Archief

Verslag Najaars Fietstocht 2018

Brugge - Gent/Leie - Ieper – Palingbeek - Westhoek

Met de Bende van Bob

 Van maandag 3 à donderdag 6 september 2018

De najaarstocht 2018 met de bende van Bob stond in het teken van vele verhalen.
In Steenbrugge namen we met ons vieren, Bob en Antoine, Pol en Robrecht de Vaart naar Gent om via de bossen van Beernem naar de mooie Bellemse Kraenepoel te fietsen waar een hartelijke ontvangst op ons stond te wachten bij Noëlla en Hubert vrienden van Robrecht.

De doortocht door de bossen van Beernem langsheen plaatsen van delict “De moorden van Beernem” bracht ons het eerste verhaal. Na ontdekking van het lijk van Jonkheer d’Udekem d’Acoz werden tussen 1915 en  1945 nog 5 mensen vermoord. Niet alles kwam in de doofpot terecht maar tot nu toe blijven nog vele vraagtekens bestaan. Na Beernem kwam Ruiselede en tijdens het fietsen langs de 278 meterhoge zendmasten hoorden we van Bob een tweede verhaal: “Dit zijn zendmasten speciaal geplaatst in 1923 om met lange radiogolven met Vlaamse emigranten in Amerika te communiceren.” Nu is het zendstation beschermd monument.

Na het nuttigen van een Vedette in een prachtig aangelegde tuin van onze gastheer Hubert en gastvrouw Noëlla fietsten we naar de wondermooie Kraenepoel in oorsprong een turfwinningsgebied en nu een beschermd landschap. In Lotenhulle dachten we langs boer Charel’s doeninghe te passeren maar we waren de E40 en de brug van Landegem in een mum van tijd voorbij en moesten remmen om Bistro de Lork niet voorbij te vliegen. ’s Namiddags kwamen we aan de oude abdij van Drongen in het historisch kloosterpand met zijn uitgestrekte tuinen die wij herinneren van de uitzending “Het goeie leven” van Wim Lybaert. Wim is trouwens ook de maker van “De weg naar Santiago de Compostela” en een goede kennis van Robrecht. Tijdens de laatste kilometers van de dag genoten we van villa’s om ter mooist en grootst in Sint-Maartens-Latem en Deurle.

Het traject van Dag 2 loopt van Bachte-Maria-Leerne naar Zillebeke over een afstand van 65 km. Tijdens de eerste 20 km ontdekten we hoe mooi de oude Leie en haar afgesneden bochten wel zijn. Vele kunstenaars werden er geïnspireerd. Zij ontvluchtten in de zomer de stedelijke drukte van Gent en vestigden zich op het platteland in kleine dorpjes die we links en rechts ontwaarden.

Deze streek heeft 100 jaar Vlaamse kunst voortgebracht van impressionisme over expressionisme naar moderne kunst. De laatste in onze herinnering is Raveel uit Machelen, de voorvechter voor het behoud van de mooie Leiearmen. Hoe meer we Roeselare naderden hoe meer industrie langs de Leie, ooit de "golden river" genoemd. Die naam komt door de vlasverwerking. Het water is er arm aan kalk en ijzer en dus erg geschikt voor het roten van vlas. Het roten is er nu verboden wegens milieuaantasting. Maar de rivier blijft een economische slagader en is belangrijk voor de binnenvaart.

Op de middag zochten we naar het kanaal Roeselare-Leie en stopten op de markt van Izegem voor een spaghetti. Daar kwamen we op het idee om een bezoekje te brengen aan Marie-Jeanne; 4 mannen om haar een riem onder het hart te steken. Vanaf daar zouden we fietsen door de speeltuin van Robrecht, gelegen in Beitem en Rumbeke. Hij heeft er tabak genaaid, tussen de koeienvlaaien gevoetbald, het leven gedeeld in een ast voor chicorei. En waarlijk daar stond den ast te pronken langs onze route als archeologisch erfgoed. Stilaan kwamen we op de hoger gelegen flanken rond Ieper. We hielden halt aan de Polygone en Hill62 die in 1916 door Canadese troepen werd veroverd. De aanblik van de omgeving deed iets met ons.

Bij VOF Greta Mahieu in Zillebeke was de ontvangst zoals gewoonlijk heel hartelijk. We douchten ons en trokken uitgangskledij aan, want we wilden even naar Ieper. In het restaurant Regina tijdens een gezellig etentje beluisterden we boeiende verhalen uit Australië van een man met 6000 schapen. Aan de Menenpoort stond ondertussen een grote menigte Engels sprekende mensen klaar voor de Last Post.

