Archief

Onze Amerikaanse familie in ± 1947. Oom Herman, tante Netty, Harold( r) , Charlie, en Berdena.

27 september.
Niet zo goed geslapen als de vorige nachten. Ik denk dat ik te veel heb gepraat omdat er nog een Hollandse familie aan boord is. We maken elke dag een 300 mijl. Tegen zondag zijn we een heel eind heen. Het is weer bijna avond. Verleden week om deze tijd gingen we op de trein in Sheldon. Zaterdag denken we in Plymouth te zijn.
Het is grijs weer, nogal koud, maar kalm. Slaap goed.

28 september
Voor middags 12 uur. Weer muziek in algemenen room.
Ze spelen goed, maar ik wou dat ze de Schöne Donau maar weer eens speelden.
Na ’t supper. Vandaag weer gestadig weer. Het schijnt dat volgens de kaart die elke dag wordt bijgetekend hoever de tocht is, dat we zaterdagvoormiddag Engeland in zicht krijgen. Slaap wel.

29 september half 10
Gisteravond werd storm voorspeld. De zee is nu ook tamelijk ruw. ’t Is verbazend nu de wind opzij tegen de boot drukt, wat zij op zij kan liggen, maar door de grootte van de boot gaat dit slingeren in langzaam tempo, ongeveer 10à 12 sec. duurt dat op en neer gaan. Aan de achtersteven waar ik nu op een bank zit, uit de wind natuurlijk, raast het water zo, datje niets anders meer hoort. ’t Weer blijft tamelijk goed, geen zeezieken, iets kouder. De wind steil op de voorsteven nu. Het is guur, ik ga zo maar naar kooi.
Slaap goed, moeder en kinderen.

30 september
Vandaag erg buiig. Als je dan schrijven wilt, moet je een beetje oppassen al zit je uit de wind. ’t Is ook nogal koud, ik denk geen aardig weer voor aardappels steken. Nog een dag en dan zullen we Engeland wel zien, ofschoon die tegenwind schaadt wel in de spoed. Verder de hele dag zeeziek. Rust wel.

1 oktober
Gisteravond 12 uur te Plymouth. Ik heb het ontbijt achter de rug. Terwijl ik hier op een bank op dek zit, zie ik weer land, ik denk de Franse kust. Het zeewater lijkt hier lang niet zo diep groen als de grote oceaan. Het water is bijzonder vlak, ik denk dat het op de grote plas nooit zo effen kan wezen.

Vanmiddag 12 uur in Le Havre. Om half 2 weer in zee te gegaan naar Londen. Nu zien we nog net het laatste restje van Frankrijk. Het is nu half drie.
Zondagavond half 9. We zien nu links en rechts lichten. Naar gezegd wordt kunnen we om 2 uur vannacht in Londen zijn. En als dit meevalt, kunnen we morgen nog door naar Rotterdam. Of we dan nog naar huis kunnen is een andere vraag.
Slaap wel, moeder en kinderen.

Dinsdag 9 uur. Londen
We zitten nog op de Carinthia. Onze paspoorten zijn gestempeld. Het zal wel avond worden voor we op het Kanaal komen.
Nm 3 uur Ik heb me vergist. We waren vanmorgen niet in Londen, maar een half uur sporen er van af. Nu zit ik dan weer in hetzelfde hotel als in het voorjaar. Vanavond na supper gaan we met de bus naar de trein die ons naar Harwich brengt, dan direct weer op de Batavier.
We horen nu af en toe weer Hollands . Alles op de Batavier herinnert weer meer aan Holland, ook ’s morgens in de vroegte het ontbijt..Wat pietluttig is alles hier vergeleken bij het verblijf op de Carintia!
We gingen in Hoek van Holland aan land en toen namen we afscheid van de Cunard Mij, die ons zo gerieflijk van ’t een op’t ander voorthielp. Toon herinnert de agent van de Cunard aan de reiskoffer die bij vergissing in New York achtergebleven was. Nu, hij beloofde naar New York te seinen en dan kwam zijn koffer wel in Holland en ook aan het adres dat Toon opgaf, onder voorwaarde dat hij bij zijn terugkeer naar de U.S. ook weer van de Cunard gebruik zou maken, iets wat Toon grif beloofde, blij als hij was met zijn verloren koffer.
De aansluiting van Hoek van Holland verliep best. In de trein van Rotterdam hier naar toe bezorgde een postbode ons een minder prettig half uur. Met een rode kop, verder leeg, zat hij op een eng onhollandse manier uit te weiden over het volgens hem onvoldoende loon en een heel foutieve pensioenregeling. “En”, vervolgt hij, “nu kan je wel zeggen Onze Vader in de hemel zal wel voor ons zorgen”, maar daar verwachtte hij niet veel van. Als je positie verbetering wilde, zoals zij zo hard nodig hadden, moest je je er zelf voor inspannen, anders kwam er niet van. Geen van ons beiden, want hij had het vooral tegen ons, voelde lust die windbuil op zijn nummer te zetten. Het zou niets meer dan nog meer gekakel opgeleverd hebben.
Toen, in Apeldoorn- ach wat leek Holland toch klein- wachtte ons een nieuw incident dat evenwel goed afliep. We moesten even wachten. Ik vraag aan een medereiziger of de trein hier nog lang zou stilstaan. “O, ja geruime tijd.” Toon en ik er uit, even naar de wc gelegenheid. We zijn er goed en wel uit, daar stoomt de trein weg. Ik vraag de chef hoe we onze koffers nu weer kregen, die waren er mèt de trein tussenuit. Nummers en opschriften op de etiketten opgegeven en de chef kabelde naar Zutphen om de koffers uit de trein te halen en even te bewaren. Toen we met de volgende trein in Zutphen aankwamen, stonden de koffers al op het perron op ons te wachten.
Dan komen we in Lochem en zien dat deze zomer een stuk gracht in een nieuwe verkeersweg is veranderd. Daar nemen we een auto die ons tot bij Boeink brengt en zo kom ik dan weer thuis, in gezelschap van Toon Levenkamp ’s namiddags om ongeveer 4 uur op 5 oktober terug in mijn huisgezin, dat ik op 22 april verlaten had.
Blij en dankbaar, dat ik dit zomer bij mijn oudste jongen mocht doorbrengen, zijn land, zijn vrouw en de familie van zijn vrouw heb mogen leren kennen, zie ik nu toch in en weet ik uit ervaring dat het een gewaagde onderneming is geweest om een hele zomer zo ver van huis te gaan. Hoeveel had er in die tijd niet kunnen gebeuren. Gelukkig was alles goed.

