Slapen bij de Schoolpoort

Als onderwijsminister Crevits in beeld komt is ze telkens geld aan het uitdelen. En altijd aan dezelfde onderlaag van de schoolbevolking, aan achterblijvers en onbekwamen, zwakbegaafden en onderpresteerders, allochtonen en kansarmen, mindervaliden en kansarmen, anderstaligen, geradicaliseerden, achtergestelden, gedragsgestoorden, leergestoorden... Het hele zootje zit er altijd glansrijk op het podium te schitteren op de voorste rij, als er miljoenen uitgedeeld worden.

Nooit eens komen hoogbegaafden met superieure verstandelijke capaciteiten aan de beurt.

Slimmeriken en genieën komen niet tot volle ontplooiing in een gewone klas, ze worden er gediscrimineerd omdat alle aandacht naar de zwakkelingen gaat, naar achterblijvers die het lespeil doen dalen tot het gezakt is beneden alle peil en beneden alle waardigheid.

Er moet meer interesse komen voor intelligente, ambitieuze en gemotiveerde leerlingen, voor eigen talentvolle Vlaamse leerlingen. Er moeten aangepaste programma's komen voor hoogbegaafden, zij moeten extra taken krijgen om zich zo op hun eigen vlotte ritme te kunnen ontwikkelen tot bollebozen.

In elke school zitten er altijd wel zo enkele uitblinkers, maar ze verdrinken in de heterogene chaos van hun klas. Zet die genieën apart in een kwaliteitsschool voor elitair onderwijs. Kansrijke leerlingen hebben evenzeer recht op kansen als kansarme leerlingen. Alle energie besteed aan de elite is gegarandeerd rendabel is. En dat kunnen we niet zeggen van de miljoenen die in de zwakke onderlaag van de schoobevolking geïnvesteerd wordt: het zijn verloren miljoenen euro's die verkwanseld worden aan een hopeloze groep die altoos blijft achterop hinken en nooit hun begaafde klasgenoten zal kunnen bijbenen.

Links onderwijsbeleid met overdreven belangstelling voor buitenbeentjes en wanpresteerders, voert een strategie die van mensen een afgestompte domme massa maakt, makkelijk te manipuleren en te indoctrineren. Een domme kudde met makke schapen maakt de herders machtig en rijk.

Vroeger bezocht ik het liefst van alles de school van directeur Appelboom. Het was daar de hemel op aarde. Appelboom liet geen vreemde indringers binnen in zijn school, alleen maar kinderen van eigen bodem. Zoals in de appelgaard van Eden waar alleen Adam en Eva mochten vertoeven.

De school van Appelboom was omringd door tuinen en boomgaarden. Omheiningen en poorten zaten hermetisch op slot met prikkeldraad en stevig hekwerk. Vreemde indringers werden geweerd.

Net zoals in de dierenwereld beschermde Appelboom zijn eigendommen en bepaalde zelf wie in zijn school binnen mocht en wie niet. Zijn territoriumafbakening leek op wat beestjes doen bij zelfbescherming: grenzen sluiten! Om overrompeling te voorkomen door vreemde snuiters die het imago van zijn school besmeuren door gulzig mee te willen snoepen van de sappige appels in de appelgaard, zijn tuin van Eden!

Omdat Appelboom zijn eigen volk zo goed beschermde tegen slechte invloeden van buitenaf, mocht hij na zijn dood onvoorwaardelijk binnen in het hemelse paradijs, waar hij nu zit te genieten van verleidelijke engeltjes waarmee hij in zijn hemelbed stoeit. Eigenlijk is de hemel een oord van zinnelijk genot en sensuele geneugten. Eindeloze bacchanalen en uitzinnige orgieën wisselen elkaar af. Boordevolle bekers met bloedrode wijn, ontelbare biervaten, en kostbare trappistenbieren... Enkel verkrijgbaar in de hemel. En enkel voor de verdedigers van eigen volk!

Terwijl de losbandige feestelijkheden aan de gang zijn, houdt Sinte Pieter de wacht bij de hemelpoort, gewapend met riek en schotkanon, om alle ongewenste bezoekers terug naar de aarde te kapatapulteren, of liever nog naar de hel. De hemelgrenzen moeten bewaakt worden om hemelse eigenheden te beschermen. Sinte Pieter zag de aardse chaos, hij zag overal grensopeningen, spleten en kieren waarlangs vreemd gespuis zich binnenwurmde op zoek naar een luilekker leventje. Hij zag Europa zo lek als een zeef, klaar om in beslag genomen te worden door alle merken van buitenlanders. Laat het niet gebeuren zoals op aarde waar open grenzen allesvernietigend werkt, zo redeneerde Sinte Pieter, geen welkomstbordjes en geen kom-maar-binnen-onthaal.

