierende zenuwen
minuten kruipen voorbij
komt er nog wat?
goal!
door mij vervaardige schaal in tulp vorm
materiaal: machotte klei fijn
geglazuurd met klaproosrood, citroengeel, oranje, signaalrood
Nederland-Denemarken
voetballen
nationale aangelegenheid
iedereen neemt vrij
Nederland kijkt massaal TV
hysterie
jaap
er was er eens een knaap
die heette kortweg Jaap
hij was een leuke jongen
die door ieder meisje werd bezongen
hij was niet knap
hij was niet lelijk
hij was begeerlijk
ieder meisje dat naar hem keek
voelde meteen een steek
maar onze Jaap was nog zo groen
hij wist niet wat te doen
daarom is hij doorgelopen
en blijven hopen dat eens
zijn ontgroeningstijd zou komen.
1969
jeugdherinnering: een goede vriend
ik heb een goede vriend gehad
heus, geen één was zoals hij
telkens als ik aan die tijd terugdacht
wist ik dat ik nu ongelukkig ben
ik heb een goede vriend gehad
die heb ik nu niet meer, maar toch
heb ik een goede vriend gehad
daarom doet mijn hart nu zo zeer
ik heb een goede vriend gehad
ach mijn dierbare liefste vriend
ik vraag je uit mijn hart
wanneer heb ik je weer?
oktober 1966
emotief
door emoties overspoeld
maar niet weggespoeld
ik ben overeind blijven staan
heb haar door me heen laten gaan
van binnen niet langer geblokkeerd
heb ik mezelf vrouwmoedig geweerd
in staat om mijn verdriet te uiten
dat proces is niet meer te stuiten
door bij mijzelf te blijven
en met mijn ziel te schrijven
heb ik me opengesteld
me heel kwetsbaar opgesteld
sterk genoeg om zwak te zijn
ook een ander zag nu mijn pijn
mijn onmacht niet verdrongen
ik ben eindelijk doorgedrongen!
doelloos
ik heb al op vele wegen gestaan
vaak wist ik niet meer hoe te gaan
door zijwegen en bochten
heb ik me heen gevochten
op kruispunten en viaducten
heb ik lopen zuchten
ik liep daar maar te lopen
en stilletjes te hopen
dat ik eens zou weten
hoe mijn doel gaat heten
gehandicapt? Hoezo?
tgv de nationale gehandicaptendag
dit gedicht ingestuurd voor de blog van Reëlle Communicatie
Gehandicapt? Hoezo?
getandicapt, dat wel
maar ieder nadeel
heeft ook zijn voordeel
mijn derde gebit
heeft geen gaatjes!
ik mis geen handen
armen of benen
ik ben helemaal compleet
en toch ziet niemand
dat ook ik iets mankeer
nee, ik loop niet mank
mijn mankement zie je niet
er zit slechts een
schroefje bij mij los
hoezo schroefje los?
nou, weet je, het spookt
soms in mijn hoofd
ja, ik heb heus
wel een schroevendraaier
maar dat helpt niet
je kan het losse schroefje
niet zomaar vinden
in mijn brein
wat wel helpt?
gevoel en begrip
luisteren naar
en leren van elkaar
niet alleen vandaag
maar ook morgen
en ook volgend jaar
gehandicapt? nou en…
applaus!
foto's: beeld in stadswandelpark te eindhoven
dagjesmens
bij het fietsen
volgens knooppuntenkaart
kom ik een fietster tegen
zogezegd een dagjesmens
“dag mens”, zeg ik
tegen dat dagjesmens
dat, aandacht bij de kaart,
aldus zwijgend doorfietst
laat nou dat dagjesmens
zo in de knoop zijn geraakt
door de knooppuntenkaart
dat ze naar ‘t hiernamaals trapte
oei, nu is het echt
dag dagjesmens!
in het bos
in 't bos
ging het er
flink op los
takken kraakten
stammen braken
heel veel geweld
het bos geveld
niet langer vertikaal
maar horizontaal
liggende stammen
hierop groeien zwammen
de stormschade groot
maar het bos
is toch niet dood
door de bomen
door dit pad
in het bos
zag ik de
bomen weer
keek er naar
en raakte
zo ontroerd
door dit pad
niet één blad
die naaktheid
slechts de stam
zo prachtig
ik was er
zag het pad
daar lag het
nam het mee
slechts een blik
toen een klik
stralend licht
zonneklaar
er weg van
digitaal
vastgelegd
voor eeuwig
foto: gemaakt in april in het Houdringhebos, landgoed Beerschoten, De Bilt
de wind zucht
de wind zucht
het blad beweegt
het hout kreunt
een doffe klap
de aarde schudt
het blad draait
vangt de wind
waait zacht omhoog
kust de tak
de dauw valt
voedt de grond
een zaad ontkiemt
een boom groeit
het frisse blad
ontmoet de wind
de wind zucht
danst haar finale:
een wervelwind
foto's gemaakt in Burgers Bush, 2009
