ONS Onderwijs, ONZE Scholen !

Aan de tafel van Gert hoorden we mensen leuteren over onderwijs. Zuhal Demir speelde de hoofdrol, en met haar Turkse roots beheert ze ons Vlaamse onderwijs. Links van haar zat "Piet Lul", een migratie-ontkenner. En Gert uiteraard die heel veel onzin liet uitkramen. Hij hoorde, hij zag, en vond alles goed.
Het geheel doet me terugdenken aan wat ik ooit schreef over ONS Onderwijs, ONZE Scholen ! Deze kreet komt nog van vroeger, heel lang geleden, toen ik als eenzame in de woestijn stond te roepen dat migrantenleerlingen met hun brabbeltaaltje de kwaliteit van ons onderwijs aantasten, en dat onze Vlaamse leerlingen bedreigd werden door het lage niveau van hun vreemde klasgenootjes.
Toen ik pleitte voor apart onderwijs voor migrantenleerlingen, kreeg ik de stempel van 'racist', en ze vonden me ook nog een dwarsligger, een rebel, en een zaag.
Bij de uitbouw van multicultureel onderwijs passen geen dwarsliggers. De multiculturele utopie stond toen nog in de kinderschoenen. Er werd gestreefd naar een sociale mix, een mix waar niemand beter van werd. Het welzijn van onze Vlaamse leerlingen verdween op de achtergrond en op de eerste plaats werd er gewerkt aan de integratie van de vreemde indringers, aan hun taalachterstand en aan hun plaats in onze maatschappij. We hebben met onze liefdadigheid niets bereikt. De welvaart in het onderwijs heeft een flinke deuk gekregen.
Zou d'r nu (2015) éindelijk eens iets gaan gebeuren met die anderstaligen in ons onderwijs?
Migrantenleerlingen die thuis een andere taal spreken dan het Nederlands hadden nooit ons onderwijs mogen binnendringen. Ze hebben de kwaliteit van ons onderwijs onherstelbaar beschadigd. Maar vroeger, toen we ons ongenaakbaar en onbedreigd voelden door een kleine minderheid van anderssprekenden, waren we overmoedig en voelden ons geroepen om nieuwkomers barmhartig in ons midden op te nemen, hen te laten voelen dat ze geaccepteerd werden, en hen te helpen met integreren en de Nederlandse taal te leren... Fout!
Het ene taalproject na het andere faalde. Natuurlijk. Ze waren als 'Parels voor de Zwijnen' omdat de allochtone leerlingen zich niet ontvankelijk opstelden. Hun verknochtheid aan de thuistaal was veel te sterk. En altijd had ik het gevoel dat ze onze Nederlandse taal minachtten!
Nu kunnen we niet luid genoeg schreeuwen: "ONS Onderwijs! ONZE Scholen!"













