Terwijl Jan Jambon camera's poetst, bouwt Theo Francken nieuwe tuinhuisjes, 'mobiele woonunits'. Propere camera's en nieuwe huisjes om vluchtelingen te helpen. Onze eigen bevolking kan de boom in. 

Ondertussen klagen ze op tv dat er te weinig mannen voor de klas staan. Het is bekend dat mannen meer gezond verstand hebben dan vrouwen, dat is zo, daar kunnen we niet omheen. En door hun redelijke logica weten ze allang dat in deze tijden van allochtone en islamitische overrompeling in de scholen, van echt lesgeven niet altijd sprake kan zijn. Vrouwen zijn sentimenteler, zij laten zich eerder leiden door hun gevoel dan door hun verstand, en daarom zijn het veelal vrouwen die begaan zijn met het lot van vreemdelingen, vluchtelingen, en nog meer van die rare indringers. Vroeger heb ik heel wat maatschappelijk werksters gekend die fulltime bekommerd waren om het welzijn van allochtone leerlingen en allochtone gezinnen. Ze verwaarloosden Vlaamse leerlingen. Nietwaar Chris, Liesbeth, Ilse, Marie-Jeanne... Tuttebellen!

Vroeger was onderwijzer/onderwijzeres een droomjob met status en gezag. Dat is voorgoed verleden tijd. Leerlingen en ouders krijgen te veel inspraak. Het was fout om hen zoveel macht te geven.

Echte mannen passen wel op om 'meester' te gaan spelen voor de klas. In deze tijd dat pedofielen geviseerd worden is het begrijpelijk dat ze omgang met kinderen vermijden. Volwassen mannen en kinderen. Als man moet je over eieren lopen. Er hoeft maar één slecht meisje in de klas te zitten dat de meester valselijk beschuldigt van intimiteiten, en de meester kan zijn carrière vergeten... En ze bestaan écht, geslepen krengen gedreven door satan, rotkarakters, evils... En als man voor de klas ben je weerloos, overgeleverd aan de willekeur van 'slechte' kinderen. Een berisping van de 'meester' volstaat al om 'wraak' op hem te nemen. Daarbij kent hun fantasie geen grenzen en worden ze vaak nog bijgestaan en aangemoedigd door hun hysterische moeder.

Ik zeg het nog eens, duivelskinderen bestaan echt!

Eén derde gebuisd op oriëntatieproef

Universiteiten Leuven en Gent organiseerden onlangs een oriëntatietest voor middelbare scholieren die plannen hebben om universitaire studies aan te vatten.

De test was vrijblijvend, ze kan uitwijzen of scholieren een universitaire opleiding aankunnen. Een goede studiekeuze, kennis, motivatie en inzet bepalen toekomstig succes. Onder dat motto werd de oriëntatieproef ingevoerd.

De opkomst was een succes, meer dan 16.000 scholieren legden de test af. Eén op drie leerlingen bleek echter niet bekwaam om een succesvolle universitaire loopbaan aan te vatten, voor hen valt de universitaire droom nu al in het water.

Het wordt spannend voor onderwijsminister Crevits

Terwijl illegale vluchtelingen met trossen uit de hemel blijven vallen, vieren we vandaag het feest van de Tenhemelopneming van Maria. Maria wordt opgenomen in de hemel en neemt dus een andere richting dan de vluchtelingen. In tegengestelde richtingen komen beiden elkaar tegen. Laat ons bidden tot Maria en haar smeken om alles wat ze onderweg tegenkomt te verdoemen en te vervloeken, te verjagen en te vernietigen. Dat moet mogelijk zijn. Als we er maar in geloven.

In een tijd dat kerkleiders en geestelijken een lachertje maken van kerk en  geloof, en de moslims zich te pletter juichen, is er vandaag de wettelijke feestdag van OLV Hemelvaart. Ik hoor liever 'Tenhemelopneming', omdat 'HemelVAART' doet denken aan een race, een dolle rit, een onstuitbare vaart naar de hemel. Beter nog zou het naamfeest van alle Maria's gevierd worden, of nóg beter: van alle moeders. Moederdag!... Ofwel moederdag op 1 september? Wanneer alle kindjes weer op de schoolbanken zitten?... 

