DOSSIER EIKELmuizen
DOSSIER EIKELmuizen.
WANDELEN MET JOSEE IN:
"DE WEEK VAN DE EIKELmuis!"
_________________________________________<?
De week van de eikelmuis: deel één.
______________________________
"God, ik moet je iets bekennen: wij hebben de grammatica van je schepping gereduceerd tot de verkiezing van miss Eikelmuis en Tienne Vermeersch is te traag en te weinig ervaren om ze te vangen". Waarop oorverdovend applaus losbarstte. Met deze beklijvende woorden opende ik ons jongste ophefmakend congres voor eikelmuis watchers dat plaats vond in café "De Eikelmuis" te Muizen. Daar bleef het dan ook bij, want weet u, er lopen tegenwoordig veel te veel valse eikelmuizen rond, terwijl de echte eikelmuis ei zo na op uitsterven ligt. Ze dreigt zelfs niet eens controversieel te worden want wij leven in de eeuw van de complete onzin en op emotioneel vlak is dit de eeuw van de flagrante kleine verbazingen. Hoofden worden afgehakt, vliegtuigen storten op buildings, de ozonlaag breekt af, 'Snel Belgen' en snotapen steken het openbaar vervoer in brand, wietwannesen, witwannesen, vijf dwergregeringen creëren elk vijftigduizend dwergposten voor dwergeikelmuizen en de reactie: "Allé nu, ik had het allemaal véél, maar dan ook véél erger verwacht!!!" Allé nu....Dat is toch normaal! Allé, kom nu zeg he...." Enkel Jaak Vermeire kan de eikelmuis nog redden want de samenleving zit vol eikels met zwarte gaten erin. Persoonlijk wil ik terug naar de jaren ‘50 van de vorige eeuw want toen waren er wel blinde vlekken, maar toch nog niet zoveel zwarte gaten dan nu. Eigenlijk wil ik terug naar de middeleeuwen, de tijd toen echte mannen nog niet voor hun naakte ontslagen stonden, de tijd toen men rustig een jaar of twee ter kruistocht trok of naar Compostella ging zonder fiscus op de hielen. Zonder GSM, SMS of GPS, zonder BTW, HIV etc., zonder Miss Pure Chocolade Extra en zonder al die onnozele dingen die het bestaan moeten opvrolijken maar die niet goed zijn voor mens en omgeving.
In alle eerlijkheid wil ik liefst van al terug naar het holentijdperk omdat er toen nog veel meer vriendschap onder de mensen was. Minder vervuilde rivieren, minder fundamentalistische linkse en rechtse ideologische viespeuken, minder schizofrenen, minder sterren op de dansvloer, minder allerhande onnozelaars en inbrekers die de holen van hun medeburgers onveilig maakten. Met wat geluk zag je je ganse leven geen mens langs je eigen hol passeren en de naaste geburen woonden op een afstand van minstens één dag lopen plus twee steenworpen. Toen kon men nog gratis hitte en bittere kou trotseren, je hoefde daarvoor geen onnozele cursus survivalen en vanaf de leeftijd van 16 kon je, mits toelating van de ouders, een beer op de kop tikken in plaats van op je luie kont te chatten of digitaal aan de wereld te melden dat je soep is aangebrand of de patatten op het vuur staan. Hoi Walter, Hi, Ha....daar zou ik tegenwoordig iets van kunnen krijgen. En dan die deugddoende stilte: als men in het Holentijdperk dan al eens iets zei, dan was het echt nodig. In de meeste gevallen was het reeds veel te laat.
De wereld draait momenteel vierkant. Persoonlijk ben ik weg van Doris Day want alleen zij kan mij nog opvrolijken: toch even de "Doris Day Fan Forever Fanclub" promoten want wij hebben noch maar één lid, het mijne, een stichtend lid. Ter zake nu: Josée en ik willen nu de eikelmuisproblematiek in het debat op tafel gooien om uiteindelijk tot een Miss Eikelverkiezing over te gaan en het staat nu reeds vast dat Josée de miss Eikelmuisverkiezing zal winnen vanwege haar algemene ontwikkeling.
Enerzijds- anderzijds redeneringen.
