Een Intrigante Mail van H.C.

Aflevering 3. Roland S., het Holle Vat

Het Centrum voor Leermoeilijkheden (CLM) was gehuisvest in het PMS-gebouw. Het was met goocheltrucs uit de grond gestampt door Horbert om leerlingen met leerachterstand individuele bijlesjes te geven.

Eén van de CLM-medewerkers was Roland S., een oelewapper, een leeghanger en een brulaap. Hij was de grootste bellenblazer van het hele CLM-team. Met hem ga ik nu een eitje pellen. Het liefst wou ik een hele eiermand boven op zijn dikke kop pletten, overgoten met paardenvijgen en koeienvlaaien, en dan in een betonmolen alles goed mixen.

Waarom zo wraakzuchtig? Wel, Roland S. stal mijn ideeën en deed alsof hij er de bedenker van was. Directies, leerkrachten en ouders geloofden hem. Leugenaars en roddelaars winnen het altijd. Liegen en roddelen, zo bracht Roland zijn tijd door op het Centrum, aan de koffietafel waar mijn naïeve collega's aan zijn lippen hingen. Hij hield van geleerde woorden en eindeloze volzinnen, en zijn stemvolume was overweldigend, met wel duizenden decibels.

Wanneer er niemand was die naar hem luisterde, amuseerde hij zich met boeken fotokopiëren, héle boeken! Dan leek het of hij ze zelf geschreven had. Hij was ook een kei in het bekladden van mensen, door hen in een slecht daglicht te stellen, door hun werk de grond in te boren. Anderen beschimpen, zichzelf de hemel in prijzen, je moet het maar kunnen en durven.

Roland S. was een hol vat, een lege ton, een leeg vat dat de grootste nonsens en de gekste prietpraat verspreidde met een ongelooflijke gewichtigdoenerij.

Deze onthullingen over Roland S. wil ik graag nog bezegeld zien met de klacht van ouders over de bijlessen van Roland. Ouders durfden niet rechtstreeks naar Roland gaan met hun klachten. Wél naar Lieve (Lieve, de pispaal). Moedertjes die hun leergestoorde kindjes toevertrouwden aan de indrukwekkende onderwijzer Roland, kwamen allemaal met dezelfde klacht: "Wij komen niéts te weten over de vorderingen van ons kind, meester Roland zwijgt daarover en gebruikt altijd zo'n moeilijke woorden!"...

En nog iets: Roland S. gaf bijles aan allochtone leerllingen,terwijl die niet eens mochten deelnemen aan de individuele bijlessen, want de thuistaal moest Nederlands zijn. Dat was de afspraak in het begin van het ontstaan van het CLM. Maar zoals altijd, voor allochtoontjes wordt er altijd van de regel afgeweken...

Gelezen dat laatstejaars beroepsonderwijs niet voldoen aan het vereiste lees- en rekenniveau. Een laatste peiling van het Vlaams Ministerie van Onderwijs laat zien dat de eindtermen niét bereikt zijn door meer dan 60%!

Dus 6 op 10 leerlingen verlaten het middelbaar beroepsonderwijs zonder aan het minimumniveau te komen! En wij ons maar afvragen hoe al die schoolverlaters mét diploma niet aan werk geraken?!...

Ik zal eens vlug uit de doeken doen hoe dat zit met die laatstejaars beroepsonderwijs.

Over scholen die met diploma's smijten heb ik al verteld... Wel, een serieuze werkgever selecteert, en kiest natuurlijk voor een kandidaat met voldoende bagage, niet voor een halfgare onbekwame puber die nauwelijks kan lezen, spreken of schrijven... En wie zijn die halfgare onbekwamen?!... Juist, allochtone leerlingen die oververtegenwoordigd zijn in het beroepsonderwijs!

Als we journalisten moeten geloven is het alsof onze eigen Vlaamse leerlingen onbekwaam zijn  om te lezen en te rekenen. Ik neem het op voor onze Vlaamse leerlingen en die verdienen het om verdedigd te worden wanneer de media zwijgen over de etniciteit van de schoolbevolking in het beroepsonderwijs!

