Een plukdag

Op een bepaald ogenblik kan je de verse tomaten niet meer goed eten. Je moet ze verwerken.  Moeder de vrouw verwerkt er een groot deel in puree.


Serretomaten  

Mengeling van rassen van buitentomaten.


Eens ze klaar zijn worden ze in een warme pot over geschept en nog even in de microgolf oven op kookpunt gebracht en vlug het deksel erop geschroefd.


Dit kan je ook met pruimen.  


Eens geplukt worden ze ontpit en ook warm in een verwarmde pot ingesloten.  Is het nodig dat ik eraan toevoeg dat je vooraf de potten grondig schoon maakt?

Nu ik opnieuw volop over mest beschik  kan ik een nieuwe composthoop opstarten.


Dit is mijn jaarlijkse voorraad  mest die  reeds voor een deel verteerd is maar veel stro bevat. 


Onderaan ligt een laagje verteerde  rijpe compost, daarop ligt een eerste laag grof groen en dan de eerste lag mest.

Nu moet ik in de tuin hier en daar knippen om een tweede laag groenafval te kunnen leggen. Dan komt een tweede laag mest.  Het is pas als er in de tuin geen groen meer voor handen is dat ik de wachthoop als tussenlagen gebruik. Naar boven toe zal ik verse paardenmest gebruiken die ik in het gebuurte vrij kan halen. De balk op de wachthoop dient opdat ik die wachthoop niet teveel zou aandrukken.

Gisteren moest ik  een dagje er tussenuit en dan nog in de regen.  Vandaag was de zon reeds tamelijk vroeg van de partij en kon ik verder oogsten.


Eerst kwamen de boontjes aan de beurt.


In geen tijd had ik een volle emmer en dan maar verlezen.


Bij de courgettes kon ik er maar twee gele afsnijden. Bij de groene was het nog een paar dagen te vroeg. 


Het voordeel van gele courgette is dat je hem, hoe klein ook, goed kunt onderscheiden van de plant, wat bij  de groene niet het geval is . 
Het nadeel van de gele soort is dat ze meer dan de helft minder opbrengst geeft. 

Wat rustiger aan! Wat dacht je...zal het lukken met mijn temperament. Ik moet er het beste van maken. Zo lang als het gaat, gaat het.

+ Ondertussen krijgen de buitentomaten hun eerste klop. Lange tijd zeer nat en dan plots volle zon.  De 'plaag' is dan een klassiek gegeven.


Vooral de minitomaatjes gaan vlug naar de vaantjes.


De staakbonen roepen luid om geplukt te worden.


De paprika's in de miniserre vragen ook om een oogstbeurt.

En een kwartier geleden kreeg ik een telefoontje...deze voormiddag brengen we de beloofde jaarlijkse kar mest. 

Rustiger aan...wat dacht je?  
Mezelf opjagen zal zeker niet  gebeuren...dat is reeds lang verleden tijd.
Mest naar de tuin voeren gebeurt op mijn ritme: vijf kruiwagens voeren en een half uur rusten en dan opnieuw die portie herhalen en rusten enz..tot het einde.

Boerenkool moet je regelmatig controleren op rupsen.  We waren die enkele dagen  mee met de veltreis en bij het thuiskomen kon ik er niet naast kijken.  Kijk even met mij mee. 

Eindelijk is er voldoende gras in de tuin.  Ook beginnen er door de voorafgaande droogte veel bladeren te vallen. 


Dit is een ideaal mengsel om mulch te bekomen.  Ik strooide dit gul rond de rode biet en hoop zo gerust te zijn tot na de oogst.


Ook de paksoi kreeg zijn deel.  September en oktober kunnen nog droog worden alhoewel vanaf nu wel geen tekort aan vocht zou mogen zijn in de bodem. Volgende week hoop ik de kervel en de venkel te kunnen behoeden voor te weelderig ongewenst groen.

De werken zijn over de toegang vrij en ik ben gegaan.

Een mooie, verzorgde en wat hun afdeling betreft zeer informatieve site met onderstaande items. 