_____________________________
Vraag mij niet waarom, maar ik haat de tegenwoordige tijd omwille van zijn halfzachte 'enerzijds-anderzijds' redeneringen, met dat eeuwige onnozele dilemma van 'ener-anderzijds en dan zien wij wel waar wij zelf het meest voordeel mee hebben. ' In de praktijk van het leven is er niets "enerzijds-anderzijds". In het holentijdperk kon je destijds met dergelijke flauwe kul niet op begrip van je medeholbewoners rekenen. Stel voor: "Mama help, er zit weeral een beer in ons hol!". "Ja, Staande Ovatie (zo werd ik genoemd door mijn moeder en door Josée die in het naburige hol resideerde en op wie ik een bevallig oog had laten vallen, maar die niets van mij moest weten, zich verstopte of een kamosaurus rex achter mijn veren joeg om mij bij de lurven te vatten wanneer ik ook maar in haar nabijheid één toenaderingspoging ondernam omdat ik volgens haar vader geen kikker van de kant kon duwen, wat toen absoluut nog geen referentie was.) "Ja Staande Ovatie, enerzijds is dat zeer slecht nieuws, maar anderzijds was het wel een goed gesprek..."zei mijn moeder. "Shit zeg, ik hou absoluut niet van enerzijds-anderzijds redeneringen want ze gaan niet eens op voor vuur: "Zullen wij vandaag vuur maken moeder?" "Wel, Staande Ovulatie (zo heette mijn zuster, maar wij keken toen ook al niet op een letter meer of minder), enerzijds wordt het dan warm, anderzijds wordt het dan minder koud!" Welke onzin, en dat zeg ik zonder iemand speciaal te viseren, zeker Patricia De Martelaere noch Shakespeare niet, noch zwammende snotapen of de advokaten Ed Cetera en E. Reloon uit Mannekenvere. Weet u, ik hou het niet langer uit in dit land der blinden waar blinden koning zijn want in het land der blinden is niet éénoog maar wel een blinde koning. Dat is nogal logisch want anders was het een samenleving met een samenlevingscontract van blinden plus tenminste één éénoog om de statistische gemiddelden op peil te houden. Logica is in dit land der blinden compleet onbekend. Moeder, moeder, waarom moeten wij leven in zulke mensonterende omstandigheden? De mensen zijn blind, doof, lam en stom geworden en Josée en ik overwegen dan ook om naar Joepapoea te emigreren omdat er daar geen vijf regeringen zijn met een wankel evenwicht. "Wankel evenwicht?" alweer zo'n onnozel woord. "Geef mij aub een spuitje!" zei Josée. Normaal gebruikt Josée voor eigen gebruik verhitte banaanschil die ze mengt met een verbond van iets anders maar die naam ben ik vergeten, maar anderzijds is de tijd nu rijp om naar ander spul uit te kijken. Daar zijn studies over gedaan. Ja watte..., pater Damiaan zeg!
Korte termijn geheugen.
___________________
Woorden hebben hun betekenis verloren en hoofdredacteuren zitten hun pc vol te zwammen wetende dat lezers over een korte termijn geheugen beschikken.
