Islampartij in Vlaanderen?

Het asielcentrum in de oude kazerne van Helchteren gaat binnenkort de deuren sluiten. Oef!... Maar wat gebeurt er dan met de honderden bewoners? Terugkeer naar herkomstland lijkt uitgesloten. Misschien krijgen ze wel een huis of een appartement? Of gratis logies in een hotel? Of illegaal onderduiken, da's ook een optie.

Ik zal nog eens vertellen over mijn waarnemingen bij het passeren van het asielcentrum.

Jarenlang werd het straatbeeld in de Kazernelaan geteisterd door broussetoestanden en middeleeuwse taferelen. Hele rijen en karavanen bruine slenteraars begaven zich op het fietspad richting centrum, of naar een onbekende bestemming. Om te flierefluiten en te lanterfanten. Met zakken vol leeflonen, betaald door de belastingbetaler. Heerlijke dagen om te plukken en om zalig niets te doen. De donkergekleurde mannen stapelden zich opeen in het overvolle bushokje vlakbij het asielcentrum. Om zich te wurmen in een bomvolle bus. Ze palmden alles in, bussen, bushokjes, fietspaden, ze waren alomtegenwoordig. Geen plaats meer voor Vlaamse Pier en Pol die met een onbehaaglijk gevoel achterbleven.

Het begon allemaal bij de opening van het asielcentrum, zowat acht jaar geleden, toen een stelletje gestoorde vrouwen met spandoeken aan de ingang stond te zwaaien, als verliefde pubers, om wildvreemde buitenlanders hier welkom te heten en hen uit te nodigen om in ons midden te leven. Ja, dat wilden ze echt, die troela's. Ze moesten geïnterneerd worden, de perverse vrouwen die vreemde snuiters hier zo'n warm onthaal willen geven. Wij mógen niet gastvrij en tolerant zijn als dat onze eigenheid en ons welbehagen aantast!

En om hun dankbaarheid te tonen aan het volk dat hen gastvrij opvangt, zijn die achterlijken meermaals met elkaar op de vuist gegaan. Er zijn vechtpartijen geweest, zware criminele feiten, die door de media geminimaliseerd werden. Politieploegen kwamen ter plaatse om oproerkraaiers in de boeien te slaan. Gewonden werden afgevoerd. Sporenonderzoek en verhoren volgden. En er kwam verstrengd toezicht. Als vechtende asielzoekers niet eens met elkaar kunnen opschieten, zijn er ongunstige vooruitzichten voor hun samenleven met de autochtone bevolking.

Moordenaar Nicolas Cruz had vorige maand vrije toegang tot een school in Florida waar hij in koelen bloede 17 leerlingen en leerkrachten doodde en 17 anderen verwondde. Zijn advocaat zegt dat hij nu massa's fanmail krijgt van vrouwelijke bewonderaars. Deze gestoorde vrouwen zijn 'prison groupies', vrouwen die verliefd worden op beruchte moordenaars en zware criminelen. De vrouwelijke fans sturen hun idool liefdesbrieven, geld, naaktfoto's, slipjes...

In ons land werd Kim De Gelder (de crèchemoordenaar) de grote held van een zonderlinge Zweedse aanbidster: Angelina Elander, een volbloed prison groupie. Haar blog onthulde contacten via het internet tussen haar en Kim De Gelder: "Ik zie het voor me in slow motion, hoe je baby's blijft neersteken. Ik zie het bloed in het rond spatten en hoor het gekrijs. I think I've found a new lover." Tientallen liefdesbrieven schreef ze naar Kim De Gelder. Ze belde hem op in de gevangenis van Brugge. Ze besloot Nederlands te leren en naar Vlaanderen te verhuizen. Als protest tegen zijn opsluiting wilde ze zich laten kruisigen aan de gevangenispoort... Alle steekjes zaten dus los in haar lekke bovenkamer. Nog een fragment uit haar blog: "Kim, als ze dingen doen om jou te kwetsen, dan zal ik hen vermoorden. Ik heb al contact opgenomen met Al Quaida en het Witte Huis, die de deal kennen. Geef me wat ik wil en de wereld zal niet vergaan."Angelina Elander kreeg uiteindelijk per brief de bons van Kim De Gelder. Maar ze geeft de moed niet op: "Het kan mijn liefde niet bekoelen. Als je iemand liefhebt, wil je dat aan de hele wereld verkondigen." Daarna kreeg Kim De Gelder een Française als aanbidster, ook kierewiet: "Ik zal er alles aan doen om hem uit de gevangenis te krijgen. Hij is een lief persoon die lijdt."