Palingbeek, Heuvelland en Westhoek staat op de planning van Bob als dag 3.
De gps toonde ons de weg naar de Palingbeek. 600.000 beeldjes in klei gemaakt, met een symbolische betekenis, werden daar één voor één uitgezet. Ze verwijzen naar 600.000 slachtoffers tijdens de eerste wereldoorlog. Het is een boodschap dat de wereld één geheel moet vormen om vrede te creëren.
Bob kon het niet laten om nog even te peddelen naar de faciliteitengemeente Mesen, de kleinste stad van België met een rijke geschiedenis. Met ijzerhoudend natuursteen uit de streek werd alleen nog de kerk na de eerste wereldoorlog heropgebouwd en niet meer de oude abdijgebouwen. De Sint-Niklaaskerk valt op in de regio door zijn koepelvormige toren. Pol wees ons erop dat hier een van de merkwaardigste herdenkingsplaatsen van de Eerste wereldoorlog staan: Iers vredespark.

In de enige winkel van het stadje kochten we water en een belegd broodje. We scheerden even langs de schreve, de grens met Frans Vlaanderen en klommen en daalden verder door “heuvelland” met prachtige uitzichten die ons deden stoppen en kijken. Wijngaarden liggen op de zuidelijke hellingen van de Monteberg en de Rode Berg. Spijtig hadden we geen tijd om het domein Vidaigne te bezoeken. Herman Schotte, een kozijn van Robrecht, teelt er druivenstokken op biodynamische wijze. In Westouter aan de voet van de Rode berg, aten we onze boterhammen vooraleer we langs de Klyte naar Poperinge gingen.

Engelse soldaten zochten in de oorlog buiten de frontlinie verademing en troost op de markt van Poperinge bij Ginger. Ook wij hielden er even halt maar haalden vooral onze kracht in de schaduw van de abdij st. Sixtus door het drinken van het abdijbier Westvleteren 12 graden. Ondertussen verlangden we naar de Fintele, de stad Lo, Pollinghove één voor één prachtige dorpszichten en weidse landschappen met kerktorens die als naalden in het platte land staan.

Bij VOF Frank Delanote , woonachtig in Pollinghove nabij Lo, leerden we over de vruchtbare grond daar en moderne landbouwtechnieken. Hij had ook enkele stukken van de wereld gezien en had interessante inzichten over de geschiedenis in de streek. Zonder veel woorden konden we raden waar de eerste geuzen vandaan waren. s’ Avonds bij het binnenrijden van de Westpoort in Lo en tijdens het eten van potjesvlees  onder het oude stadhuis en belfort konden we mijmeren hoe door de neergang van de lakennijverheid de streek kleinschalig bleef maar daardoor des te mooier om er te fietsen.

Al de voorbije dagen hadden we geen regenzeil nodig gehad. De voorspellingen voor de laatste dag waren ongunstig maar toch bleef het droog. In de voormiddag vonden we op onze weg piepkleine, charmante dorpjes met de ijzertoren voortdurend als baken aanwezig. Lampernisse viel op als waterrijk gebied met een rijke flora en fauna. Aan Frontzate was het langs de uitgebroken spoorweg beuken tegen de wind in tot in Nieuwpoort.

Daar lieten we ons overzetten aan de IJzer en via het militaire domein kwamen we aan in Westende -Bad. We hadden de intentie om met volle teugen te genieten van de zee die aan het opkomen was. Het opkomende tij gaf meer kracht aan de koude noorderwind, zodat we besloten om in Mariakerke landinwaarts te trekken. In Stene hebben we dan gekozen om in de Vlasschaard heerlijke mosselen te proeven.

Pol, lief hebber van ijscrème, had grote goesting. Hugo, ook nog lid van de bende, heeft namelijk de bendeleden leren grote bollen ijscrème likken. Bob bad beloofd voor één ieder twee bollen in de Macarel te trakteren. Vooruit dan maar richting Plassendale en Paddegat!

In de Bloemendalestraat,  Sint-Andries, stopte de reis voor Pol en Robrecht en 7 km verder in Male voor Bob en Antoine: een reis met vele verhalen en ontmoeting met mensen die ons deugd deden.

Verslag door Robrecht

2018 Najaars Fietstocht

Brugge - Gent/Leie - Ieper – Palingbeek - Westhoek

Met de Bende van Bob

 Bob   Pol   Robrecht   Antoine 

Beste vrienden,

Maandag 03-09-2018 starten we onze laatste grote fietstocht van 2018.

