Geef kleur aan elke dag

En soms...is het leven zo complex
Je wilt iets niet geloven
of je staat voor een opmogelijke keuze
Je weet niet wat je moet doen
zwijgen lachen woedend zijn
Het leven ongrijpbaar en onvoorstelbaar
Verdriet en Vreugde zijn zo menselijk
met elkaar verbonden
Met dezlfde ogen kunnen we lachen en huilen
Met dezelfde bloemen kunnen we vieren en troosten
Zo iets is niet te scheiden
We voelen alleen tranen.We zoeken een schouder waar we kunnen uithuilen
Als de tranen opgedroogd zijn
zien we wel weer
En je pakt de hand vast
va je allerliefste
In dit kleine gebaar ligt de kracht
om verder te gaan



















