Ramadan en Corona

Rond het online les volgen hangt er een onbeholpen futuristisch sfeertje. Thuisonderwijs, afstandsonderwijs, internetonderwijs... Het veronderstelt dat elk gezin een internetaansluiting heeft én over meerdere laptops beschikt, en dat elk gezinslid er vlot mee kan omgaan zonder pc-problemen. Daarom denk ik dat er in vele huishoudens het afstandsonderwijs nooit zal lukken.Het is geen echt schooljaar, hoe krampachtig onderwijs en media het ook zo willen voorstellen.

Nu is er een vzw (Promobutler Infinity Foundation) die een inzamelactie organiseert van laptops voor kansarme gezinnen. Voorzitter Mark Lens: "We willen die laptops  in orde brengen en schenken aan kinderen van kansarme gezinnen van het basisonderwijs". Ook Universiteit Brussel, en wie weet wie nog allemaal, is op zoek naar laptops op overschot, laptops in de aanbieding, maar opgepast als die in de verkeerde handen terechtkomen, want dan worden die meteen op straat doorverkocht, als bv ongemotiveerde leerlingen geen heil zien in afstandsonderwijs, en zo zijn er veel meer dan we vermoeden. Ik vrees dat de gratis laptops niet allemaal bij leerlingen geraken die er echt baat bij hebben.

Minister Weyts was als eerste die naar laptops zocht voor kwetsbare gezinnen. "Kwetsbaar"? "Kansarm"? Wie is er kansarm? Wie is er kwetsbaar? En hoe wordt dat bepaald?

Vroeger, in het prille begin van het migratietijdperk, toen allochtoontjes nog in de minderheid regeerden over onderwijs en scholen, toen was het begrip 'kansarmoede' nog niet uitgevonden. Het was de tijd dat ook Vlaamse leerlingen bij de kansarmen gerekend werden, maar sinds er miljoenen franken begonnen te stromen naar kansarmoedeprojecten, waren kansarmen per definitie uitsluitend allochtone leerlingen. De hoorn des overvloeds was er enkel voor de migrantjes.

En daarom denk ik dat gratis laptops vooral in allochtone gezinnen uitgedeeld zullen worden. Tegenwoordig heten ze 'kansparels', een zeer eigenaardige benaming, maar het doet me denken aan alle initiatieven die het onderwijs bedacht om allochtone achterblijvers te helpen: Parels voor de Zwijnen!

Elk land, overal ter wereld, heeft een eerste minister die zijn volk toespreekt in een perfecte taal, accentloos en krachtig. België niet.

Gisteren vergaderde de Belgische Veiligheidsraad over de maatregelen tegen het coronavirus. Versoepelen? verstrengen? verlengen?... Blabla en bla. Het meest verrassend was de maatregel voor zorginstellingen waar toch nog bezoekers toegelaten mogen worden. Eén bezoeker per persoon. Eén bezoeker zonder griepsymptomen, maar hij mag wel virusdrager zijn, wegens niet getest.

De bekommernis om oudjes en hulpbehoevenden die eenzaam wegkwijnen miste ik aan het einde van de krokusvakantie toen vakantiegangertjes bij opa en oma in het rusthuis uitbundig verslag kwamen uitbrengen van hun ski-avonturen. Zij hebben Het Virus in de rusthuizen binnengebracht! Zij kwamen uit een risicogebied en werden zonder enige vorm van test of controle toegelaten bij hun grootouders.

We blikken even terug in de tijd, twee maanden geleden toen iedereen zich nog onkwetsbaar waande, vooral onze regering die de verspreiding van Het Virus nog een duwtje in de rug gaf.

- zaterdag 1 februari 2020: "In ons land is voorlopig nog niemand besmet"... Zo klonk het zalvend en geruststellend op tv toen een evacuatievlucht 12 Belgen vanuit China naar Melsbroek bracht. De import van coronavirussen was toen al aan de gang. En niemand maakte zich zorgen. De overheid ook niet, als medeschuldige aan het verspreiden van Het Virus in ons land!