We zijn blij, ze beloven goed weer met veel zon.

We starten in Brugge en rijden via de Beernemse bossen naar Doomkerke. Vanaf de Kranepoel in Aalter naar Lotenhulle, Hansbeke, Drongen naar de Leie in Latem om te overnachten in Bachte-Maria-Leerne.

Op dag 2 willen we na het volgen van de Leie en het Leiekanaal dwars door het West-Vlaamse binnenland in Ieper geraken, overnachten doen we in Zillebeke.

De 3°dag voorzien we om WOI te gedenken met bezoek aan de Palingbeek en de kleine soldatenkerkhoven op de West-Vlaamse bergen tot Mesen na Poperingen en Westvleteren, hoe kan het anders, slapen we in Pollinkhove.

Op de laatste fietsdag willen we via de Frontzate naar Nieuwpoort rijden om daarna de kust te volgen tot in Oostende, langs het kanaal hopen we goed en wel terug in Brugge te arriveren na +/- 275km.

Later volgen er Powerpoints en dagverslagen op mijn blog.

 Groetjes Bob,

https://blog.seniorennet.be/viadelaplata/

2018  Verslag Tour de Provence met de Bende van Bob

Van 26 mei tot 9 juni 2018.

Antoine, Robrecht, Pol & Bob

De Provence met zijn Romeinse restanten, het massief van de Lubéron als doorgangsgebied en tenslotte de Camargue als geschenk van de Rhône. Dit had Bob weer allemaal gepland langs autoluwe wegen voor bijna 800 km fietsen in een tijdsduur van 14 dagen.

Lavendel, lekker eten, gezellige dorpjes, terrasjes onder druivelaars, leven als God in Frankrijk, vive le vélo, de verwachtingen lagen hoog tijdens onze vlucht op zaterdag, 26-05 naar Montpellier.

Reeds de dag vooraf zat de sfeer erin. Om de fietsen te kunnen inpakken in kartonnen dozen samen met de bagage moest er wat gesleuteld worden: pedalen en zadel eraf, stuur gedraaid, voorwiel eruit, banden plat.
Heden ten dage is “Canal du Midi” als verbinding tussen de Middellandse zee en de Atlantische oceaan,  Unesco werelderfgoed. Bij de start de eerste dag naar St. Gilles zouden we er even langs fietsen en zo ook op 7-06, tijdens de laatste fietsrit vol avonturen.

Bob, Antoine en Pol hadden vijf jaar geleden het hele kanaal afgefietst en  verbleven in B&B Figues et Palmiers in Lattes nabij Montpellier. Het werd een feestelijk weerzien bij Christianne en Gerard na aankomst uit België in de prachtige Chambre d’hôtes .

Dezelfde avond bij laag zonlicht fietsten we langs “Les étangs", ondiepe zoutmeren, naar Palavas-les-Flots voor een vissouper met een gul oestertraktaat van Bob in “Au Poisson Bleu”. In dit restaurant is er een wonder geschied. Antoine verloor er kousen. Het was al nacht toen we een Franse familie ontmoetten met zijn kousen in hun hand.

Bij de start van de eerste fietsdag zat de sfeer er meteen in. We hoorden vogels fluiten en een grasberm vol rode klaprozen bekoorde ons. Van dat rood en het vogelgeluid zouden we iedere dag genieten maar dan wel in weidse velden. Salines door algen roodgekleurd en de skyline van Aigues-Mortes, ooit een versterkte havenstad voor kruisvaarders, waren een voorzet voor een culturele stop. Daarna zouden we fietsen langs de wijnvelden van  “Les vins de sable” in een open landschap naar een proeverij in Montcalm. Wat verderop stroomt het loodrechte canal du Carpettes waar op het water prachtige bloemen drijven en langs haar oevers tussen het groen van bomen en struiken men het wit bespeurt van Camargue-paarden met dartelende veulens en wat minder zichtbaar zwarte kuddes runderen
Bij aankomst in Saint-Gilles dronken we een paar Hoegaardens en daarna bezochten wij de Romaanse kerk uit de twaalfde eeuw met zijn portalen, bogen en pilasters geïnspireerd op de oudheid en sculpturen die Bijbelverhalen uitbeelden.