De Carinthia.

13 september
Vandaag een goede dag gemaakt. Weer een silo helpen vullen. Heb nog een paar kiekjes genomen, dat was bij Patrick.

16 september
Een paar dagen niet geschreven. Er gebeurt ook niet altijd evenveel bijzonders. Eergisteren wat om ’t huis geklungeld, ik was nog niet erg vlug. Gisteren weer bij een buurman silo helpen vasttrappen. ’t Is nu morgen. We gaan vandaag nog naar Theo Kaemingk en misschien nog naar anderen.
--Naar Theo Kaemingk geweest, naar Keunen en naar Theo’s schoonvader Schut. Ook nog naar één van de Levenkampjongens, die evenwel niet thuis was. Zonet kwam buurman Knock nog en bracht mij een paar zijden sokken en een knipmes met mijn naam er op. Dat moest ik mee naar Holland nemen.. Slaap wel.

18 september
Gisteren wat geklungeld om het huis. Gisteravond nog alleen naar van Dijk geweest en vandaag nog mee naar de kerk. Vanavond kregen we nog visite van een zekere Struik met zijn vrouw. Ze hadden gehoord dat ik gauw wegging. Nu… morgen nog een grote visitedag. Slaap wel.

19 september
Vandaag de hele van Heuvelenhuishouding op afscheidsvisite gehad, nu komt de dominee nog. Weer avond. Slaap wel.

20 september
Van voormiddag gestadig visite gehad. Eerst kwam Jan Hoogland afscheid nemen, toen van Dijk met zijn vrouw, en toen de naaste buur Andy Knock. Ik heb van allen kiekjes genomen.
Toen werd het tijd om de thuisreis te beginnen. We reden naar het Sheldon Station. Daar moest ik afscheid nemen van mijn jongen, van Netty en van kleine Harold. Een zeer moeilijk uur. Ik verlangde hard naar mijn gezin en ik had toch ook zo gaarne gebleven, ik was er helemaal gewend en zoveel was me daar lief geworden. Ik zei tegen Herman:”Blijf daar maar zolang staan, dan kunnen we mekaar nog zolang mogelijk in de ogen zien”. Ik had de deur van mijn coupé open gelaten. Eindelijk… de conducteur wenkt, nog een laatste blik in mekaars ogen, misschien op 't laatst op deze aarde, de deur gaat dicht en het is voorbij.
Nu is het half 11 en we zijn op weg naar Chicago.

21 september ’s morgens 8 uur
Zojuist in Chicago aangekomen, moeten 2 uur wachten.
Half 2 Battle Creek, dat is het punt waar de heen- en terugreis elkaar kruisen. Nu gaat het richting Detroit, op de heenreis kwam ik van Lansing.
Jackson half 3… An Arbor kwart over 3… Detroit 4 uur… St Thomas half 7… Buffalo half 9. Hier moesten we wat wachten en zagen nog een kleine Zeppelin, van de Good Year fabriek, wat roadkruisen.

22 september half 11 We zijn juist in Hoboken aangekomen, we gaan logeren in het Chr. Zeemanshuis.
’s Avonds. Ik heb een potlood van Toon gekregen, ik had er één willen kopen, maar nu was ik het vrij. We eten hier in een restaurant, goedkoop en goed. Ik heb een brief aan Herman geschreven. Slaap wel allen.

23 september.
Vannacht hebben we in het Chr. Zeemanshuis goed geslapen. Ben nu weer in het restaurant voor het gebruik van de lunch. Verder zijn we vandaag met een passagiersboot voor 5 cent overgezet naar New York, toen voor een paar cent dwars door New York gereden, 18 mijl naar een plantsoen met een diergaarde. Daar zag ik voor het eerst een stokoud negerinnetje op een bank zitten, een echt zwartje, ze keek nogal goedhartig. Dan in de stad een uur in een movie en vervolgens met een bovengrondse trein weer terug naar de haven en weer met een ferryboot terug naar Hoboken.
Dit alles onder geleide van een arme jongen, een Hollander van geboorte, een zeldzame jongen. Hij was ook al zeeman geweest, eenmaal alleen van een schipbreuk gered, vliegerleerling geweest, op ’t kantje af bijna verongelukt door het in de brand vliegen van de plane. Hij brengt ons terug naar onze boot, de Carinthia.
Kwart over 8 Nu ben ik weer aan boord. Ik zit op dit moment in de smokingroom. Toon vraagt alvast de weg naar de wc. Het lijkt me hier veel deftiger dan op de Aurania. ’t Mag misschien de tweede klas wezen, maar dat moet ik nog uitvinden.
Zo’n boot is ook zo groot, nog wat anders dan een groot hotel. Slaap wel.

24 september
Vannacht goed geslapen. We hebben best weer. In Hoboken was het broeiend warm, maar hier is het heel koel. Het eten is, net als op de heenreis, heel goed. Toon houdt zich ook heel best. We zitten nu samen op het dek, op een bank. Juist dinner gehad. Weer avond, ik denk vanavond bijtijds naar bed te gaan. Slaap wel.

