Naar de inhoud

VROEGER

akke.beakke.be
Schoolperikelen. Avonturen met schooldirecties, leerkrachten, ouders, leerlingen, clb'ers. Vertellingen over vroeger en nu. En ook nog een beetje actualiteit met een korreltje zout.

Archief

Tussendoor met mijn Poesje

Ik heb vandaag mijn hart al opengesteld voor een poesje van de buren. Ik heb het eten gegeven, aaitjes gegeven, ik heb het geknuffeld en gestreeld. De emoties waren wederzijds. Poesjes zijn vlug tevreden en komen met die uitingen van genegenheid wel een hele dag toe. Soms gebeurt het toch dat het poesje 's namiddags nog een aaitje wilt komen stelen. En dan voel ik me schuldig als het me niet vindt, waar ik ook ben. 

Vanochtend heel vroeg kwam 'poeske', zo noem ik haar, door de regen naar me toe getrippeld. Ik veeg dan eerst haar pelsje droog, terwijl ze uitnodigend haar kopje omhoog houdt en op haar achterste pootjes gaat staan. Klaar om gestreeld en geknuffeld te worden. Ondertussen bedenk ik wat ze vandaag zou lusten. Garnalen, zalm, witvis of tonijn? Alle vier tegelijk dan maar, en alle vier in een sausje. Ik haal mijn poezenservies tevoorschijn en spreid de malse brokjes uit over de vier bordjes. Terwijl ik haar bordjes klaarmaak, schuifelt ze ongeduldig langs mijn benen en vraagt zich af waarom het niet wat vlugger kan. Ze geeft ook likjes met haar tong op mijn handen, als teken van dankbaarheid. Daarna gaat ze wachten onder het afdakje waar ze beschut kan genieten van haar koud buffet. Als ze klaar is, kauwt en lekt ze nog wat na, en verdwijnt dan onmiddellijk. Wandelt verwaand weg met haar snoet in de lucht. Geen mens doet haar dat na. Ze gunt me geen blik meer. Het is uit met de liefde. Zou de liefde van een kat ook door de maag gaan?...
Geschreven door lieve om 16:15 Reageer op dit bericht

Veelwijverij

Duitsland beloont veelwijverij: Afghanen mogen tweede vrouw inclusief kinderen na laten reizen

(Door: Andrea Waldner – Vertaling: E.J. Bron)

Nauwelijks te geloven: met toestemming van de Duitse regering mochten Afghaanse vluchtelingen hun tweede vrouwen inclusief talrijke kinderen na laten reizen. Eigenlijk is bigamie in Duitsland verboden. Voor migranten wordt echter natuurlijk een uitzondering gemaakt. De belastingbetaler verzorgt ze toch graag, toch?

Lees verder →

18 reacties    Geplaatst op door E.J. Bron

Geschreven door lieve om 10:34 Reageer op dit bericht

Het Geval Sven Pichal

De inspecteur" keert niet meer terug, Radio2 werkt aan nieuw  consumentenprogramma | VRT NWS: nieuws
De inspecteur keert niet meer terug,
En in de gevangenis gaat het ook niet goed.

Het geval Sven Pichal is een speciaal geval. Het begon in 2010 toen hij trouwde met zijn vriend Kristof. Trouwen met een vriend dus. Dat was zijn eerste grote fout. Zijn tweede blunder was het in huis halen van twee kinderen die niet van hem waren. Zonder zich te bezinnen over de bodemloosheid van pleegkinderen, stortte hij zich in een uitzichtloos avontuur dat gedoemd was om fataal te eindigen.

Vieze vuile prentjes bekijken en verspreiden, dat verwacht je toch niet van een betrouwbare radiopresentator, pleegvader van een tweeling, boegbeeld van de holebigemeenschap? 

Toch wel! Juist wel! Bij het geval Pichal zijn alle ingrediënten aanwezig om verdacht te worden van perverse activiteiten zoals het bezit van kinderprono en het verspreiden ervan.

