Seksuele Geaardheid van Gezicht af te lezen?

Wetenschappers van de Minnesota-universiteit hebben het menselijk vermogen onderzocht om iemands seksuele geaardheid af te lezen van zijn of haar uiterlijk. Volgens de onderzoekers bestaat er een soort GAYDAR, een radar die de seksuele voorkeur aangeeft.

Via gezichtskenmerken zou het onderscheid tussen hetero's en homo's te zien zijn. En toch weten de onderzoekers niet hoe die 'gayradar' precies werkt. Ze weten wel dat het verschil tussen homo's en hetero's afgelezen kan worden uit de stand van de mondhoeken, de lengte van het gezicht, de wijdte tussen de ogen, de dikte van de lippen, wenkbrauwen die zich wispelturig boven de ogen kronkelen, een puntige neus, blozende dikke wangen, ingevallen wangen...

De onderzoekers beweren dat wij allemaal een ingebouwde radar hebben die ons helpt om te zien of iemand hetero of homo is. Die radar werkt bij de ene sterker dan bij de andere, en velen zijn er zich niet van bewust... ...Niet van bewust?!

En nu is het MIJN beurt om de mislukte wetenschapper uit te hangen.

Niet  bewust van een gayradar? Wel, ik heb een ingebouwde radarverklikker die mij precies laat weten welke personen HO of  LE of  BI zijn. Ik voel ook aan wanneer die personen zich daartussenin in niemandsland bewegen. Ja, 'niemandsland', zo noem ik dat. Die twijfelgevallen, die struikelen over alles in hun leven, niet alleen over hun geaardheid, maar over alles wat hen passeert in hun leven. Dat zijn dan die tussengevallen die nooit kunnen kiezen, noch tussen geslachten, noch tussen kruispunten in hun leven. Werkgevers, let op uw zaak! Werf enkel zelfzekeren aan, en zeker nooit twijfelaars... Ik heb twijfelaars ook nooit gemogen.

Ik heb nog meer bijzondere gaven waarvan ik me ten zeerste bewust ben. Zo zijn er mijn telepathische gaven en buien van helderziendheid. Ik kan het ook niet helpen dat angstgevoelens me bekruipen wanneer mensen me besluipen. Ik voel hen gewoon in mijn nabijheid, ook al zijn ze onzichtbaar. Hun adem blaast warme lucht achter me. Ze kunnen zich niet verbergen.

Nu iets anders en beters! Ik zou eens een radar willen hebben die de wellust bij iemand anders kan aflezen, die zijn verlangen naar intimiteit kan meten, naar innige verstrengeling, en zo... Misschien heb ik al zo'n radar en ben ik me er niet bewust van.  Onderzoekers en andere pienterlingen zouden metertjes en toestelletjes moeten uitvinden om de mate van hitsigheid en geiligheid van op afstand te kunnen meten... Ik ben benieuwd naar de volgende 'radar' die wetenschappers in het menselijk brein ontdekken.

Ik heb echt geen goede herinneringen aan Paula D'Hondt. Dat mens associeer ik met het ontstaan van het CGKR. In 1989 werd Paula D’Hondt als Koninklijk Commissaris voor het Migrantenbeleid aangesteld. In 1993 eindigt haar functie waarna het CGKR startte. Daarvoor kreeg ze de Prijs voor de Democratie. Democratie? Terwijl ze veel meer hield van allochtonen dan van haar eigen volk. Is dat democratie? Onze eigen Vlaamse leerlingen heeft ze echt niet fraai behandeld. Ik herinner me het nog heel goed. Zij profileerde zich tijdens haar loopbaan als de suikertante van de allochtonen, behept met een hysterische inzet voor het welzijn van de migrant.

Nu ga ik iets vertellen over Paula D'Hondt, de patrones van alle allochtonen, zij bezocht een school in Heusden-Zolder waar haar een koninklijke ontvangst wachtte.