25 september half 9 ’s morgens
Goed en lang geslapen en Toon ook. De zee maakt meer beweging dan gisteren, van zeeziekte zie je nog niet veel. Toon houdt zich ook best. Het is nu zondag, de volgende zondag, als alles meevalt, kunnen we thuis wezen.
Dat nimmer nimmer rustende water, altijd in beweging, alsof het altijd is waar het niet wezen wil. Net als de mensen in New York, altijd op weg naar een andere plaats. De zee is een wondere wereld, goed voor je zenuwen. Het is hier al haast een Hollandse lucht.
Juist naar de kerk geweest, ik liep de mensen maar na, die ook vragen moesten. Deze dienst was precies als in de Londense kerk, zoals wij die over de radio horen. De voorganger leest iets, een lofpsalm of een gebed, en de mensen lezen het mee. Dit maakte een diepe indruk op mij. Veel gezongen, heerlijk is dat om die Engelse hymnen mee te zingen. Ik kon moeilijk verstaan welk lied er opgegeven werd. Ik zag bij de uitgang dat de Engelsen vreselijk royaal waren, allemaal dollarbriefjes of meer. Ik heb de Schot gespeeld en gaf een dubbeltje.
---Maar die dienst vergeet ik niet weer.
Namiddag op dek. Wat wonder toch, terwijl ik over de verschansing staar de zee in, is het net of ik de vorige reis net achter de rug heb en toen ik bij Herman was, in ’t laatst, leek het mij zo lang geleden dat ik bij hem gekomen was. De wind steekt wat op, het wordt kil en mistig. Wat een verschil met die broeierige warmte in Hoboken en New York
Half 9 We zitten na het dinner nog wat op ’t dek. Ofschoon het weer wat ruwer wordt, merk je nog niet veel van de zeeziekte. Een heel enkele maar. Ik zal deze dag meer besluiten. Slaap wel, moeder en kinderen.

Maandagmorgen 26 september
Weer heel best geslapen en Toon ook wel. Hij was er al bijtijds uit. De mist is nu weg, de zon schijnt, maar het waait nogal. ’t Voelt zo fris aan, als je op dek komt. Ik denk er nog weer aan dat het z.g. kerkgebouw hier zo prachtig mooi is
Half 10 Schitterend mooi weer, kan ik dat mooie toch maar vastleggen op een kiekje en dan ook dat geluid. Weet je moeder, waar dat geluid goed op lijkt? Als je ’s zomers in de weide aan Baanks kant onder een peppel ligt te zoemen, maar dan sterker. Het is toch zo mooi! De tranen springen je soms in de ogen van ontroering over dat mooie! Je komt in zo’n soort dommel, net als onder die peppels, maar dan met die schitterende zonneschijn! Je zou wensen dat je zo zou mogen blijven zitten, maar dan mijn vrouw naast mij, hand in hand. De grote boot schommelt zo behaaglijk. Ik zit op een bank vlak bij de verschansing, elke 10 seconden ben je het verst van het water èn het dichtst er bij. Zojuist een school vissen gezien, ze sprongen uit het water op en neer, net als een troep konijntjes. Zou dit speelsheid wezen of zou er een ondier in de diepte worden bespeurd?
Van voormiddag een uur goede muziek gehad, nu vanavond dansmuziek, meest foxtrot, niets aan. Het laatste stuk een tango, daar zat nog wel muziek in. Nu komt er nog een soort foxtrot, maar zo wild, net goed om jonge mensen het hoofd te doen verliezen. Nu ga ik slapen. Ook allen wel te rusten.

slot volgt.

Links bovenin zie je Spencer liggen, het eind van de treinreis. Een stukje links ervan ligt Melvin en iets noordelijker Sibley waar Herman later ging boeren en waar Harold en Charlie en een deel van hun familie nog woont.


13 juli
Vandaag weer een hete dag met vochtige lucht, dus in orde. Ik heb de hele dag op de binder gezeten. Dat ging met de warmte nog we. Er broeit onweer in het noorden, maar ik denk dat het er niet van komt.
Moeder en kinderen, slaap wel
14 juli
Weer best warm weer vandaag. Ook deze hele dag heb ik weer op de binder gezeten. En er kwam een brief van Theo Kaemingk.
Slaap wel allemaal.
15juli
Vandaag weer hetzelfde liedje, de hele dag op de binder. Iets minder warm.
Slaap wel.

16 juli
Vandaag is het vermoedelijk de warmste dag van het jaar. De haver en Gerst gemaaid gekregen. De paarden kregen er zachtjes ook een hekel aan. Met dit weer leert men om voorzichtig te wezen met het aanpakken van metalen. Ik was even van de machine om het mes schoon te maken, er zaten cornstengels tussen en toen wilde ik weer op mijn zitje springen, maar ik viel er haast af van schrik. Ik dacht eerst mijn hele zitvlak verbrand te hebben, maar ’t viel nog mee.
Ik dacht ook dat één van de paarden er te veel van kreeg, hij bungelde zo heen en weer. Ik liet ze maar even rusten en toen ging het weer.
Allen wel te rusten.

18 juli
Eerst wat geklungeld, toen 4 acre alfalfa gemaaid, dan nog een uur haver aan de gast gezet en eindelijk nog een visite gemaakt naar een zekere Bakker. Zijn schoonvader die 9 mijl verder woont was ook gekomen, daar kon ik best mee praten.
Slaap wel, allen.

19 juli
Weer heel warm 90º in de schaduw. Het wordt een keer vervelend alle dagen opschrijven wat je wedervaart, maar als er niets bijzonders gebeurt moeten we het er maar mee doen. Van voormiddag dan 2 load hooi gehaald en gelost, hopen van die zwarte veldkrekels zaten er in, waar de kippen zo dol op zijn. Van namiddag naar buurman Knocks geweest haver sjokken. Voor 4 uur hadden Herman en ik al 4 liter koude thee op gedronken. Dat ging dus nogal, maar we zorgen er voor geen dorst te lijden. Slaap wel.