Een man als echtgenoot, twee exotische vruchten in huis, als homokoppel opgezadeld zitten met twee bodemloze pleegkinderen, vreemde kinderen die niet van hem zijn, dat moet gegarandeerd misgaan. Het noodlot sloeg toe toen Sven in de nabijheid van twee on-eigen kinderen wat wankel in zijn schoenen begon te staan. Het vervolg kennen we.

Wie weet wat hij in zijn jeugd allemaal meegemaakt heeft om tot zulke idiote beslissingen te nemen in zijn volwassen leven.               

Pichal werd bijna wereldberoemd toen hij ergens in augustus aangehouden werd in een groot onderzoek naar beelden van kindermisbruik waarbij ook nog anderen aangehouden zijn. Hij werd gelinkt aan kindermisbruik en werd achter de tralies gezet van de gevangenis van Turnhout. Zijn ontslag bij de VRT was er om persoonlijke redenen, zo klonk het aanvankelijk. Later ontrafelden er zich meerdere feiten, de details zullen wel voor altijd geheim blijven.

Advocaat Walter Damen liet weten dat Sven zich professioneel zal laten begeleiden. 'Begeleiden'? Toch blijft de kans op recidive groot als hij na begeleiding weer op zichzelf aangewezen wordt en in de nabijheid van kinderen komt die niet van hem zijn en waarmee hij moet leven...

De standvastigheid en stabiliteit van een traditioneel gezin wordt duidelijk aangetoond door het geval Pichal!

Geschreven door lieve om 21:08 Reageer op dit bericht

Het Nieuwe Schooljaar

Op 1 september was het afgelopen met zalig nietsdoen en lanterfanten en rondhangen. Na twee eindeloos-lange maanden van dolce farniente werden leerlingen wakker geschud en kwamen in vakantiestemming weer naar school. De meesten nog half gedrogeerd, en slechts sommigen zagen al leergierig uit naar nieuwe uitdagingen en nieuwe kennis. Door de opengewaaide schoolpoorten stroomden ze binnen, meer dan 1 miljoen leerlingen, waar ze op een bankje hun vakantieroes kunnen uitslapen.

Met grensoverschrijdend enthousiasme kondigde de nieuwslezer het nieuwe schooljaar aan. De eerste schooldag werd in zowat alle scholen rooskleurig voorgesteld. De werkelijkheid is anders. Leerkrachten zullen in september met de moed der wanhoop beginnen met alle achterstaliige kennis  weer op te frissen. Tegen kerstmis of zo zullen de meeste leerlingen wel een beetje terug op hun positieven gekomen zijn, maar de rest van het schooljaar slinkt de nieuwe leerstof alweer als een kaartenhuisje ineen. Er is geen stevige basis voor nieuwe leerstof.

En dan zijn er de belangrijkste obstakels in een vlot verloop van het schoolgebeuren: de anderstaligen, achterblijvers en achterlijken, bruingetinten en kroeskopjes, gehandicapten en psychisch gestoorden.

Toch zien scholen de komst van het nieuwe schooljaar optimistisch tegemoet. Het niveau van de leerlingen baart hen geen zorgen. De leerstof van de voorbije schooljaren is aan hen voorbij gegaan. Leerschade is niet te overzien. Was te verwachten. Milde beoordelingen, lage latten, makkelijker leerstof, overgeslagen lesonderwerpen... En de tolerantie voor migrantenleerlingen kent geen grenzen.

Als leerkrachten dan na een vermoeiende schooldag weer thuiskomen, is er voetbal op tv. Met een bak jupiler en een zakje chips in de hand, dromen ze van een klas vol geniale leerlingen, van een harmonieus multicultureel schoolleven, van een hemel met opperste inclusiviteit en diversiteit, gelijkheid en verdraagzaamheid... Bestaat die hemel wel?