Gelezen op de Rilatineblog van apotheker Fernand Haesbrouck: "Leerpillen legaal te verkrijgen in CLB-shops, leerpillen als substitutie van amfetamine- en cocaïnedoping..." (Recent schrijft Haesbrouck nog iets over onze pedofiele premier) https://blog.seniorennet.be/rilatine

Ik stopte even met ademen, maar echt verbaasd was ik niet. Want in de jaren 90 al was er de rilatine-rage en de aanbidding van de wonderpil, de leerpil!

CLB'ers heb ik ooit eens vergeleken met paragnosten, kaartleggers en nog meer van die occultisten die zwaaiden met hypothesen en veronderstellingen, "misschien, wellicht, waarschijnlijk, vermoedelijk, hopelijk...", waren hun lievelingswoorden. En de ADHD-diagnoses die ze stelden waren nattevingerwerk dat paste in het kermiskraampje van een louche zigeunermadam die geheimzinnig zit te turen in een glazen bol en dan wat onnozele dingen uit haar duim zuigt... Zo gaat de toekomst van het maatschappelijk werk er uitzien. En dan zit er ook nog een madam Soleil in het team en ook futuristen met zesde, zevende en achtste zintuigen. Met hun bovennatuurlijke gaven misleiden ze argeloze moedertjes en sturen hen naar de huisdokter om rilatinevoorschriften te halen voor de kleine... Zwierig en gezwind, huppelend en zweverig, diagnoses improviserend.

Ooit komt er een dag dat pen en papier zullen verdwijnen uit het CLB, en ook de leerlingdossiers en de leerlingfiches. Deze waardevolle dingen werden vroeger al als tijdrovend en ouderwets gezien, ze zullen allemaal opgeruimd worden. Ook geen computers meer, en zeker geen archieven met dossierkasten. Alles weg, te moeilijk voor de hippe werkstertjes die niet eens de volgorde van de alfabetletters kennen. Wat ook zal verdwijnen is het traditionele onderzoeksmateriaal, want dat gaat waardeloos worden omdat een gestoorde psycholoog als Lieve de antwoorden van alle intelligentietests op haar blog gaat zetten. Mijn andere ik zal dat karweitje wel opknappen, dan ben ikzelf ontoerekeningsvatbaar.

Wat komt er dan in de plaats? Wel, ziehier het nieuwe bestellijstje van de CLB's: glazen bollen, vergrootglazen, wichelroedes, pendels, tarotkaarten, engelenkaarten, toverstokjes, abracadabra-formules, handboeken over helderziendheid, futurologie en droomduidingen. Al deze waarzeggersattributen zullen van pas komen voor het nieuwe personeel dat de nieuwe CLB's gaat bevolken.

Ook de schoolarts zal verdwijnen. Die wordt vervangen door een tovenaar of een gebedsgenezer. En de verpleegstertjes kunnen ook naar hun job fluiten, want er komen handopleggertjes die de eerste medische screening uitvoeren. En na het medisch onderzoek gaan de tovenaar en het handopleggertje samen naar het kleedhokje om de liefde te bedrijven. Een passionele uitlaatklep hoort erbij...

Turkse tolken en migrantenwerkers mogen blijven, daaraan verandert er niéts. Die mogen doorgaan met hun exotisch gekwebbel en met het voorspellen van een harmonieuze multiculturele samenleving.

Vandaag wil ik de lezer meenemen naar mijn stamcafé waar ik in gedachten genereus mijn nieuwste ontdekking wil delen met mijn ingebeelde metgezellen. Een beetje verbeeldingskracht, en dat moet lukken. Sterke fantasie overtreft soms de realiteit!

Wel, gisteren heb ik kennis mogen maken met een nieuw biertje, ik bedoel een biertje dat ik nog niet kende. Ik stel me altijd ontvankelijk op voor nieuwe leerstof, als het maar om bieren gaat. Dus ik proefde, en proefde, en bleef maar proeven... Tot ik besloot om vandaag terug te keren naar de plaats van het 'delict', om uiteindelijk te genieten van de afdronk. Echt rap ben ik nooit geweest, maar ikzelf heb er geen last van. Ik ben toch overal gekomen waar ik wilde zijn.