Schoolperikelen kunnen even de boom in. Ik ga wat wandelen op het politieke ijs, om buitelingen en uitschuivers te maken. Ach, laat me nog eens proberen.

Ik ga beginnen met de woorden van Walter: "Tafelschuimers die hier met bootladingen opgenomen worden, komen onze sociale vangnetten leegplunderen"... Ik denk ook dat de aangemeerden echt geen intenties hebben om hier te komen werken, om hier naar een job te zoeken en zo hun bokes eerlijk te verdienen. Neen, dat zijn echt hun bedoelingen niet. En in hun reiskoffertje zullen ook geen sollicitatiebrieven zitten.

Ik heb het al eens eerder aangekaart: men zou élke bootvluchteling moeten vragen naar wat hem gedreven heeft om naar Europa te komen, een vraag waarmee elke vluchteling geplaagd zou moeten worden van zodra hij 1 voet op Europees gebied zet. Ik ben echt nieuwsgierig naar hun motieven. Daarover moet toch al iéts bekend zijn? Over hun beweegredenen zwijgen de media. Het zou een zinvolle studie zijn, een onderzoek naar de beweegredenen van De Bootvluchteling die voet aan wal wil zetten in zijn droomcontinent Europa.

Gisteren las ik over een voorstel van Alexander De Croo (Open Vld) om de vluchtelingencrisis te bekampen met economische migratie. Dat zei hij in Genève op een bijeenkomst van de Young Global Leaders. Tijdens een sessie over de toekomst van Europa betoogde De Croo dat er potentieel is voor economische groei, nl. de economische migratie. Zo zou de stroom aan vluchtelingen beter gecontroleerd kunnen worden. Een troef is de bevolkingsaangroei: "Meer mensen betekent meer consumenten en meer werkkrachten, en dus economische groei... Voor mensen die in Europa willen geraken moeten we een legale weg creëren met een werkvergunning... Ze moeten naar hier gehaald worden met een werkvergunning... Uitgewerkt op Europees niveau, om de spreiding van de vluchtelingen beter te kunnen organiseren."...

De Croo bedoelt dus een nederzetting van vluchtelingen in alle landen, en niet alleen in Italië en Griekenland. En met 'werkvergunning' wil hij ook 'sociale bescherming' bieden aan de migranten, "Op die manier kunnen ze zelf op een legale manier hun brood verdienen"...

Zo. En nu reppen alle bootvluchtelingen zich naar hun nieuwe job!

TV-programma's laten soms de meest stemmige beelden zien van droomplekjes over de hele wereld. Idyllische oorden en exotische bestemmingen worden als droombeelden afgeschilderd. De bejubeling van een leven aan de andere kant van de aardbol grenst aan het euforische. Reisbureaus zeggen ook allemaal hoe fijn het overal op de wereld is.

Maar hoe komt het dan dat de halve wereld in Europa wilt zijn?!...

Het is nu al bijna twee jaar geleden dat ik vereerd werd met een mail van het CGKR. Zo begon het, met een simpel mailtje. In de loop van 2014 berichtte ik over mijn CGKR-avontuur in meerdere artikeltjes over de gang van zaken en hoe het mij verging.

Nu wil ik mijn lezers graag laten weten dat ik al geruime tijd niets meer van het Centrum vernomen heb, geen enkele klacht meer, geen nieuws meer, ook geen verontschuldigingen, geen rechtzettingen, geen morele schadevergoeding, niets meer... Alsof er nooit iets gebeurd is. Ze hebben me misschien uit het oog verloren, of mijn berichten zijn te saai, of er valt niets meer te beleven op mijn preutse blog? Dus laten ze me met rust.

Laffe verklikkers gingen bij het Centrum mijn blog aanklagen, ze wilden mijn blogje in diskrediet brengen, om zeep helpen en een kopje kleiner maken. Je moet er laag voor gevallen zijn. Heel even slaagden ze in hun opzet, maar na alle turbulenties herrees mijn zieltogende blogje alweer. Ik hoop dat mijn belagers wegblijven van mijn blog, ze zijn echt niet welkom. Ze lijden aan een besmettelijke ziekte, een ongeneeslijke kwaal: een blogfobie! Die psychische aandoening doet hun verrotte hersenen aftakelen en daarna begint hun hele lijf te verschrompelen.

