Naar de inhoud

Leven

Alles wat mij bezig houdt...........
akke.beakke.be
Lieve bezoeker, Na een jaar worden de berichten en foto's "verborgen'.Je kunt ze tevoorschijn halen via de Inhoud linksboven.Veel plezier!!! Klik met de muis op de kleine afbeelding om hem te vergroten!
Dinsdag 21 november 2006

Op school stonden ze.......

Op school stonden ze op het bord geschreven,
het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
hiermee was tijd,was eeuwigheid gegeven,
de ene werkelijkheid,de ander schijn.

Hebben is niets.Is oorlog.Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is,boven die dingen uitgeheven,
vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard.Is lichaam.Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen,enkel botte plicht.

Zijn is de ziel,is luisteren,is wijken,
is kind worden en naar de sterren kijken,
en daarheen langzaam worden opgelicht.

Ed Hoornik
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Hélène om 11:58 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 20 november 2006

Het Kind en ik

Ik zou een dag uit vissen,
ik voelde mij moedeloos.
Ik maakte tussen de lissen
met de hand een wak in het kroos.

Er steeg licht op van beneden
uit de zwarte spiegelgrond.
Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.

Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
Het woord onder de griffel
herkende ik,was van mij.

Maar toen heeft het geschreven,
zonder haast en zonder schroom,
al wat ik van mijn leven
nog ooit te schrijven droom.

En telkens als ik even
knikte dat ik het wist,
liet hij het water beven
en het werd uitgewist.

Martinus Nijhoff
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Hélène om 15:47 Reageer op dit bericht
Dinsdag 24 oktober 2006

Een lied als een gedicht..........

DE STEEN

Ik heb een steen verlegd
in een rivier op aarde.
Het water gaat er anders
dan voorheen.
De stroom van een rivier
hou je niet tegen;
het water vindt er altijd
recht omheen............

Misschien eens,gevuld door
sneeuw en regen,
neemt de rivier
mijn kiezel met zich mee............
om hem dan,glad en rond gesleten,
te laten rusten
in de luwte van de zee...........

Ik heb een steen verlegd
in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit
zal zijn vergeten..........
Ik leverde bewijs
van mijn bestaan.
Omdat door het verleggen
van die ene steen-
de stroom nooit meer
dezelfde weg
zal gaan.

Bram Vermeulen
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Hélène om 16:12 Reageer op dit bericht

Meer van Leven

↑ Terug naar de berichten