’s Anderendaags trokken we naar Mollégès, een tocht langs fruitbomen en vlakke velden waar rijst met de voeten in het water staat. Maar weldra kwamen we in Sain-Rémy-de-Provence die “de Provence op zijn mooist” etaleert. Vanaf nu zou dat een constante worden: een décor met platanen die schaduw geven, charmante straatjes, pleinen versierd met fonteinen en bloemen, 3-verdieping hoge huizen pittoresk door de rechthoekige luiken in alle kleuren. Vooral het licht doet alles daar nog beter schitteren. Dat licht was voor Van Gogh, de zoon van een Hollandse dominee uit Zundert, een reden om hier te komen schilderen. We hebben dan ook Monastère Van Gogh bezocht, wat doet waanzin met een mens? Vlaknabij ligt de Ruïne de Glanum, een heiligdom Keltisch gelieerd, maar ook militair door de Romeinse triomfboog. We verlaten St. Rémy, de poort naar les Alpilles om de dag te beëindigen te Mollégès in B&B Le Clos de Calas waar de gastvrouw ons een lekker souper bereidde en ons vin des Alpilles liet proeven die lekkerder was dan vin de sable van gisteren.

Op dag vier duiken we in de vallei van de Durance gelegen aan de voet van de Lubéron. De Durance die ontspringt in de Alpen heeft mooie landschappen gebeiteld. Onze tocht liet ons genieten van de vergezichten en mijmeren over de dorpjes die vastgeklonken lijken aan de rotsen. Onze eerste stop van de dag was een idyllisch tafereel van een kudde schapen die als een golvend wit deken voor ons liep. De stad Cavaillon deed ons watertanden naar meloen maar dit festijn zou pas gebeuren op onze terugweg en dan wel heel hilarisch. Even buiten Cavaillon moest Pol weer zijn trukendoos boven halen om met primitieve meettechnieken Bob’s achterband uit te lijnen. Langs de D31 hadden we nog even vlak terrein. Maar onze drang naar kleine dorpjes was onweerstaanbaar en namen het klimwerk erbij eerst naar Les Taillades, een minidorpje als ’t ware uit de rots gekropen, dan naar Oppède-le-Vieux vol rust en stilte, en dan de straatjes van Lacoste. Ze waren allen de inspanning waard.
Na dalen komt klimmen. Zo ook was het naar Bonnieux, een groot dorp met talrijke versterkingen. Het terras van het hotel “La Flambée” biedt een mooi uitzicht op de vallei van de Calavon. Daar hebben we vin de Durance gedronken nog beter dan de wijn van gisteren.

Dag vijf, donderdag. Nu begon het zware klimwerk in Le Grand Lubéron langs eikenbossen naar Manosque. Het hoogste punt lag op 650 meter, Col de Montfuron. Heerlijk was de 10 km lange afdaling naar Manosque in de gietende regen met dondergekletter en bliksemschichten. Inderdaad we hadden genoten van het spektakel en vooral Bob was fier op zijn gedurfde voorsprong op ons. In Manosque hebben we lekker Italiaans gegeten met lieftallige bediening en goed geslapen in een quadruple à 4 lits.
Manosque is een heel oud stadje met pleinen vol charme en steegjes met oude huizen.

Vrijdag was de zesde dag. De weg ging zwaar op en af tot Le Cadenet. We keken vooral uit naar Lourmarin voor de mooiste panorama’s, drie kerktorens en de begraafplaats van Albert Camus, als schrijver en politicus een merkwaardig iemand. Maar l’ absurdité van Camus is onze zorg niet. We willen de schone dingen des levens: samen eten en drinken, spreken en luisteren, erop uittrekken in de natuur. In Maison “d’hôtes Emmbe” ontmoetten we een 80-jarige dame met klasse, geboren in Aalst en gewoond in Congo. We babbelden gemoedelijk met mevr. Dany Husson tijdens de aperitief en het avondmaal met kip en tomaat. Dolgraag legt zij een kaartje, we hebben dan ook gespeeld tot in de late avond.

Hoe meer we naar Cavaillon trokken, de zevende dag, hoe minder klimwerk en des te meer wijnvelden, cipressen en carrigue (Provençaals voor braakliggende terreinen met kreupelhout en gras). Doch meloen was op ons verlanglijstje blijven staan. En in Cavaillon was het zo ver. Wegens de voetbalmatch van les bleus waren we de enige klanten in restaurant “Les Petits plats” met een uitbater die nu tijd had om voor ons op te treden als een tweede Louis de Funès. We overgoten hem niet met chocolade maar wel met onze grappen en het werd een avond om te gieren van het lachen.

