Archief

2019 Verslag  Bodensee Fietstocht 2019

Met de Bende van Bob

Pol     Robrecht     Bob     Antoine

Het is dinsdag, 30 mei, O.H. Hemelvaart en we zijn van het Bodenmeer terug thuis.
In de oude tijd wist men met zekerheid waar de hemel lag. Na onze Fahrt weten wij het ook. Het is de vriendschap in de bende van Bob.

Met dit verslag delen wij onze ervaringen. We beleefden de romantiek van huizen in vakwerk, kleurige fresco’s, barok, unieke decors langs de oevers van de Rijn. We hadden ook hindernissen te trotseren deze keer: niet alleen hevige regen en enkele omvergewaaide bomen maar ook enkele fysische ongemakken.

Antoine doorstond de pijn aan zijn hand en de zoektocht naar herstel van een gebroken fietswiel. Robrecht kreeg te maken met een ontwrichte schouder. Met hulp aan elkaar kwam alles voor mekaar. Ook het wel en wee aan het thuisfront werd gedeeld.

De Rijn zoekt zich een weg in een slenk tussen de Vogezen en het Zwarte Woud en vormt teven een magische grens langs Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk. Dit alles werd weer door Bob perfect op kaart gezet. Op zaterdag, 18 mei, kwamen we aan in Colmar met bagage en vier fietsen door de Audi van Antoine vervoerd. Reeds dezelfde dag beleefden we de romantiek van het pittoreske Colmar met zijn renaissance huizen. ’s Anderendaags verlaten we de hoofdstad van het Elzas’ wijngebied voor de eerste etappe.

Na 18 km fietsen we over de brug in Breisach am Rhein en zijn niet meer in Frankrijk maar in Duitsland. Vanuit de brede Rijnvallei ziet men in het oosten de donkere contouren van het Zwarte Woud. Om in het kuuroord Bad-Bellingen hotel Sonja te bereiken moesten we de kleinste versnelling trappen. Na het avondmaal hadden we een confronterende ontmoeting met een man getekend als slachtoffer van een verkeersaccident in zijn kindertijd.

De tweede rit op dag drie gaat langs het drielandenpunt Frankrijk-Duitsland-Zwitserland met Bazel waar aan de skyline namen prijken zoals Novartis, Roche. Trouwens de Rijn is ook heel belangrijk als economische slagader met zijn industrie en waterkrachtcentrales. Wij ontdekten de vele gezichten van de waterloop. Soms is hij wild bruisend en dan weer lieflijk stil of stuwt met grote snelheid bruine vruchtbare aarde voor zich uit. Onze eerste stop was in Weil am Rhein waar we in het restaurant am Stauwehr (Das kleine Lokal im Wald) spontaan gratis eten en drinken kregen wellicht vanwege ons uitgeregend en modderig voorkomen.

Onze tweede halte was even voor Bad-Sackingen op een idyllisch eilandje met zwanen en vergezichten waar dorpjes zich in het water spiegelen. Na een grote schoonmaak van de fietsen en onszelf was het tijd voor verdiende rust in hotel Kater Hiddigeigei. Op de hoogtelijn van 290 m starten we de volgende morgen voor de tocht naar Jestetten, maar eerst gingen we de 15^de -eeuwse overdekte houten brug naar Zwitserland bestuderen. Het is werkelijk een meesterwerk van schrijnwerkkunst.

Na 20 km dwarsen we het eiland gelegen in de Rijn. Populier en wilg staan er in het water, terwijl in hun kruinen een symfonie van vogelgefluit weergalmt. Langs de meanderende stroom dwarsen we even Zwitserland. Melikon, Rheinau, Kadelbrug en nog vele andere omgevingen doen je dromen. Tussen de tinten van vele groene kleuren spiegelen de dorpjes zich in het flikkerende water met rood en wit en dit onder de vleugels van barokke kerken.

Volop zon op dag 5. Het belooft een mooie fietsdag te worden met aankomst in Radolfzell aan de Bodensee. In Stafhausen aan de voet van het kasteel dondert een spectaculaire waterval doorheen de rotsen naar beneden in een wolk van schuim. Het kleine dorpje Stein am Rhein is meer dan de moeite waard door zijn historisch centrum waar de huisgevels volledig beschilderd zijn met verhalende fresco’s. De vele erkers zijn juweeltjes door hun sculpturen en kleuren. Volgens Pol zal Meersburg nog mooier zijn.

Na 260 km staan we aan het meer van Konstanz (de bodensee). Met cipressen in de verte presenteert het meer ons zijn subtropisch aandoende gedaante in volle glorie.
We overnachten in Radolfzell. Het is een vissers- en wijndorp wat invloed heeft op de menukeuze deze avond. De onstuimige Alpenrijn ontspringt op 2340 m hoogte als bergbeek en voedt tenslotte het meer van Konstanz die we de volgende dagen zouden verkennen.

