7 oktober 2023...

Citaat van Salman Rushdie

Een vrij Palestina zou op een staat als die van de Taliban lijken. Is dat wat de progressieve beweging van Westers links wil creëren?  (Salman Rushdie)

Vroeger in de nonnenschool heb ik geleerd dat Brussel een prestigieuze Vlaamse stad is, de hoofdstad van België. Maar toen moslims in de multiculturele soep begonnen te roeren en Walen steeds harder toeterden, kreeg Brussel algauw de allures van een Waals-links oerwoud in een islamitische wurggreep. Moslims en Walen, een misselijkmakende cocktail.

In 2018 was er een moslim in hart en nieren, Redouane Ahrouch, die richtte een nieuwe partij op in Brussel: de Islam-partij. En tegen 2030 zou hij van Brussel een "100% zuivere islamitische staat" willen maken en de sharia-wetgeving invoeren. Gelukkig is daar niets van in huis gekomen omdat de man veroordeeld werd tot een gevangenisstraf van 4 maanden met uitstel, beschuldigd van discriminatie op grond van de seksismewet omdat hij weigerde in dialoog te gaan met een journaliste.

En dan was er in 2019 ook nog een vrouwonvriendelijke imam, Nordine Taouil die samen met Brahim Laytouss, een radicale islamleraar, de Grote Moskee in Brussel ging leiden. Ze kunnen nog eens geen café uitbaten... Laytouss was een gevaarlijke islamleraar, want twee jaar geleden werd hij op non-actief gezet na klachten van meisjes over grensoverschrijdend gedrag. Zijn sluwe advocaat, Walter Daemen, gaf een ingewikkelde uitleg die ik vertaal in: "Volgens de koran is een vrouw minderwaardig spul waarover de man vrijelijk mag beschikken." Stel je voor, Walter Damen met een koran onder de arm in de rechtszaal...

Taouil en Laytouss, een gevaarlijk moslimduo, de ene een volbloed salafist en de andere een vrouwenaanrander, hadden de boosaardige intentie om België te islamiseren vanuit de Grote Moskee in Brussel. Daarover mochten ze op VRT vrijuit vertellen, terwijl VRT de duistere achtergronden van de moslims verzweeg voor de kijker. Toch was er al eerder de waarschuwing van het Ocad voor haatpreken en het oprukkende salafisme in de Grote Moskee. Het duo was bijzonder vrouwonvriendelijk, het soort achterlijke moslims dat vrouwen geen hand wil schudden, hen geen blik wil gunnen, en voor wie vrouwen "minderwaardig spul zijn waarover de man vrijelijk mag beschikken".

Ook bovengenoemde Redouane Ahrouch kreeg de kans van zijn leven in De Afspraak met Bart Schols om zijn islam-partij te promoten, maar dat werd een dikke flop omdat hij de seksismewet aan zijn laars lapte.

Nog altijd geen nieuwe Brusselse regering?... De islam staat in de weg!

Pensioen . . .

Is het niet raar dat de mensen die ons vertellen dat we tot ons 70ste moeten werken nog nooit iets zwaarders hebben opgetild dan een pen.

Geplaatst/vertaald door: E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com) h/t “bobzelf”

Ben Crabbé noemde gisteravond in Blokken Paula D'Hondt (foto) een "legendarische" dame. Aanleiding was een quizkandidaat met de naam Paul D'Hondt, kleinzoon van Paula D'Hondt.

Crabbé gleed uit op het pad des blunders en flaters. Want Paula was helemaal geen legende, zij was de patroonheilige en suikertante van allochtonen, vluchtelingen en andere arme drommels die zich hier een comfortabel plekje trachtten te veroveren. Zij droomde van een harmonieuze multiculturele samenleving en was zielsverwant van pater Leman, de eenzame kruisvaarder die jacht maakte op Vlaamsblokkers.