Geschreven door lieve om 13:27 Reageer op dit bericht

Alleenstaande Mannen

Kwetsbare Alleenstaande Mannen

Soms zou ik eens in de hoofden willen lezen van dit soort tuig dat hier in de hemel op aarde wil wonen. Wat willen ze krijgen? Hoe goed moet er voor hen gezorgd worden? Van welke voordelen kunen ze genieten? En welke zijn hun rechten?

Nicole de Moor van Asiel en Migratie spreekt eerbiedig over "alleenstaande mannen", maar in feite zijn het parasieten, lintwormen en mee-eters die onze gestructureerde samenleving  destabiliseren. En die verwoestende invasie is al jaren aan de gang. 

Alleenstaande mannen die asiel aanvragen krijgen geen opvangplek, zegt de Moor. Zij wil niet dat kinderen deze winter op straat moeten slapen. Haar asielbeleid is lichtjes aangepast maar toch mag iederéén asiel aanvragen?! Desnoods overnachten ze in een rijtjestent op de stoep voor een rijtjeshuis. Wie vaart er wel bij de berg asielzoekers die alsmaar hoger wordt? Wie heeft er voordeel bij als het aantal asielaanvragen explodeert?

De Moor houdt van asielzoekers, ze wil op iedere straathoek en op elk pleintje opvangplekken creëren. Overal, op de hei en in de wei, wil ze nieuwe opvangcentra openen: "We blijven nieuwe centra openen, iedereen heeft het afgelopen jaar gezien hoe moeilijk het is om opvang te creëren."

De Moor heeft iets tegen alleenstaande mannen, vooral als ze van zo ver komen, er gehavend uitzien, en met een louche tronie duistere plannen hebben om ons land naar de vaantjes te helpen.

Wie wél een boontje heeft voor alleenstaande mannen is Kati Verstrepen, voorzitter van de Liga voor Mensenrechten, die zegt dat de hele groep alleenstaande mannen niet mag uitgesloten worden, maar dat ze individueel bekeken moeten worden op het risico om gekwetst te worden. Oei, kwetsbare vreemdelingen!... en ons land voelt zich geroepen om hen te beschermen tegen alle gevaren en onheil.

Er is ook nog een andere vrouw die zich aangetrokken voelt door alleenstaande asielmannen: Mobiliteitsminister Elke Van den Brandt (Groen). Ze moeit zich met het asielbeleid van Nicole de Moor en is het eens met de uitsluiting van alleenstaande mannen: "Die mensen hebben het recht op opvang... Dit is een beleid dat nieuwe tentenkampen zal creëren..."

Misschien komt er wel een #alleenstaande mannen tellen ook.

Geschreven door lieve om 11:20 1 reactie Reageer op dit bericht

Oekraïense Vluchtelingen worden Overlast

Er is een tanende belangstelling voor Oekraïense vliuchtelingen. Toen Oekraïne aangevallen werd, kwamen vluchtelingenstromen op gang en er welde een krankzinnige vorm van naastenliefde op bij menige Vlamingen, zichzelf wegcijferend en zonder besef van gevaar voor eigen welzijn vingen ze met open armen Oekraïense drommels op. Jonge mannen mochten niet vluchten, die moesten vechten en doodgaan. 

Vlaamse opvanggezinnen keken ernaar uit om samen met een paar Oekraïners op de sofa naar Thuis of Familie te kijken, maar nu is de charme verdwenen om samen met hen aan tafel een hapje te eten, en samen afwassen in de keuken is ook al afgelopen. Boodschappen doen in gezelschap van een Oekraïner was in het begin een hele belevenis, maar wordt nu een karwei. 

Oekraïne-vluchtelingen worden een belasting: Praag verlaagt sociale uitkeringen

(Vertaling: E.J. Bron)

In heel Europa is sprake van een afkoeling van de stemming tegenover de miljoenen Oekraïne-vluchtelingen, die sinds het voorjaar van 2020 in veel westerse landen toevlucht hebben gevonden. Ze worden echter steeds vaker als een belasting gevoeld.