Begrijpelijk dat ze mijn blog liever zagen verdwijnen na mijn onthullingen van pijnlijke details over Horbert, de Turkse tolk, directeur 't Kabouterke en directrice An Serpent. Ik heb ze al allemaal door het slijk gehaald en daarna aan de wasdraad gehangen, om de modder te laten afdruppelen, maar dat hielp niet, bevuild en verguisd zullen ze door het leven moeten gaan.

Zo was er Horbert, PMS-directeur en xenofiel in de ergste graad, Turkse tolk Gülnür die met haar snoet in de lucht liep omdat ze zich verheven voelde boven haar Vlaamse Collega's, directeur W.V., alias 't Kabouterke, die zich in de gekste bochten kronkelde om zijn allochtoontjes te verwennen met illegale taallessen en allerlei andere lekkernijen waarnaar Vlaamse leerlingen konden fluiten, en tenslotte was er directrice An Serpent die zich samen met Horbert schuldig maakte aan het vervalsen van IQ-cijfers. Ze konden niet verdragen dat allochtoontjes minderbegaafd waren, en dus haalden ze hun doos met corrupte trucjes tevoorschijn om valse verslagen te kunnen opstellen.

De klachten die het Centrum ontving over mijn blog gingen over boodschappen die aanzetten tot haat, geweld en discriminatie, m.a.w. ik ben een zware crimineel, een gevaarlijke racist en een regelrechte xenofoob, iemand die voorgoed verloren is voor de maatschappij en die zich beter van kant kan maken.

Mijn zoektocht naar mijn belagers eindigde bij de Lokale Scholenraad Midden-Limburg, daar liep ik vast. De Lokale Scholenraad is een soort alternatieve jeugdbeweging, een louche sekte, een duistere club... een broeinest van linkse zeveraars met een perverse voorkeur voor allochtone leerlingen en hun welzijn. An Serpent is algemeen directeur en haar schuilkelder is gelegen in de Armand Hertzstraat in Hasselt.  Het moet er geregeld uitgemest en ontvlooid worden. Vanuit de uitkijkpost in haar schuilkelder worden er snode plannen gesmeed om de Limburgse onderwijswereld te kleuren en te bevolken met allerlei bevolkingsgroepen die ze neerpoten te midden van Vlaamse leerlingen die door de minderwaardige aanwezigheid van andersoortigen niet meer optimaal kunnen genieten van volwaardig onderwijs, ze worden meegzogen naar onder, naar een dieptepunt waar iedereen gelijk is.

Ik zei dus dat de speurtocht naar mijn vijanden dood liep. Ook enkele ontmoetingen met ex-collega's leverden niets op. Het lijkt wel of ze de identiteit van meerdere aanklagers geheim willen houden, ik mag iets niet weten. Ook de twee afgezanten van het CGKR, snotneuzen die rechercheurke wilden spelen, logen tegen me: "Die kent ge niet", toen ik polste naar mijn aanklagers...

En ondertussen kabbelt mijn blogje voort op de deinende golven van seniorennet...        

Naar aanleiding van de mogelijke komst van nieuwe negers in de Helchterense kazerne, vers uit de brousse en nog doordrenkt met water uit de Middellandse Zee, zal ik eens vertellen over mijn belevenissen met asielzoekers op de Kazernelaan in Helchteren.

Het jaar 2011. Een 550-tal asielzoekers kreeg tijdelijke huisvesting in de leegstaande kazerne in Helchteren waar ze gratis onderdak kregen, gratis maaltijden, en zakgeld d'r bovenop.