Onze samenleving is er voor ons alleen en die hoeven we niet te delen met anderen die zonder bagage hier komen aanstranden en niets te bieden hebben, en totaal niets bij zich hebben om ons te verrijken. Wij zijn rijk op onszelf, wij hebben geen behoefte aan 'verrijkers', laat ze zelf hun boontjes doppen. Wij hebben onze samenleving zelf en alleen opgebouwd, zonder 'verrijking' van buitenstaanders die er enkel op uit zijn om mee te smikkelen van een kant-en-klare maatschappij ineengeknutseld door eigen volk. En al die rijkdom en kostbaarheden moeten we kost wat kost beschermen tegen vijandelijke invloeden die ons naar onze ondergang leiden.

Het is niet genoeg dat asielzoekers hier opvang krijgen met onderdak, eten en drinken, zakgeld en een stel hangmatten. Nu vindt Theo Francken (N-VA) dat ze ook nog eens geestelijk in de watten gelegd moeten worden. Hij investeert daarom 2,3 miljoen euro in het psychisch welzijn en geestelijke opvang van nieuwkomers en andere geestelijk ontspoorde vreemdelingen.

Vanwaar die bekommernis? Het is toch al lang geweten dat migranten bij aankomst in een land dat niet het hunne is de kluts en het noorden verliezen, en dat complete desoriëntatie inherent is aan hun ontdekkingsreis naar onbekende verre streken... Mogelijk rekent Francken er op dat psychische ondersteuning hun geweten minder scheef zal trekken, hen een moraliteitsbesef zal bijbrengen waardoor ze minder zullen overhellen naar criminaliteit. Als asielzoekers minder labiel zijn, zich goed in hun vel voelen, zullen ze minder verkrachten, stelen, roven, moorden en meer van die gedragsafwijkingen waarmee onze nieuwe medeburgers behept zijn.

Ik heb sterk mijn twijfels over de efficiëntie van psychologische begeleiding van asielzoekers. Die mannen laten zich niet zomaar geestelijk opvangen of begeleiden, hoe geestelijk ontredderd ze ook mogen wezen. Ze zullen niet in hun hoofd laten kijken, en het is twijfelachtig of ze hun medewerking zullen verlenen aan psychologische bijstand. Hun overhoopgehaalde psyche maakt hen wantrouwig tegenover hun nieuwe omgeving, ondanks alle welkomstspandoeken waarmee ze overrompeld werden toen ze hier voet aan wal zetten. Hysterische spandoekvrouwen deden de aarde onder de voeten van  asielzoekers verschuiven. Een blijde inkomst in een diep tranendal...

2.3 miljoen euro worden er dus uitgetrokken om de negatieve impact van migratie op de geestelijke gezondheid tegen te gaan. Met het prijskaartje van migratie kan echt niet gelachen worden. En dan te bedenken dat de opgelopen psychische schade niet met geld op te lossen is, en dat de meeste euro's zullen blijven plakken aan de pollen van hulpverleners en organisaties allerhande.

In pathetische stijl zal ik nog eens schrijven over het trieste lot dat asielzoekers is beschoren. Empathisch als ik ben, zal dat wel lukken... Asielzoekers verlaten hun vertrouwde thuishaven waar ze hun wortels en hun geweten achterlieten om hier geestelijk verward rond te dolen, op zoek naar hun verloren identiteit, naar houvast dat ze niet vinden. De cultuurschok kwam er bij de bruuske overgang van hun vertrouwde heimat naar een onbekende bestemming. Ontheemd en ontredderd kijken ze om zich heen, op zoek naar iets herkenbaars, maar dat is er niet, ze verliezen zichzelf en hun identiteit in een onontwarbaar kluwen. Inzinkingen en ontwenningsverschijnselen wisselen elkaar af, ze belanden in een diep depressie-dal, een soort niemandsland, een twilight zone, een bi-culturele situatie waarin ze ambivalent balanceren tussen twee culturen. Zonder wortels belanden ze in een oord waarin ze rondzwerven zonder een vaste bodem te vinden. Als ontredderden en heimatlozen zijn ze vatbaar voor psychische stoornissen, voor depressies en ontwortelingsallergieeën. En daarna is de stap naar criminaliteit vlug gezet.

Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken verklaart de populariteit Van Viktor Orban: "Orban kiest in zijn beleid voor soevereiniteit en laat hem niets opleggen door de Europese Commissie, en al zeker geen immigratiequota. Hij bewijst dat een streng immigratiebeleid wel mogelijk is, indien politici er de nodige ruggengraat voor hebben. De Hongaren steunen hem daar duidelijk in, getuige zijn winst én het verlies van links, dat ten opzichte van de vorige verkiezingen zelfs nog enkele zetels ziet verdwijnen." Van Grieken ziet in Orban een voorbeeld voor de rest van Europa én voor Vlaanderen.

