Schoolperikelen. Avonturen met schooldirecties, leerkrachten, ouders, leerlingen, clb'ers. Vertellingen over vroeger en nu. En ook nog een beetje actualiteit met een korreltje zout.

Zondag 11 mei 2014

De Liefdesverklaring

Er was eens een 10-jarig jongetje, Fritske was zijn naam. Hij zat in de vierde klas van de school van directeur Appelboom. Een school die toen nog niet dreigde te stikken in multicultureel geklungel. Leerlingen hoefden niet te worstelen met vreemde toestanden. Directeur Appelboom hield van de sereniteit van zijn monoculturele school. Geen diversiteit, dus ook geen conflicten.

Fritske kwam op zekere dag naar me toe en begon te vertellen over zijn alledaagse belevenissen. Toen hij terug naar zijn klas wilde gaan, zei hij onomwonden: "Ik vind u een lieve mevrouw, ik ben graag bij u. Als ik later groot ben, wil ik met u trouwen."... Wat een hartendiefje!

Aanvankelijk wist ik geen raad met deze regelrechte liefdesverklaring. Vertederend, spontaan, onschuldig. Lieve besefte dat ze nu tactvol een en ander op te lossen had, want het gevoelsleven van een 10-jarige is breekbaar en broos. "Als ik later groot ben..." zei Fritske. Dat betekende dat ik nog tijd had om een strategietje uit te stippelen. Toen de mama en de papa naar de ouderavond kwamen, werd het onderwerp voorzichtig aangeraakt en besproken. Wijze mensen.

Ondertussen kwam Fritske nog regelmatig op bezoek, gewoon om bij mij te zijn. En maar vertellen. Ik wees hem op de leuke meisjes van zijn klas. Frits, kijk eens naar Marieke en Sofieke, die zien er toch zo lief uit. En Sofieke mag al make-up gebruiken, zo af en toe pikt ze die van haar mama. En kijk eens naar de lieve jurkjes die ze dragen. Het woord 'seks' werd angstvallig vermeden in onze babbeltjes, want zover zijn die jongetjes nog niet, dat zouden ze toch niet weten te plaatsen. Fritske luisterde aandachtig naar de verhalen over de meisjes van zijn klas. Hij vond het wel spannend.

Enkele jaren later vernam ik dat Frits een vast vriendinnetje had. Eentje van zijn klas. Ze gingen samen studeren. En nu zijn ze gelukkig getrouwd. Ze hebben twee schattige kindjes die omringd worden door overvloedige liefde en aandacht.

Geschreven door lieve om 00:00 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Walter F11 mei 2014 om 15:53

Ik was rapper

Toen ik in het laatste kleuterklasje zat was ik al enorm verliefd op mijn mooie blonde juf van toen. Het ergste is dat ik nu na meer dan 50 jaar haar naam niet meer weet. Maar ik had het echt te pakken hoor. Hete gastjes die kleine jongetjes van toen Laughing

Reageer op dit bericht

Zaterdag 10 mei 2014

Anti-Vlaams Racisme

Vroeger, dat was toen niemand mocht weten dat Lieve sympathiseerde met het Vlaams Blok. Nu wil ik het van de daken schreeuwen!

De volgende tekst heb ik gepikt van: https://blog.seniorennet.be/polkun

Het boek “Vuile blanken, anti-Vlaams racisme, Het Laatste Taboe”

gepubliceerd op 07 mei 2014 om 11:53

NU TE KOOP AAN 10 EURO

VIA ALLE SECRETARIATEN EN VIA WWW.UITGEVERIJEGMONT.BE

In zijn nieuwe boek ‘Vuile blanken… anti-Vlaams racisme, het laatste taboe’ toont Filip De winter aan dat anti-Vlaams racisme wel degelijk bestaat.

