Archief

Opvang Asielzoekers in hotels kent astronomisch prijskaartje: 373 miljoen euro voor 10.000 bedden

Opvang asielzoekers in hotels kent inmiddels astronomisch prijskaartje: € 373 miljoen voor bijna 10.000 bedden

(Door: Emile Kossen en Pepijn van den Brink)

Den Haag – Het COA huurt alsmaar meer hotelbedden voor de opvang van asielzoekers. Inmiddels gaat het om bijna 10.000 plekken. Er hangt een astronomisch prijskaartje aan: 373 miljoen euro, in slechts zeven maanden tijd.

Dat blijkt uit antwoorden van het ministerie van Asiel en Migratie op Kamervragen over de Miljoenennota. Begin september beschikte het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) over 9500 bedden in 79 hotels door het hele land.

Lees verder>>>

***

Terwijl gewone Vlaamse burgers zich uit de naad werken en sparen om een huisje te kopen of te huren, krijgen nieuwkomers zomaar een comfortabel onderkomen in een hotel. De belastingbetaler regelt alles wel. Hij zwijgt en betaalt. De bordjes 'Welkom vluchtelingen' heeft hij ergens ver weg opgeborgen.

Op de foto zien we gelukzoekers op weg naar hun luxe nieuwe thuis, het Novotel.

De Nederlandse overheid licht haar bevolking in over de kosten van de asielopvang: 373 miljoen euro in de laatste 7 maanden, voor 10.000 hotelbedden verspreid over het hele land. Zou onze Fedasil ook zo dapper zijn om cijfers bekend te maken over de opvang van asielzoekers in Vlaanderen? Nicole De Moor van Asiel en Migratie, o f wie dan ook, laat de mensen eens weten welk bedrag ze verschuldigd zijn aan de nieuwe indringers!

Ik neem de lezer mee naar de falderie-en-faldera-tijd van het liederlijke PMS-leven van vroeger, toen het PMS-gebouw op de Luikersteenweg in Hasselt één tempel van plezier en genot en vrolijkheid was.

Annie en Huguette deelden er samen een bureel op dezelfde verdieping als waar ik soms vertoefde voor administratieve bezigheden, of om na te denken over alle zin en onzin van de voorbije dagen. In mijn bezinning werd ik grondig gestoord door de kakelende koffieslurpers Annie en Huguette. Kwebbelen en kwaken, een hele voormiddag lang, achter een kopje koffie en met een loeiharde radio Donna wisselden ze hun belevenissen uit van de vorige avond, verhalen over hun man, hun kinderen, eindeloos getetter en gekweel, soms wel met decibel-overschrijdend gegil en gekrijs, gelach en geschater.

Beste ouders, weet dat dit soort dames uw kind begeleidt op school! Opgepast!  

Baas Horbert, zónder burgerlijk ereteken, was getuige van het ordinaire hoorspel en was tevreden. Een goede verstandhouding bij zijn personeel vond hij bevorderlijk voor de 'teamwerking', zijn stokpaardje. De giecheltrienen kregen schouderklopjes voor hun goed teamwork, maar ondertussen presteerden ze niets... Een team werkt trouwens niet. De ene blundert en verschuilt zich achter de andere, de werker.

En zo kwam het dat ik oordopjes ging gebruiken als bescherming tegen de geluidsoverlast. Ik was niet geïnteresseerd in het wel en wee van de huishoudens van mijn kwakende lulcollega's. Ik hoefde niet te weten hoe ze de avond voordien vreemdgingen, of hoe ze met hun man een of ander seksexperiment uitvoerden.

... Later, veel later, ligt er nu nog altijd op de bodem van mijn handtas een klein rond doosje met twee oordopjes erin. Dat doosje heb ik altijd bij me, ik zeul er overal mee rond, een eigenaardigheid als herinnering aan een mooie tijd in mijn leven... zonder lawaai.

Bring them home now!

(Door: “Angélica”)

Vandaag herdenken we de pogrom van 7 oktober 2023.