Concentratieschool, mei 1992. De directeur kondigde hoog bezoek aan en verzocht iedereen om zondagse kleren aan te trekken en een smile tevoorschijn te toveren. Want Paula D'Hondt, koninklijk commissaris voor het migrantenbeleid, komt op bezoek! Bij dit onheilsbericht stak de directeur zijn snoet gewichtig in de lucht en maakte er plechtige gebaren bij, alsof de heilige maagd Maria eerdaags aan ons zou verschijnen op de speelplaats.

Paula D'Hondt was in onderwijsmiddens berucht en verguisd om haar voorliefde voor multiculturaliteit, voor een vredelievende en verzoenende islam die opperbest verenigbaar is met onze westerse samenleving. Deze onzin werd vroeger in de scholen verspreid. Beschermengel D'Hondt was de spitsvriendin van Johan Leman van het CGKR. Zij waren geestverwanten. Leman was magazijnier in het CGKR waar hij moest toezien op een uitgebreid arsenaal van telescopen, verrekijkers en toverbrillen om Pol en Pier te betrappen op 'racisme', of wat dat ook mocht wezen, het toverwoord 'racisme' dat uitgevonden werd om allochtonen te beschermen en machtiger te maken.

Op een mooie lentedag stopte er een glanzende sjieke wagen aan de schoolpoort. Meteen stopten de vogeltjes met fluiten en schoven er donkere wolken voor de zon. Maan en sterren verbleekten ook nog. Een logge gedaante stapte uit de auto, ze leek zó weggeplukt van achter haar fornuis. Daar was ze dan, de missiezuster die een bezoek bracht aan een achterstandsschool, haar missiegebied.

Allen luisterden aandachtig naar wat D'Hondt te vertellen had, ingetogen en berustend, gisteren nog in gevechtshouding, vandaag kruiperig en nederig aan haar lippen hangend. Nietwaar Horbert en meelopers? Hun bevestigende knikjes waren een aanmoediging voor D'Hondt. Na haar spreekbeurt verliet iedereen gehersenspoeld en met glazige blik de zaal, vol goede voornemens om 'de allochtoon' toeschietelijk en tolerant te benaderen.

Ik mag mijn vrienden van vroeger niet uit het oog verliezen. Ze verdienen een opfrisbeurt en daarom wil ik vanavond PMS-baas Horbert in de bloemetjes zetten. Hij was de aanvoerder van een club waarvan de bendeleden allemaal bij het CGKR mijn blog gingen aanklagen. Het had wel een poos geduurd eer ik de verklikkers op het spoor gekomen ben. Ik hoop voor hen dat ik ze nooit tegenkom.

Nu zitten ze waarschijnlijk allemaal te bidden bij de doodskist van de schijnheiligaard van Hasselt. Ze waren zo rood gekleurd als SS zelf. En naast de kist smeken ze de geest van SS om het illegale klooster van Fabiola in Opgrimbie te sparen, om de sekte in het klooster voort te laten bonjouren... Gewone huizen slopen,  dat wel, en 70-km-borden overal plaatsen als pestborden, en gratis busvervoer als fiasco. Mensen kwetsen, krenken en  plagen... Op een beduimeld doodsprentje hoort eerder de tekst: "Ik heb met dik veel goesting geleefd, ik heb met dik veel goesting mensen gekwetst, en ik heb met dik veel goesting geld gestolen"...

Het is nu al meer dan een jaar geleden dat het Centrum mijn blog viseerde. Sindsdien heb ik eerst goed opgepast, mijn woorden en gedachten heb ik gewikt en gewogen. Mijn weegschaal is versleten.  Maar nu is de tijd rijp om de teugels weer te vieren. Zo voel ik het.

Psychopaten zijn wolven in schaapskleren. Met de dood van SS dwaalden mijn gedachten af naar een zielsverwant van hem en dat is Horbert, twee rooien. Het enige verschil is dat de ene in het kanaal springt en de andere niet.

