Naar de inhoud

Leven

Alles wat mij bezig houdt...........
seniorennet.beseniorennet.be
Lieve bezoeker, Na een jaar worden de berichten en foto's "verborgen'.Je kunt ze tevoorschijn halen via de Inhoud linksboven.Veel plezier!!! Klik met de muis op de kleine afbeelding om hem te vergroten!
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Dinsdag 21 november 2006

Landschapschildering

Uit dalen komen golven bovenstromen
en aan hun schuim ontkrult een wilde lucht
en uit dat zwerk valt dan een gouden vlucht
van vlinders en van vogels neer op bomen,
die wuivend buigen om een oud gehucht,
waar iedereen zijn tijd staat te verdromen
bij spel,muziek,goed eten en gerucht
van goden,die van verre bergen komen.

Op één der prauwen,die de zee doorvaren,
staat bij een zeil,met bloemen overschilderd,
een gaaf,naakt kind in die volmaakte rust,
die ieder mens in zich tracht uit te sparen
te midden van een wereld,die verwildert.

G.J.Resink
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Hélène om 15:42 Reageer op dit bericht
Dinsdag 21 november 2006

October

Teeder en jong,als werd het voorjaar
maar lichter nog,want zonder vruchtbegin,
met dunne mist tusschen de gele blaren
zet stil het herfstgetijde in.

Ik voel alleen,dat ik bemin,
zooals een kind,iets jongs,iets ouds,
eind of begin?Iets zoo vertrouwds
en zoo van alle strijd ontheven-
niet als een einde van het leven,
maar als de lente van de dood.

De kruinen ijl,de stammen bloot
en dit door stilte en mist omgeven.

M.Vasalis
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Hélène om 13:39 Reageer op dit bericht
Dinsdag 21 november 2006

Op school stonden ze.......

Op school stonden ze op het bord geschreven,
het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
hiermee was tijd,was eeuwigheid gegeven,
de ene werkelijkheid,de ander schijn.

Hebben is niets.Is oorlog.Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is,boven die dingen uitgeheven,
vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard.Is lichaam.Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen,enkel botte plicht.

Zijn is de ziel,is luisteren,is wijken,
is kind worden en naar de sterren kijken,
en daarheen langzaam worden opgelicht.

Ed Hoornik
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Hélène om 11:58 Reageer op dit bericht
Maandag 20 november 2006

Het Kind en ik

Ik zou een dag uit vissen,
ik voelde mij moedeloos.
Ik maakte tussen de lissen
met de hand een wak in het kroos.

Er steeg licht op van beneden
uit de zwarte spiegelgrond.
Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.

Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
Het woord onder de griffel
herkende ik,was van mij.

Maar toen heeft het geschreven,
zonder haast en zonder schroom,
al wat ik van mijn leven
nog ooit te schrijven droom.

En telkens als ik even
knikte dat ik het wist,
liet hij het water beven
en het werd uitgewist.

Martinus Nijhoff
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Hélène om 15:47 Reageer op dit bericht

Meer van Leven

↑ Terug naar de berichten