- op vrijdag 14 februari 2020 (start krokusvakantie) zien we tv-beelden van gezinnen met kinderen die aan het aanschuiven waren op de luchthaven om te gaan skiën in Italië. Ook heel wat Vlaamse scholen gingen ongehinderd met hun leerlingen op skivakantie in de noordelijke regio's van Italië. Het nieuws over het oprukkende virus aldaar was toen al bekend... en tóch vertrokken ze allen naar Italië waar het coronavirus zich vrolijk aan het verspreiden was. En na hun skivakantie gingen ze op bezoek bij hun grootouders in het rusthuis om te vertellen over hun belevenissen... 

Wij zijn ons aan 't ontwikkelen tot asociale holbewoners. Elke medemens lijkt een potentiële vijand besmet met het virus. Een frisse neus ergens halen en buiten op een bankje zitten kan niet meer. Tenzij we er 250 euro voor over hebben. En binnenkort zullen we op tijd naar bed moeten want de avondklok heeft geluid. De politie, uw vriend, zit achter elke straathoek ons te beloeren.

Ik denk nu aan alle kleine schoolgangertjes die heel wat kostbaars missen op school. De impact van de coronacrisis lijkt me het grootst bij 5-, 6- en 7-jarigen. Die zijn het hardst getroffen. Eerst de kleuters die zich voorbereiden op het leren lezen, schrijven en rekenen, en ook de eersteklassertjes die pas kennismaakten met letters, woorden en cijfers. Nu is er een serieuze kink in de kabel gekomen in de continuïteit van hun leerproces.

Daarom lijkt het me belangrijk dat in deze lockdowntijden alle ouders een dagelijks 'leeruurtje' inlassen voor hun kleintjes die nog niet de digitale feeling en behendigheid hebben zoals we die bij pubers kennen.

Laat ons thuis samen met peuters en kleuters boekjes bekijken en beleven. Samen boekjes lezen. Hun nieuwsgierigheid opwekken. Samen naar plaatjes kijken, naar woordjes kijken. Verhaaltjes voorlezen en erover praten. De woordenschat zal snel groeien. Laten we met telraampjes spelen, sommetjes maken en cijfertjes schrijven... Zodra de scholen weer opengaan zullen kinderen sneller en beter lezen en tot betere schoolprestaties komen.                

***************

Hoe laag is de VRT gevallen???!!!... Amélie is een 6-jarige snotneus uit Gelrode die met haar arrogante smoeltje en irriterende stemmetje volwassenen de les wilt spellen over coronamaatregelen. Ongetwijfeld geïndoctrineerd door haar hysterische moeder. Van een vader is er geen sprake. "Is dat nu zo moeilijk om anderhalve meter afstand te houden en zo veel mogelijk in uw kot te blijven? Is dat nu zo moeilijk? Nee toch, hè?"... en zo krijst het meisje nog even voort. In gebrekkig Nederlands, niks pienter, niks hartverwarmend.    

De paus heeft in zijn paasboodschap de heiligverklaring aangekondigd van viroloog Marc Van Ranst. Van Ranst wordt de patroonheilige van alle mediageile virologen. Zijn naamfeest is op 13 maart.

Op de Brusselse Grote Markt zal er een standbeeld komen van Van Ranst. Dat deelde de burgemeester mee in een extra nieuwsuitzending. De plannen liggen al klaar bij een of andere beeldhouwer. En in Antwerpen komt er een 'Van Ranststraat', genoemd naar de wereldberoemde Belgische viroloog.

Van Ranst zal de geschiedenis ingaan als de redder van de mensheid, als gerenommeerd wetenschapper die in zijn dagelijks tv-praatje de kijkers bemoedigende woorden toespreekt en nauwgezet 'De Curve' in de gaten houdt. Van VTM krijgt hij daarom als beloning een eigen tv-show zodra 'Het Virus' uitgeraasd is.