CITAAT Viktor Orbán

(Vertaling: E.J. Bron)

“Islam is geen religie van de vrede. Het is een politieke ideologie van verovering, die met alle middelen probeert de wereldheerschappij te verkrijgen. Het is duidelijk zichtbaar dat hetgeen er in Europa gebeurt geen toeval, geen ongeluk, geen aaneenschakeling van onbedoelde gevolgen is, maar een gepland en gestuurd proces.”

Over Migranten en Moslimleerlingen

Het doet deugd om ergens een bevestiging te lezen van mijn ervaringen met migranten in het onderwijs. Hetgeen nu volgt is correct van toepassing op onze Vlaamse scholen:

Door de aanwezigheid van migranten op school is er meer geweld en agressie. De schoolse prestaties van migrantenleerlingen zijn ondermaats. Leraren kunnen de situatie niet meer aan. Rijke ouders sturen hun kinderen naar privé-scholen. De problemen zijn gekend bij de regering, maar niemand doet er iets aan. Het wordt allemaal erger door een ongereguleerde instroom van migranten, waaraan eindelijk een einde moet komen, met name uit culturen die affiniteit hebben met geweld. 

En dan volgen er een aantal pijnlijke punten die al lang gekend zijn en waaraan niets gedaan wordt. De 'smeltkroes' is er en er is geen oplossing voor. Of liever: er is de onwil om het op te lossen.

1. Migrantenkinderen presteren significant slechter dan Duitse kinderen.

2. In een school met 80 procent moslims was de directie niet meer opgewassen tegen het studentengeweld. Er kwam politiebescherming om de lessen te kunnen laten dorgaan.

3. Segregatie in de Berlijnse Hooverschool werd vermeden door alle niet-Duitse talen op het shoolplein te verbieden.

4. In een school in Frankfurt, met allemaal moslimkinderen, sprak de directie over moslimfamilies die zich door de islam volledig afgesloten en geradicaliseerd hadden. Deze moslimouders zouden hun kinderen niet aanmoedigen om te studeren en zouden hen niet verplichten om leraren te respecteren.

5. Het schoolbeleid van Saarland was gericht op de ideologie van totale inclusie waardoor leerlingen met extreme onderwijsbehoeften in reguliere klassen geplaats werden. Het gevolg was dat angstige leerkrachten het niet meer zagen zitten met het toenemende fysiek en verbaal geweld tegen klasgenoten en leerkrachten. Alledaagse gebeurtenissen waren aanvallen met messen, drugs, alcohol...

6. Migrantenkinderen hebben een exorbitant zelfvertrouwen. Ze vinden het niet nodig om een diploma te halen om als dierenarts of architect aan de slag te gaan.

7. Niet alleen moslimouders beletten hun kinderen te studeren, ook imams in de moskeeën ontmoedigen kinderen om te studeren. Het Duitse onderwijsaanbod wordt binnenkort toch vervangen door koranonderwijs.

8. In een Berlijnse basisschool kunnen joodse leerlingen om veiligheidsredenen niet meer naar de speelplaats omdat ze met de dood bedreigd worden door moslimklasgenoten omdat ze niet in Allah geloven.

9. Moslimstudenten voelen zich superieur boven alle regels. Een moslimjongen vernielde een jas van een leraar: "ik steek je neer".

Migranten en vluchtelingen zijn dus absoluut geen verrijking. Er is wel sprake van 'onderratificatie' als gevolg van immigratie, en dat is vooral merkbaar in het onderwijs. Het zijn bevolkingsgroepen met een lage sociale status die uit hun land van herkomst naar hier komen. Alleen de slimmeriken migreren niet. Ze weten wel beter.

De lage integratiebereidheid van migranten werd geëvalueerd door een studie uit 2004: "The Social Integration of Immigrants in Germany". Een romantisch immigratiebeleid wordt in alle scholen gevoerd, terwijl de problemen met migranten alleen maar toenemen. Het holle woord 'integratie' is een lege formule geworden, het is een eenrichtingsverkeer vanuit de autochtonen, en niets wordt verwacht van migranten.

Het was te verwachten en het stond in alle sterren geschreven, en alle hemellichamen wisten er ook al  van. De hele kosmos was voorbereid op het imperialistische streven van de islam. Voorspellingen en glazen bollen waren niet eens nodig. De islam maakt een opmars naar een alleenheerschappij en niemand zal die islampartij tegenhouden in haar streven naar het doorvoeren van de sharia in ons midden. Niemand. Een islamitische staat zal er hier ooit gaan komen. We moeten niet verschieten als er ooit mannen- en vrouwenbussen gaan komen, als pedofilie, kind- en incesthuwelijken legaal gaan worden. Er zal een heksenjacht geopend worden op ongelovigen, homo's en vrouwen zonder hoofddoek. En in ieder gezin moet de koran een ereplaatsje krijgen op de schouw.

