Archief

PELGRIMSTAFEL
Witte donderdag - 28 maart 2013

Vele foto's van Lieve, enkele van mij.



De eerste keer dat er een "Pelgrimstafel" werd ingericht was in 1556 dit uit het legaat van kapitein d'Areste, uit het Spaanse bezettingsleger. Met de onlusten doorheen de geschiedenis, werd de "Pelgrimstafel" na onderbreking toch weer steeds opnieuw ingericht.



De Pelgrimstafel gaat steeds door in de kapel van het Sint Julianagastuis, dit gasthuis is tevens ook een huis waar de pelgrims naar Comostella 3 dagen mogen rusten, de weg ernaartoe word in de stad aangegeven door onderstaande tegels.







Hierboven een beeld van de eigenaar van de galerij "De Zwarte Panter" samen met zijn hondje. Het is in zijn expositieruimte (de kapel) waar de Pelgrimstafel doorgaat.





Eeen milde gift is steeds welkom in deze oude offerblok.

Volgens de traditie staan op tafel twaalf visgerechten, geschonken door Antwerpse restaurants. Sinds enige jaren zorgt PIVA, een hotelschool, ook voor een schotel.





Centraal op tafel staat het boterbeeld, een plaasteren beeld ingesmeerd met boter. Dit komt van in de middeleeuwen waar er aan boter een zuiverende werking werd toegeschreven.





Deze Pelgrimstafel dient niet alleen om tentoon te stellen, 12 behoeftige oude mannen, uiteraard geboren en getogen in Antwerpen, komen, na 18u, zich tegoed doen aan deze feesttafel.
Nadien krijgen ze nog een heel pakket met Antwerpse producten mee naar huis.

Er word gedronken uit eeuwenoude bekers.













De schilderijen die er hangen tijdens de Pelgrimstafel zijn originele werken die vroeger in de kapel hingen.
Tijdens de rest van het jaar is de kapel een tentoonstellingsruimet van "De Zwarte Panter", ook deze galerij heeft veel gedaan om het complex te restaureren.

In 1986 gingen zes gezinnen samen op zoek naar een plek om te wonen in de stad. Een leegstaand industrieel complex, een oude haringrokerij op het Zuid, is omgetoverd in zes woningen op maat, rond een gemeenschappelijke binnenkoer en grote stadstuin, met een aantal gedeelde voorzieningen en extra ruimte voor vergaderingen, tentoonstellingen of feestjes.

Een schitterende combinatie van rust en ruimte, vlakbij het centrum en alle voorzieningen, na meer dan 15 jaar nog altijd uniek.
Aan de straatkant werd het pand als kantoorruimte ingericht. Het pand is privé, je kan het wel bekijken aan de buitenkant in de Kronenburgstraat 32. De restauratie was klaar in 1993.

Door toeval heb ik de binnenfoto's kunnen maken.

De directeurswoning is in de Scheldestraat 63.

In 1804 werd er achter de Berg van Barmhartigheid een godshuis
met 9 huisjes gebouwd. Na de afschaffing van de Berg van Barmhartigheid in 1946 werden de gebouwen vooraan helemaal verbouwd, wel met inachtname van de historische voorgevels. Vanaf 1956 tot de ingebruikname van het
St. Felixpakhuis in 2006 deden deze gebouwen dan dienst als
stadsarchief. Het originele godshuis op de binnenplaats is vrij toegankelijk
en is werkelijk een oase van rust!
Komt er nog bij dat deze foto's genomen zijn vorige herfst, dus in het voorjaar of de zomer....
Je vind dit pareltje in de Venusstraat 11,13/1-8, 15.

Museum " De Pelgrom"

In deze poorterswoning uit 1533, pal in het Antwerpse stadscentrum, zet je met elke pas een stap in de tijd, toen ‘poorters’ nog ‘stadsbewoners met burgerrechten’ waren. Het pand is volledig ingericht, met alles erop en eraan: meubels, keukengerei, de werkplaats met gereedschap (weefgetouw, spinnewiel)...

Foto's Lieve   

Hier zet je een stap in het verleden, beland je direct in Antwerpens "Gouden Eeuw" en ontdek je het leven van toen. Je bekijkt ook alles met kaars- en olielampverlichting, en (vaak) terwijl de haard brandt. In de 15e-eeuwse kelders is een romantisch drank- en eetgelegenheid gevestigd. Weet je! je ontmoet hier ook levende dieren: een kip in de keuken, konijnen en kippen op zolder, reisduiven en sierduifjes. Van een levendig museum gesproken!

Foto's Lieve   

Het dossier van dit gebouw (achterbouw) met alle akten gaande tot ong. 1700 en zelfs voor een betwisting tot 1630 word beschreven (met illustratie) in een boek over de familie Waterkeyn.

Ik heb steeds veel interesse gehad in het gebouw vooraan en vooral het oud huisje achteraan waarvan ik (oude) foto's bezit van trap, schouw, kamers en tegels uit Antwerps plateel. Géén Delftse, want in Delft heeft men tegels leren maken naar model en werkwijze van Antwerpen.

Elke tegel is verschillend, steeds een ietsje andere tekening,
daar kon men dan ook de werkwijze van de verschillende
tegelbakkers bemerken.