Paula D'Hondt was bekend als Koninklijk Commissaris voor het Migrantenbeleid. En in die functie bezocht ze concentratiescholen en zwarte scholen, extreem sympathiserend met het allochtone volkje. Schooldirecties en leerkrachten keken lijdzaam toe, ze waren het oneens met haar beleid dat Vlaamse leerlingen verwaarloosde. Eigen leerlingen laatst, dat was haar devies.

In 1993 eindigde Paula's Commissariaat en werd vervangen door het beruchte CGKR (Centrum Gelijke Kansen en Racismebestrijding), nu Unia, oftewel het Spionnencentrum, met pater Leman als directeur, detective en gedachtenpolitie. 'Integratie' en 'Gelijke Kansen' waren speerpunten. Integratie als utopie, en Gelijke Kansen die kanslozen links lietenliggen.

Paula D'Hondt hield ervan om mythes te doorprikken. Om vooroordelen over migranten te weerleggen. Zij werkte mee aan een bundeltje over 'Vooroordelen over Migranten'. Met leugens en verzinsels slaagde ze erin om de lezer te doen geloven dat migranten onze economie komen redden, dat de islam vreedzaam, verzoenend, verdraagzaam en niet-imperialistisch is, dat er geen migranten meer zullen bijkomen, dat zij niet kweken als konijnen, dat ze de criminaliteit niet doen toenemen, dat moslimvrouwen niet ondergeschikt zijn, dat migranten Nederlands willen leren en zich willen aanpassen, en dat ze het onderwijspeil niet omlaag halen.

Jaren later heb ik nog genoten van haar domme citaten:"Had men naar mij geluisterd, dan waren er zoveel Syriëstrijders niet"... "Merkel, dat is een chique madam, die moed en verantwoordelijkheidszin toont. CD&V heeft iemand nodig als Merkel"... "Vlaamsblokkers zijn de oorzaak van problemen met de migrantensamenleving"...

Vandaag, 2 oktober, was het de feestdag van alle engelbewaarders. Het is zoiets als moederdag, maar met dat verschil dat engelen geslachtsloos zijn, het is hun privilege om zich te bewegen in de grijze zone tussen M en V. Engelen zijn ook onzichtbaar, maar ze zijn er wél.

Probeer dat eens uit te leggen aan een psychiater, die slaat tilt, en voor de rest van het spreekuur moet die man half bewusteloos opgevangen worden door zijn eigen patiënt. Dat is nog eens gebeurd toen ik hem vertelde dat Eva mijn beste vriendin was en Adam mijn vurige minnaar.

Ik heb meer dan één engelbewaarder, dat is echt veel. Ik word overbeschermd. Links en rechts van mij wandelt er een engel met me mee, dag en nacht, ze lossen elkaar af. Geen seconde verliezen ze me uit het oog. Ze zitten aan m'n mouw te trekken om mij doorheen een leven vol obstakels te loodsen, langs glibberige paadjes en steile ravijnen, valkuilen en hinderlagen. Zij behoeden me voor alle onheil en kwade intenties van boosaardige mensen om me heen. Stoute zijpaadjes mag ik nooit inslaan, want dan sleuren ze me terug naar de saaie hoofdweg. Roef! Verleidingen en andere lekkernijen in duistere hoekjes moet ik laten liggen.

Toen ik eindelijk wat volwassener was, besloot ik om de engelen van me af te schudden. Op een mooie dag wilde ik hen verschalken om me op weg te begeven naar zondige verlokkingen en wereldse geiligheden, het kan niet losbandig genoeg zijn. De losbol uithangen, dát wil ik!

 Messentrekkers zijn royaal verwelkomd in ons land. We hebben ze binnengehaald en op een troon gezet. Hun gekweekte nazaten, hier geboren en getogen, zijn opgegroeid in thuistaal en thuiscultuur, in messencultuur en overlastcultuur. Messencriminaliteit, steekpartijen, mesaanvallen... journalisten hoeven niet eens de etnische afkomst te vermelden van de messentrekkers, we weten allemaal over welk achterlijk uitschotvolk het gaat. En wie komt er met een mes naar school? We weten ook allemaal dat capuchontuig een mes bij zich heeft, maar we zijn te braaf en te voorzichtig om het te verwoorden.