De volgende dag was weer 100% Provence: de rit van 56 km naar Pernes-les-Fontaines. Eindelijk kwam het moment voor een foto van Antoine te midden van een schitterend rood papaverveld. Hij had ons ook al geïnstrueerd over het enten van wijnrassen op een onderstam en ons de eigenaardige akker getoond waar die onderstammen geteeld worden. De reden voor een lange aperitiefstop was Fontaine de Vaucluse met zijn gelaagde rotswanden en het bruisen van de Sorgue die 50 km ver onder de rotsen zijn water verzamelt. Een tweede natuurwonder ligt in Pernes-les-Fontaines met zijn 40 fonteinen (bronnnen) die werken volgens de wet van de communicerende vaten, volgens onze bescheiden mening. Op het kerkplein dronken we een Grimbergen en op het marktplein onder platanen genoten we de hele avond van spijs en drank samen met vele lachende mensen op zaterdagavond.

Gelukkig was het op een zondagmorgen dat we in de omgeving van Loriol-du-Comtat een verkeersknoop hadden te trotseren. Daarna peddelden we weer verder naar Avignon langs fietsvriendelijke wegen. Na 28 km kwamen we aan in Courthézon met zijn prachtig kasteel en park- het sein dat we straks door een rijke streek zouden fietsen. We reden door het uitgestrekte wijngebied van Chateauneuf-du-Pape en langs groeven met kostbaar gesteente. We smulden kersen van de bomen en genoten van een omgeving waar acacia, populier, naaldboom met klimop errond, gelijnd gericht staan naar okergele rotswanden toe. Het was er zo stil en rustig dat genieten bijna bidden werd. Na 53 km bij aankomst in Avignon voelden we ons klein door de aanblik van de stadsmuren en de uitstraling van le Palais des Papes, een enorme citadel, echte militaire architectuur. Er was ooit een tijd met drie Pausen. Iedere machthebber wilde er één. Deze van de Franse koning verbleef in Avignon.

Van Avignon naar Arles volgden we de Rhône. De gele brem langs de verhoogde oevers prikkelden onze zintuigen met geuren en kleuren. Nu en dan werden we gegroet door het glinsterende water van de machtige Rhône. Wij doorkruisten Beaucaire van ouds een belangrijke doorgangsweg bewaakt door een imposant kasteel. Het is immers een Gallo-romeinse site. Daar op de Rhône stroomafwaarts staat de laatste elektrische centrale.
Vanaf nu duiken we weer de Camargue in met zijn “Mas”, grote boerderijen waar rijst en granen worden geteeld. Aan Le Vieux Mas zijn we plots Antoine kwijt. Trouwens hij is niet de enige, Robrecht kan soms ook verdwijnen. De reden van Antoine was nu niet een kerk maar de onweerstaanbare drang naar de muziek die hij hoorde. Gelukkig vonden we hem vlug, zodat we ook genoten van het theaterstuk in open lucht, de legende van Arthur en het magische zwaard. Helemaal anders dan Avignon voelde Arles aan met zijn antiek theater en arena, ooit een Romeinse hoofdplaats. Het was ook een religieus centrum in de Middeleeuwen. De impressionisten zoals Van Gogh en Gaugin hebben Arles en omgeving geportretteerd in onbetaalbare meesterwerken.
In Arles na een avondwandeling langs Romeinse ruïnes en het prachtig verlichte amfitheater genoten we van verdiende rust in een refuge.

Dag elf zou een prachtige rit worden van Arles naar Port St. Louis via voie verte “ Via Rhôna” langs het kanaal d ’Arles en het Canal du Viguerat, oneindige vlakke landschappen met velden waar rijstplantjes in het water staan en kiemende zonnebloemetjes die reeds hun klein hoofdje naar de zon proberen te draaien. Niettemin zijn we een paar keren gestopt. Een eerste maal om een foto te schieten van Pont Van Gogh, een tweede maal om Bob te verzorgen die werd aangereden door een dwaze Franse fietser en de derde maal was een stop op het wijndomein “l’Ile Saint Pierre”, prachtig gelegen langs de Rhône. Zo schitterend de ligging zo smaakvol waren de wijnen en het appelsap.

Het hoogtepunt van de reis zou worden de trip van Port St Louis naar Saintes-Maries-de-la-Mer, dwars door la  reserve naturelle du Camargue met vlaktes tot aan de horizon. Niet alles staat er in cultuur. Er is ook ongerepte natuur met jeneverbes en paarsbloeiende zee lavendel. De onverharde weg van “La digue à la mer”  brengt ons langs lagunes waarvan sommige delen nu en dan worden overspoeld door het stijgende zeewater en andere delen nooit. L’ étang de Vaccarrès is het biotoop van de flamingo’s sierlijk in het water maar nog mooier tijdens hun vlucht door de lucht. Saintes-Maries-de-la-Mer met een kerk dat eerder gelijkt op een vesting en waar twee heilige vrouwen worden vereerd is het einde van de rit.