De rit naar Uberlingen gaat even landinwaarts met variërende flora. In Uberlingen genieten we van het meer op de promenade en in de avondzon. De volgende dag staat het openluchtmuseum met paalwoningen op het programma. Het is een reconstructie uit de tijd dat mensen steen en brons gebruikten om voorwerpen te maken. Ook het eiland Lindau zou ons uitermate charmeren met zijn kleurenpakket.

Soms schuift vanuit Friederichshafen een zeppelin over onze hoofden heen, terwijl wij aan het fietsen zijn richting Bregenz voor onze enige overnachting in Oostenrijk. In de cultuurstad Bregenz was Pol vooral geboeid door de magische wereld van klank en akoestiek bij het bezoek achter de schermen van de bijzondere bühne in het meer gebouwd voor het wereldberoemde muziekevenement. Pol smaakt opera’s zoals Aïda en andere klassiekers.

Op zaterdag 25-05 passeerden we voor de tweede maal de bruisende stad Konstanz. Eerder deze week hadden we er een fotostop een week vroeger. Aan de overkant van het water kwamen de middeleeuwen weer tot leven: de burcht van Meersburg.
Nu de tweede keer beleefden Bob, Antoine en Pol er een fantastisch wijnfestijn in het leuke centrum. Zij werden verwend door de vrijgevige eigenares van het hotel Am Fischmarkt. Welk soort charisma toen gewerkt heeft, weet ik niet.

De terugweg richting Colmar gebeurde langs de linkeroever van de Rijn stroomafwaarts, zodat men kon zien wat men reeds beleefd had op de rechteroever. Pol, Bob, Antoine zijn het eens dat de linkeroever, de Zwitserse kant dus, de mooiste fietsroute is. De natuurbeleving is intenser en dit is mogelijk door de kleinschaligheid van dorpen met de preferente bouwstijl zoals barok.
Foto’s en PowerPoint van Bob zullen weer belletjes doen rinkelen.

Verslag door Robrecht na zijn repatriëring vanuit Uberlingen waar hij vanaf 24-05 met een gekneusde schouder opgenomen was.

2019 Aankondiging Bodensee Fietstocht 2019

Met de Bende van Bob

Pol      Antoine    Bob     Robrecht

 Beste vrienden,

 Het komt er zeer snel aan, zaterdag 18 mei nog geen 3 weken na onze Voorjaarstocht 2019  gaan we er opnieuw op uit!  

We hebben dit jaar gekozen om vanaf de Elzas een stuk van de Rijnfietsroute Eurovelo 15 te volgen tot aan de Bodensee en het groot meer compleet rond te fietsen om dan terug te keren naar de Elzas. We doen 4 landen aan: Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland.

 We zijn het helemaal niet gewoon, maar na veelvuldig zoeken naar een mogelijkheid om  het met het openbaar vervoer (sporen) te doen, moeten we met enige spijt….. de eerste dag met de auto plus de fietsen erop naar Colmar rijden.

 De volgende dag, zondag 19-05 starten we echt vanaf Colmar naar de Rijn tot het Duitse Bad-Bellingen zo’n 65km.

 We blijven de Rijn volgen op de Duitse oever met verblijven in Bad-Sackingen, Jestetten, vanaf Stein am Rhein volgen we dan de Eurovelo 6 en fietsen rond de Bodensee. Waar we heel veel moeten bezoeken en zien. We verblijven in steden als Radolfzell, Uberlingen, Bregenz, Konstanz en Schafhausen.

 Terugkeren vanaf de Bodensee doen we vanaf dag 10 langs de Zwitserse oever van de Rijn en komen langs Kadelburg, Rheinfelden tot we terug in Frankrijk zijn met Mulhouse en Colmar alwaar we nog een rondrit maken op de Route du Vin tot Ribeauvillé en Riquewihr.

 Bij onze auto terugrit van Colmar naar Brugge zijn we uitgenodigd bij de fietsvrienden van familie Claude en Josée Offner in Bischoffsheim, deze groep doet jaarlijks tochten zoals wij. We willen ervaringen uitwisselen en zien er echt naar uit.

 We hebben dagritten van +/- 70km à 75km voorzien met een totaal van +/- 850km.

Later volgen er verslagen en PowerPoint’s op mijn blog.

Groetjes Bob.

