DE HARINGROKERIJ te ANTWERPEN.

De directeurswoning is in de Scheldestraat 63.

In 1804 werd er achter de Berg van Barmhartigheid een godshuis
met 9 huisjes gebouwd. Na de afschaffing van de Berg van Barmhartigheid in 1946 werden de gebouwen vooraan helemaal verbouwd, wel met inachtname van de historische voorgevels. Vanaf 1956 tot de ingebruikname van het
St. Felixpakhuis in 2006 deden deze gebouwen dan dienst als
stadsarchief. Het originele godshuis op de binnenplaats is vrij toegankelijk
en is werkelijk een oase van rust!
Komt er nog bij dat deze foto's genomen zijn vorige herfst, dus in het voorjaar of de zomer....
Je vind dit pareltje in de Venusstraat 11,13/1-8, 15.

Museum " De Pelgrom"

In deze poorterswoning uit 1533, pal in het Antwerpse stadscentrum, zet je met elke pas een stap in de tijd, toen ‘poorters’ nog ‘stadsbewoners met burgerrechten’ waren. Het pand is volledig ingericht, met alles erop en eraan: meubels, keukengerei, de werkplaats met gereedschap (weefgetouw, spinnewiel)...

Foto's Lieve   

Hier zet je een stap in het verleden, beland je direct in Antwerpens "Gouden Eeuw" en ontdek je het leven van toen. Je bekijkt ook alles met kaars- en olielampverlichting, en (vaak) terwijl de haard brandt. In de 15e-eeuwse kelders is een romantisch drank- en eetgelegenheid gevestigd. Weet je! je ontmoet hier ook levende dieren: een kip in de keuken, konijnen en kippen op zolder, reisduiven en sierduifjes. Van een levendig museum gesproken!

Foto's Lieve   

Het dossier van dit gebouw (achterbouw) met alle akten gaande tot ong. 1700 en zelfs voor een betwisting tot 1630 word beschreven (met illustratie) in een boek over de familie Waterkeyn.

Ik heb steeds veel interesse gehad in het gebouw vooraan en vooral het oud huisje achteraan waarvan ik (oude) foto's bezit van trap, schouw, kamers en tegels uit Antwerps plateel. Géén Delftse, want in Delft heeft men tegels leren maken naar model en werkwijze van Antwerpen.

Elke tegel is verschillend, steeds een ietsje andere tekening,
daar kon men dan ook de werkwijze van de verschillende
tegelbakkers bemerken.

Nog tegels uit Antwerps plateel.

De Groendalstraat.

Is nu heel gezellige straatje tussen de Wilde Zee en de Huidevettersstraat bestond al als steegje in 1354 en heette “tgroene dal”. Anderhalve eeuw later, in 1490, spelde men de naam van het straatje “gruenen dale”. In 1514 kreeg het zijn huidige naam Groendalstraat. De naam verwijst naar een laag gelegen groen begroeid gebied naast een beek. Enkele typische huisjes bleven hier uitzonderlijk goed bewaard. De straat won aan charme sinds zij bij de verwezenlijking van het projekt-Wilde Zee verkeersvrij werd gehouden. Oorspronkelijk hadden de hier gevestigde handelaren daarbij de schrik in het hart maar hun vrees bleek ongegrond.

Kuierend in het midden van de straat kan men enkele mooie gevels bewonderen waaronder ook het poortje van huis nummer 18, vroeger bekend als Sint-Kristoffel. In 1670 woonde hier de deken van de bakkers. Het poortje, dat het jaartal 1672 vermeldt, biedt toegang tot een gang die in 1682 de bakkersgang heette en door de volksmond nogal plastisch in Gistboerengang werd omgedoopt. Later kreeg het de naam Bakkerssteegje. Ook de schilderachtige drie kleine huisjes waarnaar de gang leidt, bestonden al in 1682. Je wandelt dus door het Bakkerssteegje – het smalste gangetje van Antwerpen.