Ik zal nog eens opnieuw vertellen over mijn eerste kennismaking met de geïmporteerde messencultuur van onze bruine medemensen.

Er deed zich vroeger een mesincident voor in de school van directrice An Serpent. Op de speelplaats waar een Turk en een Marokkaan hun meningsverschillen uitvochten. Het boterde nooit goed tussen Turken en Marokkanen, die lagen overhoop met elkaar en hadden altijd wel iets te vereffenen. Rachid zwaaide met een vlindermes dat hij uit zijn Marokkaanse zakken haalde en bedreigde Huseyin, zijn Turkse tegenstrever. Toen een leerkracht tussenbeide wilde komen, verstopte Rachid vliegensvlug zijn mes ergens in zijn jas en ontkende in alle toonaarden het bezit ervan. Marokkanen zijn begaafde leugenaars.

Schooldirecteurs zijn medeplichtig aan messengevechten op de speelplaats als ze hun leerkrachten erop wijzen dat het verboden is om te snuffelen in boekentassen, en broekzakken binnenste buiten halen in hun zoektocht naar messen, dat mocht ook niet.

VRT-Messentrekkerij: 300.000.000 euro per jaar om de waarheid niet te zeggen

Bradamante 30 september 2025

Zeg, serieus, hoe erg is het met onze media gesteld als zowel De Afspraak als De Tafel van Tine ‘onderzoek’ doen naar de steekincidenten van de laatste tijd en op geen enkel moment nog maar durven zeggen dat er een onmiskenbare link is met onaangepaste buitenlanders, religie, en mislukte integratie?

https://www.tscheldt.be/

"Sammy Mahdi spreekt niet tot de Vlaamse verbeelding"

Deze prachtige zin las ik gisteren op de blog "Strijden eeuwig". Verhullend. Zelf zou ik het veel directer willen formuleren, maar dat is niet sociaal wenselijk. Toch doe ik een poging: Sammy Mahdi is de voorzitter van CD&V, een moslimpartij met Arabische ingrediënten. Met Irakese wortels en de looks van een rasechte buitenlander kan Sammy moeilijk een echte Vlaming bekoren. De foto laat zijn exotische allures en negroïde trekken zien. En dan zwijgen we nog over zijn politieke standpunten.

We worden om de oren geslagen met kreten als: "Stop islamisering! Remigratie! Grenzen dicht! Asielstop! Stop omvolking!..."

TE LAAT!  Onkruidverdelgers en ongediertebestrijding  helpen niet meer. Veel vroeger hadden we moeten beginnen strijden tegen de import van alles wat vreemd was aan onszelf. Dertig of veertig jaar geleden zou het nog gewerkt hebben, maar toen zweeg iedereen. Uit angst. Of ze dachten dat de vreemdelingenpenetratie een rage was van voorbijgaande aard. Alles komt wel goed, en zo, dacht men toen.

Islam, terreur, multicultuur, migratie... hebben zich ondertussen in Europa vastgenesteld en zaaien zich nu uit als kankergezwellen over vitale delen van Europa. De sloop van Europa is in volle gang.

Ontelbare moslims zijn Europese landen komen bestormen zonder te kloppen aan grenspoorten, en samen met hun barbaarse mentaliteit heette Europa iedereen welkom. Kwestie van naastenliefde, verdraagzaamheid, geloof in islamitische verrijking, en nog  zo van die zelfvernietigende deugden die van ons schapen maakten, ja-knikkers en wegkijkers. En ondertussen worden we ingepalmd en veroverd.

We zitten hier nu met massa's moslims, terroristen en allerlei vreemd gespuis. Allemaal ontheemd. Wat moeten we hier met die mensen? Ze kunnen niets, weten niets, hebben niets uitgevonden want dat hebben de blanken gedaan, ze passen zich niet aan want hun tradities zijn heilig, en ze zijn opgevoed met heel andere normen en waarden. Wat moeten we daarmee? Met vreemde culturen, andere volkeren? Het ergste is dat ze zich vermenigvuldigen met een ongebreidelde voortplantingsdrang. OMVOLKING krijgt daarom steeds nieuwe impulsen. Het begon sluipend, om dan later aan te zwellen tot een heerschappij van moslims. Ooit zal de westerse cultuur verleden tijd worden.