Sta me toe om nu even concreet te zijn. De naam van het bier is 'Barbãr', een amberblond goudkleurig bier met een smeuiige schuimkraag en een krachtige neus, honingzoetig, hoppig, licht bitterig, een honingbier dat een 'verademing' is voor krijgers. Ja, die poëtische beschrijving heb ik overgenomen van het 'bierenboek' van Bertie, mijn cafébazin, nee niet mijn bazin, maar bazin van mijn lievelingscafé.

Ik kom nu terug op de afdronk. Het charmante beugelflesje van den Barbãr was ik vergeten te vermelden. Beugelflesjes zijn flesjes met karakter, met een eigen persoonlijkheid. Ze verleiden de drinker met hun uitzicht en hun eigenheid... Een ronde, krachtige en subtiele afdronk met een honingtoetsje, zo kan ik best eindigen.

In de spelonken van mijn geheugen heb ik iemand gevonden waarover ik vandaag eens een boekje zal opendoen. Hij moest zich maar niet zo interessant maken in de scholen met zijn stuntelige migrantentestjes, waardoor ik in december 1993 met directeur Griezelmans  in de clinch kwam te liggen. Ik hoor Griezelmans nog zeggen: "Ik wil uw gemoedsrust niet verstoren, maar...". Ondertussen deed hij dat wél door te dreigen met de tussenkomst van Horbert. Tja, dat was al een verloren strijd nog voor hij gestreden was. Tegen twee linkse spitsbroeders is niets opgewassen.

Het zit allemaal zo. Directeur Griezelmans was gecharmeerd door een testonderzoek dat MARC hanteerde bij allochtone leerlingen. Ik distantieerde me van die werkwijze en volgde mijn eigen weg, zoals het hoorde, waarbij Vlaamse kindjes niet uitgesloten werden, en álle leerlingen gelijk benaderd werden, geen subgroepen, geen uitzonderingen, iederéén onderworpen aan dezelfde testopdrachten. Ik heb me altijd afgevraagd waarom allochtone leerlingen apart behandeld moesten worden? We streefden toch naar hun integratie in onze Vlaamse scholen?!

Voor MARC kon ik geen schuilnaam verzinnen, dat is meestal zo bij karakterloze mensen, van dat soort mensen kan je zelfs geen karikatuur maken, omdat ze geen typische eigenschappen bezitten, ze maken alleen maar een saaie, egale, onpersoonlijke indruk.

MARC was geen gewone PMS-medewerker, geen gewone collega, hij straalde iets intimiderends uit, iets autoritairs, met directeursallures. Eigenlijk was het een irritant ventje waarmee ik zo min mogelijk te maken wilde hebben. Collega's waren voor hem ook te min om hen hartelijk te begroeten. Iedere ochtend begon hij steevast met zijn drie trouwe attributen: Koffie, Krant en Radio. Dat was zijn vaste ochtendritueel. Hij luisterde naar de nieuwsberichten die keihard in de ether gestuurd werden. De stem van de nieuwslezer daverde, dreunde en schetterde over de hele verdieping. Ondertussen slurpte hij aan zijn koffie en doorbladerde hij de krant. Zo asociaal als maar kon, liet hij radio Donna doorrazen om zich naar school te begeven om daar de gewichtigaard uit te hangen. Ik heb wel 100 keer zijn radio moeten afzetten, het liefst had ik hem (de radio) door het open venster willen keilen!

MARC voelde zich geroepen om het migrantenprobleem op te lossen, en wel met een amateuristisch testje dat niet méér was dan kinderspeelgoed. De schooldirecties staarden zich echter blind op het wondertestje van MARC. Directeur Griezelmans in het bijzonder. In zijn eerste leerjaar had hij zeven verse Turkjes zitten waardoor hij de kluts en het noorden kwijtraakte en blindelings vertrouwde op de migrantentest van MARC. In al zijn hulpeloosheid aanbad hij de magische aanpak van MARC. Ook in andere scholen dwong Marc 'bewondering' af bij directies door te slijmen met zijn testjes. Op mij kwam het over als krampachtige pogingen om aanzien en macht te verwerven in onderwijsmiddens, en de directies te pakken op hun zwakke plek: hoe pak ik migrantenleerlingen aan in school? Het werd zelfs zo erg dat de aandacht afgeleid werd van onze eigen Vlaamse leerlingen!!!

