Mien de Linkse Trien

Ze schrijven dat België voor het eerst IS-vrouwen terughaalt uit Syrë. Dat klopt niet. Vorig jaar werden twee verdorven terroristenwijven al naar hier gerepatrieerd om hun gevangenisstraf van vijf jaar uit te zitten wegens deelname aan terroristische activiteiten. Zij sloten zich aan bij de terreurgoep IS en streden mee met hun mannen op het Syrische slagveld: Tatiana Wielandt en Bouchra Abouallal, het beruchte duo dat verdedigd werd door advocaat Walter Daemen, de jihad-verdediger. Zielige man. De vrouwen brachten hun zes kinderen mee die ergens anoniem zijn mogen opgaan in de Vlaamse schoolbevolking. Opgepast Vlaamse ouders voor het terroristisch gedachtegoed van die snotapen.

En nu een paar dagen geleden werden zes andere vrouwen en hun tien kinderen gerepatrieerd vanuit het kamp Al-Roy. De vrouwen werden meteen opgesloten in de gevangenis, veroordeeld voor terrorisme. De kinderen werden toevertrouwd aan de jeugdparketten.

Kinderrechtenorganisatie Child Focus is al heel lang aan het pleiten voor de repatriëring van kinderen. Heidi De Pauw van Child Focus trekt zich ziekelijk geobsedeerd het lot aan van kinderen van IS-strijders. Zij ijvert zich suf om potentiële terroristjes naar hier te halen. Om hen goed te begeleiden... Illusies!

Alle IS-vrouwen die terug naar ons land komen horen levenslang in de gevangenis te zitten. Hoe gevaarlijk IS-vrouwen zijn blijkt uit een  rapport van Europol. Conclusie van Europol: vrouwelijke jihadi's hebben meegeholpen bij het oprichten van het kalifaat en speelden een actieve rol op het slagveld en bij het verspreiden van propaganda om van Syriëgangers een begrip te maken.

Overhellen naar extreem gedachtegoed en erin verstrikt raken, het is onomkeerbaar. Met een verknipte geest waaraan niet meer te puzzelen valt, mogen ze nooit vrijgelaten worden. De IS-ideologie blijft doordrongen tot diep in hun vezels en het jihadistisch slafisme kunnen ze nooit afzweren. Daarom: levenslang achter de tralies!

De zomervakantie is al een tijdje aan de gang, maar toch wil ik even terugkomen op de deliberaties in het onderwijs vorige maand juni. 

Wie herinnert zich nog de milde beoordelingen in juni 2020, in volle coronatijd, toen leerlingen zonder examens mochten overgaan naar het volgende studiejaar? Toen ze onvoorbereid en zonder degelijke basis hun schoolloopbaan mochten vervolgen in een studiejaar waarvoor een groot deel van de leerlingen niet rijp was. Ook de daaropvolgende kerstexamens werden mild en voorzichtig beoordeeld en heroriëntering naar een andere richting werd net zoals in juni vermeden.

Leerlingen werden meegesleurd naar volgende studiejaren waar leerachterstanden zich opstapelden en nooit meer weggewerkt konden worden, want de leerstof gaat vooruit, zij het op een lager pitje.

De coronatijd maakte pretparken van scholen waar het heerlijk toeven is. Onbezorgd en stressloos onderwijs, lage latten en kindvriendelijke benaderingen, ze leiden alleen maar tot verval en uitholling van ons onderwijs.

De desastreuze gevolgen van milde beoordelingen zijn afgelopen schooljaar zichtbaar geworden. Ze vertaalden zich in een reusachtig aantal buizen. Nooit eerder werden er zoveel B- en C-attesten uitgedeeld als in juni, aan leerlingen die de leerstof van twee schooljaren aan zich voorbij zagen gaan. Nooit eerder zullen zoveel leerlingen hun jaar moeten overdoen. Nooit eerder werden er zoveel B- en C-attesten uitgedeeld als afgelopen juni. Nooit eerder werden B- en C-attesten door zoveel ouders aangevochten... Chaos! Omdat er geen hoge eisen meer gesteld werden aan de leerlingen, geen beroep meer gedaan werd op hun prestatiedrang en ambities.

Geruchten over de aardse coronaperikelen zijn allang doorgesijpeld tot in den hemel. En daarom wordt er nu achter de hemelse coulissen gewerkt aan nieuwe toelatingsvoorwaarden om het Rijk der Hemelen te mogen betreden, 'het Rijk der Vrijheid' in aardse termen.