Politici, pers, het CGKR en een hele reeks gesubsidieerde multiculturele organisaties: allen speuren ze met een vergrootglas naar “racisme” en “discriminatie”. De voorbije jaren kwamen Zwarte Piet, Kuifje en negerzoenen al in het vizier van de gedachtenpolitie. Niet elke soort racisme blijkt echter even interessant, zo toont het nieuwe boek van Filip Dewinter “Vuile blanken”, anti-Vlaams racisme, het laatste taboe aan. Racisme blijkt pas relevant wanneer een “blanke” Vlaming de dader is en het slachtoffer een “gekleurde” allochtoon. Anti-Vlaams, anti-blank racisme is immers taboe. Nochtans bestaat deze laatste vorm van racisme wel degelijk.

Het taboe

Wanneer een geestesgestoorde Vlaamse Borgerhoutenaar in 2002 de Marokkaanse Mohammed Achrak neerschoot , verdacht gans het establishment hem meteen van racisme. Het onvermijdelijke CGKR opende meteen een onderzoek. Ten onrechte, zo bleek later. Van racisme was geen sprake. De ‘racisme’-vraag wordt echter nooit gesteld wanneer Vlamingen het slachtoffer worden van allochtoon geweld. Dan spreekt men gemakshalve over “zinloos geweld”. Wanneer westerse vrouwen in de Brusselse straten beledigd en vernederd worden door moslimmannen, tracht men de culturele aspecten van het probleem te verdoezelen. Rapmuziek waarin wordt opgeroepen tot haat tegenover blanke Europeanen wordt open en bloot verkocht in ketens als Fnac.

Filip Dewinters boek “Vuile blanken”, anti-Vlaams racisme, het laatste taboe toont aan: het anti-Vlaams racisme bestaat wel degelijk. En er zijn verschillende oorzaken die eraan ten grondslag liggen. De radicale islam die haat predikt tegen niet-moslims is zeker één element. Het anti-Vlaams racisme wordt echter ook gecultiveerd door de “slachtoffercultuur”, waarbij bij elk falen van allochtonen in onze samenleving met een beschuldigende vinger gewezen wordt naar de zogenaamd “discriminerende” autochtone samenleving.

Het is niet alleen een deel van de allochtone gemeenschap die zich bezondigt aan anti-Vlaams racisme. Ook de overheid doet zijn duit in het zakje. “Positieve discriminatie” wordt tegenwoordig eufemistisch “positieve actie” genoemd. De essentie blijft echter hetzelfde: via specifieke maatregelen wil men jobs bij voorkeur toewijzen aan allochtonen. Ook bij de subsidiëring van onderwijsinstellingen blijkt een allochtoon kind net iets meer waard te zijn dan een Vlaams kind.

Nieuw zelfvertrouwen

Filip Dewinter besluit in zijn boek: “Het antiwesterse, anti-Europese, anti-Vlaamse en/of ronduit antiblank racisme van vele allochtonen, kan slechts verdwijnen indien Europa opnieuw het nodige zelfvertrouwen uitstraalt, resoluut kiest voor het herwinnen van zijn identiteit en culturele eigenheid en de ‘weg-met-ons’-mentaliteit van zich afschudt. Zolang we toelaten dat allochtonen zich wentelen in zelfbeklag; we alle overlast en problemen minimaliseren en vergoelijken en onszelf de schuld geven voor de zogenaamde ‘discriminatie’ van vreemdelingen en allochtonen, zal het nooit lukken en zal het anti-Vlaams racisme – dat we zelf aanwakkeren en voeden – toenemen.”

Samen met de publicatie van het boek, lanceert Filip Dewinter ook een gebruiksvriendelijke webstek waar anti-Vlaams racisme kan worden gemeld: http://antivlaamsracismespotter.crimibase.be .

http://www.filipdewinter.be/nieuw-boek-vuile-blanken-anti-vlaams-racisme-het-laatste-taboe

Polkun: OVER APARTHEID..