Ik kan er niet omheen, beiden lijken sprekend op elkaar. Zie maar eens naar hun persoonlijkheidseigenschappen: vlotte praters - charmeurs - gewetenloze narcisten zonder empathisch vermogen - machtswellustig - liegen zonder schuldgevoelens -  graag domineren, heersen en manipuleren - een turbulente levenswandel - anderen voor zich winnen - seksuele manipulaties - gewetenloos emotionele schade berokkenen - warm, attent en behulpzaam overkomen, maar alleen uit eigenbelang - afschuiven van verantwoordelijkheden - koelbloedig, kalm en zelfzeker in moeilijke situaties - mensen manipuleren en op hun gevoelens inspelen - gek op machtsposities van waaruit ze anderen kunnen manipuleren...

Op mijn paasbest kom ik een paasknuffel geven aan al mijn lezers, en in het bijzonder aan mijn trouwste bezoekers. Die krijgen een knuffel met alle accessoires erbij.

Jos wees me op een artikel over Lerarenopleiding: 'Lerarenopleiding steeds minder eerste keuze voor studenten'.

Lerarenopleidingen worden steeds meer gekozen door studenten die elders gefaald hebben, zegt onderwijsminister Crevits. De lerarenopleidingen zitten in de problemen. De instroom van nieuwe studenten is niet voldoende voor het grote aantal vacatures dat gaat vrijkomen. Ook de kwaliteit van de opleiding laat te wensen over, studenten worden onvoldoende voorbereid op de toekomst.

18-jarigen vinden het beroep van leraar dus niet aantrekkelijk.

Het verwondert me helemaal niet. Wie droomt er nu nog van een job in het onderwijs? Idealisten, dromers en zwevers misschien, die niet weten wat er gaande is in de onderwijswereld.

Hoe lerarenopleidingen weer nieuw leven inblazen? Ik heb de oplossing gevonden!

Verwijder alles wat vreemd is uit onze Vlaamse scholen. Zet ze allemaal apart, soort bij soort, geval bij geval, ras bij ras, kleur bij kleur, godsdienst bij godsdienst... En wie gaat hen lesgeven? Idealisten die denken dat ze de wereld kunnen verbeteren, ja, die lopen er rond, de eigenwijze student die ne keer zal laten zien hoe hij die meute in de klas aanpakt. Ik heb ze gekend en heb gezien hoe hun illusies al vlug verschrompelden. Wie ook nog kunnen lesgeven in het aparte onderwijs, dat zijn natuurlijk de allochtonen zelf, de moslimleerkrachten, met of zonder hoofddoek, en de islamleerkrachten uiteraard.

Nu ik toch bezig ben met te vertellen over de reorganisatie van ons onderwijs, kan ik evengoed een stapje verdergaan, tot aan de grens van overdrijving. Scholen moeten veranderen, ze moeten de lerarenopleiding weer populair te maken.

Anderstaligen, migranten, allochtonen en alles wat vreemd is en met een uitheems tintje, zij moeten allemaal uit onze Vlaamse klassen weggeplukt worden, en elders bijeengezet worden, ver weg van onze Vlaamse leerlingen die dan alvast geen hinder en schade meer ondervinden van anderstalige en andersoortige klasgenoten.

Ongeletterden, moslims, imbecielen, zij moeten allemaal wég uit onze eens zo prestigieuze Vlaamse scholen. Waarom moeten WIJ onze waardigheid verliezen om nieuwelingen, die hier ongevraagd zijn binnengekomen, er bovenop te helpen?

Ze hebben ons onderwijs nooit mogen binnendringen, ze hebben onze eigen jeugd meegesleurd naar een lager niveau. Toch is de kloof tussen migrantenleerlingen en autochtonen nergens zo groot als in Vlaanderen. Vlaanderen betuttelde zijn vreemde nieuwkomers dan ook veel meer dan elders in Europa, en door die extreme aandacht voor het 'vreemde', is het verschil in schoolresultaten van migranten en eigen leerlingen nergens zo groot als hier in Vlaanderen. Leg een zwakke bevolkingsgroep in de watten, dan zal die zich wentelen in zichzelf en zich nog meer gaan onderscheiden van de oorspronkelijke bewoners... Wij Vlamingen zijn kampioen in het achteruitstellen van onze eigen bevolking en het bevoordelen van indringers.