Toen ik op een donkere avond langs de Kazernelaan reed, bekroop me een onbehaaglijk gevoel toen aan weerszijden van de straat trosjes negermannen wandelden. Ze bewogen zich in slenterpasgangetjes ergens naartoe, ogenschijnlijk doelloos. Erg cultuurgeschokt of gedesoriënteerd leken ze niet. Alleen aan het wit van hun ogen kon ik zien dat ze een gelaat hadden, voor de rest waren het duistere strompelende gestalten. Als je de reflectie van hun oogwit niet op tijd ziet, kunnen die mannen een buiteling maken van hier naar het land waar ze vandaan komen. Via die buiteling worden ze gekatapulteerd naar hun thuisland. Dát zou eens moeten lukken. Maar als individuele automobilist blijft het maar een kleinschalige onderneming... Er duikt ook een nieuw verkeersprobleem op: de zichtbaarheid van asielzoekers! Hoe kunnen zwarte asielzoekers zich beter zichtbaar maken op de openbare weg? En hoe moet dat 's nachts met bewolkte hemel? Alle zwartjes zullen een prooi worden voor automobilisten...

Ik was de enige blanke in de Kazernelaan, en dan was er ook nog een fietser van Vlaamse origine die zich een weg baande, zigzaggend langs de broussemannen heen. Het was alsof het halve oerwoud hier neergeland was. Ik dacht: als dié hier blijven, en zich vastankeren, gaan er oerwoudtoestanden van komen.

Het aanzicht was bevreemdend. Altijd was de Kazernelaan van óns, en nu is die ingepalmd door vreemdsoortige wezens die hier nooit eerder waren. Onwillekeurig schoten mij de woorden te binnen: 'Vreemd gespuis, ongedierte..." Woorden die spontaan in je opwellen, zeggen alles over de werkelijkheid en niéts over jezelf.

Wát hoor ik?! "Het zijn ook mensen zoals wij"? Nee hoor, zeker niet! Ze hebben geen huizen gebouwd die langs de wegen staan, geen verkeersborden gezet, geen asfaltlaag aangebracht, geen bushokjes gebouwd, geen verzekeringen betaald of andere bijdragen... Niéts... En ineens zijn ze d'r. Zoals een bliksemflits ook ergens plotseling kan inslaan op een plaats waar die niks te zoeken heeft... Pardoes komen die binnensluipers midden in de welvaart getuimeld, zomaar, en ze krijgen er nog geld en onderhoud gratis bij!

Het woord 'neger' mogen we best gebruiken voor onze zwarte medemens. Een neger is een ander menssoort, totaal verschillend van de blanke, met een trager evolutieproces. 'Zwart' blijft  zwart, je kan er geen wit van maken, en er blijft een duistere sfeer rondzweven. Dat komt ervan als je van de zonnige evenaar naar een regenachtig gebied verhuist waar je denkt tegen gouden bergen aan te kunnen klauteren met een emmertje en een schepje, om poen te scheppen.

Vroeger, met de komst van islamleraars en islamlessen, werden we plat geïndoctrineerd met nonsens als "de islam is een vredelievende en verzoenende godsdienst die niet wil veroveren". De bedenkers van deze slogan zouden aangeklaagd moeten worden voor bedrog, misleiding en leugens,  en... voor het in gevaar brengen van de autochtone bevolking. Ik heb het nu over de tijd vóór de geboorte van het CGKR, de tijd van Paula D'Hondt van het Migrantenbeleid en Welzijnsminister Lenssens, en misschien nog wel een paar andere misdadigers.

Ondertussen kreeg een massa-immigratie met hoge geboortecijfers de kans om sluipend Europa binnen te glijden, om er een machtige multicultuur op te bouwen, om zo Europa te kunnen inpalmen en er de baas te spelen. We werden niet gewaarschuwd, we werden niet bang gemaakt, we werden gesust en gerustgesteld... Nu is het te laat. Men heeft de islam met open armen ontvangen en we hebben moslims zoveel macht gegeven dat we als niet-moslims echt in de verdrukking geraken.

Recent nog bedreigde de moslimgemeenschap minister Ben Weyts (N-VA). Als deze zijn 'onwettige beslissing' op onverdoofd slachten niet intrekt, zullen de moslims 'alle schade' op de minister verhalen. Weyts blijft bij zijn standpunt: "Vlaanderen moet dierenwelzijn ernstig nemen en dierenleed maximaal trachten te voorkomen, zeker wanneer de Europese regelgeving op dat vlak zo klaar is als een klontje."