En tenslotte, als summum van eerbetoon, zal Van Ranst in de adelstand verheven worden. Blauw bloed zal er door zijn aderen stromen. En uit zijn poriën ademt hij wijsheid en menslievendheid...

Er wordt geschreven dat de Vlaamse begroting fel in het rood zal zakken door de zware impact van de coronacrisis. Het tekort zou 10 keer meer bedragen dan verwacht als gevolg van extra uitgaven zoals de hinderpremie en bijkomende uitgaven voor welzijn. Samen goed voor meer dan 2,5 miljard extra.

Zoals ik eerder al schreef: corona zal de schuld krijgen van alles wat mis gaat, van alle fouten en tekortkomingen van de regering. Nooit eerder was er zo'n dankbare zondebok gevonden als het coronavirus. Ook als de crisis voorbij is zal corona aangehaald worden om overal prijzen te laten stijgen of om nieuwe solidariteitsbijdragen te verzinnen, of nog andere pestregels voor de mensen.

Een fijne neus voor politieke kwesties heb ik niet, maar ik weet wel dat er graaiers en schrapers zitten in de regering. Anders zaten ze d'r niet.

Het hoge sterftecijfer in woonzorgcentra en rusthuizen moet voor hen verleidelijk zijn om te raken aan de vrijgekomen pensioenen. Een heleboel pensioenen hoeven niet meer uitbetaald te worden. Een fortuin dat vrijkomt en waarover we tot nu toe niets gehoord hebben in de media, het zou handig zijn om de begroting wat bij te spijkeren met de vele pensioenen die nu  weggevallen zijn. Het begrip 'vergrijzing' deemstert weg, een massa oude mensen sterft, hun aandeel in de bevolking daalt, 'vergrijsden' vallen weg en dode mensen krijgen geen pensioen meer... Ik zou zo graag willen weten wat er met de pensioenen gebeurt die nu niet meer uitbetaald moeten worden.

Er zijn van die dagen dat ernstige proza en andere gewichtigdoenerij me niet liggen, ze kunnen de boom in. Vandaag was het zo'n dag. Een mooie lentedag was het alweer met de zon in een glansrol, en helderblauwe luchten aan een eindeloos-uitgestrekt heelal. Fluitende vogeltjes en kwakende kikkertjes geven een gratis concert.

Lente! Tijd om het midlifegevoel van me af te schudden. Om mijn ego een glansbeurt te geven en wat op te vijzelen. En mezelf wijsmaken dat ik zo oud ben als ik me voel. Veertig dus, of vijftig of zo... In het ergste geval zestig als ik slecht geslapen heb of een paar verslenste bloemetjes buiten gezet heb.

Mannen hebben het makkelijk. Die gooien hun postzegelverzameling aan de kant en beginnen rond te toeren op een zware motor, of gaan valschermspringen, of diepzeeduiken, of snoepen van groene blaadjes.

Maar hoe moeten vrouwen vechten tegen het oldtimergevoel? Zij zijn aangewezen op body- en andere liftings, ergens in een afgelegen beautyboerderij. Of ze gaan zich bezinnen in een of andere abdij, waar paters lekkere biertjes brouwen. Of ze brengen haarextensies aan, zo van die losse wulpse haarsliertjes. Ze kunnen zich ook hullen in frivole kleding die de vetrolletjes camoufleren, kleding die verhult en tegelijk uitdaagt.

Dames die kampen met een storend midlifegevoel raad ik aan om zeker geen kookcursussen te gaan volgen, en nog veel minder een cursus bloemschikken, dat zijn van die bezigheidstherapieën die je nog verder doen zakken in het drijfzand des levens.

Je zou verwachten dat het onderwijs in deze moeilijke tijden zich wat flexibeler zou opstellen. Geen sprake van. Het onderwijs volgt een dwaalspoor. Het kan toch niet dat er grote happen uit het schooljaar verloren zijn gegaan zonder dat er geraakt mag worden aan vakantiedagen?! Halsstarrig vastklampen aan twee weken paasvakantie en twee lange lege lome zomermaanden getuigt van een star en onwrikbaar beleid. Terwijl het hele schooljaar overhoop ligt. Het leerverlies is niet meer te herstellen.