Het boek van Filip De Winter " Vuile blanken..." zegt rechtstreeks in de titel niets over 'apartheid, maar heeft er volgens mij alles mee te maken. Wanneer blanken anders dan bruinen en zwarten worden behandeld is dit dan wel omgekeerd racisme , maar discriminatie in een zuivere vorm van apartheid. De bevolking wordt in aparte schuifjes gelegd in afwachting op behandeling . Een voorbeeld : slaat een donkere een blanke verrot of dood ...zoek het zelf maar op, maar met 10 lijntjes is de moordpartij meestal verslagen. Omgekeerd krijg je dagelijks gedurende weken 5 bladzijden in de morgen en co, voorgeschoteld . Is dat dan geen apparte behandeling ? Nog eentje : de binnengewaaide heeft 'recht op voedsel en onderdak' als hij zijn tocht naar 't apeland van eyskes heeft overleefd. Hoe het met een sociale woning voor dienen blanken zit ; daar zullen we maar best over zwijgen zeker? Er zijn 100.000 wachtenden voor u charel jansens. Geduld man ! Wie die wachtenden zijn, daar hoeft charel niet naar te raden. Pure apartheid als je 't mij vraagt. Of zoals Filip het in zijn boek wellicht noemt " omgekeerd racisme" . Ik zal dat wel aan de weet komen want ook dàt boek ga ik mij aanschaffen. We kunnen zo nog uren doorgaan. Onnodig want in het boek, zullen we genoeg voorbeelden te lezen krijgen, denk ik.

https://blog.seniorennet.be/polkun

Geschreven door lieve om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 9 mei 2014

Waarom de Kloof tussen Sterke en Zwakke Leerlingen zo groot is

"Kloof tussen sterke en zwakke leerlingen nergens zo groot als bij ons". Gisteren gelezen, maar dat is geen nieuws meer, die kloof is er al sinds de invasie van vreemde leerlingen in onze Vlaamse scholen. Verder zegt het artikel dat vooral allochtone leerlingen het moeilijk hebben. Ook oud nieuws. Logisch dat afkomst en sociale achtergronden een vlotte integratie verhinderen. Professor Jacobs van de ULB begint wel te overdrijven wanneer hij stelt dat schoolsysteem en samenleving gefaald hebben, en dat concentratiescholen aangepakt moeten worden, dat concentratiescholen gemengde scholen moeten worden, dat Vlaamse leerlingen naar concentratiescholen gelokt moeten worden...

Apart onderwijs

Ik zal het allemaal nog eens opnieuw zeggen. De kloof is er omdat sterke en zwakke leerlingen SAMEN zitten. Zet ze beiden apart, dan verdwijnt de kloof. Dat is Lieviaanse logica.

Laat allochtonen in hun eigen sop gaar koken, en laat Vlamingen tot volle bloei komen. Dat kan alleen maar in apart onderwijs, niét in gemengde scholen.

Er is altijd al een dwangmatig streven geweest naar een gelijke verdeling van alle soorten leerlingen over alle scholen. Het blijft ploeteren en prutsen, een sociale mix kan je niet forceren. Het contrast tussen Vlaamse en allochtone leerlingen is onuitwisbaar. Meng champagne en levertraan, dan krijg je een vieze mix waarbij de champagne alle glans verliest, terwijl de levertraan zijn afstotelijke smaak en geur behoudt.

Voorstanders van gemengde scholen zijn erop uit om allochtonen te laten profiteren van hun Vlaamse klasgenootjes, maar dat doen allochtonen niet, zij sleuren Vlaamse leerlingen mee in de afgrond, beiden tuimelen naar beneden. Niemand wordt beter van een mix waar uiteenlopende geaardheden bijeen zitten. Ik heb ook ondervonden dat allochtonen niet bereid zijn om bij hun Vlaamse medeleerlingen 'in de leer' te gaan, ze blijven wie ze zijn en wat ze weten en kunnen. Andersom kunnen allochtonen niets bijbrengen aan onze Vlaamse leerlingen, ze hebben niets om ons te 'verrijken', en zeker de moslims niet.