21 juli
De hele dag warm en de hele dag weer bij buurman haver sjokken. Wel te rusten maar weer.

22 juli. Hetzelfde weer, hetzelfde werk, slaap wel allen.

23 juli
Vandaag bij Knocks helpen mest wegbrengen naar de haverstoppels. We reden maar pardoes dwars over een cornfield, een beetje jammer, niet? Slaap wel, allen.
25 juli gisteren, een gewone zondag en we zijn naar Ianborn naar de kerk geweest en na kerktijd naar dié van der Woude die mij van de trein had willen halen. Hij is 8 x naar de trein geweest, maar steeds mis. Ik was over Spencer gekomen en daarom ging dat niet. Daarna hebben we de dominee een bezoek gebracht. Ik heb op mij genomen zijn familie in Holland te bezoeken. Vandaag hebben we de laatste mest van de buurman weggebracht. Slaap goed, allemaal.

26 juli
Vandaag is het iets koeler en zijn we naar een andere buurman, een Engelsman, geweest en hooi aan een mijten helpen zetten. Vandaag geen brief gekregen en dan maak ik mij weer zorg, onzekerheid is het ergste. Ik hoop dat jullie thuis alle goed gezond moogt zijn en goed moogt slapen.

2 augustus
Ik heb enige dagen niet geschreven door zorg over thuis Nu weet ik weer dat alles daar goed is en ik schrijf weer. Afgelopen dagen zijn we naar buurman geweest om te dorsen en wijzelf hebben ook gedorst. Verder van alle klungelwerk gedaan. Zondag zijn we naar Melvin naar de kerk geweest. Dijkstra, de redacteur van “De Volksvriend”preekte. Ik had eerst geen plan, maar toen Herman expres met de auto weerom kwam om mij te zeggen dat Dijkstra preekte, toen ben ik gauw meegegaan. Daar had ik geen spijt van.
Gisteren zijn we met een vracht zaad naar de elleveter( de malerij) gegaan. Dat brengt meer op dan een paar zak vol. De zaakvoerder was daar meteen ook dominee.
Vandaag heb ik een vracht of drie stro van de grote mijt gehaald en in de varkensyard gebracht. Ik heb ook nog een kleine aardappelmand gemaakt, maar niet helemaal afgekregen.
Slaap goed, mijn gezin.

4 augustus
Gisteren ben ik hier bij de van Heuvelens in Archer aangekomen. Ik had eerst gisteren nog een aardappelmandje afgemaakt. Dat was nu voor de Amerikanen een wonder, nooit van gehoord of gezien. Ieder ogenblik kwamen ze uit de streek zien hoe ver ik gevorderd was, sommigen zelfs op het paard.
Vandaag bij van Heuvelen helpen dorsen en gedaan gekregen, 29 load haver,16 load gerst.- 1 load is ongeveer 24 mud.
Vandaag was het weer volop stof en zweet en tussenbeide bier. Slaap wel.

5 augustus
Vandaag heb ik een vrocht helpen repareren. Ben vergiste zich even. Hij pakte zonder nadenken een nijptang uit het korte gras op. Hij gooit het ding van zich af…hot… zegt hij. De oude van Heuvelen dacht… met zulk weer is er niets beters dan bier en daarom maakte hij af en toe een tochtje naar de kelder.
Van namiddag ben ik met van Heuvelen en zijn vrouw naar Hospers geweest. Daar woont mrs van Heuvelen haar moeder. Daarna hebben we ook nog een kleine visite bij een bakker gedaan daar. Die was vroeger uit Bennekom gekomen. Het gaat hem daar wel goed.
Moeder en kinderen, slaap wel.
Ik heb moeders portret ook nog laten zien.

6 augustus
Heel druk vandaag. daarom ben ik om 7 uur al opgestaan. Van voormiddag heb ik de fence om de varkensyard helpen maken. De pigs zaten de laatste tijd overal aan en in. Mrs van Heuvelen zegt: “Die akelige pigs. Je zou ze doodslaan”. Maar nu is het dan uit, ze zitten netjes gevangen. Van namiddag eigenlijk niets gedaan, goed lang in de porch gezeten krant lezen. Toen met de auto er nog even op uit, ik dacht nog twijgen te vinden voor een mand, maar ’t was mis. Ze waren veel te bros. Daarna heb ik helpen melken en appels schillen.
Slaap wel allen.

8 augustus
Gisteren ben ik met van Heuvelen naar de kerk geweest. Een dominee met een gezicht als een pastoor… niets dan glimlachen. Je zou hem zo opeten, maar als hij aan het preken is over de eeuwige verdoemenisse, houd je dan maar aan de kant.
’s Avonds kwamen Rozema en z’n vrouw op bezoek.
Vandaag zowat niets uitgevoerd, ik kan me tenminste niet veel meer herinneren dan praten met van Heuvelen. Zonet ben ik nog met hem naar Trimgar geweest. Hij wil zijn pigs nog laten vaccineren tegen de cholera die hier rond gaat. Een lelijke ziekte, als ze het krijgen gaan ze zowat allemaal dood. We gaan nu op visite naar Levenbergen.
Slaap wel, moeder en kinderen.

Orange City, waar nu warempel nog sinterklaas gevierd wordt. Luella stuurde een paar foto's van afgelopen december waar ze met haar kleindochter Veronica genoot van de sint.

