De soapverhalen over Bart De Pauw, de man die achtervolgd werd door een horde op hol geslagen feministen, verbleken bij het turbulente parcours dat Conner Rousseau tot nu toe aflegde.
Vooruit-voorzitter Conner Rousseau heeft een bewogen jaar achter de rug. Hij ligt nu te spartelen als een duivel in een wijwatervat. Misschien komt er wel een pano-reportage van Tim Verheyden, met alle pikante details uit Conners verleden. Of komen er onthullingen in de roddelblaadjes over zijn puberteit waarin hij is blijven steken, over zijn ma en zijn bomma waarmee hij nog kinderlijke relaties onderhoudt, over conneriaanse perikelen die nu blootgelegd gaan worden voor het hele publiek.
Vroeger, toen Vooruit nog Sp,a heette, en een regeringsvorming in volle gang was, presenteerde Conner-de-rebel zich bij de koning op hagelwitte sneakers. Op de koffie bij de koning op witte sloefkes... Revolutionair.
Conner hielp zijn moeder Christel Geerts aan een jobke bij De Voorzorg en Frank Vandenbroucke, de Geldverbrander, werd door Conner tot minister gewijd. Frank mocht met een schone lei beginnen nadat hij vroeger iets mispeuterde en geld in de vlammen liet opgaan, vandaar zijn bijnaam de Geldverbrander.
Tot nu is het niet echt spannend, maar Conners levensloop krijgt meer kleur en sensatie met zijn uitspraak: "Als ik door Molenbeek rijd, voel ik me niet in België." Conner voelt een rechts kriebelingske.
En toen hij de kastdeuren openzwaaide met de onthullende kreet: "Ik val op beide genders... Ik worstel met mijn seksuele identiteit..." en meer van dat puberaal gezwets, kreeg hij nog meer landelijke en buitenlandelijke bekendheid. Gun hem de tijd om te worstelen. Als je vers uit de kast komt is het logisch dat je nog even in het duister moet rondtasten op zoek naar de beste seksformule die bij je past. Als partijvoorzitter ben je dan geestelijk uitgeschakeld.
Daarna regende het klachten over zedenfeiten, de ene al schunniger dan de andere, en die werden allemaal geseponeerd. Ze werden afgedaan als verzinsels uit de blauwe lucht gegrepen. Knap werk van sluwe Conner.
Zijn laatste stunt haalde hij uit toen hij zich half bewusteloos dronk in een café waar ook politieagenten aanwezig waren. En maar lullen en daarna niet meer weten wat hij allemaal uitkraamde. Geheugenverlies. Die sullige toogpraat kwam hem duur te staan. De agenten stelden een proces-verbaal op over de zatte uitspraken van Conner. Hij zou zich neerbuigend uitgelaten hebben over onze vreemde medemensen. De waarheid komt uit de kindermond... Of uit de mond van een zatlap.
VTM en Het Laatste Nieuws wilden passages publiceren uit het proces-verbaal in het onderzoek naar racistische uitlatingen van zatte Conner in 't café. De politicus wilde dat tegenhouden, trok naar de rechter en kreeg gelijk. Een publicatie tegenhouden? Mag dat wel?
Tussendoor bij de Opticien