Een mengsel van blank en zwart in de klas brengt ons traditionele Vlaamse onderwijs in gevaar, het tast de onderwijskwaliteit aan omdat het lespeil automatisch zakt en aangepast wordt aan de zwakke onderlaag.

De bijdrage van scholen aan de kloof tussen sterke en zwakke leerlingen

Het huldigen van de thuistaal, de indoctrinerende islamlessen, het tolereren van spijbelen en te laat komen, het tolereren van de hoofddoek, het accepteren van doktersbriefjes die vrijstellen van zwem- en turnlessen, geldverslindende projecten die het onderscheid tussen allochtoon en autochtoon versterken, het negeren van massale afwezigheden van ouders op ouderavonden, leerlingen klassen laten overslaan, onvoldoende sancties bij de onwil van allochtonen om Nederlands te spreken, om te presteren, om resultaten te bereiken, onvoldoende aanpak van gebrekkige studiehouding, het onvoldoende motiveren om te studeren, om een doel te bereiken, allochtonen wegwijs maken naar het stempellokaal...

Geschreven door lieve om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 8 mei 2014

Een Pathologische Moeder-Zoon-Relatie

Over de verderfelijke invloed van moeders op hun zonen.

Gisteren begon een assisenproces tegen een 49-jarige man die beschuldigd wordt van moedermoord. Drie jaar geleden reed hij met zijn auto in volle vaart tegen een boom. Zijn moeder zat naast hem en overleed. Hij was lichtgewond. Nochtans wilden ze samen zelfmoord plegen, zegt hij, maar het gerecht twijfelt daaraan.

Nu zal ik eens vertellen over een gelijkaardig 'geval' (schooljaar 1988-1989), waarbij de moeder zich ziekelijk vastklampte aan haar zoontje.

Kris van de derde klas was de oogappel van zijn lieve mama. Enig kind van gescheiden ouders. Hij was al 9 jaar en toch bracht mama hem zelf naar school, zijn handje stevig omklemd. De weg naar school duurde slechts enkele minuten en toch mocht Kris nooit alleen naar school en ook niet met vriendjes.

Kris zat in het derde leerjaar bij meester Jan. Eigenlijk had moeder het liefst een juf voor Kris. Volgend jaar zou Kris bij juffrouw Nicole komen, en nu al instrueerde moeder de juf hoe ze het best Kris kon aanpakken.

In de loop van het derde leerjaar begon Kris te spijbelen. Slechts 3 of 4 dagen in de week verscheen hij in de klas. Zijn mama hield hem thuis! Zij wou hem dicht bij zich in de buurt hebben en was bijzonder vindingrijk in het bedenken van redenen om hem niet naar school te brengen. Haar fantasie kende geen grenzen bij het verzinnen van smoesjes: "Kris wordt geplaagd op de speelplaats... hij heeft buikpijn... hij moet naar de tandarts... hij voelt zich misselijk"... Zo trachtte moeder de afwezigheden van haar zoon legaal te maken. Er waren ook doktersbriefjes, maar de huisarts kon niet álle afwezigheden dekken. De familiale situatie werd erg doorzichtig voor directie en leerkrachten, maar die toonden begrip voor moeder (FOUT!), en zo aanmoedigden ze haar aan om haar illegale praktijken voort te zetten.

Kris mocht niet bij een jeugdbeweging, en zeker nooit op kamp gaan. Met vriendjes spelen mocht alleen maar bij hem thuis, onder moeders toezicht. En toen Kris in de puberteit kwam, werden de eerste afwijkingen al zichtbaar. Hij had een buitengewone belangstelling voor de eigen sekse, meisjes interesseerden hem niet. Mama was er blij om, dan kon ze Krisje misschien levenslang verwennen? De seksuele ontwikkeling van Kris verliep niet normaal. Zijn oedipusgevoelens stonden een normale relatie met een meisje in de weg. Maar Kris was gelukkig, hij genoot van mama's verwennerijen.