Achteraan het Bakkerssteegje kan je nog
wat eten en drinken, bij goed weer
fijn op het terras.

Waar is deze foto genomen?
Het is in Antwerpen centrum, dus binnen de leien.
Weet je het? Mail dan even, ik ben benieuwd hoeveel Antwerpenaren of niet-Antwerpenaren dit weten.

Beste bezoekers, hier 3 foto's genomen op verschillende tijdstippen, je kan zien hoe men, op een jaar tijd, van een krot een mooi huisje maakt! Het zijn eigen foto's, genomen in het centrum van Antwerpen.

Enkele oude foto’s van de “Potagiepoort”.

In het Antwerps “potteuzzepoort” genoemd.

Tussen de oude keuken en de pastorij was er een doorgang naar de “Potagiepoort”.

Deze foto is nog genomen vanop de straat, naar de poort toe.

Deze foto is genomen in 2009 toen was de Potagiepoort er nog.
Aan een kant eenvoudige geveltjes, maar ertussen zijn er sporen van een regenboognis met sluitsteen.

Het gebouw dat van de straat naar de Potagiepoort leidde is ondertussen afgebroken.

De Potagiepoort met overbouwing is er nog steeds maar tegenwoordig kan men er niet meer bij.

De kloostermuren zijn daar te bouwvallig en het is gevaarlijk voor instortingen.

Als ik naar de luchtfoto’s kijk, gemaakt in 2012 is de poort er nog steeds (luchtfoto’s Internet)

Enkele foto's van houten gevels van vroeger.

Er zijn nog maar enkele houten gevels in Antwerpen.

Meestal zijn het dan geen originele meer maar restauraties

De lijstgevels uit eikenhout zijn genageld op houten stijl- en regelwerk, tussen bakstenen brandmuren.

Hieronder, de trots van de Antwerpenaar, de gerestaureerde gevel van het houten huis in de Stoelstraat.

De houten gevel aan de Palingbrug.




De houten gevel aan de Zwartzusterstraat.


Kijk naar de mooie ornamenten.

Nog steeds het huis in de Zartzusterstraat, zeker voor de ornamenten.












Houten gevel, ook nog niet zo oud. 




Houten gevel, moderner, op de hoek van de Kloosterstraat en het Steegsken. 

Er is nog 1 originele houten gevel te Antwerpen, maar het betreft een achtergevel.

De eigenaar heeft nu deze gevel aan het oog onttrokken omdat de buren te veel last hadden van toeristen die vroegen om die achtergevel te fotograferen.

Enkele jaren geleden heb ik de gelegenheid gehad om de gevel op de gevoelige plaat te zetten.

De Bontwerkersplaats bevindt zich

aan de Wolstraat 37.

Het gewezen godshuis van het

bontwerkersambacht ten behoeve

van zieke en arme leden

en hun weduwen, daterend uit XV.

De inkompoort.

Natuurlijk zijn de huisjes nu voorzien van alle moderne comfort.

Badkamer, centrale verwarming, enz...
Maar… dit is privé, je kan daar niet zomaar binnenwandelen.
Ik had geluk, de postbode was er juist (zie zijn kar bij het poortje) en door wat praten enz…
Mocht ik toch binnen om wat foto’s te nemen.

Het poortje aan de straat is niet op slot, maar dan kom je aan een ijzeren hek.

Verder kan je dan niet.


De vroegere toiletten.

De centrale pomp.

Hoogstraat 15, “Groote Gulden Scilt” uit 1561, het hoorde toe aan de families Degrelles en Moretus.


De Kleine Pieter Potstraat


Nr 9 van de straat een insciptie “Vrouwe Terrebroodts”, een verwijzing aan Pieter Pot die de gevangenen in hetSteen brood schonk.

muurschildering op de Oever.

het standbeeld van “Netje” uit “Moeder waarom leven wij” in de tuin van Sint Andries.


Het Pelgrommuseum, Pelgrimstraat 15, Een oorspronkelijke
 16^e eeuwse poorterswoning. Het bezoeken waard.