Vroeger, dat was nieuwjaar vieren zonder 1 politieagent in de buurt, maar ook zonder 1 Noord-Afrikaan in de buurt.

Tijdens de jaarwisseling in Keulen werden honderden Noord-Afrikanen gecontroleerd op hun identiteit en op verdachte groepsvorming. Door een consequent en efficiënt optreden van 1.700 agenten konden beestachtige gebeurtenissen zoals vorig jaar vermeden worden. Keulse agenten gebruikten bij hun werkzaamheden de term 'Nafri's', om kort en doelmatig de bevolkingsgroep aan te duiden van waaruit het gevaar dreigt.

Dat Noord-Afrikanen als doelgroep geviseerd worden, ligt aan henzelf. Noord-Afrikanen profileren zichzelf raciaal als: jong, agressief, met messen bewapend, op geweld en seks belust. Dat is het fenomeen 'Nafri's', Noord-Afrikanen, waarvoor we op onze hoede moeten zijn.

Nu zijn er linkse politici die de term 'Nafri's' discriminerend en racistisch vinden omdat een bevolkingsgroep etnisch geprofileerd wordt. Links gezever van de bovenste plank. Iedereen die kritiek heeft op de Keulse politie neemt de agressieve Noord-Afrikanen in bescherming. Is dát geen misdrijf?

Lieve lezers, ik wens jullie allemaal een gelukkig 2017, een goede gezondheid op de eerste plaats, en hier en daar wat meevallertjes. Jullie krijgen van mij 3 dikke kleefzoentjes en 4 innige plakknuffeltjes.

Lieve

De gekleurde Miss Nobody, alias Sylvana Simons, weet geen raad met haar diepe haat tegen blanken en beschaafde westerlingen, en daarom  kringelt ze rond in allerlei bochten om zich aan te stellen door te hakken op onze waardevolle tradities, zich verongelijkt voelend omdat ze zelf niet bij het blanke ras hoort. De Nederlanders zitten ermee, met zo'n exemplaar, en de politiek is er ook niet gelukkig mee.        

Sylvana ligt overhoop met haar donkere huidskleur. Ik zou haar aanraden te verhuizen naar streken onder het hete evenaarszonnetje waar haar getinte gelaat nog wat kan bijkleuren om zo alle frustraties van zich te kunnen afschudden. Het is een raadsel waarom dat gestoorde mens ongeremd zich mag blijven afzetten tegen blanken en tegen onze traditionele tradities. Het voorbije Sinterklaasfeest, inclusief Zwarte Pieten, zou een plekje moeten krijgen op de UNESCO-werelderfgoedlijst. Een beschermd feest waar niemand aan mag raken. Anders begint het mens volgend jaar in de zomer wéér opnieuw te zaniken over de huidskleur van onze Pieten.

Nu Sinterklaas al enkele weken geleden opnieuw naar de hemel vertrokken is, en Miss Nobody uitgezeurd is over  de donkere huidskleur van de Pieten, heeft ze zich teruggetrokken in haar negerhutje om na te denken over hoe ze de blanke gemeenschap weer eens kan pesten. Het is mogelijk dat ze heeft zitten broeden op een zwarte Kerstman, maar dat plannetje werd afgekeurd door haar partij 'Denk', een politieke partij die pleit voor verdraagzaamheid en rechtvaardigheid, gelijkheid van iedereen, en waardering voor elkaar en elkaars talenten... Het doet me denken aan het land van de blinden waar eenoog koning is.

Lees bij E.J. Bron hoe miss Nobody niet meer paste in de Denk-partij. Waar past zo'n figuur dan wél in? Ik heb het al aangehaald: onder het tropische evenaarszonnetje, samen met rasgenootjes en gelijkgezinden, dan hoeft ze zich nooit meer boos te maken op de slechte blanke man, de racist.

Sylvana Simons weg bij Denk, begint nieuwe partij

Sylvana Simons gaat weg bij Denk. Ze start haar eigen politieke partij, Artikel 1. Met Artikel 1 gaat ze meedoen aan de Tweede Kamerverkiezingen op 15 maart. Ian van der Kooye, tot vandaag de campagneleider van Denk, sluit zich bij Simons aan.

De directe aanleiding voor Simons’ vertrek is de reactie van Denk op de bedreigingen die ze kreeg. “Sinds mijn aantreden bij Denk heb ik veel warme reacties gekregen, maar ook veel bedreigingen. Juist op zo’n moment is het belangrijk dat je je bij een partij geborgen voelt. Daarin ben ik teleurgesteld”, vertelt Simons in een interview met de NOS.

Lees verder>>>

Regering, scholen en CLB's zijn medeschuldig aan het spijbelprobleem. Zij voeren allen een laks spijbelbeleid. Spijbelaars en hun ouders worden vriendelijk en voorzichtig benaderd, met de klemtoon op 'begeleiding'. Waarschuwen, dreigen en tolerante gesprekjes, en dan houdt het op. Spijbelproblemen stagneren bij oeverloze vergaderingen en gesprekken.

Schoolbezoek moet afgedwongen worden, en omdat knutselen aan een mentaliteitswijziging bij allochtonen onmogelijk is, kan schoolbezoek alleen maar afgedwongen worden door het inhouden van kindergeld!... Spijbelaars en hun ouders vatbaar voor verbetering? Een pijnlijke illusie.

Aan het bestaan van de Hemel heb ik altijd getwijfeld, maar de Hel bestaat écht, dat is een zekerheid. In de onpeilbare afgronden van het Heelal bevindt zich ergens de Hel, waar alle ellendelingen die onze samenleving naar de knoppen geholpen hebben, zullen boeten en branden, geplaagd door Satan die het vuur vlammende houdt. Zij die onze rijkdommen en onze waarden verkwanseld en verklungeld hebben, zullen eeuwig branden, als straf voor hun misdaden tegen de originele bevolking.