Voor de laatste fietsdag kozen we om te fietsen naar Lattes via de oevers van Canal des Capettes en canal du Rhône-Sète (canal du midi) met moerassen en meren, een biotoop voor rivierkreeften, salamanders, allerlei insecten en ook een broedplaats voor vele vogels. In de verte staan  parasoldennen als een streling voor het oog. Na kilometers fietsen werden we gehinderd door een wegversperring alleen te omzeilen via het kanaal. Een plezierjacht met Duitse eigenaars waren redders in nood. De grootste hindernis moest nog komen. Wegens een hevig onweer waren de laatste 10 km langs het kanaal door de hoeveelheid slijk niet te berijden. Vooruit, te voet!  We beleefden op die dag een unieke tocht “à vélo, en bateau et à pied”. We lieten het niet aan ons hart komen maar we zaten wel onder de modder. En tot overmaat van ramp kwam het nieuws dat onze terugvlucht met Ryanair zaterdag geannuleerd werd!

Onze rustdag spendeerden we in de bruisende stad Montpellier, de zetel van een van de oudste universiteiten van Europa. Vooral de grote verzameling moderne architectuur aan de rand van de oude stad interesseerde ons. De grote verscheidenheid aan vormgeving, duizelingwekkend gedurfd, en dan ook alles ingepland tussen grote waterpartijen en groene ruimtes leek ons allemaal heel futuristisch.

Noodgedwongen en na een dag en een nacht puzzelen keerden we met de TGV  Montpellier – Lille en de Ouibus Lille – Brugge op 09-06 terug. Onze fietsen blijven in Lattes en worden meer dan een week later via de Nederlandse Fietstransporteur Soetens  teruggebracht naar Brugge.

Schande…… Ryanair !!!

Door Robrecht verslaggever voor de Bende van Bob

Later volgen er bij leven en welzijn in het najaar dag-PowerPoint’s

2018 Tour de Provence

Met Bende van Bob

Nog één week en dan starten we, Antoine, Robrecht, Pol & Bob,

 voor onze grote fietstocht 2018.

We vertrekken op zaterdag 26 mei via Charleroi naar Montpellier.

Dag 2 rijden we van Lattes naar St-Gilles langs de Méditerranée en door de Hérault.

Dag 3 met een stukje Camargue naar Mollégès bij St-Rémy-de-Provence.

De volgende 4 dagen volgen we de “Lubéron à Vélo” met verblijven in Bonnieux, Manosque en Cadenet bij Lourmarin en Cavaillon.

Op dag 8 gaat het door de Vaucluse naar Pernes-les-Fontaines en de dag erop naar Avignon.

Dag 10 en 11 blijven we de Rhône volgen met Arles tot Port Saint-Louis du Rhône.

Dagen 12 en 13 zijn Camargue dagen met Saintes-Maries de la Mer en terug naar onze B&B in Lattes. We plannen nog een rit naar Sète en een bezoek aan Montpellier.

Op zaterdag 9 juni is de terugvlucht.

Zie in bijlage het programma van onze tocht op kaart

Nadien komen er verslagen en PowerPoint natuurlijk.

Groetjes Bob voor de Bende

Voor de allerlaatste keer bij Marie-Jeanne in haar "Volkscafé De Tijger" in Jabbeke. Dinsdag 15/05/2018 op onze fietstocht. Ze sluit haar Café na 60 jaar eind mei, iedereen zal haar missen.....het gaat je goed Marie-Jeanne. Wij zullen de volkse toestand ook missen.....de "Jongens" zoals ze ons noemde! 

Groetjes Bob

 Zeeland - Noord Brabant &

De Antwerpse Kempen

Met de Bende van Bob

Terug van Voorjaars Fietstocht 2018

Hugo  Bob  Antoine  Pol

Beste vrienden,

Met veel beter weer dan aangekondigd, zijn wij goed en wel terug van onze 6 daagse voorjaarstocht. De ruim 450km met stralende zon maar met frisse meestal rugwind, hebben deugd gedaan!

 Op maandag 30/04/18, onze enigste regendag, maar het deert ons niet, vol enthousiasme ontmoeten Hugo en Bob elkaar in Sluis. Onder stromende regen en goed ingepakt stoppen de buien voorbij Oostburg. In IJzendijke houden we onze 1° pauze in “Cadzandria” een bruin café bij de smisse. Waar zou onze vriend Antoine zich nu bevinden? Na enkele telefoontjes zonder antwoord fietsen we rechtstreeks naar Hoofdplaat hotel “De Vriendschap”…..en gelukkig maar, daar vinden we onze optimistische Waaslander. ’t Is een hartelijk weerzien na enkele aperitieven en het betrekken van onze kamers nemen we een asperges souper.