De prison groupies voelen zich allen geroepen om hun helden te bevrijden uit de gevangenis. En daarin willen ze heel ver gaan. Zo wou ene Veronica Compton de voor vijf moorden veroordeelde Amerikaan Kenneth Bianchi vrij krijgen door een vrouw te vermoorden en Bianchi's uit de gevangenis gesmokkelde sperma op de plaats van delict achter te laten, om de politie te misleiden. Poging mislukt... En Phylis Wilcox, de aanbidster van de beruchte seriemoordenaar Henry Lee Lucas, zij stal de identiteit van een vermoorde vrouw: "Hij was de meest fantastische man die ik ooit ontmoet heb. Hij hield van mensen."... Ja, ja.

Ook populaire moordenaars als Marc Dutroux, Michel Fourniret, Andreas Pandy, Rémy Lecreni en Willy Deleu kregen fanmail van verliefde vrouwen en mochten hen ontvangen in het intieme kamertje in de gevangenis. De vier muren van de liefdeskamertjes zouden moeten kunnen spreken...

De Verliefde Cipier - Er zijn ook vrouwelijke cipiers die bezwijken voor de charmes van gevangenen. Zo was er eentje die verliefd werd op de moordenaar van Joe Van Holsbeeck: de Pool Adam Giza stak Joe dood om zijn mp3-speler. De verliefde ciper werd overgeplaatst toen aan het licht kwam dat zij met de moordenaar een liefdesverhouding had.

Gerechtspsychiater Myriam Van Moffaert: "Het zijn vaak eenzame vrouwen met een moeilijk leven die zich aangetrokken voelen tot gedetineerden. Zij gebruiken gevangenen als klankbord voor hun eigen problemen... De zwaarste misdadigers hebben vaak het meest succes bij vrouwen."... De gerechtspsychiater vergat erbij te vertellen dat de hersenen van de prison groupies flink dooreen geschud zijn en dat alles nooit meer op z'n plaats komt in hun bolleke.

Bron: Misdaad.com, 2011.

Waarom allochtonen nooit moeten aanschuiven in de vrieskou aan de schoolpoort om hun kinderen in te schrijven? Omdat ze beschermd worden door het GOK-decreet (Gelijke Onderwijs Kansen), een decreet dat meer gelijk is voor allochtonen dan voor eigen leerlingen. Het decreet is een verzinsel om allochtone leerlingen voorrang te geven op Vlaamse leerlingen bij nieuwe inschrijvingen. Een discriminerend decreet dat van Vlaamse leerlingen tweederangsleerlingen maakt. Het streeft naar spreiding van allochtone leerlingen over alle scholen, naar een egale spreiding, naar een totale allochtone invasie die uiteindelijk zal leiden naar een totaal verval van ons onderwijs. Dát is de prijs van 'sociale mix'!

Op tv zagen we alleen maar Vlaamse ouders kamperen aan de schoolpoort, in de vrieskou, of in een koele refter. Geen negerouders, geen Turken, geen Marokkanen, geen Syriërs... omdat hún kinderen automatisch een plekje krijgen in de school van hun keuze. Ze hebben voorang op onze Vlaamse leerlingen. Omdat ze allochtoon zijn...

In 2002 startte het GOK-circus in de mistige sfeer van 'gelijkheid en non-discriminatie'. Een verheerlijking van de migrant. Oorspronkelijk was het bedoeld om kansarmen te helpen bij hun kansen in het onderwijs, maar algauw ontaardde het in een verwenscenario voor allochtone leerlingen. 'Kansarmen' werden automatisch vertaald in 'Allochtonen', zoals dat in 't verleden altijd gebeurde met projecten voor 'kansarmen'.

De GOK-criteria, oftewel indicatoren, om voorrang te krijgen bij inschrijvingen, waren op maat gemaakt van de migrant: de thuistaal, het diploma van de moeder, een studietoelage, een marginale woonbuurt, en broertjes en zusjes die voorrang krijgen bij inschrijvingen als er al eentje uit het kroostrijke gezin op die school zat. 

Indicatorleerlingen zijn vermomde allochtone leerlingen. Ze voldoen allemaal aan de criteria van het GOK-decreet dat een op maat gemaakt voorwendsel is om allochtonen een ereplaats in het onderwijs te geven.