Vanuit alle hoeken van de aardbol zijn ze hier verwelkomd, de klaplopers en tafelschuimers, de goudzoekers en leeghangers, allen schuiven aan om mee te snoepen van onze voederbak, een voeierbak met een bodemloze bodem.

Afrika en alle confictgebieden in de hele wereld zijn aan het leeglopen, en nu stapelen de mensen zich hier op. Als mijten hechten ze zich vast aan de huid van onze samenleving zonder er echt deel van uit te maken. We worden echt te talrijk, er zijn teveel mensen, we worden gekweld door elkaars aanwezigheid. 'De Anderen', dat is de Hel. Filosoof Jean-Paul Sartre beschrijft deze benauwende beklemming op meesterlijke wijze in zijn befaamde 'Huis Clos' (1945): "L'Enfer c'est les Autres".

Jozef De Kesel op Kerstmis in de studio van VTM-nieuws: "Dé grote uitdaging voor de islam in Europa is om zich te integreren in onze moderne samenleving."

Het is niet de eerste keer dat De Kesel sympathiseert met de islam. Vorig jaar, toen hij nog aartsbisschop was, gaf hij in zijn eerste homilie al een preek uit de pan: "Wij moeten onze verantwoordelijkheid en solidariteit delen met alle mensen, van welke religie of overtuiging ze ook zijn... we moeten eerbied hebben voor de religieuze of filosofische overtuiging van elke mens". De Kesel predikte over moslims die wij diep in ons hart moeten sluiten en hen innig moeten omhelzen. Zo ongeveer klonk het toch.

De taal van De Kesel klonk onderwerperig en zette aan tot wegcijfering van onszelf, een soort zelfverloochening, want als we moeten delen met mensen van een andere religie, zijn we gegarandeerd alles kwijt, inclusief ons zelfrespect. In deze tijden van overwoekering en bestorming door andere volkeren, moeten wij als nooit tevoren opkomen voor onszelf, ter zelfverdediging, om ons éigen hoofd boven water te houden. Die plicht hebben we tegenover onszelf en onze eigen medemensen. We hoéven helemaal niets te delen met andere religies!

Even later, op kerstdag vorig jaar, pleitte hij heftig voor het welzijn van vluchtelingen: "Benader vluchtelingen met liefde en eerbied. Ook God kwam naar ons als een vreemdeling voor wie geen plaats was. Laat ons onze deuren niet sluiten, laat ons onze grenzen niet beschermen."...

Preken over open deuren en open grenzen... Deuren openzetten, grenzen openzetten... Dat is aanzetten tot inbraak, tot criminaliteit, tot overbevolking en tot verspreiding van enge ziektes, kortom aanzetten tot islamisering.  En in een verwijzing naar de huidige vluchtelingenmiserie waarmee Europa worstelt, vroeg De Kesel “niet alleen hen die ons genegen zijn met liefde en eerbied te benaderen,  maar ook hen voor wie geen plaats is, die we als vreemdelingen benaderen, van elders komen, anders zijn, er niet bij horen..."

Moeten wij ons geen vragen stellen bij een kardinaal die twee jaren op rij op kerstdag  moslims, vluchtelingen en andere rariteiten in de schijnwerpers zet?

Om ons te herinneren aan onszelf en onze christelijke waarden en tradities: Zalig Kerstfeest!

Multicultureel schooltje Heusden-Zolder, mei 1992. De directeur kondigde hoog bezoek aan en verzocht iedereen om zijn zondagse kleren aan te trekken en een smile op zijn gezicht te toveren. Want Paula D'Hondt komt op bezoek. Bij dit onheilsbericht stak de directeur zijn snoet gewichtig in de lucht en onderstreepte zijn mededeling met plechtige gebaren, alsof de heilige maagd Maria eerdaags aan ons zou verschijnen op de speelplaats.

Paula D'Hondt, bijgenaamd de suikertante en patrones van allochtonen, was bij leerkrachten en begeleiders berucht om haar liefde voor multiculturalisme, haar pleidooien voor de islam als vredelievende en verzoenende godsdienst, en voor een perfecte verenigbaarheid van de islam met de westerse samenleving. Paula was een geestverwante van broeder Leman van het CGKR. En broeder Leman was de suikernonkel van vreemdelingen en moslims...

... Op een mooie lentedag stopte er een glanzende sjieke auto aan de schoolpoort. Meteen stopten alle vogeltjes met fluiten, donkere wolken schoven voor de zon, en maan en sterren verbleekten. Een logge gedaante stapte uit de wagen. Daar was ze dan, de missiezuster die een achterstandsschool bezocht, haar missiegebied.

Alle leerkrachten luisterden aandachtig naar wat D'Hondt te vertellen had, ingetogen en berustend. Gisteren nog in gevechtshouding, vandaag hingen ze allen als een kudde kruiperige schapen aan haar lippen. Nederig en slijmerig, met glazige ogen en een verwarde blik verliet iedereen de zaal, vol goede voornemens om allochtonen toleranter te bejegenen...

Jaren later liet D'Hondt nog van zich horen:

"Had men naar mij geluisterd, dan waren er zoveel Syriëstrijders niet"

"Merkel, dat is een chique madam, die moed en verantwoordelijkheidszin toont. CD&V heeft iemand nodig als Merkel"

"Vlaamsblokkers zijn de oorzaak van problemen met de migrantensamenleving"