Naar de inhoud

Leven

Alles wat mij bezig houdt...........
seniorennet.beseniorennet.be
Lieve bezoeker, Na een jaar worden de berichten en foto's "verborgen'.Je kunt ze tevoorschijn halen via de Inhoud linksboven.Veel plezier!!! Klik met de muis op de kleine afbeelding om hem te vergroten!
Maandag 10 oktober 2005

Auerkiel

Auerkiel,geliefd vakantie-adres in het Bayerische Wald.
Vele vakanties hebben wij er doorgebracht.Een geliefde bezigheid was dwars door de bossen struinen,op zoek naar
Steinpilze en Pfifferlinge.
Ze werden zorgvuldig schoongemaakt en gedroogd en gaven
weer terug thuis een heerlijk aroma aan diverse gerechten.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Hélène om 17:03 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 10 oktober 2005

Mooie tekst

Uit:De Profeet

Iemand zei tot de profeet:
Spreek ons over vreugde en verdriet.
Toen antwoordde de profeet:
Uw vreugde is onthuld verdriet
en de bron waaruit uw lach ontspringt
werd vaak gevuld met tranen.
Hoe kan het anders zijn:
Hoe dieper het verdriet in uw wezen snijdt,
hoe meer vreugde gij kunt bevatten.
Is niet de beker,die de wijn bevat,
dezelfde beker die in de oven
van de pottenbakker werd gebakken?
Wanneer je blij bent,kijk dan diep in je hart
en je zult merken
dat alleen datgene wat ooit verdriet gebracht heeft....
vreugde kan geven.
Wanneer je verdrietig bent
kijk ook dan diep in je hart
en je zult zien
dat je huilt om wat je vreugde schonk.

Er zijn mensen die zeggen:
Vreugde is groter dan verdriet;
anderen zeggen dat het verdriet groter is.
Maar ik zeg u:
Vreugde en Verdriet zijn onafscheidelijk.

Naar Kahlil Gibran.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Hélène om 09:50 Reageer op dit bericht
Vrijdag 30 september 2005

Mooie tekst

Uit:De Profeet

En een vrouw zei:
Spreek tot ons over kinderen.
En hij zei:
Je kinderen zijn je kinderen niet.
Ze zijn de zonen en dochters van 's levens
hunkering naar zichzelf.
Zij komen door je,maar zijn niet van je,
en hoewel ze bij je zijn,behoren ze je niet toe.

Jij mag hun geven van je liefde,maar niet van je
gedachten,
want zij hebben hun eigen gedachten.
Jij mag hun lichamen huisvesten,maar niet hun
zielen,
want hun zielen toeven in het huis van morgen,dat
je niet bezoeken kunt,zelfs niet in je dromen.
Je mag proberen hun gelijk te worden,maar
tracht hen niet aan je gelijk te maken.
Want het leven gaat niet terug,noch blijft het dralen bij gisteren.

KAHLIL GIBRAN
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Hélène om 12:33 Reageer op dit bericht
Donderdag 29 september 2005

Gedichtje

Alles,waar je echt van houdt
zal je warmte blijven geven.
Ook al is het niet gebleven
of geworden,wat je wou.
Het blijft altijd een deel van jou
en een stukje van je leven.

Dit gedichtje kreeg ik van iemand op een heel ingrijpend moment in mijn leven en ik heb ervaren,dat het waar is.Het heeft mij veel steun gegeven.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Hélène om 10:16 Reageer op dit bericht
Donderdag 29 september 2005

Foto's

Dit mooie meisje werd later mijn moeder!
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Hélène om 09:48 Reageer op dit bericht
Maandag 26 september 2005

Eigen Gedichten

Herfst

Grijs.......dof grijs.......
eindeloos grauw,
donker.
Geen sprietje blauw.....
geen sprankje licht.
De bladeren bewegen
op het ritme
van de wind
in een uiterste poging
zich met een laatste vezel
vast te houden
aan de tak,
die hun het leven gaf.

Maar leven
ebt langzaam.......
tergend langzaam.......weg.

De aarde
wacht met uitgespreide armen,
onvervulbaar
in zijn verlangen.
Een niet te stillen honger......
naar altijd meer,
naar alle kleur
te doen vergaan
tot zwart......
tot dood.

En in die diepe duisternis
van verloren-rottend groen,
van leven laten......
van eindigheid.....
bolt
in het verborgene omhoog.......
de oerbron van het leven zelf.
Een niet te temmen kracht.......
zich nooit gewonnen geven
aan de dood.

Zo schuchter-nog nat.......
in al zijn eenvoud.......
zijn diepe, warme kleur,
zegt mij
die kleine paddestoel
wat ZIJN
en WORDEN is.
Zegt mij die kleine
paddestoel.......
dat dood
nieuw leven is!
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Hélène om 22:55 Reageer op dit bericht
Maandag 26 september 2005

Eigen gedichten

Zee.......

Voor mij ben je oneindigheid.
Voor anderen de zee.......
zo vol geheimen,
diep en ver.
Je golven rollen
uur na uur......
al eeuwen lang.
Je witte koppen
laten af en toe
een randje schuim
achter op het strand.......
waar ik loop.
Ik hoor het ruisen
als een lied vol verlangen.
Je roept,je trekt......
je bindt me aan je vast.
Je bent zo eigen,
zo vertrouwd
al van mijn vroegste jeugd.
Gevoel van onbevangenheid......
allang verloren,naar het scheen,
het keerde even in mij terug.......
bij jou......
oneindig mooie
eindeloze
zee.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Hélène om 17:27 Reageer op dit bericht

Meer van Leven

↑ Terug naar de berichten