De hele renovatie van het Vlaamse onderwijs zal veel geld kosten, maar nóóit zoveel als de miljarden die verloren zijn gegaan aan allerhande integratieprojecten. En wat heeft het uitgehaald? Ze mogen zichzelf zijn en blijven, meer dan ooit. Niks integratie.

Wanneer Vlaamse scholen, na een grondige schoonmaakbeurt, weer de kans krijgen om zichzelf te worden, fier en zelfbewust, los van alles wat er niet thuishoort, dan zal het Vlaamse onderwijs weer zijn aantrekkingskracht herwinnen en zullen velen zich geroepen voelen om een lerarenopleiding te volgen. Een nieuwe bloei van de lerarenopleiding!

Over mijn ervaringen met het gratis busvervoer in Hasselt    

Het bedenksel van Stevaert, gratis busvervoer in Hasselt, wordt geroemd en geprezen. Waarom? Ik weet het niet.

Het was een stunt die zijn doel voorbijschoot, want de bussen waren overdag gevuld met spijbelende scholieren die een dagje sightseeinig wilden beleven, en zo toerden ze talloze keren mee met de bus om rondjes te maken, zoals in een draaimolen, maar dan in een bus, om rondom Hasselt-centrum toerkes te maken. Plezant zeg, liever dan in die saaie schoolbanken te zitten.

Het viel me op dat het vaak dezelfde leerlingen waren die deelnamen aan het gratis toerisme.

Buiten de schooluren zaten er ook opvallend veel schoolkinderen op de bus. Geen spijbelaars, maar luiwammesen die liever op de gratis bus stapten dan een paar 100 meter tevoet naar huis te wandelen. Ik wist waar ze woonden en vond het eigenaardig dat ze voor dat kleine eindje toch de bus naar huis namen.

En zo kwam het dat bejaarde koppeltjes en senioren zich onwennig en onbehaaglijk voelden temidden van het jonge geweld op de bus. Ze snakten naar een vlugge eindbestemming. 

En dan waren er ook nog de gratis bussen gevuld met een hele klas om vanuit het lyceum naar het medisch onderzoek op het PMS-centrum vervoerd te worden, onder begeleiding van de studiemeesteres.

Zo. Dat waren mijn ervaringen met het gratis busvervoer van Stevaert. Ergerlijk en waardeloos.

Ik vind dat een openbaar zwembad een afspiegeling moet zijn van de maatschappij. Linkse zeveraars willen toch ook afspiegelingen?

Een zwembad moet diversiteit laten zien, mannen-vrouwen, validen en mindervaliden, homo's- hetero's... En die diversiteit is er niét wanneer er enkel vrouwen aan het zwemmen zijn. Of pootje baden, dat mag ook, want die zwemlessen die ik vroeger meegemaakt heb, die stelden niets voor. De moslimmeisjes hoorden van hun ouders dat zwem- en turnlessen 'onrein' waren, 'te westers', en zo van die flauwekul die niet past in onze cultuur.

Het meest recente moslimgetint nieuwsberichtje kwam vanochtend uit Jambes. Het zwembad van Jambes zal voortaan op bepaalde zondagnamiddagen enkel toegankelijk zijn voor vrouwen. Het initiatief komt van de Union des Musulmans de Namur (UMN). Natuurlijk, moslima's stellen hun eisen en hebben verzuchtingen waaraan onze leiders buigend en knielend tegemoet komen. Mechelen, Gent, Genk, Heusden-Zolder, en waar nog overal... daar hebben ze allang hun eigen moslimzwembadje.

Gisteren vroeg Houzee zich af: "Wanneer gaan die lui zich hier aanpassen aan onze zeden en gewoonten... het dragen van die rommel werkt apartheid in de hand... alle soepsidies die met integratie te maken hebben beter ineens afschaffen?..." Hij schreef dit naar aanleiding van een artikel over moslima's die hun textielwinkel achterwege moesten laten op een katholieke school in Mechelen. Stond gisteren te lezen bij Houzee.