Na een flink ontbijt en gelukkig zonder regen, maar met een forse tegenwind, zijn we op dinsdag 1/05 om 10h aan het veer in Breskens. Vanaf hier is de bende compleet. Brigitte heeft Pol per auto naar hier gebracht. Een 1/2h later zijn we op Walcheren en stomen op naar Middelburg om te aperitieven op de markt.

In Nieuwdorp bezoeken we het bevrijdingsmuseum, gelukkig kunnen we hier onze dorst lessen en krijgen we les in “ Het verloop van de 2°Wereldoorlog op Zeeland en aan de Schelde”. Maar onze honger is niet gestild, in ‘s Heershoek genieten we op een zonnig terras van een warme appeltaart met een La Trappe.

We komen telaat aan in Goes, waar we een bezoek brengen aan een vriend van in de begin jaren 60. Het wordt een hartelijk weerzien met Annemie en Eric. De uitgeweken Bruggelingen zijn na meer dan 45jaar bijna echte Nederlanders…..maar de liefde voor lekkere Westmalle Trappist zijn ze helemaal niet verleerd. We slapen iets verder op een waterlodge aan ’t sas bij de Oosterschelde…..Later op de avond houden we nog een lange drankavond met onze vroegere Brugse vrienden. Bedankt Annemie en Eric voor de gulle ontvangst. 

 Dag 3 moet ons van het haventje van Wilhelminadorp tot in Zundert brengen, zo’n 90km met vandaag zon maar een heel strakke en koude meestal tegenwind. In Yerseke houden we een eerste stop en kunnen de oesterkweekputten bewonderen. We volgen de Oosterschelde dijken tot aan de rand van Bergen-op-Zoom dwars door een massa bloeiende boomhaarden. Na ons middageten krijgen we een transformatie van het natuurlandschap. Nu rijden we door bos en heide bij Woensdrecht. Af en toe flirten we met de grens en krijgen we van onze vriend Antoine in “geuren en kleuren” te horen hoe hij hier in Essen 6 jaar Middelbare school liep als intern bij de Paters……En toch hebben ze hem helemaal niet kunnen kneden…. alhoewel wij af en toe menen dat hij zijn roeping gemist heeft. Wij zijn overtuigd dat er een uitstekend dorpspastoor aan hem verloren is gegaan….

 Bij de abdij in Zundert ontmoeten we, aan het abdijwinkeltje, een zonderling, die ons uitvoerig schetst hoe het leven zich daar binnen afspeelt….In herberg “den Anker” tegenover de abdij proeven we een echte Zundertse Trappist. Nu op naar onze vrienden op de fiets verblijfplaats in het geboortedorp van Vincent Van Gogh. Margriet onze gastvrouw ontvangt ons met veel enthousiasme. We nemen deze avond een te uitgebreid Chinees avondmaal. Na een lange praatstonde is het bedtijd.

Vóór we onze 4° fietsdag aanvangen genieten we van Margriets overvloedig ontbijt. Blijven praten kan niet we moeten naar Goirle….Bedankt Margriet het gaat je goed en blijf optimistisch! Na Zundert komen we in een bos- en zandrijk gebied met een meanderende rivier de boven Mark. We lezen namen als Mastbos, Ulvenhouts bos, St-Anna bos en Chaamse bos wel 30km lang is het genieten op verharde zandpaden met bomenpracht.

 In Alphen bij eetcafé “De Kloostertuin” is het aperitieftime en we durven zelfs niet verder rijden. We nemen hier ook ons middagmaal. Zo ver moeten we niet meer na een eindje “Belslijntje” en de Looienhoek-heide komen we aan het “La Trappe” klooster. Grote dorst doet ons de drukke tuinterras opzoeken we bestellen een La Trappe quadrupel van ’t vat en moeten vaststellen dat hij niet smaakt zoals we gewoon zijn. Bij navraag blijkt de smaak helemaal anders te zijn op fles, deze hebben nagisting……

 Iets vóór 18h komen we aan op ons VOF verblijf “Acacia” in Goirle. Onmiddellijk mogen we van Jolanda onze kamers betrekken en doet een flinke douche deugd. We nemen ons souper enkele kilometer verder in Riel . Na onze avond fietsrit zijn we blij wanneer we vroeg in onze bedjes kruipen.