Later... Kris is nu al 35 jaar en woont nog altijd bij zijn moeder thuis, waar zij alle karweitjes voor hem opknapt. De jongeman is zelf tot niets in staat. Alle problemen worden door zijn moeder opgelost. Zij stippelt zelfs uit hoe hij moet reageren op gebeurtenissen, hoe hij moet denken over sociale toestanden. Zij heeft van hem een slappeling en een nietsnut gemaakt, een slampamper! De kansen om een eigen leven op te bouwen, om een man met persoonlijkheid , wilskracht en doortastendheid te worden, die kansen heeft hij nooit gekregen van zijn moeder!!!

Geschreven door lieve om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 7 mei 2014

Langer Werken

"Zweden werken langer en zijn gelukkiger dan Belgen". Dat blijkt uit een rondvraag van verzekeraar Delta Lloyd Life in België en Zweden .

Mijn eerste indruk was: dit is een misleidende conclusie. Ze hebben de zaken omgedraaid. Het is niet omdat ze langer werken dat ze gelukkig zijn, het is omdat ze gelukkig zijn dat ze langer kunnen werken!

Ik denk dat de verzekeraar ingehuurd is door onze overheid om ons wijs te maken dat we gelukkiger worden als we langer zouden werken. "Langer werken maakt gelukkig"... We zullen het nog wel vaker horen. Eerst was er de kreet "langer werken" waarmee we om de oren werden geslagen. Het is de kracht van de herhaling als verbale techniek om te hersenspoelen en te overtuigen. Als je maar vaak genoeg op nonsens hamert, dan klinkt de grootste onzin uiteindelijk toch nog geloofwaardig en ernstig.

Er wordt ook gezegd: "langer leven = langer werken". Dat is een foute redenering. Volgens de Lieviaanse filosofie klinkt het anders: "langer leven = langer pensioen". Zo zit dat.

Wij zullen ons dus moeten uitsloven tot het uiterste, tot we de geest geven. Met looprekje of rolstoel, in het zweet ons aanschijns zullen we dagelijks moeten instaan voor de afbrokkelende welvaart van de gemeenschap, uit solidariteit met vreemde klaplopers en pretparkbezoekers, de houtwormen en lintwormen die onze samenleving aan het uithollen zijn. We zullen moeten wroeten om de multiculturaliteit te ondersteunen en te stimuleren. Wij als blanke slaven in dienst van werkloze asielzoekers, werkloze vluchtelingen, werkloze illegalen, werkloze criminelen, werkloze migranten, werkloze vreemdelingen, werkloze buitenlanders, werkloze inwijkelingen, werkloze goudzoekers... Deze aantallen zullen blijven groeien en daarom moeten wij allemaal langer werken, om leeghangers en nietsnutten in leven te houden.

Geschreven door lieve om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 4 mei 2014

Over de Lift en de Liftkoker

De tijd is rijp om weer eens op de frivole toer te gaan. De droom die ik nu ga vertellen is al aan de beurt geweest op mijn blog, maar ik vertel hem graag nog eens opnieuw.

In dromenland maak je bizarre dingen mee. Zeker wanneer je je 's ochtends alles nog haarfijn herinnert, alsof de droom je niet wilt loslaten. Luister...

Lieve zat eens opgesloten in de lift van een hoog appartementsgebouw. De lift bleef alsmaar in beweging, was niet meer te stoppen, eerst ging hij helemaal naar boven, dan weer naar beneden, en zo bleef dat maar doorgaan, op en neer, op en neer... Alle verdiepingen ben ik wel 17 keren gepasseerd... Tot de lift plotseling ontplofte toen hij helemaal boven was... Afgelopen.