13 juni
Gistermiddag ben ik met van Heuvelen mee naar zijn kerk geweest. “Een zware dominee”, zegt van Heuvelen. Het leek hem niet erg, nu… mij ook niet. Na de dienst ben ik nog even gebleven om te zien hoe dat met dat zondagschooltje spelen ging. Nu, eerst werd er gezamenlijk een heel mooie Engelse hymne gezongen, toen een gebed, dat veel en veel te lang was, toen in klassen met een stuk of 6 onderwijzers, voor volwassenen ook apart. Dit laatste leek ietwat op onze Hollandse jongelingsvereniging. Aan het eind werd er weer zo’n prachtige hymne gezongen, maar ik was net iets te vroeg naar buiten gegaan, zodat ik die niet meegezongen heb.
We zitten hier een goede 20 mijl van Herman, hier zijn haast allemaal Hollanders. Dominee kwam nog even buiten de kerk bij mij en vroeg mij o.a wat ik van zijn Hollandse taal dacht.
Wel, ik moest zeggen dat hier de mensen wel zouden menen Hollands te spreken, maar dat ze zonder erg zoveel Engelse woorden er doorheen gebruiken dat het voor iemand die pas uit Holland kwam er niet veel meer op leek. “Ja”, zegt hij, “omdat je pas uit Holland komt kun je dat het best merken, want zo is het ook”. “Ik ben”, zegt hij “in Chicago geboren. Mijn vader sprak nog wel Hollands, omdat hij als kleine jongen uit Holland is gekomen. Maar mijn taal was toch al de engelse. Ik denk in ’t engels en een Hollandse preek moet ik eerst in het engels schrijven en dan vertalen in het Hollands. Ik heb met het Hollands zo’n moeite, als ik neen moet zeggen heb ik al weer no gezegd”.
Eén van de meisjes van van Heuvelen was gister namiddag op visite gegaan, maar omdat het regende en dan is het dadelijk zo glibberig op de weg dat je met de auto niet veel meer beginnen kunt, was ze gebleven tot vandaag. Toen kwam ze op het losse paard terug. Haar vriendin bracht haar weer, ze zaten bij mekaar op ’t paard. Ik heb er nog even een kiek van genomen.
Er is hier een massa water gevallen, voor Holland een onmogelijke hoeveelheid. Ik kwam zaterdag nog door Sioux Centre, waar het water een paar jaar geleden door een wolkbreuk zo hoog was geweest dat het tot aan de telefoondraden had gestaan. Een man met een kind hadden nog gedacht over de grindweg te kunnen, maar de auto kwam te diep onder ’t water en beiden zijn verdronken.. Ze waren toch verongelukt omdat een eind verder een brug was weggeslagen.
Slaap wel.

14 juni
Vandaag met Raimond een vracht haver en een vracht corn naar Gilbert, zijn getrouwde zoon, helpen brengen. Die woont 2 mijl noord en een halve mijl west. Van namiddag in de tuin met een drietand de grond wat los gekrabd tussen de rijen. Ze hebben nogal veel tomatenplanten gepoot en ook komkommers, augurken en radijs. ’t Is heel warm geweest vandaag, ik voelde de zon best door mijn gummilaarzen, maar ’t is verbazend hoe hard hier alles nu groeit. Een aardig, gezellig en goed huisgezin is het hier.
Slaap goed, allen
15 juni
Van voormiddag wat helpen corn schillen. Dat is corn met de caps inde machine gooien waar het zaad van de caps gescheiden wordt. Van namiddag ben ik met van heuvelen naar Archer geweest. Ik moest, dacht van Heuvelen, de auto maar eens drijven. We zijn in Archer gekomen, maar Hendrik Jan heeft gelijk, het valt eerst niet mee.
Weer thuis heb ik wat onkruid langs de tuin afgemaakt. Er komt een auto langs, die stopt en iemand zegt wat in ’t engels tegen mij, waar ik niets van versta. Ik zeg: I don’t understand jou”. “Schei maar uit”, zegt hij dan in zuiver Hollands. “Ik hoor het al, maar waar woont hier van Heuvelen?” Ik zeg:”U bent terecht, hier woont van Heuvelen. Hij draait de yard binnen. Weer een visite waar ik bij te pas kwam. Weer avond.
Slaap wel, allen.

16 juni
Vandaag hebben we mooi weer gehad. Van voormiddag heb ik met twee paarden gecolleveterd. Henk ging met mij mee en Raimond ging met 4 paarden voor een dubbelrijer. Dan is het niet erg of je wat veel omhanden hebt. Van Heuvelen heeft 320 acre.
Van namiddag hebben we ook weer voor ’t grootste deel zo gewerkt en nu is het avond. Bij het uitspannen heb ik nog een lichte klap van een paard gehad.
Zaterdag zal ik wel weer naar Melvin teruggaan.
Slaap wel.

17 juni
Van voormiddag was het overal te nat voor, niet veel uitgevoerd. Van namiddag weer gecolleveterd. ’t Was een stijve natte grond. Een jongen van van Heuvelen ging mee op de colleveter de paarden sturen. Dan had ik het makkelijker omdat je dan maar aan één ding hoeft te denken. Bijtijds afgespannen, ’t werd daar verder toch te nat en… nu is ’t al weer avond.
Slaap wel.

19 juni
Gisteren ben ik vergeten mijn dagboekje bij te houden. Ik ben gisteren met van Heuvelen naar Pauline geweest. De kleine motor waar de wasmachine mee lopen moet, wou niet vonken. Ze hebben hem daar weer gefikst en nu hoeft de tractor er niet meer aan te pas te komen. Verder hebben we die namiddag 30 vrachtjes hooi binnen gehaald met behulp van een paar buren. 3 x 2 paarden die ’t hooi aanhaalden, 2 paarden die ’t moesten optrekken en een paar voor de hark. Dus… paarden, paarden, paarden!
Gisteravond ben ik weer in Melvin bij Herman aangekomen.
Slaap wel, allen.