 Na het afscheid van het sympathieke gastenpaar Albert en Jolande is het tijd om naar Vlaanderen terug te keren. Na enkele moeilijke zandpaden met veel putten komen we in het lappendeken grensgebied en weten niet, zijn we nu in Nederland of België. Het wisselt voortdurend bij Baarle-Nassau of Baarle-Hertog. Op het Bels lijntje bij ’t oud stationnetje in Weelde nemen we na een aperitiefpauze afscheid van Hugo…..hij moet deze avond absoluut terug in Knokke zijn. Met drie fietsen we rustig verder, het wordt warm en de zon brandt wanneer we in Merkplas ons broodjes middagmaal nemen op het terras van eetcafé “de Kongo”.

In het grote domein van Merksplas bezoeken we “Het gevangenismuseum” wat een boeiende ervaring met tentoonstellingen over deze unieke kolonie. Wat we toch allemaal teweet komen op onze fietstochten! Na de mooie bossen van Wortel en een drankpauze in een natuurpunt café arriveren we in Hoogstraten bij het echtpaar Leen en Vic. De erg vriendelijke vogelliefhebbers laten onze dorst lessen op hun zonneterras bij de vijver met uitzonderlijke sierwatervogels. Zie hun site   https://www.eendenhof-dekluis.be/ Ons laatste avondmaal in Hoogstraten is, hoe kan het anders een uitgebreid asperge souper met het nodige vocht.

Zaterdag 5 mei wordt onze laatste fietsdag, maar eerst worden we door Leen verast op een uitgebreid ontbijt waar we samen met het gastenpaar, ook hartstochtelijke langeafstandsfietsers heel lang ervaringen uitwisselen. Bedankt Leen en Vic het was een plezante ervaring hier bij jullie. Proficiat jullie zijn het ideale “Vrienden op de Fiets”  gastgezin….en wat hebben het overvloed aan verse eitjes gesmaakt! Nu op naar Antwerpen met een tegenvallende middagpauze op een “zonneterras” bij het Mast, waar ze fietsers veel te lang laten wachten op eten! Onze fietstocht eindigt in Beveren-Waas, de thuishaven van onze vriend Antoine. Maar wanneer Pol en Bob de trein richting Gent willen nemen kan het niet. We moeten via Antwerpen en Mechelen naar Brugge wegens werken aan de sporen. Nu hebben we nog net de tijd om met een laatste gerstenat, afscheid te nemen van Antoine

 Nu wordt het ongeduldig wachten en uitzien naar 26 mei, dan vertrekken we via Charleroi naar Montpellier, voor onze grote 14-daagse fietstocht “Tour de Provence”. Later meer hierover op mijn blog.

Groetjes Bob & de bende.

 https://blog.seniorennet.be/viadelaplata/

2018 Voorjaars Fietstocht  Zeeland - Noord Brabant & De Antwerpse Kempen

Met de Bende van Bob

 Hugo  Bob  Antoine  Pol

 Beste vrienden,

Maandag 30-04-2018 starten we een fietstocht van één week. We trekken ons niets aan van de weerberichten. Op hoop van zegen en wind in de rug gaan we erop los. 

De West-Vlamingen vertrekken vanaf Brugge naar de Westerschelde. Onze vriend Antoine komt vanuit Beveren-Waas naar Hoofdplaat, waar we elkaar ontmoeten en overnachten. 

De volgende dag zijn we met 4 en zullen een gehele dag door Walcheren en Zuid-Beveland naar Goes fietsen. Overnachten doen we op een waterlodge aan de Oosterschelde. 

De 3° dag moet ons op de landengte tussen Ooster- en Westerschelde tot bij de Trappistenabdij van Zundert brengen. We overnachten in het geboortedorp van Vincent van Gogh. 

Op dag vier fietsen we door Noord-Brabant met veel bos- en heide naar Tilburg waar we de “La Trappe” trappistenabdij brouwerij willen bezoeken. Overnachten doen we in een VOF B&B in Goirle. 

Op vrijdag 4-05 keren we terug naar Vlaanderen via de Antwerpse Kempen tot Hoogstraten waar we onze laatste VOF overnachting gepland hebben. 

Onze laatste fietsdag gaat via ’t stad (Antwerpen) tot Beveren-Waas. Hier laten we Antoine, die thuis is, achter en sporen terug naar Brugge. 

Het zijn dagritten van +/- 70km met een vermoedelijk totaal van 400km. Later volgen er Powerpoints en dagverslagen op mijn blog.  

Groetjes Bob.