|
Aflevering 14. Het Roddelkotje van Jetje
Henriette Smulders, bijgenaamd Jetje, was bediende in het PMS-centrum van de jaren 70, onder het regime van de Oude Baas. Het PMS-centrum was gevestigd in een deftig herenhuis op de Luikersteenweg in Hasselt. Dat was toen tegenover de Touring Wegenhulp.
Jetje had haar kantoor vlakbij de hoofdingang van het statige gebouw. Zij zat er altijd, alsof ze nooit van haar stoel opstond om te gaan slapen of te eten. 's Morgens groette ze iedereen, en 's avonds wuifde ze iedereen uit. Haar deur stond altijd open en niemand kon ongezien passeren. Altijd had ze alles gezien. Vooral de laatkomers en vroegvertrekkers hield ze in de gaten. Toch was ze altijd vriendelijk voor iedereen, altijd glimlachte ze... Een wolf in schaapsvacht kan dat ook.
Jetje ontving graag mijn collega's in haar kotje. Haar bureau was als een biechtstoel. Daar werden pikante geheimen uitgewisseld die vervolgens doorverteld werden aan de volgende bezoekers of aan andere nieuwsgierigen, zonder respect voor iemands persoonlijke leven.
Nicole G. was een vaste klant in de biechtstoel van Jetje. Beiden wisselden delicate gegevens uit over collega's, schooldirecties, leerkrachten... Iedereen is er al over de tong gegaan. Op een fluistertoon deden ze hun verhalen over vertrouwelijke aangelegenheden uit iemands persoonlijke leven. Toevallige voorbijgangers zagen door de deuropening een kwaadaardig duo dat, gedreven door afgunst en nijd, slachtoffers door het slijk sleurde.
De roddelcampagnes eindigden toen het oude gebouw gerenoveerd werd. Jetje verdween, Nicole verdween, het roddelkotje verdween. En zo werd een pijnlijk hoofdstuk afgesloten uit het vroegere PMS-gebeuren.
|