2019 Verslag Voorjaars Fietstocht 2019

Antwerpse Kempen  Noord-Brabant & Zeeland

Met de Bende van Bob

  Robrecht      Pol        Bob       Antoine

Verslag geschreven door Robrecht

De bende van Bob kiest bij de planning van fietstochten voor intense natuurervaringen en ontmoeting met interessante mensen. Daarom fietsen ze met pak en zak en verblijven meestal bij vrienden op de fiets. (VOF)

Het Kempense landschap op de Belgisch-Nederlands grens oostwaarts en terug westwaarts naar Zeeland om te eindigen in de oude Zwinbedding van Damme wordt de lentetocht. Op zaterdag, 27-04 om 11u starten Bob, Pol, Robrecht en Antoine de eerste dagtocht aan het station van Berchem. Het geraas van het Antwerpse autoverkeer maakt vlug plaats voor stilte en rust in het Rivierenhof met zijn kasteel, waterpartijen en waardevolle bomen.

 Ook het jaagpad langs het kanaal Schoten-Turnhout is een oase van landelijke rust. In het café-Breebos te Merksplas ontmoeten we een lokale veteraan die vol fierheid met ons zijn kennis deelt over de kolonie van Weldadigheid in de 19^de eeuw opgericht om schrijnende armoede op te lossen door opvoeding van landlopers en ontginning van onvruchtbare grond voor landbouw. Men geloofde toen in de maakbaarheid van de mens. Op het domein zijn wij de ornamenten van de kerk en de grote boerderij gaan bewonderen.

In Baarle-Hertog hielden we halt voor een bezinnende stop bij de reconstructie van de dodendraad die fungeerde als elektrische grensversperring opgericht door de Duitsers tijdens de eerste wereldoorlog. Deze versperring had gevolgen voor de inwoners en maakte dodelijke slachtoffers.

In Baarle-Nassau hebben we overnacht op een prachtige boerderij. De gastvrouw Wilhelmien en gastheer Harry verrasten ons met een driegangenmenu van eigen kweek. De asperges waren het neusje van de zalm. Trouwens ieder avond hebben we asperges geproefd…. uitgenomen in Ouddorp.

Op zondag, onze tweede dag, sprongen we gezwind op het zadel en na een aantal minuten reden we over het parcours dat zich slingert door de Chaamse bossen met naaldbomen. Na één uur kwamen we weer in een open landschap, een drassig natuurgebied en hier en daar huisjes getooid met strooien daken. Een wegbewijzering wees ons de weg naar de Loonse en Drunense duinen.

Tijdens de stilte van een sanitaire stop aldaar werd Bob de aanwezigheid gewaar van grondvogels: de tapuit, de boompieper en de boomleeuwerik.
Via ’t Galgenwiel kwamen we Waalwijk binnen en zonder moeite vonden we ons gastgezin, Dimph & Ger. De gastheer had nog altijd zijn aanstekelijke humor. Van hem leerden we dat wij door het grootste zandstuifgebied van Europa waren gefietst, dat er veel waterplassen zijn door de turfwinning en ook de geschiedenis van ’t Galgenwiel werd ons verteld. 

’s Morgens na een lekker ontbijt bij onze vrienden op de fiets keken we uit naar Geertruidenberg als beschermd stadsgezicht met zijn oude koopmanshuizen. Het is trouwens een oude vestingstad aan de Bergsche Maas. 

Na de passage in Geertruidenberg fietsen we langs plaatsnamen zoals Heikant, Terheiden, Zeedijk, Zwarteberg, Goudbloemsedijk, Standaardbuiten. De namen verwijzen naar heidevelden, strijd tegen het water, kreekruggen met woonkernen. Mevr. Lysbeth uit Steenbergen, de reddende engel, heeft ons te slapen gelegd. Onze tocht kwam normaal in Roosendaal, maar net vóór de start kwam er bericht dat het niet kon bij het VOF adres aldaar.

 Robrecht had één van zijn verstrooide buien. Hij zocht lange tijd bij onze start naar zijn drinkbus ….. die uiteindelijk in zijn achterzak bleek te zitten! Antoine daarentegen had zijn pet met opschrift Duvel laten liggen aan de biechtstoel van de Oudenbosch’ basiliek, a look-a-like van Sint-Pieter in Rome. Maar het was vooral het standbeeld van een Zuaaf die Robrechts aandacht trok. De Zouaven waren jonge strijdende vrijwilligers die tussen 1861 en 1870 de pauselijke territoriale belangen gingen verdedigen in Italië. Robrecht liep college in het Klein-Seminarie van Roeselare. Daar op zolder liggen nog Zouaven uniformen voor een heel regiment.

Op dinsdag, 30 april, verlaten we Brabant voor Zeeland. De laatste dorpjes in West-Brabant en niet in het minst het dorp Steenbergen, liggen in een waterrijk gebied. Ze zijn een paradijs voor waterrecreanten maar ook voor fietsers. Hier en daar tussen de velden ontwaar je zeilbootmasten die afsteken tegen het groen van verhoogde dijken en ons laten raden dat er daar een haventje ligt.