Moslims willen onverdoofd slachten. Zij zijn dierenbeulen die graag beestjes zien lijden. Voor een Vlaming is zoiets onbegrijpelijk, maar als moslims met geloofsredenen beginnen te zwaaien lijken die achterlijke slachtpartijen toch niet zo wreed voor Jan en Zulma. De bloederige rituelen waarbij dieren onnoemelijk lijden, gefolterd worden en op een dier-onwaardige wijze aan hun levenseinde komen, worden voorgesteld als religieuze praktijken, en daarom protesteren Jan en Zulma niet.

Ik struikelde me te pletter toen ik las dat de moslimgemeenschap voorstelde om het onverdoofd slachten als Vlaamse (?) culturele traditie te laten erkennen, een erkenning waardoor Weyts een uitzondering zou kunnen verkrijgen op de Europese dierenwelzijnsregels...  Is dit niet een staaltje van islamitische arrogantie, van onmetelijke veroveringszucht? Een drammerige poging om beslag te leggen op Vlaanderen en Vlamingen? En vóóral eenaanval op onze Vlaamse identiteit? Moslims moeten afblijven van Vlaanderen, van Vlaamse tradities en Vlaamse cultuur. Onverdoofd slachten heeft totaal niets te maken met Vlaamse cultuur.

Weyts laat zich niet intimideren zegt hij, maar als we weten dat moslims hier stilaan machtiger en invloedrijker worden, kunnen we de afloop van het gekibbel al voorspellen.

Een bejaard koppel is op weg naar een sollicitatiegesprek. Zij willen hun bijdrage leveren aan het welzijn en levensonderhoud van de aanhoudende vloed vluchtelingen. Intrieste tv-beelden hebben hen murw gemaakt. Zij hebben hun vriendin in het rusthuis ook al kunnen overtuigen om centjes te gaan verdienen voor die arme negerkes... Aan alle 50-plussers: DAAROM moeten wij langer werken!    

Deze boekentas is van Ozgül Ö., leerlinge aan het atheneum van den Bullebak.

In de school van directeur Bullebak waren allochtone leerlingen in de minderheid. Zij waren dus nog kneedbaar en handelbaar. En toch deed de school geen enkele poging om hen 'op te voeden', om hen onze taal en gebruiken bij te brengen. Dat gebeurde niet. De allochtoontjes werden verwend en tolerant benaderd. Omdat ze niet zo talrijk waren was die discriminerende behandeling makkelijk en iedereen was het ermee eens, uit medelijden met hun afkomst uit een ver thuisland, uit medelijden met hun aanpassingsproblemen.

Deze milde houding van het onderwijs was één grote blunder van reusachtig formaat.

Er waren vele verschillen tussen Vlaamse en allochtone leerlingen. Vandaag gaat het over de inhoud van hun boekentassen. De Boekentas!               

Als ik bij allochtonen naar hun klasagenda vroeg, openden ze hun boekentas en soms zag ik dan een fles wijn rechtop staan naast de boeken en de mappen... Het was verboden om in boekentassen te snuffelen, maar ik kon m'n nieuwsgierigheid niet bedwingen. Toen ik op een dag mijn stoute schoenen aantrok heb ik de boekentas van Ozgül doorsnuffeld. Eigenlijk mocht dat niet, en toch deed ik het. Gewoon omdat geruchten de ronde deden dat het meisje goede rapportcijfers afkocht van haar leerkrachten, ook om strafstudies kwijtgescholden te krijgen, en berispende nota's in haar agenda te vermijden.

Haar vriendinnetje vertelde me in een flapuit-bui dat een fles wijn bedoeld was als cadeautje voor een leerkracht of voor directeur Bullebak, om hen te paaien, in ruil voor kwijtschelding van slechte punten of van sancties voor kleine vergrijpen... Wijn werkt benevelend, doet door de vingers zien, doet vergeten en vergeven.

Directeur Bullebak was niet opgetogen met mijn ontdekking, hij noemde het zinsbegoochelingen, die flessen in de boekentassen, dat ik hallucineerde en spoken zag, dat ik het flessenincident moest vergeten, en dat er helemaal niets gebeurd was. Zijn naam was dan ook Bullebak. Achter zijn bureau stond er een grote doofpot... De school van Bullebak moedigde corrupt gedrag bij allochtonen aan!