NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
Foto
Inhoud blog
  • Heden en verleden
  • test
  • Soms kan je zomaar gelukkig zijn
  • dagelijkse gedachte
  • Mijn maatje en ik
    Foto
    de grote wens 2 jongens, werd vervult!
    Foto
    Foto
    Foto
    Poelebil
    Foto
    en daarna: Muizeballetje !
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Archief
  • Alle berichten
    Inhoud blog
  • Heden en verleden
  • test
  • Soms kan je zomaar gelukkig zijn
  • dagelijkse gedachte
  • Mijn maatje en ik
  • een moment van stilte
  • seksueelmisbruikt
  • zo-daar ben ik dan weer
  • Het is goed zo!!
  • Blijf jezelf
  • Een ieder heeft 5 vrijheden: (Nelson Mandela)
  • Het echte en het onechte ik
  • jaag niet
  • Als een kind...
  • opbouw
  • mijn grootmoeder oma Rika
  • To Be Or Not To Be reflector
  • een relatie zonder problemen?
  • grapje
  • nachtelijk schrijven
  • Ha-heerlijk, weer een bladzijde verder
  • Vormende schaduwgedachtes
  • Ik zing voor jou een lied
  • zonnetje mijn
  • Dienen is voor de altruïst een levenshouding.
  • hogere hartskwaliteiten
  • goed doen en delen van gevoel
  • samaritaan
  • U..waar gaat U heen , vandaag?
  • verdwijnen
  • Lichaam en geest
  • In mijn eigen ban
  • Dat ik ben
  • Ik laat zien wie ik ben,
  • de tuin
  • zoekend naar herinneringen
  • Genoeg info over dit stukje levensgeschiedenis
  • proud_of_nala
  • Gebed
  • marinas masters
  • film-mooi hoor
  • film
  • marinas masters
  • relax muziek tussen door
  • Ik
  • Laat...
  • Jeugd
  • childcry
  • emotionele gevolgen na zo iets
  • Het blij vrolijke meisje bleef ik steeds
  • maar die handen van die beste man
  • orgelles
  • dit was even wat tussen door
  • Een vertrouweling
  • weer veilig
  • zomaar geschrijf over die tijden-
  • klein ding
  • het psychologisch beeld verandert
  • voor jou misschien?
  • de vlinder die rups werd en in haar coconnetje wegkroop
  • op vlinderjacht
  • sprookjes schrijven
  • De grote zandbak
  • mijn veilige plekje
  • Zondag morgen samen naar de kerk
  • mijn eerste jaren
  • het kleine engeltje
  • ram-slang
  • Ja ...
  • Lichtpuntje in een wonder (lijk) e wereld
    Lichtpuntje
    in een wonder (lijk) e wereld
    25-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lichtpuntje in een wonder (lijk) e wereld
    Klik op de afbeelding om de link te volgen



    Lichtpuntje in een wonder(lijk)e wereld


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ja ...

    Ja,dat ben ik !
    Als een heel klein sterretje
    kwam ik deze wondere wereld binnen.
    Met als doel
    een Lichtpuntje voor mijzelf
    en velen te mogen zijn.
    Mijn eigen ouders heb ik mogen uitkiezen en mijn 4 broers en zus.
    even als alle levenslessen
    die ik zou gaan tegenkomen
    om te groeien
    en sterker te worden dan ik kwam
    om weer te mogen opgaan naar het Licht
    als mijn taak hier zou zijn gedaan.
    Als een speer werd ik geboren
    gelijk een draaikolk met de helm nog om mijn bolletje.
    Mijn oudste broer zei direct
    het lijkt wel een gevilt konijn.
    Heel teer van huid en doorschijnend.
    Geen kind hadden ze aan mij.
    Altijd lief, vrolijk en blij.
    Mijn keus viel op een christelijk gezin welke elke zondag trouw naar de baptisten gemeente ging.
    Mijn vader uit een heel andere hoek,
    dan mijn moeder.
    Hij was fijn-edelsmid en zij zong
    en ging naar de kunstakademie.
    Voorburg en Dordrecht.
    Beide uit goed gesitueerden,
    maar wel heel anders grootgebracht.
    Mijn vader had nog een broer en een zus en mijn moeder was er ntje uit dertien op een rij
    en deze leefden wat meer vrij.
    Haar vader-GroteVader-zat in het hout.
    Zijn ouders hadden speelgoedwinkels.
    en kwamen van een deftiger tak!
    Al doende en dus..
    het kleine meisje groeide op
    beschermd,als een gouden vogeltje
    in een  kooitje