Moslims hebben altijd hun zin gekregen. Het verleden is één kruiperige aaneenrijging van gunsten en faciliteiten voor de moslimgemeenschap. Meer islam en meer moskeeën, dat was de rode draad. Onze leiders plaveiden zelf de weg naar een islampartij, het moest er van komen.      

Om te beginnen was er niemand die in 1974 de regering tegenhield bij de erkenning van de islam als godsdienst. Ook niemand protesteerde tegen de komst van islamonderwijs. En koranscholen konden ongehinderd hun gang gaan in het opstoken van moslimleerlingen om hun schoolboeken over de haag te zwieren en hun koran ter hand te nemen. Iedereen vond het ook goed dat er moskeeën gebouwd en gesubsidieerd werden, hoe meer hoe liever, voor moslims, om met het achterste omhoog te prevelen tot een God die niet de onze is. Verenigingen van moslims werden goedgekeurd, de moslimexecutieve versterkte het samenhorigheidsgevoel van alle moslims in dit verloren land dat nu plotseling verontwaardigd en verwonderd reageert op seksescheiding in een bus. Nieuwsberichten over ramadan en islamitische feestdagen overspoeldne onze tv-schermen. Overvloedige aandacht ging er naar imamopleidingen in Vlaanderen, naar het dialoogonderwijs, naar experts in het deradicaliseren, kortom naar alles wat met islam te maken had.

En nu zijn politieke partijen plots verbolgen en verbaasd over het bestaan van een islampartij en haar acties. Terwijl geen van allen ingreep om de snode plannen van de moslimgemeenschap te dwarsbomen, om de oprukkende islam de kop in te drukken. Toen het nog kon. Toen het nog mogelijk was. Er gebeurde niets. Alles stond in het teken van het behagen van de moslimgemeenschap. We zagen politici en media als hielenlikkers en mouwvegers van de moslimbevolking.

Nu is het te laat, de islamisering is te ver gevorderd, moslims zijn te talrijk en te machtig geworden, en die macht hebben ze van ons gekregen.  

De enige partij die de doorbraak van de islampartij had kunnen verhinderen, was het Vlaams Belang, maar die werd uitgeschakeld en in een cordon geplaatst door Groene Griezel Jos Geysels. En iedereen vond 't goed en iedereen zweeg. Nu is het te laat...

Het asielcentrum in de oude kazerne van Helchteren gaat binnenkort de deuren sluiten. Oef!... Maar wat gebeurt er dan met de honderden bewoners? Terugkeer naar herkomstland lijkt uitgesloten. Misschien krijgen ze wel een huis of een appartement? Of gratis logies in een hotel? Of illegaal onderduiken, da's ook een optie.

Ik zal nog eens vertellen over mijn waarnemingen bij het passeren van het asielcentrum.

Jarenlang werd het straatbeeld in de Kazernelaan geteisterd door broussetoestanden en middeleeuwse taferelen. Hele rijen en karavanen bruine slenteraars begaven zich op het fietspad richting centrum, of naar een onbekende bestemming. Om te flierefluiten en te lanterfanten. Met zakken vol leeflonen, betaald door de belastingbetaler. Heerlijke dagen om te plukken en om zalig niets te doen. De donkergekleurde mannen stapelden zich opeen in het overvolle bushokje vlakbij het asielcentrum. Om zich te wurmen in een bomvolle bus. Ze palmden alles in, bussen, bushokjes, fietspaden, ze waren alomtegenwoordig. Geen plaats meer voor Vlaamse Pier en Pol die met een onbehaaglijk gevoel achterbleven.

Het begon allemaal bij de opening van het asielcentrum, zowat acht jaar geleden, toen een stelletje gestoorde vrouwen met spandoeken aan de ingang stond te zwaaien, als verliefde pubers, om wildvreemde buitenlanders hier welkom te heten en hen uit te nodigen om in ons midden te leven. Ja, dat wilden ze echt, die troela's. Ze moesten geïnterneerd worden, de perverse vrouwen die vreemde snuiters hier zo'n warm onthaal willen geven. Wij mógen niet gastvrij en tolerant zijn als dat onze eigenheid en ons welbehagen aantast!

En om hun dankbaarheid te tonen aan het volk dat hen gastvrij opvangt, zijn die achterlijken meermaals met elkaar op de vuist gegaan. Er zijn vechtpartijen geweest, zware criminele feiten, die door de media geminimaliseerd werden. Politieploegen kwamen ter plaatse om oproerkraaiers in de boeien te slaan. Gewonden werden afgevoerd. Sporenonderzoek en verhoren volgden. En er kwam verstrengd toezicht. Als vechtende asielzoekers niet eens met elkaar kunnen opschieten, zijn er ongunstige vooruitzichten voor hun samenleven met de autochtone bevolking.