"Ons onderwijssysteem werkt niet voor iedereen"

Vanmiddag in het VTM-nieuws zagen we Freek Braeckman in gesprek met Caroline Vrijens van het Kinderrechtencommissariaat. Het ging over leerlingen die thuis zitten in plaats van op de schoolbanken. Hun aantal stijgt onrustwekkend en daarvoor haalt ze diverse redenen aan. O.a. dat scholen hoe langer hoe meer leerlingen tijdelijk schorsen of definitief uitsluiten wegens wangedrag. Caroline heeft haar woorden gewikt en gewogen. Niemand mag gekwetst noch geviseerd voelen. Voorzichtige berichtgeving: "Ze zijn niet meer welkom in onze school."

Nu zal ik deze brave journalistiek eens vertalen in mijn eigen woorden... Onhandelbare Turken en Marokkanen worden buitengezwierd omdat ze hun voeten vegen aan het schoolreglement. Onwilligheid belet hen om zich aan te passen aan ons traditionele onderwijssysteem. Ze zitten dan thuis of dwalen door de straten in afwachting dat een nieuwe school hen aanneemt, waar ze dan ook weer buitengesjot worden. Vogels voor de kat.

Eindelijk nog eens een ouderwets verhaaltje over mijn ervaringen met onschoolbare 'jongeren' die als machtige groep de lessen stoorden.

Allochtone leerllingen hebben zo hun eigen stijl van lesvolgen en hun eigen opvattingen over onderwijs en school. Een mentaliteit die grondig verschilt van die van onze Vlaamse leerlingen. In het verleden negeerden onderwijsmensen deze verschillen, 'iedereen gelijk', en zo van  die zever... Niet verwonderlijk dat ze in een multiculklas hun gezag zagen wegsmelten tot een hoopje gestotter, gestuntel en hees gefluister vooraan in de klas.

Een multiculturele klas is een akelige nachtmerrie voor elke leerkracht. Het hechte groepje allochtonen is in staat om als een bende herrieschoppers een klas om te toveren in een oerwoud, maar dan zonder Tarzan en Jane.  Binnen de allochtone groep bestaat er geen verdeeldheid, geen individualisme, als een samenhangend geheel terroriseren ze de boel door zich machtig en superieur op te stellen. Er is geen speld tussen te krijgen, tussen hun eendrachtig samenspel. Onze eigen Vlaamse leerlingen kunnen dat niet, weten niet hoe zoiets moet, zij gedragen zich als waardige individuen die de groep niet nodig hebben om zich te manifesteren.

Allochtone leerlingen missen  prestatiedrang, ze zijn niet gedreven, niet zo streberig als onze eigen leerlingen, ook taakgerichtheid en concentratievermogen ontbreken. Resultaten interesseren hen niet. Luistervaardigheid is zero. Een doel nastreven kennen ze niet. Iets bereiken in de maatschappij evenmin. En discipline, gezag, respect, instructies, die dingen wuifden ze lachend weg en veegden er hun lompe voeten aan. Nooit genoten ze optimaal van het lesgebeuren, behalve van de islamles natuurlijk.

Allochtonen in de klas heb ik altijd ervaren als niet passend in ons traditioneel onderwijssysteem. Maar deze bedenkingen mocht ik niet luidop uitspreken, het toverwoord 'racisme' lag al om de hoek te loeren en een negatieve beoordeling ook nog. Vele leerkrachten hebben daarom gezwegen en ondertussen konden mistoestanden welig tieren, omdat niemand durfde klagen over de trieste ingesteldheid van allochtone leerlingen.