Freud hield ervan om dit soort dromen te verklaren. Zijn droominterpretaties waren één van de pijlers waarop zijn psychoanalyse gebaseerd was, en via de dromen van zijn patiënten kreeg hij toegang tot hun onbewuste wensen en angsten. Het is bekend dat Freud in alle dromen seksuele symbolen zag en zijn droomduidingen hadden dan ook een seksueel tintje.

Lieve zal nu zélf eens haar droom gaan duiden, op z'n freudiaans.

De liftkoker, of de liftschacht, die stelt de Vagina voor. En de lift zelf is de Penis, die zich op en neer beweegt in de liftkoker, in de vagina. En de ontploffing van de lift bovenaan in de koker is de extatische climax, de uitbarsting... Het Orgasme!

Het schijnt dat dromen iets kunnen onthullen over geheime onbewuste verlangens en angsten. Die interpretatie laat ik graag over aan de fantasie van mijn lezers.

Mijn erotisch getinte droomverklaring over 'De Lift en De Liftkoker' is verzonnen door mijn andere ik. Lieve distantieert zich van zulke wulpse schrijfselen. Haar inspiratie neemt soms een schuinse bocht waarin niet meer afgeremd kan worden, waarin wilde fantasieën een uitweg zoeken. Bevrijdend en goed voor het gemoed!

Geschreven door lieve om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 mei 2014

De Onderdrukking van de Nederlandse taal

Vroeger probeerde de overheid ons wijs te maken dat migrantenleerlingen niets te maken hebben met het zakken van het onderwijspeil. We werden half bewusteloos geïndoctrineerd door wazige theorieën en cijfers die moesten aantonen dat allochtonen de onderwijskwaliteit niét aantasten.

Ons werd verweten dat we geplaagd zaten met het vooroordeel dat "Migrantenkinderen het onderwijspeil naar omlaag halen". Een vooroordeel noemden ze dat! De patrones van alle allochtonen, Paula D'Hondt, kwam toen vanuit haar keukentje en liet de wastobbe overkoken, om te kunnen meewerken aan de vooroordelen waarmee wij autochtonen geplaagd zitten.

Actieplannen werden bedacht voor een betere schoolopleiding voor migranten. Die plannen betekenden: bijscholing van leerkrachten, ontwikkelen van didactisch materiaal, begeleiding van scholen, bijkomende taalleerkrachten... Zie je de fortuinen al vloeien uit 'de hoorn des overvloeds'?... Overal besparingen en bezuinigingen, behalve op het migrantenonderwijs.

Het accent bij al deze grootse plannen lag uiteraard op taalvaardigheid. Onderwijsminster Coens begon ermee. Gedreven door een streven naar een multicultureel ideaal verzon hij het 'Project Onderwijsvoorrang". Zijn opvolger Vandenbossche ging op dezelfde toer voort door zich heftig te verzetten tegen concentratiescholen. Hij stimuleerde blanke scholen om hun poorten wijd open te zetten voor kinderen van een vreemd merk. Ook nu is minister Smet voorstander van een spreiding van allochtone leerlingen over alle scholen (zo kunnen ze overál het lespeil naar beneden halen). Over zijn geldverslindende projecten heb ik nog niet zo lang geleden geschreven.

Dan was er ook nog het NT2-project (Nederlands Tweede! Taal), een gigantisch miljoenenproject, ineengeflanst door linguïst Koen Jaspaert, in zijn Steunpunt NT2 in Leuven. Hij bedacht aangepast taalonderwijs voor allochtonen, want hij geloofde waarachtig in verborgen taaltalenten bij migranten. In 1993 werd het NT2-project geboren, het maakte brandhout van het klassieke taalonderricht, spelling en spraakkunst bv werden bijkomstig, status en reputatie van een Nederlandse les verdwenen. Leerkrachten raakten moedeloos omdat ze rare dingen in de klas moesten vertellen die hen opgedrongen werden, waar ze niet achter stonden.