21 juni
Gister voormiddag heb ik wat aangeklungeld. Het was te nat voor het land,maar ’s namiddags eerst wat corn geschild bij de buurman met een handmolen. Buurman Knock vraagt mij in een bijna verleerd Duits taaltje: “een brief gekregen van hoes, all goed ja?” Ik zeg: “Ja, alles is daar goed”. “Well”, zegt hij”dat is gelukkig, dan kan jou hier blieben, we kunnen jou niet meer missen hoor. Als jou ’t haarfs na hoes wilt, laten we je niet gaan, dan locken we je op, moet hier blieben”. Een beste gulle man, net als Hanevelds Gait.
Verder werd het goed weer en heb tot de avond op de cultivator gezeten.
Slaap goed, allen.

22 juni
Van voormiddag het land voor de tweede keer gecolleveterd, van namiddag hebben Herman en ik buurman geholpen hooi in te halen. Het was de eerste paar uren wel heel warm. Ik kreeg nogal last van ’t hart en dan is het ’t beste om kalm te wezen, bedaard werken, water drinken en af en toe diep adem te halen. Het kan hier dan toch warm wezen! Toen ik eens een eind met een halve vracht moest rijden, gooide ik me achterover zoals ik in Holland gewoon was, maar ik vloog overeind van die warmte, het hooi was gewoon gloeiend. Moeder zou dit weertje wel helemaal de baas geweest zijn.
Later werd het beter en nu is het eten weer aan de kant en gaan we lekker warm slapen.
Slaap wel, mijn gezin.

23 juni
Het is vandaag niet zo warm als gisteren. Vanmorgen om 7 uur was de veearts er al om de pigs tegen cholera in te enten. Dat waren er 54. Toen dat gedaan was zijn we samen naar buurman Knock gegaan. Die had er 124, dat is nog een heel werk. Eerst moesten ze in een kleine ruimte worden gedreven en ze zijn meestal nogal wild. Dan stuk voor stuk grijpen en met twee man in een soort snijbak leggen en vasthouden tot de dokter er zijn werk aan gedaan heeft. Toen we naar huis gingen liep ik even langs de mailbox om te zien of er brieven waren. Ik had er twee, één van Hanna, met kiekjes erin en één van huis, waarin wat van Hendrik Jan, wat van moeder en wat van kleine Bram. Plezierig!
Van namiddag ben ik niet vroeg aan de gang gegaan, maar heb middagslaap gehouden tot 3 uur. Afgelopen nacht had ik haast niet geslapen vanwege de warmte. Ik barstte de trap af naar buiten, daar was het iets frisser, maar slapen? Ook mis! Die miljoenen grashoppers gaven een concert. Dat was zo’n heidens spektakel, de lucht zat vol met dat triek..triek…triek en net als met stormweer de zee… je weet ja niet waar het vandaan komt.
Maar al met al voor een Hollander buitengewoon interessant. Na de middag nog verder gecolleveterd en nu is het weer bedtijd.
Slaap wel.

De Boschkamp, de boerderij van de fam. Eggink in Barchem, waar opoe met vader Hendrik Jan( toen 21 jaar) en ome Jan deze zomer van 1932 de zorg alleen voor hadden

27 mei.
Vandaag zijn we dan toch nog naar Theo Kaemingk geweest. Hij was zeer blij bericht uit Holland te krijgen. We hebben enige kiekjes genomen en een genoeglijke dag gehad.
Nog geen brief van huis. Slaap wel allen.

28 mei.
Vandaag hebben we de 58 biggen naar een andere loop gebracht. Dat is half boomgewas en half afgeweide rogge. Herman heeft er zo’n afdakje gemaakt waar ze ’s nachts als ze willen onder kunnen lopen. Van namiddag zo’n beetje geklungeld, wat distels in de weide afgehakt, de rol op een schuifdeur rechtgeslagen en toen weer aangeschroefd. Daarna heb ik in de varkensschuur de mest naar een eind gebracht, dan kan dat zo op de spraeder geladen worden en toen op de yard nog wat kaps bij mekaar gekrabt met de greep, nog een paar rijtjes kroten en worteltjes gehakt en daarna met Herman weer gemolken. Hij was vanmiddag weer heen corn planten bij Patrick. Slaap wel.

30 mei
 Gister namiddag zijn we naar de Engelse kerk geweest. Hoewel ik van de preek niet veel verstond, ga ik er bij gelegenheid nog weer eens heen, ze zingen zo mooi en daaraan kan ik wel meedoen. Vandaag zijn we naar Netty haar ouders geweest. ’t Was vandaag zo’n halve zondag, twee brieven op de bus gedaan, voor huis en voor Heintje. Nog geen brief van huis.
Slaap wel moeder en kinderen.

31 mei
Van voormiddag heb ik verknoeid met proberen een motortje van 1,5 pk in orde te maken, maar ik kon ’t niet redden. Daar zat in plaats van een afslagmagneet gewoon een 4voltsbatterijtje aan, die naar ’t mij leek over een transformator een vonk moest geven.
Herman zal er wel mee naar Melvin moeten om hem heel te krijgen. Daar wilden ze de wasmachine mee drijven. Die hadden we gisteren van van Heuvelen meegebracht. Dat kreeg Herman voor niks. Verder hebben we nog wat mais ingeplant in holle plaatsen en nu is het dan weer avond. Van huis nog geen brief.
Slaap wel, allen.

1 juni
Weer avond. Van huis nog geen brief. Van voormiddag een cultivator gerepareerd. Toen kwam de voermaler met zijn auto. Herman had hem opgebeld om een load haver te malen. Dit heb ik van de wagen in de trechter geschept en in een klein half uur was de hele wagen leeg en was als meel door een pijp netjes op de vloer van de graanschuur gelopen, zowat 18 mud. Het kostte Herman 1,5 dollar. Van namiddag buurman met z’n beiden geholpen een rij of wat corn over te planten. Daar had de machine niet goed gewerkt.
Slaap wel allen.