Migrantenwerksters werden aangeworven om aan 'mentaliteitswijziging' te werken bij allochtone leerlingen. De hoera-sfeer duurde maar heel even, omdat migrantenwerksters hun taak niet begrepen. Hun bemoeienissen ontaardden in een averechts effect. Zij stimuleerden eigen taal, cultuur en gebruiken van de allochtonen, en zo maakten ze van hen een zelfbewuste groep die zich als volwassenen blindelings een weg baanden naar werkloosheidsuitkeringen, vervroegde pensioneringen en invaliditeitsverklaringen, en nog meer van die westerse dingen... Die volwassenen hebben nu relschoppende kinderen die denken dat alle winkels, bussen en straten van hen zijn, van hen alleen...

Italiaanse actrice Claudia Cardinale (87) overleden, vooral bekend van 'Once upon a time in the west' en 'The pink panther'.

Video: 'Once upon a time in the West', van de Italiaanse filmcomponist Ennio Morricone, muziek uit de film (1968) van de Italiaanse regisseur Sergio Leone.

De regering-Trump linkt het gebruik van de pijnstiller paracetamol tijdens de zwangerschap aan autisme. Overtuigend bewijs dat paracetamol autisme veroorzaakt, is ernog niet gevonden. Bovendien is het ook de enige pijnstiller zonder bewezen bijwerkingen die zwangere vrouwen kunnen gebruiken, waarschuwen experts.

De titel van dit stukje is misleidend. Ik wil de lezer niet de indruk geven dat die twee samen op een scheve schaats zitten. En van schuinsmarcheren is er ook geen sprake. Wat dan wel?

De zoon van Wendy Van Wanten heeft een nieuwe papa en de vrouw van Bart De Wever lijdt aan anorexia.

Met een korte tussenpauze bereikten deze bizarre nieuwtjes het op sensatie beluste publiek. Soaps zonder einde, daar houdt het volk van. Passies, intriges,vurige liefdes...

Het geval van Veerle Hegge is erg boeiend omdat het niet gaat om een puberteitsmagerzucht, maar om een volwassen anorexia nervosa. Als vrouw van een premier is haar leven echt geen pretje. Ze leeft voortdurend in spanning en in de schaduw van haar man.

Toch zullen we in haar verleden moeten graven om daar de oorzaak van haar anomalie te vinden. Mogelijk speelt 'het trauma van de menarch' en leeft ze nog altijd in onvrede met haar allereerste menstruatie?

Het dwangneurotische gebrek aan eetlust bij Veerle Hegge is voer voor zielenpeuteraars die tussendoor ook eens haar man Bart aan de tand moeten gaan voelen.

"Als jij meespeelt, doe ik niet mee"

Mieke Schauvliege (Groen): "Als Israël meedoet aan het Eurovisiesongfestival, moet België thuisblijven".

Mieke is blijven steken in haar kinderjaren. In de psychologie heet dat 'regressie' en dat is een terugkeer naar een eerder ontwikkelingsstadium als afweermechanisme tegen frustraties. "Als jij meespeelt, doe ik niet mee"... Haar kindertaal komt terug als afweer tegen haar eigen onkunde.   

Schauvliege is een xenofiele kegel in het balspel die haar handen moet afhouden van migratiebeleid en van de hele politiek.

Iedereen moet z'n steentje bijdragen,vooral de werkende Vlamingen.

Hij viel bijna van zijn stoel toen hij hoorde over 300.000 mensen die tot aan hun pensioen in ziekteverlof thuis zitten, en nog eens 500.000 die langdurig arbeidsongeschikt zijn. Deze wantoestanden kosten de sociale zekerheid miljarden per jaar.

Haal ze maar binnen en laat ze profiteren. De vluchtelingen en klaplopers. Zo is het ooit begonnen, uit naastenliefde en empathie. Onze nobele intenties hebben niets opgeleverd, integendeel, ze hebben ons de das omgedaan. Wij moeten langer werken om parasiterend onkruid in leven te houden. Onze welvaart en rijkdom zijn naar de vaantjes.

Asielopvang, leeflonen, medische kosten van illegalen, rekeningen van islamitische aanslagen, gevangenissen waar het krioelt van buitenlands gespuis... Al die buitenlandse geïmporteerde miserie moeten wij sponsoren.

