De Vlaamse Jeugdraad


Een 18-jarige Marokkaanse snotneus werd onlangs verkozen tot nieuwe voorzitter van de Vlaamse Jeugdraad. Zijn naam is Amir Bachrouri (foto) en woont in Borgerhout... (Zou een Vlaming in Marokko ook voorzitter kunnen worden van een jeugdraad?)
De Vlaamse jeugdraad is een adviesraad die de stem van kinderen en jongeren verdedigt bij de Vlaamse regering. Zo klinkt het officieel. Maar met een Marokkaan aan het roer is de Vlaamse Jeugdraad niet meer echt Vlaams. Sluipend en onopvallend wordt Vlaanderen ingepalmd door vreemde elementen die zich afgelopen decennia genesteld hebben in onze Vlaamse samenleving waar ze gepamperd en gezalfd worden.
De hypocriete media noemen Bachrouri een 'Antwerpenaar' waarmee ze hem al onmiddellijk in hun hart sluiten, en meteen ook het hele tuig van Borgerhout.
Bachrouri is op mysterieuze wijze voorzitter geworden van de Vlaamse Jeugdraad. Hij gaat zich focussen op mentaal welzijn, klimaat en gelijke kansen. Op de eerste plaats wil hij een duurzaam perspectief voor jongeren in deze coronatijden: "Geef jongeren voorrang bij versoepelingen... Je moet ze hoop en perspectief geven om zo snel mogelijk hun gewone leven weer op te pikken".
De jeugd moet dus voorrang krijgen bij 'Operatie Vrijheid'? Niet de volwassenen met een gezin, niet kapsalons, horeca, reisagentschappen, en zovele anderen die kreunen onder de uit de hand gelopen restricties.
Studenten hebben het moeilijk, zegt Bachrouri, ze kunnen niet met vrienden afspreken, ze kunnen nergens naartoe, ze haken af en worden onbereikbaar. Er is schooluitval (ween, ween)... Daarom pleit Bachrouri voor een duurzaam perspectief: "Tegen de krokusvakantie zou duidelijk moeten worden dat dit de laatste vakantie is die we zo beperkt in onze vrijheden moeten doorbrengen... Jongeren zouden zeker tegen de zomer terug vrij moeten zijn". Bachrouri klinkt als een rotverwend jochie dat enkel aan zichzelf en zijn leeftijdgenoten denkt. Niet aan ouderen, noch aan zorgpersoneel, noch aan patiënten in ziekenhuizen.
Zou de arrogante boodschap van een Marokkaanse snotbel wel aanslaan bij onze politici?
