Het onzinnige GOK-decreet faalde omdat er steeds meer allochtoontjes uit de hemel bleven vallen, en naarstige zwemmertjes doken zelfs op uit Europese zeeën. Dus moest het decreet, ter bescherming van De Allochtoon regelmatig bijgeschaafd worden. In 2012 kreeg het decreet een oppoetsbeurt van ex-minister Smet, supporter van gemengde scholen, en hij ging gewoon door met een beleid dat kansarmoede automatisch linkte aan allochtonen.

Mij verwondert het dat Vlaamse ouders rustig blijven kamperen, zonder in opstand te komen tegen het racistische inschrijvingsbeleid dat de regering aan de scholen oplegt.

De tv-commentaren over de woonbeurs 'Batibouw' waren erg kritisch. Wij, egoïstelingen, nemen teveel ruimte in beslag. We wonen te groot. We denken alleen aan onszelf en niet aan onze nieuwe medeburgers die een plekje in ons midden verdienen na een helse overtocht in een wrakkerig zeilbootje.

Er is te weinig plaats voor uit de kluiten gewassen vluchtelingengezinnen met hele slierten nakomelingetjes. De nieuwe indringers hebben allemaal onderdak nodig en dat kan niet als wij in een groot huis met grote tuin blijven wonen.

Al jaren worden we om de oren geslagen met 'kleiner wonen'. Elke gelegenheid wordt benut om ons een schuldgevoel aan te smeren omdat we te groot wonen en alles voor onszelf houden.

Wij moeten dus kleiner wonen. Wij moeten anders gaan wonen. Met minder ruimte. Individuele verzuchtingen zijn niet meer van toepassing, maar wel collectieve noden die ingewilligd moeten worden door kleiner te gaan wonen. Onze ruimtes moeten genereus gedeeld worden met nieuwe mensen die een andere taal spreken en die ons serene leven komen verstoren. Onze voordeur moet wagenwijd openstaan voor wildvreemd tuig. Een vluchteling in huis nemen, een illegaal als buurman, samenwonen met andere gezinnen... Wij moeten ons gul hart wijd openstellen voor alles wat hier ons grondgebied is komen bezetten en meesnoept van onze verworvenheden en bezittingen.    

Wij worden belaagd als individu. Ons persoonlijke leven komt in gevaar. Wij worden het slachtoffer van open grenzen langswaar hele karavanen avonturiers en opportunisten ons land zijn binnengekomen. Hoe groot zou het huis van Liesbeth Homans (N-VA) zijn?

Voor journalisten wordt het echt gênant om nog te schrijven over het lamentabele niveau van onze universiteitsstudenten. Recent las ik: "De studieduur voor het behalen van masterdiploma wordt langer"... Ziezo, knap geformuleerd, een andere zinswending, en toch komt het op 't zelfde neer: onze bachelorstudenten worden dommer!

Steeds meer bachelorstudenten doen langer dan drie jaar over hun studies. De falende studenten zijn een afgezaagd refreintje geworden, want d'r zijn er hoe langer hoe meer gebuisden aan de universiteit. Deze losers komen uit middelbare scholen waar door multicultureel geklungel het lespeil naar beneden dondert waardoor studenten slecht voorbereid hogere studies aanvatten.

Hierover heb ik al vaak geschreven, over de nadelen van multicultureel middelbaar onderwijs, maar ik vertel het graag nog eens. De middelbare scholen zijn te gemakkelijk geworden! Ze sluiten hoe langer hoe minder aan op hoger onderwijs. En allochtone leerlingen zijn schuldig aan deze algemene verloedering van ons onderwijs. Het lesniveau daalt in klassen waar allochtonen zitten en Vlaamse leerlingen presteren slechter in een klas met allochtonen.

Enkele moslimmeisjes van een Maasmechelse school vochten het hoofddoekenverbod aan en gingen procederen. Iemand moet hen toch een en ander in hun oren gefluisterd hebben, want om te zwemmen en te turnen zijn ze te dom, en om de finesses van de Nederlandse taal te leren eveneens. Het feit dat ze per se dat voddeke op hun koppeke willen dragen getuigt van achterlijke dwaasheid en respectloosheid jegens leerkrachten en medeleerlingen.

Gisteren heeft een wereldvreemde rechter in Tongeren de meisjes gelijk gegeven, de meisjes mogen zich segregeren en op school een aparte bevolkingsgroep vormen. Een rechter is net zo min als de paus onfeilbaar, de man is blijkbaar niet op de hoogte van alle peperdure projecten die in 't verleden liepen om moslims te integreren in de gewone schoolbevolking.