Inderdaad, ze discrimineren zichzelf door overal hun apart hokje op te eisen: in scholen, in vliegtuigen, in ziekenhuizen, in bioscopen... het wordt hoe langer hoe gekker, hoe zieliger, om te zien hoe ze hier hun goesting krijgen en aan hun trekken komen, ook al druist het in tegen onze eigen tradities.

Ik heb ze allemaal zien passeren vroeger, de geldverslindende integratiebevorderende miljoenenprojecten. Welke zijn de resultaten? En waar zijn die fortuinen naartoe gegaan? Ik weet wel zeker dat tolken, migrantenwerkers, straathoekwerkers, interculturele bemiddelaars, maatschappelijk werkers, enz... er rijker van geworden zijn... en onze regeerders natuurlijk ook. Ik vraag het nog eens: waar is het geld gebleven dat moest dienen om allochtonen en moslims te helpen integreren? Ik zie geen integratie, eerder desintegratie!...

Het meisje op de foto is Sylvie De Bie. Zij was leerling aan de school van directeur Mosselmans. Ik heb vroeger eens over het meisje geschreven, vroeger, toen geen kat mijn blog kwam lezen, toen mijn schuilnaam nog 'Sien' was. Ik ga het verhaal over Sylvie nog eens opnieuw vertellen. Er zijn nu minder gènes. Het idiote scheldwoord 'racist' lag vroeger veel eerder op de loer dan nu.

Sylvie zag ik voor het eerst als kleutertje in het schooljaar 1983-1984 in de school van directeur Mosselmans. Een lief, blond meisje. Zij ontwikkelde zich als een vlot schoolkind, zelfbewust en zelfzeker straalde ze levenslust uit, had een knap poppensnoetje en haar rapportcijfers waren ook behoorlijk. Het meisje had dus álles mee...

... Totdat ze deelnam aan een schoonheidswedstrijd voor kleine meisjes. Toen is het fout beginnen lopen. Zij won de wedstrijd en was het mooiste meisje van het dorp. Haar moeder glansde van trots. Maar Sylvietje begon naast haar schoentjes  te lopen. Ze dacht dat ze ook nog kon zingen. In een show met Walter Capiau maakte ze haar debuut. Ze werd een kindsterretje, genaamd Sylvie Melody, door allen geliefd, en met een veelbelovende toekomst.

Het zangeresje werd echter verliefd op een Marokkaanse jongen, Khalid Boujida. Zij was vatbaar gemaakt voor de rare opvattingen van schooldirecteur Mosselmans die zijn voorliefde voor alles wat vreemd was, niet onder stoelen of banken stak. Sylvie bewonderde haar Marokkaanse ridder blindelings, ze trouwde met hem en in slaafse onderdanigheid vergaf ze hem telkens zijn misstappen. Het ging bergafwaarts met Sylvie. Haar veelbelovende toekomst lag in scherven op de grond. Wie weet wat die Marokkaan haar allemaal wijsgemaakt heeft.

Mijn ervaringen met Marokkanen op school hebben me geleerd dat Marokkanen doorgewinterde leugenaars zijn die hun leugens zelf geloven.

Sylvie wist totaal niets over de Marokkaanse cultuur en over Marokkaanse eigenaardigheden. In school werd er niets over verteld. Er werd alleen maar gepredikt dat we verdraagzaam onze evennaaste moesten beminnen zoals onszelf, en meer van die prietpraat en nonsens die een goedgelovige Vlaming recht in z'n ongeluk laat lopen.

Sylvie is gescheiden van haar man en heeft een dochtertje: Noor Boujida.

Heeft er ooit iemand stilgestaan bij het gevaar van kinderen op de achterbank in een auto?

Ik wel. Ik zie vaak chauffeurs achterom kijken naar hun kroost op de achterbank om met hen te keuvelen, te redetwisten, hen terecht te wijzen, of wat dan ook... Wie weet wat er allemaal gebeurt binnen in een auto die zich laverend een weg baant tussen andere weggebruikers?

Kinderen in een auto zijn gevaarlijker dan gsm'en achter het stuur, gevaarlijker dan geen gordel dragen, gevaarlijker dan snel rijden, gevaarlijker dan alcoholgebruik.