Het valt me moeilijk deze dagen om mijn gedachten in een vorm te gieten, waarbij de zinnen elkaar vloeiend opvolgen en er een verhaaltje ontstaat, een geheel waarin precies staat wat ik te vertellen heb, zonder over mijn woorden te struikelen, zonder me suf te denken over het verwoorden van wat in mijn hoofd zit. Er zit veel in mijn hoofd, maar ik weet niet waaraan beginnen. En het einde ken ik evenmin. Komt erbij dat ik moet oppassen voor censuur door de blogwatch of door ambetante lezers die vanop de preekstoel hun ongenoegen uiten over de inhoud van mijn schrijfsels.

...een adempauze, waarbij ik kan wegdromen, mijn hoofd leegmaken, mijn gedachten ordenen... Gisteren is er een heleboel nieuwe info op me afgekomen waarmee ik nu nog geen raad weet. Eerst eens rustig bekijken hoe het allemaal past in mijn verhaaltjes. Maar da's voor later. NU: gezondheid!

Begin jaren negentig. Een onvergetelijke avond in de refter van het oude pms-gebouw! 

Volgens onderwijsminister Coens waren er teveel mensen werkzaam in scholen en in pms-centra. Hij begon te snoeien, en dat snoeiwerk ging van poetsvrouw en werkman, bediende en klerk, tot leerkrachten, hulpverleners en begeleiders. Het werd een spannende afvalrace en stoelendans. Soms moest een leerkracht op één dag wel in drie scholen zijn.

Het snoeimes van wijlen minister Coens miste op een haar na het migrantenwerk. Turkse tolk Gül en haar vrolijke migrantenwerkstertjes konden dus onbezorgd blijven tateren en kakelen, ze hoefden niet te vrezen voor hun job.  Concentratiescholen kregen zelfs extra voorzieningen en extra leerkrachten. Maar dat heb ik al verteld. Voor migranten was de geldput eindeloos bodemloos... en dat zal wel altijd zo blijven.

Om te protesteren tegen de snode plannen van Coens, besloten de scholen en de pms-centra om een avond te organiseren waarop alle personeelsleden verplicht aanwezig moesten zijn. Buiten was het pikkedonker, maar binnen was het gezellig met een rijkelijk gevulde frigo vol  hemelse drankjes en hapjes. Een idioot initiatief, deze protestactie! Maar iedereen werkte gedwee mee, omdat de frigo met al zijn heerlijks lonkte. Het werd een onvergetelijke avond, vol met onzin en tijdverlies, gezever en geleuter, aanstellerij en huichelarij , maar de hapjes en drankjes verdoofden, de avond werd zelfs draaglijk, en naar het einde toe zelfs gezellig. Er waren er ook die tijdens een dansje genoten van de lijfelijke sensualiteit van hun collega's.

Uiteindelijk werd het tijd voor iedereen om naar huis te keren, naar de wederhelft die daar vergeefs met opgewarmde patatjes zat te wachten. Ze stapten allen wat sukkelachtig in hun auto, maar de meesten reden toch naar hun eigen domicilie. Het was de tijd dat je nog dronken achter het stuur mocht kruipen.

De weken en maanden die volgden zette minister Coens zijn snoeiwerk onverminderd voort. De liederlijke protestavond van slokken en brassen had niet mogen baten. Natuurlijk niet. Wie komt er nu ook op zo'n stupide idee om door een braspartij een minister op andere gedachten te brengen?!

Gisteren hebben leden van de islamitische organisatie Boko Haram vier dorpen in Noord-Nigeria aangevallen. De dorpelingen werden beschoten en hun huizen in brand gestoken. Sinds 2009 is Boko Haram verantwoordelijk voor duizenden doden in Nigeria. De moslimsekte, die contacten heeft met Al-Qaeda in Noord-Afrika, wil in het noorden van het land een fundamentalistische moslimstaat oprichten. Ze streeft naar strikte toepassing van de sharia. De moslimsekte/moslimgekte verzet zich ook tegen het 'onreine' westers onderwijs dat 'haram' is, niet in overeenstemming met de islamitische wetten. Bangelijke vooruitzichten als het geweld van Boko Haram zich gaat uitbreiden! Moslimgeweld dat al vijf jaar aan de gang is?! Een alarminstallatie op de westerse schoolpoorten zal niet veel uithalen.