Reintje de Vos

Vorige week zagen we hier 100 m vandaan in het veld een vos lopen. We waren toen bezorgd voor onze pups en durfden ze niet meer alleen in de buitenren te laten. ( zie Hetty1943)
Dat deed me denken aan Ome Gijs! Ome Gijs was jachtopziener op de Veluwe. Hij woonde met tante Mies aan de rand van de Onzalige bossen. Hij had zelf wat kippen die gewoon om het huis liepen en 's nachts in een boom gingen slapen.
Op een nacht werd hij wakker van het angstig gekrakeel van zijn kippetjes. Hij in z'n pyama naar buiten en ziet nog net Reintje de vos met een kippetje in de bek weglopen. Hij klapte in zijn handen... en Reintje liet van schrik z'n kippetje vallen. Ome Gijs nam z'n kip mee naar binnen en gaf hem wat water met een asperientje daarin opgelost.
Een paar dagen later was de kip weer helemaal de oude.
"Och", zei Ome Gijs, "Eigenlijk gun ik Reintje best af en toe een kippetje. Die heeft ook recht om te leven".
Toch timmerde hij toen een hokje voor z'n kippen.

foto: de buitenren

Geschreven door Hetty om 00:00 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zondag 17 juni 2007

Fred Flintstone

Wim en ik hebben drie zonen, alle drie heel bijzonder, maar dat zegt waarschijnlijk elke moeder van haar kinderen. Ik was zo trots als een pauw toen ik liep te pronken met Gerhard. Die lachte tegen iedereen.
Hij was al jong behoorlijk zelfstandig, maar dat lag er misschien ook wel aan omdat Rick, onze nr twee door zuurstofgebrek bij zijn geboorte wat meer zorg nodig had. Ondanks zijn lichamelijke beperking( spastisch aan de linkerkant) groeide Rick met hulp van veel mensen om ons heen op tot een bijzonder en gevoelig mens, die nu toch heel zelfstandig woont en werkt. Hij is het wel die heel cryptische omschrijvingen hanteert. Vaak weet ik wel wat hij bedoelt, maar als je hem hoort zeggen: "Ik heb mijn ogen nog op chinees staan", heb ik toch echt niet zo gauw door dat hij bedoelt dat hij nog niet goed wakker is.
En wat kun je bedenken bij de opmerking: "Morgen ben ik Fred Flintstone". Hij bedoelt alleen maar dat de schone sokken op zijn.
Of: "Mijn slaaphok is al in Griekenland", wanneer hij 's avonds de wekker al verzet had voor de zomertijd de andere dag. Iets makkelijker te snappen is de opmerking bij zijn hoog opgeschept bord met mayonaise op de top: "Het lijkt de Himalaya wel".
Ja onze Rick... om met Joh. Kievit te spreken: "Een bijzonder kind en dat is-ie".

fam van der Kolk Schoolpad

Geschreven door Hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 29 mei 2007

Euliet iejleu oewleu?(met dank aan Dick)

Sommige verhalen of mopjes vergeet je niet. Zo ook het verhaaltje van dat Achterhoekse boertje dat voor het eerst het Zandvoortse strand aanschouwde.
Hij ziet een jongen en een meisje elkaar insmeren met zonnebrandolie en vraagt nieuwsgierig:" Euliet iejleu oewleu?""Wat zegt u ,meneer?"
"Of iejleu oewleu euliet"

Geschreven door Hetty om 14:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 28 mei 2007

Schoolpad 50

Overal , maar wel in het oosten van het land hebben we al gewoond.Van Hattem naar Aalten, naar Hengelo, Jan Voermanstraat en later Marnixstraat. Ook in Emmen hebben we een nieuwe woonwijk zien ontstaan...de Rietlanden.Dat was in de teenerleeftijd van de jongens, maak je borst maar nat. Ik zie mijn pyromanen nog voor me terwijl ze de inhoud van het laatste verhuisbusje op de zandbergen achter ons huis verbrandden.
Ook toen de 3 boys als zoete jongetjes op de bank achter ons huis kwamen zitten. Ik dacht gelijk: er is iets mis. Ja hoor, Mark 2 bekeuringen voor brommerrijden onder de 16 èn zonder helm. En Gerhard moest de volgende dag zijn verzekeringsbewijs op het politiebureau laten zien. Tja... en hoeveel fietsen er niet gejat, vernield of...".ja, er lag een grote steen en die zag ik gwoon niet".
In 1995 kwam ons droomhuisje te koop, hier aan het Schoolpad. "Dat hadden jullie 10 jaar eerder moeten doen", zeiden de jongens.
Nu 13 jaar later voelt het nog steeds als een warme jas om ons heen. Ons 4e nest met bordercollies is geboren en het is opnieuw een wonder. We hopen hier dan ook nog een heel poosje gelukkig te zijn.

Geschreven door Hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 27 mei 2007

Welkom

Welkom op HETWIMPEL
Het wimpel staat voor een afkorting , bedacht door onze familie op onze trouwdag op 3 maart 1965, nl Wim en Hetty. De familie nam het feestgebeuren in eigen hand. " Hetwimpel" stond op een grote vlag en werd binnengebracht door neef Jan met de grote trom, gevolgd door zwager Ben in babydoll, daarna neef Bert uitgedost als mevrouwtje die naar de markt gaat enz.
Opa droeg een gedicht voor in onvervalst Achterhoeks dialect: "Wat za'k mien Truuken schrieven."
Oom Sjoerd was de ceremoniemeester.En Oom Herman en tante Nettie waren er toevallig uit de USA en genoten van een Hollands huwelijksfeest.
Dat feest was trouwens in 3 weken in elkaar gezet omdat we kamers aangeboden kregen bij mej. van der Meulen. Ze kwam het persoonlijk aanbieden bij Wim thuis. Ze had de fam. van der Kolk blijkbaar hoog in het vaandel. Wim kreeg van de Hollandsche Stoomboot Mij een maand verlof.
En zo gebeurde het. Hetwimpel is ons "merk"geworden.
Veel plezier bij het lezen van onze belevenissen.

Geschreven door Hetty om 23:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Meer van Een Achterhoekse in Drente