Lees verder →

***

Ik hoor Ivan De Vadder in De Afspraak nog aan zijn panelleden vragen of ons land wel 200.000 Oekraïense vluchtelingen kan verwerken. Dat was in maart vorig jaar, de tijd dat naïevelingen stonden te popelen om vluchtelingengezinnen uit Oekraïne bij hen in huis te halen. Wat een karikatuur van menslievendheid! Zelfverloochening en naastenliefde voor onbekenden uit een vreemd land kan extreme vormen aannemen, zelfs ziekelijke uitwassen. Wildvreemden in je eigen knusse huisje? Wie is er nu zo betoeterd? 'De daders' zouden  vervolgd en gestraft moeten worden.

200.000 Oekraïense vluchtelingen in ons land? Het zou wel eens een veelvoud kunnen worden, of nog erger, meerdere veelvouden. Vele Oekraïeners hebben het hier zo goed dat ze nooit meer terug willen naar hun thuisland en ze mogen ook nog eens familieleden naar hier halen. Als iedere Oekraïner zijn zussen en broers, tantes en nonkels, oma's en opa's, neven en nichten, laat overkomen naar ons land in het kader van gezingshereniging, zal het bevolkingscijfer de hoogte ingejaagd worden. Oekraïners zijn daarom verantwoordelijk voor meer dan de helft van de bevolkingsgroei.

In elke Oekraïense vluchtelingenstroom zitten fake vluchtelingen verborgen, illegale migranten, gelukzoekers en andere foefelaars. En dat komt allemaal naar hier... We hebben niets meer vernomen over die groep illegalen. Misschien zijn ze wel mee opgekuist aan het Zuidstation en in de vuilniswagen gekieperd?

Geschreven door lieve om 09:15 Reageer op dit bericht

Cynthia Bolingo, de snelle sprinter

Cynthia Bolingo (foto) is een atlete van Congolese afkomst. In de WK-finale liep ze gisteren de 400 meter in een duizelingwekkend tempo. Ze haalde de vijfde plaats. Dat is een evenaring van de beste Belgische vrouwelijke prestatie ooit in een loopnummer.

Als een pijl uit een boog schoot Bolingo naar de eindstreep, Ze ging net niet door de geluidsmuur.

Die VRT toch... Mijn blanke-Vlaming-gevoel verbleekte toen de nieuwslezeres het had over ONZE landgenote, een BELGISCHE atlete, alsof Bolingo eentje van ons is, alsof ze op ons lijkt en zeker geen negerin was. Er was in het nieuws ook geen enkele verwijzing naar haar Congolese afkomst. Met een wijde boog werd er omheen haar ras en kleur  gewandeld. Een gemixte samenleving laat dat niet toe. Jammer dat die negerachtige donkere huidskleuren niet witgewassen kunnen worden.

***

"Een Jongen van bij Ons", zo noemde een nieuwslezer ooit de smoelentrekker op de foto.

Op een avond zag ik op tv een negerke gekke bekken trekken, terwijl hij oerwoudkreten slaakte en spastische bewegingen maakte op een afstompend ritme. De nieuwslezer noemde hem "een jongen van bij ons, hij woont in Sint-Niklaas".

Klik op de afbeelding om de link te volgen

"Een jongen van bij ons"... Deze extreme vorm van xenofilie overschrijdt alle fatsoensnormen aangaande ons eigen volk. Als je fier bent op je eigenheid laat je je toch niet opslokken door anderssoortigen? Wij zijn niet 'oikomaan' genoeg. Wij moeten meer van onszelf en van ons eigen volk houden. Wij zijn niet genoeg ingenomen met onszelf. En ik voel me helemaal niet verwant met het negerke op de foto. 

Geschreven door lieve om 21:55 Reageer op dit bericht

Meer van VROEGER

↑ Terug naar de berichten