Wanneer we de Krammerssluis dwarsen worden we geïmponeerd door de magische wereld van de gigantische waterbeheersing door de mens.
Via het zoutwatermeer Grevelingen komen we op het eiland Goeree-Overflakkee, een streek met rietkragen en schorren, met kleine dorpskerken en voor iedere gezindte een kerk. Zo was het ook in Ouddorp, waar we wel verdiende rust genoten bij V.O.F. Mevr. Hillegonda in de Dorpsweg.

Tot nu toe was de windrichting ons steeds gunstig maar we vreesden de wind voor de volgende dag bij de oversteek van de stormvloedkeringen. Maar het viel hartstikke mee.
Na 25 km werden de remmen dichtgegooid voor een stop aan bakkerij Sonnemans in Burg-Haamstede. De winkel lijkt wel een museum. De bolussen en appelbollen zijn er heerlijk. Na de proeverij fietsen we op en neer door de duinbossen naar de Oosterschelde. Eenmaal in Vrouwenpolder begint Pol te denken aan “kibbeling” in de Lekkerbek. Hij doet ons watertanden, smullen maar……..

De eindmeet die dag ligt in Middelburg bij Dominique en Tjeerd, in een statig herenhuis “ Diepe” in de Molenwater. Maar we besloten nog eerst even het eiland te verkennen. De fietspaden door de bossen zijn afgezoomd met meerstammige bomen, grillig en knokig zoals tekeningen in sprookjesboeken. Buiten het bos is het landschap wijds en zo vlak als een biljarttafel. Maar “le moment suprême” is het bezoek aan Middelburg met zijn prachtig stadhuis en de opvallende abdijtoren en abdijcomplex. In de Spanjaardstraat is ieder huis een monument.

Volgens Professor Emeritus Jon Claerbout van de Stanford University USA heeft een voorouder van onze Bob het beleg van Middelburg beschreven (1572-1574) met veel sympathie voor de geuzen (watergeuzen). De tachtigjarige oorlog had veel met onderdrukking en godsdiensttwisten te maken. Het heldendom van de geuzen in de strijd voor gerechtigheid staat in de archieven neergepend door Joos Claerbout . Delen van Zeeland waren ooit Vlaams gebied en was door zijn ligging belangrijk voor het handelsverkeer. Dit hebben wij gemerkt aan diverse bouwwerken zoals raadhuizen, belforten, koopmanshuizen.

De bedijkingen hebben vormgegeven aan het landschap. Achter de smalle kuststrook ontdekten wij een mozaïek van akkers, weilanden en dorpen.
De laatste dag was vooral genieten van de zee tussen Breskens en Cadzand en de mooie Zwinstreek richting Brugge waar we afscheid namen met het volgende doel voor ogen: “De Bodensee Fietstocht 2019 vanaf 18 mei”.

Later volgen er dag-PowerPoint’ s van onze lentetocht 2019.

2019 Aankondiging Voorjaars Fietstocht 2019

Antwerpse Kempen  Noord-Brabant & Zeeland

Met de Bende van Bob

Pol   Robrecht   Antoine   Bob

 Beste vrienden,

 Zaterdag 27 april is het weer zover, dan starten we, naar goede gewoonte, voor een fietstocht bij onze Noorderburen. Op hoop van zegen met goed weer en rugwind……maar niets houdt ons tegen!

De 3 West-Vlamingen sporen vanaf Brugge naar Berchem-Station (Antwerpen). Onze vriend Antoine komt vanuit Beveren-Waas en zal ons daar opwachten.  Vanaf daar starten we met ons 4 om via de Antwerpse Kempen te overnachten in het Nederlandse Baarle-Nassau.

 De volgende dag rijden we een gehele dag door Noord-Brabant met veel bos- en heide naar Waalwijk. Overnachten doen we bij oude gekende “Vrienden op de Fiets”.

 De 3° dag moeten we door het rivierengebied van Waalwijk naar Roosendaal.

Op dag vier fietsen we van Noord-Brabant via de Krammersluizen naar het eiland Goeree om te overnachten in Ouddorp.

Op woensdag 1 mei volgen we de Noordzeekust met de Zeeuwse eilanden tot Middelburg waar we onze laatste VOF overnachting gepland hebben.

Onze laatste fietsdag 2 mei gaat via het Wester-Scheldeveer en de dijken naar Cadzand en Sluis tot Brugge. Vanaf Brugge zal Antoine terug sporen naar Beveren-Waas.

 Het zijn dagritten van +/- 60km met een vermoedelijk totaal van 400km.

Later volgen er verslagen op mijn blog.

Groetjes Bob.