Het was een verschrikkelijke dag met verschrikkelijke gevolgen en nog steeds worden er joodse mensen, die destijds gegijzeld zijn, gevangen gehouden in de tunnels van Hamas. Nu, één jaar later, zijn we de stille getuigen van de walgelijke manier waarop de wereld een jaar lang gereageerd heeft op de grootste slachting onder joden sinds WO II. Op nieuwszenders, in praatprogramma’s, op universiteiten en tijdens demonstraties tegen Israël werden de misdaden van Hamas verdedigd; ze namen het op voor de terroristen die joodse vrouwen hebben gemarteld, verkracht, ontvoerd en vermoord, zelfs kinderen en baby’s.

Lees verder →

Geplaatst op 7 oktober 2024 door E.J. Bron

Ik heb nog veel eitjes te schillen en appeltjes te pellen met mijn linkse lulcollega's van vroeger. Ik ben ze echt niet vergeten hoor. Sidderend en bevend wachten ze in het voorgeborchte van m'n blog. Maar eerst wil ik iets kwijt over de constructie van de nieuwe Vlaamse regering.

Ik heb het nieuws over de regeringsonderhandelingen niet echt gevolgd, maar sinds 9 juni viel het me telkens op dat altijd dezelfde drie partijen aan zet waren: N-VA, CD&V en Vooruit, partijen die op 9 juni slechter scoorden dan het Vlaams Belang. Raar. En de koppen van ongeschoren Sammy en zatte Conner met de zattemansklap waren niet weg te slaan van het tv-scherm.

Er is een gefeminiseerde regering met 6 vrouwen en 3 mannen ontstaan na veel egotrippend gepalaver ergens in Brussel. Vlaamse feministen juichen de vervrouwelijking van de regering toe. Zij willen het liefst alle vrouwen op een troon met een kroon. Vrouwen aan de macht, en zo van die feministenzwans. De vrouwelijke ministers hebben thuis de afwas laten staan en de strijkplank op zolder gezet, samen met stofzuigers en stofdoeken. Potten en pannen liggen in de kelder waar muisjes de etensresten komen aflikken. En hun kindjes hebben ze gedumpt in een of ander weeshuis.

De bijna 1 miljoen kiezers van het Vlaams Belang zijn na 9 juni aan de kant gezet door Bart De Wever, de man met een eigendunk die op springen staat. En het Vlaams Belang vind ik veel te braaf.

Het is goed om zo nu en dan eens een dagje over te slaan met bloggen. Anders vergroeien m'n vingers met de toetsen van m'n pc, en maken mijn gedachten rondjes in m'n hoofd waar ze dwalen en malen zonder verwoord te kunnen worden.

De paus-soap op tv is voorbij. Oef. In diagonale vogelvlucht heb ik de komedie een beetje gevolgd  -  je kon er niet naast kijken  -   en maar één ding is me bijgebleven. En dat is dat de paus halsstarrig priesterpedofielen 'zieke mensen' blijft noemen. "Kindermisbruikers zijn Zieke Mensen". Heeft ie in 't verleden ook al gezegd.

De paus riep bisschoppen op om kindermisbruik niet toe te dekken, en dat wij moeten bidden voor de zieke geestelijken die zich aan kinderen vergrijpen.

Op mij kwam het over alsof de paus zijn geestelijke onderdanen wilde verontschuldigen voor hun misdrijven waarop ze zelf geen greep hebben, daden ingegeven door ziekelijke neigingen waardoor ze ontoerekeningsvatbaar zijn en kinderen misbruiken door onbedwingbare drijfveren. De drang waaraan ze niet kunnen weerstaan maakt dat ze niet als criminelen kunnen behandeld worden, maar als 'patiënten' die geholpen moeten worden en daarom vroeg de paus om voor hen te bidden. Bidden voor criminelen?!

Slachtoffers van kindermisbruik door geestelijken die tevreden, of zelfs enthousiast, reageerden op hun gesprek met de paus begrijp ik niet. Zijn ze echt zo naïef? Zij hadden moeten steigeren van woede! Zieke pedofiele priesters bestaan niet!!! Ze zijn verzonnen als excuus om hun wandaden te milderen en toe te schrijven aan externe factoren waarover ze geen controle hebben.     