     
    wel heel liefdevol en warm


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ram-slang

    Mijn ouders hadden indertijd een groot bedrijf, waar wij aan huis woonden.
    Beiden waren er werkzaam en kregen met heel veel mensen van doen, vandaar dat wij kinderen verzorgd werden door een kindermeisje en tevens de maaltijden kregen vanuit een grote keuken.
    Ikzelf werd als rammetje geboren,in het jaar van de slang.
    eerlijk gezegd een hele fijne combinatie; al zeg ik het zelf.
    In iedere geval was en ben ik wel heel tevreden met mijn zijn,
    toen en NU.
    Doordat ik dus met de helm op geboren was,
    heb ik altijd wel meer geweten
    en was het leven ten dele
    wel aangenaam
    vanwege dit Weten.
    In volgende berichtjes zal ik trachten een aantal anekdotes op te halen
    voor mijn twee zonen
    waarvoor ik dit schrijven ben begonnen.
    Ons leven later heeft nl zoveel
    veranderingen moeten ondergaan
     verschrikkelijk veel
    belevenissen en ervaringen rijker
    daardoor, maar tevens ook onbegrijpelijk
    zwaar zo af en toe
    dat het voor hen wel fijn is
    om de opbouw van hun moedertje
    mee te kunnen gaan leven
    en hun eige leventje op een rit
    voor meer inzicht en wijsheid
    en zomaar
    omdat het leuk is
    Het samen zijn met mijn zonen
    "dijken van mensen"
    is een rijkdom gebleken
    waar je U tegen mag zeggen


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het kleine engeltje
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Als klein meiske werd ik dus verzorgt door een kindermeisje, Thea, die ons zes kinderen steeds op een rijtje zette en als vogeltjes om beurten een hapje eten voerde.Nog hoor ik haar zeggen tegen mijn kleine broertje...en daar komt een vliegtuig aangevlogen en ga zo maar door.
    Haar hele trucendoos werd leeggetrokken en wij vlogen er steeds weer in!
    Met z'n allen in het grote bad, terwijl we speelden zagen we dan haar aan de gang met de grote wringer die daar ook in die grote badkamer stond, alles ging zo tussen neus en lippen door, gelijk wij door de ruwe handdoeken heen getrokken werden.
    Mijn moeder werkte hard en daardoor was het voor haar nodig om tegen de middag een klein middagdutje te doen.
    En omdat het natuurlijk in een groot gezin altijd wel wat roerig was, kreeg zij een heel leuk klein houten huisje in de tuin.
    Het "Vossenhol"genoemd !
    Een verboden stekje voor ons kinderen.
    Het was dan altijd een heel groot feest
    als we daar dan ens werden genodigt voor een klein kopje thee
    of iets anders gezelligs.
    Mijn moeder was al vanaf haar jeugd een astma patiente en kon beter in het bedrijf meewerken ,dan de zorg voor de kinderen.
    Juist doordat zij zo snel benauwd werd
    zijn mijn ouders in de bossen gaan wonen,
    maar bleek het wonen in het bdrijf zelf
    toch wat te ingewikkeld, naarmate er meer kinderen kwamen.
    Toen ik dus zo'n 7-jaren jong was,
     werd er daarom voor ons als gezin
    een heel mooie houten bungalow gebouwd.
    Voor onze moeder een ware uitkomst.
    Haar gezondheid ging er op vooruit.
    Ik zie het nog helemaal voor me
    een zweedschlet, waarvan wand na wand
    achter elkaar en heel snel
    in elkaar werd gezet.
    Op de grote schommmel in onze ruime tuin
    keek ik dan met heel veel nieuwsgierigheid uit, hoe dit allemaal verliep.
    Momenteel heeft het huis
    welke steeds iets groter werd, naarmate wijj kinderen ouder werden
    zijn dienst gedaan
    en zal het eerdags weer de tuin uit gaan.


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mijn eerste jaren
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Eerst maar eens
     terugblikkend
    op de kinderjaren
    en wat dromen
     over toen!
    Grote trappenhuizen
    stil zijn in dat
    hele grote huis
     de klant koning
    zij waren ons brood!
    Wij bleven dus als kinderen in onze eigen behuizing,
    samen met het kindermeisje leefden we 
    daar best wel heel leuk.
    Mijn vaders kantoor grenstte aan onze afdeling en achter zijn rug was een luik,
    waardoor hij af en toe eens een grapje door bezigde en heel soms mocht ik bij hem zitten, het liefste deet ik dat dan aan zijn voeten en luisterde naar zijn gesprekken met de mensen die kwamen,zoals klant, vertegenwoordiger.
    Wat was ik gek met hem, heel erg trots op deze fijne man en ik keek dan ook  erg tegen hem op, want in die tijd hield je als kind je mond en mocht je je nergens mee bemoeien.
    Zijn moeder, onze oma, woonde recht tegenover ons, vaak gingen we bij haar buurten en gezellig op afstand  kijken, naar alles wat er zoals bij ons thuis binnekwam.