Ooit is er een Coõrdinatieraad van Islamitische Instellingen (CIB) (???) in het leven geroepen en die is blij met de kemel die de Tongerse rechter geschoten heeft. De moslimraad hoopt dat het onderwijs dit vonnis aangrijpt om het hoofddoekenverbod te herzien omdat het dragen van een hoofddoek een grondrecht is van moslima's. De moslimraad is bereid om daarover een constructieve dialoog te voeren. Waarbij we niet mogen vergeten dat met een moslim niet te communiceren valt.

De Tongerse rechter, de moslimraad en de aanstellerige moslimmeisjes kunnen voor mij den boom in, en de pot op ook nog. Ik neem van de gelegenheid gebruik om nog eens lekker mijn gedacht te zeggen over het folkloristisch stukje textiel dat de haren verbergt.

In de samenleving, op straat, in winkels en horeca zijn vrouwelijke vermommingen en carnavalskledij een signaal naar de zondige autochtoon toe, de autochtoon die geminacht en verguisd wordt. 

Op school is een hoofddoek geen religieus symbool, maar een symbool van arrogantie, van asociaal en respectloos vertoon tegenover leerkrachten en medeleerlingen. De hoofddoek straalt onwaardigheid uit, het is een ordinaire vermomming, een kermisattractie, en het bewijst de onwil bij moslima's om zich aan te passen aan een omgeving waarin een hoofddoek ongebruikelijk is. Een hoofddoek is een blikvanger, een middel om op te vallen, een middel om zich te manifesteren, om zich te onderscheiden van niet-moslims, om zich te verheffen boven niet-moslims, om het 'moslimgevoel' aan te sterken. De geldingsdrang en het streven naar verhevenheid bij moslims is niet te onderschatten...

De Hongaarse premier Victor Orban waarschuwt voor de groeiende immigratie naar Europa: “Immigratie zal een einde aan Europa maken. Donkere wolken pakken zich samen boven Europa. Als het zo verder gaat, zal de meerderheid in de Europese grootsteden onmiskenbaar moslim zijn. De landen houden op te bestaan, het Westen valt, terwijl Europa niet eens merkt dat het bezet wordt. Het gevaar komt uit Brussel, Parijs en Berlijn. Ze willen dat ook Hongarije hun beleid overneemt, een beleid dat van jullie landen immigratielanden maakt en de weg naar de teloorgang van de christelijke cultuur en de uitbreiding van de islam voor ogen heeft.”

De krokusvakantie is eindelijk voorbij. Morgen zwaaien alle schoolpoorten weer open om kindertjes van allerlei soorten en rassen op te vangen. Diversiteit noemen ze dat, ik noem het 'moderne chaos'. Een chaos met een enorme impact op de psychische gezondheid van onze kinderen.

Afgelopen week heb ik in winkels en straten weinig gelukkige kinderen gezien. De uitbundige vrolijkheid van vroeger is er niet meer. Een 'blij' kind wordt een zeldzaamheid.

In supermarkten hangen ze lusteloos en huilerig aan mama's winkelkarretje, of rennen roekeloos als wildemannen tussen de rayons, roepend en tierend, maar ze stralen geen vrolijke blijdschap uit.

Hun verdriet begint 's ochtends vroeg al bij 't ontwaken. De droefenis dragen ze mee naar school. Hun sombere buien beletten hen om in de klas aandachtig bij de les te blijven. Ze zijn niet uitgerust en kampen met concentratieproblemen.

Hun klas heeft geen duidelijke structuur, omdat allerlei soorten leerlingen met uiteenlopende pigmenten en capaciteiten er samen zitten in één klaslokaal, en iedereen  verondersteld wordt gelijk te zijn. 'Iedereen Gelijk'... complete nonsens. Dat onzinnige gelijkheidsprincipe werkt verlammend op ijverzucht, prestatiezucht, competitiezucht. Het zelfvertrouwen stuikt ineen, waarbij angst en onzekerheid komen bovendrijven. Als niemand de beste mag zijn, en niemand de slimste mag zijn, haken onze potentiële bollebozen af waarna ze wegglijden in een grijze zone waarin ze nergens nog zin hebben, overal tegenop zien, en de motivatie missen om initiatieven te nemen.

Depressieve kinderen kunnen een chronische moedeloosheid ontwikkelen die ze meenemen naar hun volwassenheid als ze in de klas jarenlang naast een moslim gezeten hebben, of een bank achter een Marokkaan, of samen met debieltjes die alle aandacht van de leerkracht opeisten... O nog erger, als er illegaaltjes, kosovaartjes en andere ongeletterde bootasielertjes mochten deelnemen aan het klasgebeuren dat door 'iedereen-gelijk' gedeeld moest worden....