Belpope

Cartoon van HAVER24 (geen artikel)

https://www.tscheldt.be

Vorige donderdag in Rotterdam kwam bij een terroristische aanslag één persoon om het leven en een ander raakte gewond. De verdachte van de jihadistische terreurdaad riep 'Allahoe Akbar'. De dienst AIVD waarschuwt al langer voor terroristische aanslagen. Toch minimaliseert Rotterdamse burgemeester Aboutaleb dit incident met de mededeling dat hijzelf ook Allahoe Akbar meerdere keren luidkeels uitroept en er dus geen link is met jihadisme. En de premier begreep dat de dader mogelijk een 'verwarde man' is.

En zo worden islamitische misdaden uitgelegd als misgrijpen van enkelingen die even verdwaald zijn op het keurige pad des levens en even in de fout gingen. Niks te maken met terreur en zo.

In deze tijden van islamitische overrompeling krijgt het woord 'verward' een eigentijdse betekenis. De originele inhoud van het woord is lichtelijk verschoven. Daders van aanslagen worden vaak aangewezen als verwarde mannen, lone wolfs, of eenzame gestoorden. Een nieuw taalgebruik om de islam te omzeilen. Om terreurdaden en islamitische aanslagen toe te schrijven aan toevallige passanten die even zichzelve niet zijn en daarom hun agressieve gevoelens kanaliseren in vernietigingsgedrag, met willekeurige mensen als doelwit.

Niet alleen aanslagplegers, maar álle moslims zijn warhoofden. De ene al wat erger dan de andere. Maar allemaal hebben ze te kampen met desoriëntatie en ontreddering. Verward gedrag wordt aangewakkerd door volksverhuizingen. Cultuurschokken beschadigen het geestelijk welzijn van moslims die in hun ontembare veroveringsdrang over lijken gaan.

We importeren massaal geestelijk gestoorden. Steeds meer warhoofden smokkelen we binnen in Europa, waarvan velen de kluts kwijt zijn, en dat komt omdat in de hersenen van moslimgekken een onontwarbaar kluwen is ontstaan dat door geklutste hersencellen niet meer te herstellen is. Een moslimbrein ligt voor altijd in de knoop.

Een Moslimbrein ligt voor altijd in de Knoop...

Terzake gisteravond. Over psychisch lijden en euthanasie.

Hoe ondraaglijk kan psychische pijn zijn om naar de dood te verlangen? Om te willen sterven door psychisch leed?... 'k Ga met de deur in huis vallen. Psychisch lijden neem ik niet ernstig. Er hangt een waas van aanstellerij rond. Iemand die écht psychisch lijdt verdraagt niemand om zich heen, en toch betrekt de 'patiënt' mensen uit de omgeving bij zijn 'lijdensweg'. In hoeverre is die lijdensweg dan nog echt en oprecht?

Wanneer kan psychisch lijden ondraaglijk worden? Door er zich op te focussen. Als je je samen met je vrienden en vriendinnen, met je hele omgeving, je gaat wentelen in de miserie, als een bloemzak vol zelfbeklag  je laat meeslepen door mensen die het pad naar de dood helpen effenen. Psychisch lijden wordt ondraaglijk als je jezelf niet hard aanpakt, jezelf niet dwingt om overeind te kruipen uit het diepe dal, om te vechten tegen treurnis en tegenvallers.

In het extreme geval van een totaal-uitzichtloos leven adviseer ik alle psychisch gepijnigden om onopgemerkt en geruisloos uit dit kwellende tranendal te verdwijnen, zonder iemand te ambeteren sluipend wegglijden van de aardbol. Zoals Steve Stevaert... een duikje in 't kanaal nemen. Laat je wapperjas en rammelfiets liggen op de oever van 't kanaal zoals Steve ook deed. Die man heeft niemand belast met zijn intenties om zichzelf van kant te maken. Hij deed het helemaal alleen. Geen dokter, geen psychiater, geen advocaten, geen ophefmakend theater...

Moslims vanaf 18 september met eigen uitzendingen op VRT  -  26 augustus 2011.