Jengelaars op de achterbank verstoren alle concentratie van de bestuurder!

En toch vernemen we nooit iets over gevaarlijke kinderen op de achterbank. We worden wél om de oren geslagen met het gevaar van telefoneren achter het stuur, geen gordeldracht, alcoholgebruik, overdreven snelheid... enz.

Ouders die wat slap in hun schoenen staan en hun oogappels alle aandacht geven die ze vragen, ook al zitten ze achter het stuur, zijn een gevaar voor zichzelf, voor hun gezin en voor andere weggebruikers. Er zou een algemeen spreekverbod moeten komen in auto's. Kinderen moet het zwijgen opgelegd worden.  ZWIJGEN, als respect voor de bestuurder!

Als er nu eens auto's gebouwd konden worden met slechts één zetel, één plaats voor de bestuurder, en géén passagiers, ik weet zeker dat het aantal ongevallen spectaculair zou dalen. Dit is geen revolutionair idee is, maar weinigen durven het uitspreken.

Wat lees ik nú weer! Het verstoort de harmonie van het herfstgebeuren dat zich buiten in alle hevigheid aan het voltrekken is. Net nu het zomeruur zich ingeburgerd heeft.

Moeten er nóg meer spionnen, verklikkers en gedapo's komen? Werkt het Gelijkekansencentrum niet goed genoeg?... Is de discriminatiewetgeving te zwak om racisme degelijk aan te pakken?... Is er echt nergens in Europa zoveel racisme op de arbeidsmarkt en in het onderwijs als in België?... Blabla.

Wie is die blikvanger die zich vandaag in de schijnwerpers gooit om interessant uit de hoek te komen? Weeral ene met ne vreemde naam die nie content is over de gang van zaken in ons landje. Waarom blijven ze dan hier? Waarom zijn ze dan naar hier gekomen? Wel, zijn naam is Bleri Llhesi, een politiek filosoof, geboren in 1981 in Albanië. Hij lag nog in de luiers en aan de Albanese moedermelk toen het onderwijs zich hier uit de naad werkte om het de migrantjes naar hun zin te maken, vaak ten koste van onze eigen Vlaamse jeugd. Miljoenen en miljarden zijn er verkwanseld aan het migrantenonderwijs - Parels voor de Zwijnen - weet die vreemde filosoof dat wel, wanneer hij beweert dat "het onderwijs faalt"?!

Wouter Van Bellingen heeft ook eens een beschuldigend vingertje uitgestoken naar ons onderwijs, zonder echt te weten hoe het onderwijs zich uitgesloofd heeft om sociaal achtergestelden, minderheidsgroepen, kansarmen, risicoleerlingen... om hen allemaal een reikende hand toe te steken. Aan zijn huidskleurtje te zien kan Wouter beter verhuizen naar hetere oorden, waar geen discriminatie heerst, om onder een tropisch evenaarszonnetje zijn kleurtje bij te werken... een huidskleur is er toch niet voorniks?... of naar het oerwoud om aan de lianen te hangen?

Terug naar filosoof Llhesi. Die man zegt dat het onderwijs kinderen en jongeren veel juister moet informeren over racisme. Alsof het onderwijs nalaat om leerlingen iets te vertellen over 'racisme'. Ik heb niet anders geweten dan dat allochtone leerlingen - veel meer dan onze Vlaamse leerlingen - ingelicht werden over 'het racismegevaar'. Lezer, kijk eens naar de foto: islamleraar Bahattin Koçak in het gezelschap van Johan Leman, de voorganger van Jozef De Witte, directeur van het CGKR. Beiden kenden elkaar. De foto is het bewijs. Het verklaart ook waarom allochtone leerlingen beter de weg kenden naar het CGKR dan onze Vlaamse leerlingen.

Van Bellingen en Lleshi... geen zuivere inboorlingen. Vreemdelingen komen ons hier de les lezen, over wat er schort aan onze samenleving. Hoe komt het toch dat vreemdelingen met zoveel machtsvertoon uitspraken mogen doen die ook nog eens voor discussie ontvankelijk gemaakt worden?!...