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat Vandenbroucke iedereen die twee jaar thuis ziek zit, opnieuw wil laten controleren, door een arts. Goed voor begroting en sociale zekerheid. Hij is op jacht naar langdurige profiteurs en chronische werklozen, maar weet niet goed waar hij ze moet zoeken. Even helpen. Zoek in zwarte scholen of concentratiescholen - de lievelingen van Unia - naar 'invalide' allochtone vaders. Dáár zitten ze.

Vandenbroucke doet beroep op werkgevers om de langdurig zieken een tweede kans te geven... allochtone invaliden hebben geen werkgevers. En het ziekenfonds wil begeleiding van langdurig zieken... allochtone invaliden willen geen begeleiding, ze gaan liever hele dagen naar de moskee om met hun poep in de lucht te hangen. Ze willen met rust gelaten worden. Dat is de realiteit. En een 'duurzame terugkeer naar het werk' is voor deze vastgeroeste groep allochtone invaliden een illusie.

Vijf middelbare scholen in Beverwijk en Heemskerk, in de Nederlandse provincie Noord-Holland, bleven vorige  vrijdag gesloten wegens geweld tussen jongeren. Door incidenten en spanningen tussen rivaliserende groepen ontstond onrust. Er werd gedreigd met vuurwapengeweld.

Deze problematiek speelt al veel langer. Zo verscheen er tien jaar geleden al een alarmerend artikel over Nederlandse scholieren die vaker een wapen meenemen naar school. Wapenbezit en steekpartijen nemen er zorgelijk toe. Het artikel zweeg over de kleur van de leerlingen, maar die is niet moeilijk te achterhalen gezien de messencultuur bij allochtonen ingebed zit. Concrete maatregelen om het schoolgeweld tegen te gaan, werden niet genoemd in het artikel. Scholen werden enkel aangemaand om met de leerlingen te praten over veiligheid... Zinloze blabla die nooit oplossingen biedt. 

Inmiddels zijn de scholen in Beverwijk en Heemskerk weer open, maar de rust in de steden is nog niet teruggekeerd. Meerdere 'jongeren' zijn al aangehouden. Iedereen weet dat de 'relletjes' veroorzaakt worden door Turken en Marokkanen, en toch blijven reguliere media en de burgemeester koppig volhouden dat het komt door sociale media en dat het een probleem van alle tijden is.

De burgemeester kondigde voor drie dagen een samenscholingsverbod af en een verbod op het dragen van gezichtsbedekkende kleding.

Maar hoe moet het nu verder? Mijn voorstel: keiharde maatregelen, zoals strenge straffen en fikse boetes voor de ouders die verantwoordelijk zijn voor hun misdadige addergebroed. Jongerenwerkers afschaffen. En zeker geen fluwelen-handschoenen-aanpak en lieve gesprekjes... En het criminele uitschot bij naam noemen.

Oostenrijks bankroet door de asielvloed: de autochtone bevolking betaalt de rekening

(Door: Chris Veber – Vertaling: E.J. Bron)

Het einde van de grenscontroles markeert ook het einde van de welvaartsstaat. De winnaar van de Nobelprijs, Milton Friedman, waarschuwde duidelijk: open grenzen en welvaartsstaat gaan niet samen. Nu merkt iedereen dat. Oostenrijk staat voor het bankroet. Zelfs de tot nu toe heilige gepensioneerden en ambtenaren krijgen minder geld. Een groot deel van de uitgaven stroomt naar de ongeveer 500.000 personen die sinds 2015 asiel hebben aangevraagd. In Wenen, Tirol en Vorarlberg bijvoorbeeld maken asielzoekers respectievelijk burgers van derde landen meer dan de helft van de ontvangers van sociale uitkeringen uit. Onderzoeken uit Scandinavische landen laten de werkelijke kosten zien. De kosten van de asiel invasie verwoesten de welvaartsstaat en de welstand.

Lees verder →

Geplaatst op 16 september 2025 door E.J. Bron