Het NT2-project bombardeerde onze Nederlandse Taal tot een tweederangstaal. Koen Jaspaert verzon samen met zijn volgelingen een gigantische 'zwijnenparel', alternatief ‘taakgericht’ taalonderwijs. 'Parels voor de zwijnen'! Leraren wisten niet wat hen overkwam, en om te overleven speelden ze maar wat mee met het Leuvense geklungel en geklooi, want het hele NT2-miljoenenproject leek op een lappenpop waaraan losse draadjes bengelden en die amateuristisch ineengeknutseld was... Een lappenpop die vele miljoenen kostte! Taakgericht en zelfgestuurd taalonderwijs staat inderdaad haaks op een effectieve achterstandsdidactiek.

Koen Jaspaert ging er prat op dat de Vlaamse overheid zijn Leuvens Steunpunt NT2 veel subsidies toekende voor de ontwikkeling van lesmateriaal “om de emancipatorische functie van het taalonderwijs te ondersteunen”. Het Steunpunt kreeg vanaf 1990 een half miljard BFr om het NT2-onderwijs te ondersteunen, maar remde zelf specifiek en effectief NT2-onderwijs af. Via de propaganda voor modieus taakgericht taalonderwijs en de invloed op de eindtermen e.d. tastte het Steunpunt het niveau van ons taalonderwijs aan.

Lieve kwam in de problemen toen ze in haar eentje protesteerde tegen het NT2-project: "Taallessen aanpassen aan het lage niveau van Turkse leerlingen? Nederlands ondergeschikt maken aan het Turks?"... Het hielp natuurlijk niet, omdat iedereen stilletjes zweeg, én omdat er enorme fortuinen mee gemoeid waren met het NT2-project, een project dat de multiculturaliteit sponsorde. Horbert en Blauwbaard waren mijn tegenstanders. Niet tegen op te boksen. Zij verloochenden onze eigen Vlaamse leerlingen!

Ik zou het OETC-project haast vergeten (onderwijs in eigen taal en cultuur), waarbij sommige vakken in de taal van migrantenkinderen gegeven werden.

En als sappige afsluiter eindig ik met te vertellen over een kleuterleidster die ik gebrekkig Nederlands hoorde spreken tegen haar kleutertjes, met een Turks accent... Terwijl de overheid toen net bezig was met te pleiten voor een betere taalvaardigheid van migrantenleerlingen!

Geschreven door lieve om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 mei 2014

Moordenaar van Pim Fortuyn komt vrij

Lees hier over de vervroegde vrijlating van Volkert van der Graaf, moordenaar van Pim Fortuyn: https://blog.seniorennet.be/polkun

Ik wil hier iets aan toevoegen. Eergisteren stond er een beschamend artikel in HLN: "Buren bang voor terugkeer Volkert van der Graaf", geschreven door Vincent Jannink. Deze kerel verdenk ik ervan enige sympathie te koesteren voor de moordenaar. Om te beginnen is de buurt in Harderwijk niet bang voor de moordenaar, wél voor de gekken die hem op internet bedreigen en naar de wijk zullen komen, zo stond er geschreven.

Iets verder in de tekst: "idioten die op internet anoniem roepen dat de moordenaar van Pim altijd achterom zal moeten kijken"... "rare types weten dat Volkert hier woont". "Gekken, idioten, rare types" ?! ...

Kortom de buurt heeft geen moeite met de moordenaar, wél met anderen die gedreven door een menselijke en begrijpelijke woede achter de moordenaar aanzitten. Het zou pas abnormaal en verontrustend zijn indien moordenaar Volkert met rust gelaten zou worden!

Het is eigenaardig dat in de tekst van de linkse auteur nérgens het woord "extreemlinkse" moordenaar voorkomt. De moordenaar wordt een "milieuactivist" genoemd!!!

Dit soort auteurs is verantwoordelijk voor vervalsing van feiten uit het verleden, voor verdraaide voorstellingen van hetgeen werkelijk gebeurd is en wat er toen bij de mensen en in de gemeenschap omging.