Voortaan zullen alle hemelbezoekers zich aan de hemelpoort moeten melden met opgestroopte mouwen. Op de blote arm kan het gebrandmerkte teken, het vaccinatiebewijs, zichtbaar worden. Sinte Pieter en zijn schildwachten houden de wacht aan de hemelpoort om erover te waken dat geen enkele gevaccineerde de drempel des hemels overschrijdt. Zij die slaafs als schapen de aardse dictatuur gehoorzaamden worden meedogenloos teruggestuurd naar de aarde waar ze zich moeten bezinnen over de waarde van hun immuunsysteem.

In het zalige eeuwige hemelse leven spreiden geslachtsloze engelen hun sensuele vleugels uit over de uitverkorenen, de niet-gevaccineerden. De geluksvogels geven zich ongeremd over aan losbandigheden en uitspattingen, overvloedige spijzen en dranken, en meer van die hemelse zinnelijke geneugten. Vrijheidsberovingen zoals in het aardse leven zijn er onbestaand. De niet-gevaccineerden leven er in opperste gelukzaligheid. Eeuwig feesten, juichen en fluiten in een tijdloze ruimte...

Wonderkind Laurent Simons heeft op 11-jarige leeftijd zijn bachelor fysica summa cum laude gehaald aan de Universiteit Antwerpen. De jongen rondde de studie in één jaar af, andere studenten hebben er drie jaar voor nodig.

Eerder behaalde hij in anderhalf jaar tijd zijn middelbaar diploma op de Sint-Jozef Humaniora in Brugge. Hij was toen pas acht jaar. Acht jaar, en al klaar voor de universiteit!

En op zes-jarige leeftijd beheerste hij al de leerstof van de basisschool. Zes jaar en al naar het middelbaar!

Nu hij zijn bachelor behaald heeft, wil hij verder met de master fysica aan de Universiteit Antwerpen. Simons heeft zijn doel helder voor ogen: "Ik wil uiteindelijk zoveel mogelijk delen van het lichaam kunnen vervangen door nagemaakte organen."

Zijn toekomst ziet er veelbelovend uit. Met zijn exeptioneel leertempo en een bliksemsnel bevattingsvermogen zal hij later, of binnenkort, wellicht in de researchwereld belanden. Hij zal er zeker naam maken. En ooit breken er tijden aan dat zijn naam onvergetelijk wordt, net als die van Einstein.

Toch is er de keerzijde van een hoog IQ bij kinderen. Hoogbegaafden gaan niet noodzakelijk een grootse toekomst tegemoet. Er komt meer bij kijken dan een stel snelwerkende en goedgeoliede hersenen. Neem nu het geval Laurent. Kan dit jongetje nog wel spelen en ravotten samen met zijn leeftijdgenootjes? Of op kamp gaan met de scouts? Of kwajongensstreken uithalen?... "Gestolen kinderjaren"!... Kan hij op sociaal en emotioneel vlak wel aan zijn trekken komen? En zijn fysieke ontwikkeling loopt ook al een flink stuk achter op die van zijn studiegenoten. Als puberzit hij met bijna-volwassenen aan de universiteit... Intelligente mensen hebben doorgaans een ontevreden kijk op het leven, op de wereld, op eigen leven en op relaties met anderen. Ze piekeren over de onvolmaaktheid van de wereld, over negatieve ervaringen, kampen met kopzorgen en angstgevoelens (eenzame piekeraars). Eigen gebreken worden onderschat en het nemen van wijze beslissingen valt hen moeilijk omdat ze blindelings vertrouwen op hun eigen visie. Het welzijn van hoogbegaafden hangt veelal af van de mate waarin ze inzicht hebben in de grenzen van hun eigen kennis: zelfkennis!

Luister naar de toekomstplannen van Laurent Simons: https://www.standaard.be/cnt/dmf20210707_94938469

Hongerige gieren cirkelen sinds vrijdag in de lucht boven Brussel waar 450 illegale migranten al wekenlang in hongerstaking zijn. De vogels snuiven de sfeer op van vergane menselijke resten. Geduldig en begerig wachten ze hun beurt af om toe te slaan, om hapklare vleeshapjes, nog wat doordrenkt met bloed, af te knagen van het karkas. De skeletten blijven liggen, de stad Brussel zal die moeten opruimen.

In de dierenwereld doen geruchten vliegensvlug de ronde waar er malse brokjes gesmuld kunnen worden. Lekkere peuzelhapjes en knabbelbeetjes met de penetrante aromatische geur van mensenvlees, daar houden gieren van...  