Niet panikeren beste lezers, dit berichtje dateert van 2011, is allang achterhaald en de omroep ligt nu onder de groene zoden te rotten. Gelukkig. In 2015 werd besloten de moslimuitzendingen te stoppen.

De Moslim Televisie en Radio Omroep (MTRO) was een Belgische Nederlandstalige radio- en televisieomroep.

De eerste uitzending van de televisieomroep vond plaats op 18 september 2011, de eerste radio-uitzending op 30 september. In januari was dat jaar was de zender erkent als 'levensbeschouwelijke derde'. De MTRO zond jaarlijks vier uur televisie uit en zeven uur radio in het kader van de 'uitzendingen door derden'. De eerste twee reportages handelden respectievelijk over de Ramadan en de erkenning van de Islam in België in de jaren 70. In 2015 werd door toenmalig Vlaams minister van Media Sven Gatz (Open Vld) besloten de uitzendingen van levensbeschouwelijke derden stop te zetten op 31 december 2015.

Vroeger, in mijn jonge blogjaren, puisterig en hormonaal labiel, schreef ik over deze moslimuitzendingen met als titel: 'Hoe is het zo ver kunnen komen?' Een blogbericht op 05.09.2011 :

"De Moslim Televisie en Radio Omroep (MTRO) start zijn uitzendingen vanaf 18 september op Eén. Als levensbeschouwelijke organisatie erkend, moest het even wachten op duidelijkheid over subsidies. Nu krijgt MTRO 117.964,50 euro subsidies per jaar voor zijn activiteiten."

20 jaar geleden zou dit als waanzin in de oren klinken. Nu zijn moslims talrijk genoeg en krijgen ze hun goesting. Zoals nesten verwende mieren en agressieve horzelzwermen ook hun zin doordrijven.

Alle rampspoed en akelige nieuwtjes kennen een begin. We kijken even terug naar het rampzalige jaar 1974. Dat begon al slecht met voorjaarsbuien, rukwinden en mistige toestanden. Er was toen géén lente, en ineens was er de zomer die ook al niet veel voorstelde. Maar los van de nukkige weersomstandigheden was 1974 gewoon een rampjaar, waarin het onvoorstelbare waarheid werd, de islam werd als 'godsdienst' erkend in ons land. Welke idioten daarbij betrokken waren, weet ik niet meer. Maar het betekende voor het onderwijs wél een stap richting afgrond, met name islamonderricht voor moslimleerlingen. En tegelijk deden de besnorde islamleraren hun intrede in onze Vlaamse scholen. Een vreemde levensbeschouwing infiltreerde in ons traditionele onderwijs. De scholen deden er zelfs álles aan om islamleraren en moslimpjes op een voetstuk te plaatsen, als een soort curiosum, tof zo'n exotisch tintje aan de school, een verering die natuurlijk niet ongestraft kon blijven. Het islamonderricht escaleerde, het nam onredelijke proporties aan, sloot andere culturen uit en werkte de integratie tegen. Wat als een klein sneeuwballetje begon, is een niet te overziene lawine geworden... Onherroepelijk en onomkeerbaar.

Allah/alloeeee Akbar

Enkele dagen terug vond een terroristische daad plaats – zeer waarschijnlijk uit de islamitische hoek , in Rotterdam. Het muzikale ‘Allah akbar’ begeleidde de door ene Ayoub gepleegde aanslag.

Eén dode, enkele gewonden. Messen.

Beelden van hoe de terrorist werd gepakt staan op Geenstijl. Complimenten voor Reniël die hem overmeesterde en ‘tikjes gaf’.

Lees verder>>>

Ravian zegt:

Deze terrorist is dus blijkbaar (zie video) helemaal niet door Reniël uitgeschakeld, hij is door een groepje van ongeveer een half dozijn mannen uitgeschakeld, waarvan Reniël de enige niet blanke was. Maar de zwarte held moet weer op het podium gehesen worden, en die vijf ‘foute blanke mannen’ die waren er niet…

Geplaatst op 21 september 2024 door E.J. Bron