    >> Reageer (0)
    26-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zondag morgen samen naar de kerk

    Mijn ouders hadden geen auto,
    dus gingen we zondags'morgens altijd
    samen met de trolliebus naar de kerk.
    De jongens in grijze broek en blazer
    de meisjes met gesmokte jurkjes en lakschoentjes.
    Wij kinderen vonden die uitstapjes met elkaar in die grote trolliebus,
    heel erg leuk.
    De kleintjes gingen dan eerst naar zondagschool en de groteren mochten
    mee met de grote mensen naar binnen.
    Allemaal met een paar pixieboekjes in hun handen.
    Terwijl de dienst gaande was,
    werd daar dan stilletjes uit gelezen en onderling geruild.
    Mijn jongens verging het later net zo.
    Nog stapels van die kleine boekjes
    liggen bij ons op zolder
    hieruit hoop ik dan ooit mijn a.s. kleinkinderen uit te mogen voorlezen.
    Tijdens die zondagschool,
    dat vergeet ik nooit meer..
    mochten we allemaal om de beurt een dubbeltje in een negerpoppetje doen,
    waarna hij dan met zn koppetje knikte.
    Ook weet ik me te herinneren dat er ook een heel groot wandbord hing
    en dat de bijbelse verhalen dan steeds werden begeleid door het opplakken van vilten figuurtjes hier op.
    Spannend kon de juffrouw daar dan vertellen en niemand van ons heeft het
    ooit in zijn hoofd gehaald om daar niet naar toe te gaan.
    Met de kerst werden er voorstellingen gegeven, net als overal elders.
    Het oefenen van allerlei, vond ik wel heel erg leuk,
    maar als we dan ineens echt op het podium moesten verschijnen, voor al
    die mensen, zakte mij de angstbibbers in de benen.
    Dit was echt niks voor mij:
    plankenkoorts
    nog steeds zelfs
    Na afloop kregen we dan allemaal een mooi voorleesboek kado
    geschreven door W.G.van de Hulst.jr.
    kinderboekenschrijver:
    Voetstapjes in de sneeuw
    het weggetje door het koren
    Bob, Bep en Brammetje
    wie kent ze niet!
    al met al
    een goede start.
    Alleen nam ik het persoonlijk heel erg veel te serieus
    Mijn hele jeugd was God steeds heel erg dichtbij
    zag en hoorde alles
    never-nooit durfde ik dus iets
    stouts te ondernemen
    maar wat beroerder was
    nog niet eens stout of boos te denken
    het engeltje bleef engeltje!
    verder zat ik, toen ik zelf ook wat ouder werd, heel dicht naast mijn vader.
    Zingen dat die man kon
    Gelijk de parelvissers!
    dan snoof ik stilletjes zijn aftershave op en gluurde naar al de mooie weefsels van zijn kostuum
    trots als een ouwe aap
    papa, mijn vader
    een echt grote persoonlijkheid
    en heel warm meelevend mens
    Mijn grote voorbeeld en liefde.


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mijn veilige plekje
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dit is het dan
    Mijn eigen stekje
    Samenzijn met
     mijn vader
    Achter zijn bureau
    lag een zakje met
    koffieboontjes
    zo nu en dan
     snoepte hij hiervan
    en wat ook zo lekker was
    potterlinia
    zwarte dropjes
    zijn extra zakdoek
     rood met een blauwe rand
    voor kinderneuzen
    en oogjes



