Troost

Dag, lieve Oma

Toen ik naar je stond te kijken nadat je was overleden kon ik me nog steeds niet voorstellen dat het waar was.

Oma, je bent er niet meer.

Ik realiseer me, dat ik, 40jaar een oma heb gehad en dat dit best heel uitzonderlijk is.

Maar toch juist “daardoor”.

Ik  en met mij Esther en Guy , Jean,Edwin en Jacques zijn opgegroeid met jou, dagelijks in ons leven.

Iedere dag kwamen we bij jou.

Altijd waren we welkom.

Mee eten aan de keukentafel, uitgebakken spek, gebakken aardappelschijven.

Kijken, naar iedereen die naar de winkel ging en jij vertelde de laatste nieuwtjes dan uit ’t dorp.

Grote en kleine gebeurtenissen deelden we met jou. Want jij Oma, was de centrale figuur in ons leven. Als ik terug kijk naar mijn jeugd herinner ik me jou als oma, die gauw een traantje liet. Maar door de harde lessen in het leven, ontwikkelde jij je tot een bijzondere sterke vrouw. Die zich met alles wat je meemaakte bewonderenswaardig sterk hield. Een van je allermooiste eigenschappen vond ik, dat je met iedereen overweg kon en ieder mens in zijn waarde liet. Al zouden de keuze’s van een ander de jouwe niet zijn, je veroordeelde nooit. Als iemand goed was voor jou, vond je alles prima en respecteerde je de ander zoals ie was. En dat is iets waar iedereen iets van kan leren.

Ik zal je missen Oma. Zonder jou zal t nooit meer hetzelfde zijn. ’N Stukje “thuis” is met jou verloren gegaan, maar gelukkig zijn mijn herinneringen zo divers en oneindig veel, dat je er altijd bij zult zijn. In mijn hoofd en in mijn hart.

Deze tekst is van haar kleindochter Claudia.Ze heeft dit voorgelezen tijdens de uitvaartdient.