2 juni
Een regenachtige dag. Van voormiddag niet veel uitgevoerd. Om een uur of half 11 twee paarden voor de ploeg gedaan en een stukje roggeland geploegd, van namiddag gedaan gemaakt. Toen heb ik er Sudangras op gezaaid en heeft Herman het onder geëgd. Netty kwam nog kijken hoe dat zaaien ging, met de hand zaaien had ze nog nooit gezien. Als ze hier zulk goed zaaien doen ze dat met een machientje die ze met de hand draaien.
Nog geen brief van huis.
Slaap wel allen

3 juni
Vandaag de hele dag gecolleveterd. Vanmiddag kwam Herman met dominee op het land bij me. Even later kwam Netty ook bij ons met de lunch voor drie personen. Ik zag drie kommetjes, ik denk wat moet dat, maar dominee nam zonder plichtpleging een kommetje en een boterham. Toen nam ik de theebus en schonk hem eerst thee in, ik zei tegen hem:”Dat schrijf ik vanavond in mijn dagboekje dat ik dominee een kop thee heb ingeschonken. “Ja”, zegt hij ”en dan moet je er ook bijschrijven” hier in de field”. Ik zeg:”Dat zal gebeuren”, en nu is het dan gebeurd. Verder geen nieuws.
Slaap goed, allen.

Zondagmorgen 5 juni.
Gisteren de hele dag gecolleveterd. Gisteravond naar het dorp geweest. Gisteren was Mies jarig. Wel aan u gedacht, kind. Nog geen bericht van huis, ik maak me ongerust. Ik wil straks eerst een brief naar huis schrijven; ik maak er regel van… elke week een brief naar huis.
Van voormiddag ben ik nog even met buurman Knock naar het kerkhof van Melvin geweest. Daar had hij twee broers begraven. Alle mensen hebben haast dure grafzerken op hun graven, buurman had het 300 dollar gekost. Gisteren kwam Herman zijn landbaas nog. Hij vertelde nog dat één van zijn zoons ook mee in de oorlog was geweest. Die zijn boot, waarmee hij over de oceaan naar Frankrijk was gegaan, was door de Duitsers tot zinken geschoten. Toen had zijn jongen nog een tijdje rondgezwommen, maar was gelukkig opgepikt.
Slaap wel allen.

7 juni
Gisteren de hele dag tot het begon te regenen gecolleveterd, en drie brieven gekregen, van moeder, van Dika en van Heintje. Alles goed thuis, gelukkig. Ook een brief gekregen van Boschma. De thermometer geeft in de schaduw 88º aan. Slaap wel

8 juni
Van voormiddag eerst het colleveteren voor de eerste maal klaar gekregen. Vanmiddag heb ik nog even de drie brieven overgelezen die ik maandag had gekregen. Toen met een twee-paards hooihark de gemaaide alfalfa aan kidden getrokken en toen een beetje overdwars aan oppers gemaakt. Straks nog even geprobeerd een schaar scherp te vijlen, maar dat ding is me toch zo hard. Ik wil het morgen nog eens proberen.
Allemaal wel te rusten.

9 juni
Van voormiddag wat half droog hooi langs de weg met 2 paarden wat aan hopen geharkt. Van Netty haar ouders kwam een brief of ik morgen meeging naar hun huis om daar een dag of wat te blijven, ‘k zal het maar doen. Morgen eerst een grote familiereünie in Sheldon, daar moet ik ook mee heen, dat spreekt.
Allen slaap wel.

10 juni
Vandaag het familiefeest van de van Heuvelens bijgewoond. Dat gebeurt zo mogelijk elk jaar, dit jaar in Sheldon. Door het stadsbestuur is zo’n soort uitspanning gereed gemaakt waar families hun feesten kunnen houden. Dan brengen allen hun eten mee. Voor hen is dit een dag van betekenis, maar mij was ’t nu niet zoveel waard, alle onbekend… en maar handjes geven, handjes geven. Er waren ruim 150 personen. Ik ben met van Heuvelen meegegaan waar ik nu een paar dagen blijf. Misschien dat ik vanaf hier ( Archer) een paar broers van die Levenkamps kan bezoeken. Die zitten bij Orange City
Slaap wel allen.

Zondag 12 juni
Ben gisteren nogal op sjouw geweest met van Heuvelen naar Orange City, naar die Levenkampsjongens. Dat is van hier 30 mijl. Ze waren in beste conditie, Jan, Johan en Toon. Die Toon… daar zitten nog wel grappen in. Ze waren erg blij dat ze weer eens een Hollander zagen. Toon zei dat het hem wel leuk leek om in de herfst mee naar Holland te gaan. Nu, we zullen zien.
Slaap wel, allen.

Opa met Herman

16 mei
Gisteren niets bijzonders, ’s Avonds kwam Patrick met z’n vrouw en kinderen en knecht nog even op visite. Die kleinste, een tweejarig jongetje paste de kleine klompjes precies die ik mee had gebracht. Van voormiddag heb ik met 3 paarden geploegd en van namiddag tot 5 uur. Nu hebben we het cornland om en het meeste ook al geplant. Vandaag is het veel koeler, van voormiddag zelfs koud.

Slaap wel.
17 mei Ik heb vandaag de hele dag achter de 4 paardenegge gezeten, 20 acre 2 maal geëgd voor de buurman. Herman had zijn maïsplanten kapot en nu heeft hij Herman zijn corn in de grond gemaakt en daarom helpen wij hem daar weer. ’t Was vandaag niet erg warm. Herman had nog een paard ziek, ik geloof dat wij dat in Holland "bevangen" noemen. Hij foonde de dokter, die heeft hem natte zakken om de poten gemaakt. Ik denk dat wij dat dier vooreerst niet weer kunnen gebruiken, maar in de buurt zijn paarden genoeg.
Misschien krijg ik morgen een brief van moeder.
Slaap wel.