Lieven Boeve, topman katholiek onderwijs doet er nog een schepje bovenop: "Het is een onzalig idee om de zomervakantie in te korten"...

Het Vlaamse onderwijs bereidt zich voor om ook na de paasvakantie afstandsonderwijs te geven. Richtlijnen voor leerlingen en ouders zijn al gegeven. Ik hoop dat er ook aanwijzingen gegeven worden voor ouders van jonge kinderen voor wie 'kijken in boekjes' en 'potlood en papier' belangrijker zijn dan turen naar schermpjes en klikken op toetsjes. Het fenomeen 'ontlezing' moet afgezwakt worden, er gebeurt teveel digitaal in het onderwijs. Wat is er mis met boeken, potlood en papier, pen en inktpot, of desnoods griffel en lei?...

Na de paasvakantie, op 20 april, wanneer het derde trimester zich eindelijk aankondigt, wordt het afstandsonderwijs voortgezet. Er wordt dan geen nieuwe leerstof gegeven maar wel een voorbereiding erop (preteaching). Als ooit weer de Vlaamse klaslokalen heropenen, zal de nieuwe leerstof verder uitgediept worden.

Wat ik al eens eerder opperde: Dé Zomervakantie! Twee heerlijke lange maanden om alle vervlogen leerstof weer op te helderen en in te halen. Twee heerlijke lange maanden op de schoolbanken zitten voor alle leerplichtigen... lijkt me de enige oplossing om het schooljaar 2019-2020 nog te redden... en waardig te beëindigen.

Ons leven is veranderd in een kluizenaarsbestaan. We moeten met z'n allen thuisblijven omdat ze ons leven willen redden. Neen! Ons leven wordt afgepakt!

Voor misantropen en einzelgangers is het niet zo moeilijk om zich op te sluiten binnen de vier muren van hun veilige woning, zij willen niets liever. Maar familiegekken, buurverslaafden, fuifnummers en andere sociale schuinsmarcheerders maken harde tijden mee. Nagelbijtend en tandenknarsend volgen ze krampachtig de nieuwsberichten in de hoop te horen dat het einde van sociale vereenzaming voorbij is.

Ouders met jonge kinderen en pubers zijn de wanhoop nabij. Voor dit asociale leven hadden ze nooit gekozen, toen ze boordevol plannen en dromen aan het altaaar hun ja-woord aan elkaar gaven. De pastoor had hen niet gewaarschuwd voor de zware coronatijden. Maar die kwade tijden zijn nu aangebroken en ze zijn verplicht er het beste van te maken. Dat hebben ze aan het altaar beloofd: in goede én in kwade tijden.

In dit dictatoriale coronatijdperk zijn er zoveel regeltjes bijgekomen om ons aan te houden, dat we de indruk krijgen dat ons leven voor ons uitgestippeld wordt, dat we geleefd wórden. Een leven in een dictatuur in gestapo-achtige stijl.

Politie en politici ontpoppen zich als regelrechte nazi's die een beleid voeren dat ze het liefst willen blijven handhaven voor altijd, ook als de coronadreiging voorbij is.

Op de foto zien we twee bloeddorstige agenten die als aasgieren op jacht zijn naar samenscholingen van meer dan 1 persoon, naar stiekeme cafébezoekers, tweedeverblijvers die hun plantjes water willen geven aan de kust, twee fietsers met slechts 1 meter afstand tussen elkaar... Ze viseren iedereen.

Als machtswellustelingen gaan ze tekeer bij controles aan supermarkten om argeloze winkelende mensen overdonderend naar hun identiteitsbewijs te vragen. Elke burger is voor hen een potentiële overtreder.

Coronaboetes swingen de pan uit. Machtsgeile agentjes, met of zonder paardenstaart, manifesteren zich intimiderend als De Wet.