De nieuwe ‘De Brugse veltenier’ vond ik gisteren in mijn postbus. Zoals gewoonlijk las ik het  blaadje in één trek uit. Mijn aandacht werd plots speciaal getroffen door een opschrift, heel duidelijk in grote letter…’VELT BRUGGEop het NET’ een kort artikeltje (zie onderaan) met de vermelding van het U.R.L www.velt.be/brugge  wat voor mij het voornaamste is. 
Natuurlijk was het vlug ingetikt maar toen ik op enter drukte was het niet O.K.

Ik was wel degelijk op de site maar kreeg enkel het onderstaande bericht:

De website krijgt vandaag (en mogelijk morgen) een grote onderhoudsbeurt.
Daarna echter, staat die weer volledig tot uwer beschikking.
Dank voor uw begrip,
Riet & Stef
Ik ben verwonderd over mijn ongeduld om deze nieuwkomer in te kijken en uit te pluizen.
De lof in de Brugse veltenier is alvast veelbelovend...
Sins kort (dank zij ons bestuurslid Rita Neyt) beschikt Velt Brugge over een schitterende site op het net; www.velt.be/brugge. Je kunt ook reageren op alles en nog wat.
 

Bij ons staan er twee soorten staakbonen: de korte gewone boon en de zeer lange, platte snijboon.


Rechts de rijpende snijbonen en links de kortere draadloze boontjes.

 Bij de kortere boon dacht ik dat er geen opbrengst zou zijn maar de vruchten staan in de binnenkant van een tamelijk compacte bladerenkrans. 


De snijbonen zijn plots vlug  gerijpt en zullen dan moeten gedopt worden.  Dan zijn ze o.a. lekker als witte bonen in tomatensaus.

Mosselen klaarmaken vraagt om groenten.  Dan gaat mijn vrouw of meestal ga ik die zelf halen  in de tuin en hebben we ze zo heel vers op ons bord.  
Een ui die in ringen wordt gesneden komt uit eerder de geoogste voorraad genomen.

Worteltjes, selder en prei zijn totaal vers.


De prei is nog niet op de maximale dikte maar telkens halen wij er nu nog de dikste stalen uit.  Later wordt dan effenop geoogst.

Wanneer courgettes op het einde komen kan je dat zien aan drie factoren: - De vruchten vertragen in de groei, t.t.z. dat de vruchten veel trager na elkaar komen.


– De vruchten worden pokdalig van uitzicht.


– De kop van de plant wordt geel en het blad is vlekkerig.


Hier de kop van een nog volop producerende plant met gezonde vrucht.

Als je het internet afschuimt naar droomtuinen dan vind je  zelden of nooit een moestuin.  Het gaat over het algemeen over dure grote  siertuinen. Het lijkt erop dat er niemand is die droomt van een gezellige groene plek, een beetje wild met hier en daar een fruitboom maar vooral met een verzorgde, goed opbrengende moestuin met heel lekkere groenten. Maar de moestuinen op het net worden nooit afgeschilderd als droomtuinen

Wij hebben onze droomtuin die ik verwezenlijk voor mijn vrouw Colette.


Ze heeft nooit moeite met de vraag waar vele huismoeders soms moeite mee hebben. 'Wat zullen we eten vandaag?'  Nee ze hoeft maar in de tuin te gaan of uit de wintervoorraad te putten en ze gaat aan de slag voor telkens een heel fijne maaltijd.

Fruit plukken we ook in overvloed en dit jaar uitzonderlijk veel van haar lievelingsvrucht, de vijg.

Er is ook voldoende plaats om de kleinkinderen te laten spelen en de vijver is beveiligd door een hek rondom rond.
Heb jij als amateurtuinder, ook jouw droomtuin?

Deze laatste bijdrage heeft niets met tuinen te maken.  Het is enerzijds een indrukwekkend monument dat we bezochten en anderzijds een kerkje.

Op zaterdag begonnen we de dag met de fantastische ruïnes van een benedictijner abdij van Jumièges.  Ik heb niets tegen ruïnes maar met een ruïne die gerestaureerd wordt tot ruïne kan ik niet best overweg.
De grootsheid van de ruïnes komt voldoende tot uiting in de 2 foto’s die ik hieronder weergeef. Ik nam er 29  waarvan 8 met personen. 

Kunstenaar in detail « Terug Kunstwerken » Jean Renut (°1970) Medium: Schilderijen / Peintures / Paintings (Frankrijk) Jean Renut ° 1970 in Normandië. Jean leeft en werkt in Varengeville-sur - Mer