    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De grote zandbak

    Vlak naast het kantoor van mijn vader
    de grote zandbak van 10x5 met een uitloper in een punt
    Daar zaten we wel heel erg graag
    omringd door een stenen muurtje en een trap ertussen
    van dat muurtje zijn de meesten
    van ons al wel afgevallen ook.
    Vanaf zijn bureaustoel
    zag hij toe, hoe wij daar heerlijk aan het taartjes bakken waren.
    En wij natuurlijk blij
    met zijn aandacht
    trots liet hij door dat raam alle  bezoekers, zijn schare zien.
    De tuin was ook echt niet verkeerd.
    Heel groot en ruim en flink omheind.
    Bomen om in te klimmen,
    paadjes om door te crossen met de grote trapauto en kinderwagens.
    verstoppertje spelen was daardoor ook extra leuk en tikkertje.
    Rennen en vliegen
    maar toch ook bedaard.
    Meestal gingen wij als gezin
    de zondagmiddag
    wandelen door het Gelders Landschap.
    soms met en soms zonder onze moeder
    Die verdiende wel eens een middagje rust en vader had dan ook eens wat meer tijd voor ons.
    Die wandelingen waren wel heel aangenaam.
    Allemaal wilden we wel naast hem lopen
    ons voorbeeld
    en tegelijkertijd speelde hij dan zijn spel met ons.
    sommige hadden het door en anderen bij lange na nog niet
    dat hing natuurlijk van je leeftijd af.
    Spontaan vonden wij nl heel wat schatten
    door de kabouters weggelegt
    hier een paar centen, daar een dubbeltje of een kwartje
    ons zakgeld werd als in droom verdeeld
    Onze vader hield alles goed in de gaten, ieder kreeg zijn beurt.
    spannende tochten werden het zo
    met sprookjes en verhalen
    uitleg over bos, dier en heide
    We dartelden als vlinders in het rond
    gezellig en gezond


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.sprookjes schrijven
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De boeken van
    Grim en Anderson
    van alles hadden
    wij in huis
    heerlijk
    vond ik dat
    lezen,
     maar ook om
    zelf te schrijven
    Zo had mijn jongste broertje last van leesblindheid en las achterstevoren.
    Toen heb ik voor hem in een schriftje hele leuke verhaaltjes geschreven,
     erbij getekent en ging ze dan voorlezen, wat hij erg waardeerde.

    Sla ik zowaar een stukje over..
    de kleuterschool!
    De school was toevallig net tegenover ons huis gesitueerd in een
    heel groot oud gebouw, midden in-ook hier weer een enorme bosrijke tuin
    Veel weet ik er niet meer van af
    Woorden als:
    palmpaas-optocht, laarensokken,sterre-tuinkers en citroen.
    Liever bleef ik thuis en vluchtte wel eens stiekem naar huis.
    Maar meneer Dupr, de tuinman van de baronesse
    waarvan het boeltje was, kwam me dan eillings weer ophalen
    en daar ging ik dan maar weer!
    De lagere school
    Ook hier weet ik niet zoveel meer van
    dan de kleine anekdotes
    Zoals de allereerste dag-dat kleine jongetje dat zo verdrietig was en die ik wel wilde troosten, zoals de  leidraad door mijn hele leven liep,
    troosten en mijzelf vergetende.
    Het jongetje, die stoer wilde zijn en mijn nieuwe pop zijn schedel brak.
    Jarenlang werd ik door deze scheur aan hem herinnert en bleef mijn beeld over hem, niet al te mooi bewaard.
    De schooltandarts en mijn angst tot op heden toe.mijn weglopen daar weer.
    De ijsbal, die ze tegen mijn oog aangooide, met een stukje grint er in.
    k'Zie me ineens heel fijntjes, netjes tussen de lijntjes, met kroontjespen en echte inkt, de letters naschrijven
    Van Aap, noot en mies.
    Hier weet ik van dat het voor mij was van groot belang,
    dit heel erg mooi te willen doen.
    Gelukkig maar, mij schrijven bleef dus netjes en goed leesbaar daardoor.
    Wie weet het nog, dat kleine vakje in je lessenaar, het potje inkt en de pennelap, veelal naaide ik  ze zelf.
    Vreemd, toen mocht ik van mijzelf al niet knoeien en hing het puntje van mijn tong haast buitenboord.
    Juffrouw van Dam en Juffrouw Franken.
    Meester Bargeman.
    Hoe is het mogelijk, deze namen wist ik toch echt nooit meer en ineens zie ik ze allemaal weer voor me, dat is dus een heel goed teken, want door enkele vervelende gebeurtenissen uit mijn jeugd, was ik een heel stuk kwijtgeraakt, wat nu spontaan begint te herleven...pfff- ff beven!


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.op vlinderjacht



    onschuldig als ik was
    spelend en ravottend
    blij en welgemoed


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de vlinder die rups werd en in haar coconnetje wegkroop

     Ooit..

    Een kleine rups die 
    Een cocon om zich heen bouwde
    Een cocon die niet te doorgronden viel
     Zodat niemand haar meer pijn kon doen

    veel werden zo op afstand gehouden
    Totdat ze geen bedreiging meer vormden

    Na een lange tijd ontpopte het kleine kwetsbare rupsjes zich
    Het ontpopte zich tot een prachtige vlinder
    Een vlinder die de hele wereld weer aankan

     ik ben deze vlinder
    geworden
    stralend  en vrij
    wapperend met die
    mooie
    vleugeltjes van mij.