18 mei
Van voormiddag met twee paarden geëgd. Vanmiddag dacht ik daarmee door te gaan, toen Herman die bij Patrick aan het corn planten was, ons foonde dat hij liever had dat ik dat stuk over de spoorlijn klaar maakte. Ik moest daar nog een stuk ploegen en dan dissen, maar met dat ploegen nam ik de draai te kort en toen sloeg ik met ploeg en al om met gevolg een gebroken dissel en een geklemde duim. Maar de nagel gaat er toch niet af, lijkt mij. Daarna heb ik gedisd maar niet gedaan gekregen. Vanavond zijn we met elkaar naar het dorp geweest met de auto.
Slaap wel.

19 mei
Vandaag winderig weer gehad. Ik heb van voormiddag toen ik aan het landrollen was( weer zittend werk) de pet over de oren getrokken, net als ik deed als ik bij Hendrik Jan achter op de motor zat. Netty bracht mij nog koffie, maar die waaide me haast uit de kom. Het was geen koude wind , maar zoel, hoewel de thermometer nog maar 75º had.
Van namiddag weer geëgd met 3 paarden. Ik had een lange bamboegarde in de hand, ze beginnen lui te worden. De mensen kunnen het hier beter bijsloffen dan de paarden, maar ja…. wie deelt de lakens uit?
Ik zag van namiddag nog een boer ploegen met 6 paarden, hij had er een smalle eg bij aan, die de grond egde. Als je dat met zomerweer ook niet dadelijk doet, moet je er af blijven. De grond wordt dadelijk zo hard of ze bevroren is. Weer avond.
Slaap wel.

20 mei
Het avondeten weer op, nog even voeten wassen en dan naar bed. Van voormiddag ruim een bunder cornland geëgd met 3 paarden. Daarna zo’n beetje van alles gedaan: boontjes poten, wasmachine draaien, watertank voor de beesten volpompen. Vanmiddag lag er een soort wezel in. ’t Water wordt betuind (schaars) en dan zoekt alle mogelijke gedierte die tanks op. Sommige boeren gooien er een stuk plank in, dan kunnen ze als ze er in vallen die plank als vluchtheuveltje gebruiken. Vandaag was het 83º in de schaduw.
Ik denk dat ik toch maar een paar Amerikaanse hemden ga kopen, dan heb ik het makkelijker en Netty met de was ook.
Slaap wel allen.

21 mei Droog, zonnig weer. Vandaag opnieuw een stukje geploegd, gedisd en geëgd en er de laatste aardappelen in gepoot. We hebben ook nog mais geplant met onze eigen planter. Met een beetje nazien werkte hij wel weer goed.
Toen zijn we nog naar Melvin geweest en heb mij het haar laten knippen. Herman dunkte, ik liep er zo raar bij. Dus, Hendrik Jan, je hebt toch je zin gekregen.
Nu krijgen de paarden het wat makkelijker. Tien uur werken , dag in dag uit, is ook wel een beetje lang. Het scheelt dat ze nooit zo tot hun uiterste hoeven te trekken als in Holland.
Moeder en kinderen, slaap wel.

23 mei Van voormiddag en gedeelte van de namiddag mest gereden op ’t haverland. ’s Avonds zijn we nog op visite geweest bij een zekere van Ginkel, een aardige bijdehante man.
Slaap wel.
24 mei
Vanmorgen na ’t melken de 58 biggen van Herman met krammen op de neus geholpen. Na ’t eten de varkensloop wat opgehoogd met een schraper. Daarna heb ik wat gevrocht ( afrastering maken) en na ’t eten zijn we nog naar een buurman geweest. Die wilde een varkensschuur en een washok verplaatsen met de tractor en dat ging best met die ribben er onder. Omdat Netty met de auto naar de vrouwenvereniging was, nam Herman toen maar een buggie om naar de buurman te komen. Daarna nog wat gevrocht en nu is het weer avond.
Slaap wel.

25 mei
Vanmorgen kwam buurman vragen of we hem konden helpen met het biggen snijden. We zijn er met ons beiden heen geweest. Een andere buurman kwam ook nog en toen hebben we met ons vieren 125 biggen nagezien. Daarna hebben Herman en ik z’n eigen beer gesneden. Dat ging niet zo makkelijk, hij was nogal sterk.
Van namiddag heb ik nog wat puntdraad aan ijzeren palen vastgemaakt en schoenen gepoetst. Wanneer het zo’n beetje weer is gaan we morgen naar Theo Kaemingk.
Vandaag heb ik ook een brief van Toon Levenkamp gehad, van huis nog niet, maar nu zal er wel gauw één komen.
Slaap wel.

26 mei. Het regent de hele dag, net zulk weer als we in Holland zo vaak hebben, koude miezerige regen. Maar hier komt het altijd uit het oosten. Gisteravond kregen we nog visite van Netty haar ouders met een neef van van Heuvelen met zijn vrouw. En toen begon het zo te onweren dat ze geen kans zagen weer naar huis te komen. De modder is hier zo glad, dat de wielen dadelijk slippen en daarom zijn ze vannacht maar gebleven.
Van naar Theo Kaemingk gaan is ook niet gekomen en als het weer zo blijft morgen ook niet. Ik voer vandaag eigenlijk niet veel uit. Vanmiddag ben ik nog even gaan slapen, ik kon ’t best wachten en ik had afgelopen nacht ook niet veel geslapen.
Nu is het namiddag. Ik heb een andere steel in de greep gemaakt. Herman is nog even met de sjees weg heen broedeieren halen. Ze hadden er 150 in een broedmachine gedaan die ze van een buurman hadden geleend, maar die zaten op een paar na allemaal dood in de dop. Ik prakkizeer er over om nog een brief aan Heintje te schrijven. Ik heb er de tijd wel voor.
Slaap wel allen.