De beste redacteuren zijn die dewelke goed kunnen schrijven maar die een zo kort mogelijk korte termijngeheugen hebben. Toevallig was het deze week ' De Week van de Virtuele Melkboer'. Iets van gemerkt? Neen, en dat komt omdat ook u reeds een fameus korte termijn geheugen hebt. Toegegeven, men moet al die weken eens strenger gaan aan pakken want er gaat geen week voorbij of er is alweer een week. In één week zijn er soms twéé tot drie weken en al die weken wekken wantrouwen bij de kleine belegger en de zwakke wietgebruiker die van nature al niet weet welke week het is. Red de wereld maar, terwijl de volkeren wegens korte termijngeheugen niet eens meer weten welke week het die week is. En toch durven Josée en ik uw warme belangstelling voor 'De 'Week van de Eikelmuis' vragen. O, pater Damiaan, niet alweer van dat! Waarom precies speciale ruchtbaarheid geven aan die week, waarom er op inzoemen, ze scherp stellen en er op inklikken? Zitten de media reeds niet vol met eikelmuizen die dagelijks komen zeggen in welk hol ze zitten? Ze lijken allemaal op elkaar en ze kweken dat het een gang geeft. Ons bestuurlijk apparaat zit vergeven van de eikelmuisjongen. Doodslagen? Hou toch op, daar is geen beginnen aan. Weet u, wij moeten een voorbeeld nemen aan het Franse model Carla Bruni, dat vorig jaar tot Miss Eikelmuis" werd verkozen maar de mensen zijn dat al lang vergeten. Carla slaagde er in om zich letterlijk de plattegrond van het Eliseé binnen te piepen."La la la, la la la, la la la," Zij is zo nep als wat, maar de wereld behoort nu eenmaal aan de niet afgeprijsde nep artikelen. Toegegeven, sinds ik kwaliteitskranten lees heb ook ik last van een korte termijn geheugen. Er is geen enkele gène meer, ik gooi het er gewoon uit zoals eertijds Devos-Lemmens en Stanley en Livingstone de nog niet zo heel lang geleden Belgisch Congo ontdekten om aan alle zwarten de weldaden van de beschaving te distribueren. Weet u, ik ben gewoon de schaamte voorbij wel wetende dat het in Rusland momenteel ook al niet beter is. Daar zijn ze gewoon vergeten om op korte termijn nog 187 atoomduikboten met radioactieve straling op te ruimen. "Vandaar de naam ' Wit Russen' "zei Josée .
"Ik begrijp eigenlijk feitelijk niet waarom er in Rusland nog altijd zoveel werkloosheid is als er in Rusland nog zoveel werk is".
"Mens, zwijg toch" zei ik "concentreer je momenteel liever op je nakende Miss Eikelmuisverkiezing!". Voila, zo ben ik: pragmatisch, efficiënt en ten alle tijden een kwinkslag toegenegen. Er moet toch iemand het overzicht bewaren.
De week van de eikelmuis: deel twee.
_______________________________
Waar men gaat langs Vlaamse wegen daar komt men van alles tegen, maar de echte eikelmuis geeft geen kik, dat is normaal want ze is bijna uitgestorven. Zeer zelden komt men ze nog tegen. Daarom willen wij ze onder de aandacht van een breed publiek brengen. Wij houden het simpel: wij denken globaal en handelen lokaal en wij hadden gedacht aan een eikelmuiswandeling, gebeten als wij zijn door het virus van het behoud van de eikelmuis. Alweer wandelen...? Jazeker. Josée en ik wandelden reeds voor het behoud van streekbieren die best koel geserveerd worden met een portie gemengd er bij. Wat kan dit deugd doen op zomerse dagen die er naar de toekomst toe ongetwijfeld staan aan te komen! Wij wandelden tegen de stijgende prijzen en de dalende koopkracht. Maar ook het poëtisch wandelen is reeds aan bod gekomen. Bij het ochtendgloren waren wij al lang verloren. "Trek die onnozele MP7 I Pot met Clouseau uit je gehoorgangen Josée !" brulde ik. "Ge kunt nog niet verdragen dat ik mij amuseer" zei Josée. Dit terzijde want het leven met een aspirant Miss Eikelmuis is toch niet zo vanzelfsprekend en als ze verkozen wordt dan wachten mij nog donkere tijden. "Heh bon", zou minister Reynders zeggen waarbij ik telkens onwillekeurig aan het behoud van de eikelmuis moet denken. Als die solliciteert voor Miss Eikelmuis dan zal het een serieuze concurrentie voor Josée zijn. "Heh bon", enfin soit, dan was er de 'Vroege Vogel Wandeling' waarin wij bij morgenkrieken vogels wakker maakten die vergeten waren om na hun winterslaap wakker te worden, waarbij ik alweer aan minister Reynders moest denken. Kunnen wij nog dieper zinken...jawatte, pater Damiaan zeg! Waarbij ik onwillekeurig aan Pater Damiaan moest denken. Er was nog een andere wandeling maar de naam ben ik vergeten, en dan was er de fameuze Pater Damiaan Wandeling waarbij er een reis naar Molokaï te winnen was.