... De illegalen zonder papieren weigeren voedsel, weigeren ook iedere behandeling in het ziekenhuis. Er zijn er die hun mond al dicht genaaid hebben... Hongerstaking als chantagemiddel om een verblijfsvergunning af te dwingen!

De hongerstakers hebben een onderkomen in de Begijnhofkerk en op de campussen van ULB en VUB. Geïnspireerd door de collectieve regularisering van hongerstakende illegalen in 2009, hopen ze nu ook vlug aan een verblijfsvergunning te geraken door in te spelen op onze empathie voor hun miserie.

In 2009 flaterde de regering toen 'Brusselse' illegalen een verblijfsvergunning kregen om medische redenen... omdat ze onwel raakten. Zo kan iedere illegaal zijn papieren krijgen om sentimentele redenen, als hij maar een tijdje gevast heeft.

Emotionele chantage waarbij ingespeeld wordt op schuldgevoelens, op medelijden, op humaniteit en verantwoordelijk stellen voor de hongerdood, aan dat soort marginale chantage mag nooit toegegeven worden. Laat ons hopen dat Sammy Mahdi onverzettelijk blijft. 

Hongerstakende illegalen ontmenselijken zichzelf. Zij gebruiken hongerstaking als chantagemiddel om een verblijfsvergunning af te dwingen. Illegaliteit, chantage, voedsel weigeren... zij creëren zelf een crimineel sfeertje rondom zich.

Beste belastingbetaler, u weet toch dat de medische zorgen voor een illegaal door u betaald worden?

Ik zat gisteravond wat doelloos te zappen en kwam uit op de match België-Italië. Italië had al 2 doelpunten gemaakt. En toen stampte zwarte Lukaka een penaltybal pardoes in het net.

De commentator sprak in superlatieven, waarom weet ik niet. Hij riep luid en klonk euforisch. 'k Zal maar verder zappen. Voetballers zijn kunstenaars met hun voeten en benen maar voetbal kan me toch niet echt boeien. 'k Heb al genoeg regenboogvlaggen en andere Belgische vlaggen gezien.

Het EK Voetbal doet me wel denken aan vroeger, aan een EK Voetbal halverwege jaren 90, in het precoronatijdperk.

Het was een warme maand juni, deliberatietijd lyceum Hasselt. Op een zwoele namiddag zaten alle leerkrachten samen in een muf en duf klaslokaaltje om de schoolresultaten te bespreken van alle leerlingen. Ik denk niet dat dat tegenwoordig nog gebeurt. Met corona en zo mogen alle leerlingen toch probleemloos overgaan naar het volgende schooljaar? Bestaan er nu nog wel examens of criteria om te slagen? Ik denk het niet. En aan de universiteiten zijn ze dan verbaasd over de 'ongeletterdheid en ongecijferdheid' van onze Vlaamse studenten,  

Directeur R.V. leidde de vergadering. De man wist blijkbaar niet dat er op dat moment een rechstreekse tv-uitzending was van een voetbalmatch waarin België het opnam tegen...? Het gemoed van de leraren vervulde zich met heimwee, heimwee naar het café om de hoek waar de match gevolgd zou kunnen worden in het gezelschap van frisse pintjes en andere vrienden.

Een jonge leraar, pas afgestudeerd, kwam het klaslokaaltje binnen en zette zich strategisch helemaal achteraan op de laatste rij. Hij hield een raar machientje in zijn handen waarop hij af en toe iets intikte en het dan tegen zijn oor hield. Soms fluisterde hij er ook iets in. Eigenaardig... Algauw begrepen zijn collega's dat ze live op de hoogte gehouden werden van de piekmomenten van de match. "Zw... zw..." ging het van oor tot oor. Het jonge kereltje met zijn 'machientje' verstopte zich achter de brede rug van een collega en was toen de stille held van de dag. Op een gegeven moment onderdrukte hij een juichkreet toen de Belgische ploeg een eerste doelpunt scoorde. Een golf van dolle vreugde bewoog zoch onder de aanwezigen. Van pure blijdschap schoven ze heen en weer op hun stoel en knipperden met hun pennen. Er heerste algemene wanorde en niemand was met zijn aandacht bij de agendapunten, behalve enkele hielenlikkers op de voorste rij.

Directeur R.V. riep herhaaldelijk de vergadering tot de orde. Hij trachtte te achterhalen wat er gaande was, maar dat lukte hem niet, hij wist immers niet wat een gsm was en dat die bezig was met zijn vergadering te verstoren...