Op 2 juni aanstaande staat de 'Late Eikelmuis Avondwandeling voor Straffe Madammen' op de agenda waarin wij dieren zullen ontdekken die vergaten om hun winterslaap te houden waarbij ik toch alweer niet aan minister Reynders moet denken zeker! Jawatte, goeie morgen Pater Damiaan zeg! Wat is er zo specifiek aan dit nachtactief zoogdier, tenzij de karakteristieke lange staart met een witte pluim en de draagtijd die 21 tot 23 dagen bedraagt? Behalve dat wij ze tegen 2 juni gered moeten krijgen? Met haar lange staart en haar witte pluim van achteren zou ze onnozel kunnen overkomen, waarbij ik aan alle andere dieren moet denken die niet onnozel overkomen. Gelukkig weet ik uit filosofisch oogmerk dat onnozelheid geen criterium voor waarheid kan zijn. Alhoewel Josée in mijn geval dan weer beweert van wel.
In feite heeft dit alles weinig met De Dag van de Eikelmuis 'an sich' te maken. Tenslotte is het haar dag en niet die van Steven St Clayr waar Josée voor haar haar gaat in de hoop daar wat eikelmuizen tegen het lijf te lopen. Bij Steven St Clayr zitten er nog gigantisch veel eikelmuizen onder de haardroger. Het wordt zo een obsessie maar ik moet toch alweer niet aan minister Reynders denken zeker!
Is het dan zo verwonderlijk dat velen absoluut niets met de echte eikelmuis te maken willen hebben omdat zij gemeenschappelijke kenmerken vertoont. Maar enfin bon, soit, dat is toch normaal.
De week van de eikelmuis: deel vier.
_____________________________
Er zitten twee eikelmuizen op het terras van café Smeulders in Beringen één portie gemengd te eten.
Komt daar een koe voorbij.
KOE: "Excuseer eikelmuizen, ik zoek het terras van café Smeulders in Beringen."
MUIS A: "Dan bent u op het goede spoor, behoud rustig de begeerte" antwoordt eikelmuis A. " Eerste straat rechts, tweede links, en dan de derde rechts. Daar ziet u een parking waarop u zichzelf kunt parkeren." .
KOE:" Dank u wel eikelmuis en tot weerziens" sprak de koe.
MUIS A: "Vergeet niet geld in de parkeermeter te steken want u mag slechts 15 miuten gratis parkeren!
MUIS B: "Waarom stuur je haar de verkeerde kant op?" vroeg eikelmuis B.
MUIS A: "Omdat ik vandaag geen goesting heb om naar haar onnozele praat te luisteren" zei eikelmuis A.
KOE: "Tot tjsaans!" riep de koe die dit alles gehoord had."Bedaank, da es o-oog en koeie!"
Warme aanbevelingen.
___________________
Mogen wij, Josée en ik de week van de eikelmuis ten zeerste van harte warm bij u aanbevelen:
Dank u wel voor uw aandacht: De auteur Walter Marsoul.
3 reacties op dit bericht
eikelmuis gezocht
campagne van Josée...?
eikelmuizenissen
wat een voorrecht om ingewijd te worden in het "bestaan van de ECHTE eikelmuizen"! De wereld wordt helder en als je knipoogt wordt de wereld "gemakkelijk".
Jouw José heeft zeker mijn stem en geloof me, ik ben onmiddellijk (eindelijk!) in actie geschoten om propaganda te voeren....
Enerzijds :-) valt dat mee.... anderzijds :-) 't is moeilijk...
Mijn oprechte bewondering geldt voor José: puur lef (?) om het maatschappelijke kaartenhuisje door mekaar te rammelen en dan nog te wedijveren voor dat eikelmuizen - kroontje of ... is het gewoonweg een rasgebonden eigenschap van die uitzonderlijke eikelmuis!!
2 juni staat genoteerd: 'k zal de verleiding weerstaan om wetenschappelijk literatuur door te nemen om alle feitelijkheden te staven, en gewoon genieten van de avondwandeling om mee op zoek te gaan naar die dieren die hun winterslaap zijn vergeten...
Myriam