     


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.voor jou misschien?

    Drijvend op de wind
    Drijvend op de wind van emoties
    vliegt het blad van jou leven mee.
    Het botst hier, het valt en
    waait weer op, dwarrelt en buitelt door de wind
    en nergens waar het rust vindt.
    Gevoelig door het botsen is het broos en teer,
    toch overleeft het keer op keer.
    Door de wind weer glad gestreken vervolgt het zijn weg.
    Waar o waar komt het neer,
    waar zal het vallen, is er daar mos of gaat het onder in een plas van verdriet ?
    Soms zie je het niet, maar eens zal de wind je laten gaan en zal je landen,
    in een paar troostende handen.
    Want ook een gevallen blad in de herfst is apart en uniek,
    twee gelijken zijn er niet.


    Zo ben jij ook, vergeet dat niet.
    Twee dezelfden zijn er niet.
    Gebroken en gekneusd vervolg jij je weg, maar opgeven doe je niet.
    Je houdt vast en gelooft in alles wat je lief is in dit leven,
    dan zal je de storm overleven.
    Dat is in jouw leven een vast gegeven.

    Voor allen die nog de pijn voelen van een pijnlijk verleden 


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het psychologisch beeld verandert

    Anderen steunen en jezelf
     daar achter verbergen
    Het leven achter dat masker
     was niet fijn
    een klein bang meisje
    gevangen in mijn lichaam
    als een deeltje opgesplitst
    was er over van dat kleine ding
    die ermee de mist inging
    Leven voor anderen
    Dat moest ik leren veranderen
    Leven: dat doe je voor jezelf
    Maar waarom wist ik dat niet?
    Ik moest nog zoveel leren
    Zoveel dat ik me soms afvroeg 
    is het wel de moeite waard
    Zwarte bladzijdes in de kinderjaren
    juist waar je onschuld moet bewaren
    verwarring door emoties
    waar je geen weet van hebt
    geestelijk te veel
    die afsplitsing nam dit deel
    Ondertussen vloog en vladderde ik lustig door
    leek het zo op het oog
    als men mij bekeek
    mijn vadertje mocht niet weten
    waardoor dit kind in mij bezweek
    die zou hier door gaan lijden
    was heel gek op z'n meiden
    trots als een ouwe aap
    zou woestig zijn
    op die jonge knaap
    die knul, zelf nog maar net een puber
    met ook zijn wereld op z'n kop
    vergeten en vergeven
    maar ook mjn zelfbeeld
     zat toen in een strop.





    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.klein ding

    Klein ding


     

    Als klein ding kwam zij op aarde
    Met een doel, en eigen waarde
    Zij zou er voor een ander zijn
    Niet alleen maar...k..en "mijn"

    *

     

    Dartel als een vlinder
    vladderde zij rond
    Blij als een zonnetje
    Zo heerlijk als zij het leven vond

    *

    Toen ontstonden er hiaten
    In geschiedenis vielen gaten
    Men misbruikte toen het kleine ding
    Die zo vrolijk door het leven ging

    *

    Het kleintje splitste toen een deeltje
    En zocht beveiliging in speels gedrag
    Vergat zichzelf,  maar nooit haar waarde
    Viel zomaar in de diepte van de aarde

    *

     

    Krabbelde weer op
    Al zette het wel haar wereldje op z'n kop
    Toch ging ze vrolijk verder, en maakte dolle pret
    Alleen kon ze het hl goed merken - als ze ging naar bed
    Dan spookten de slangen rond haar benen
    En rende zij al dromend henen

     

    Idolaat van haar vader
    Z bijzonder als hij was
    Ze keek hem naar zijn ogen
    Wilde niet te licht worden gewogen
    Deze mocht toch zeker niet horen
    Wat zij als kindeke had verloren

    *

    Blij voor haar - hun band was sterk
    Met de hele familie zondags naar de kerk
    Bijbel lezend na het eten
    Hand in hand zingend - niet vergeten!

    *

    Op elke vraag van haar aan hem
    Al werd hij eerder in gevoel gesteld
    Had vader steeds zijn antwoord klaar
    Als hij haar zag - direct verteld

    dus

    Telepatisch sterk verbonden
    Werd haar denken ver vooruit gezonden
    Zo werd hij door haar op het voetstuk gezet
    En zorgde zij te leven zonder smet

    zo

     God de vader - altijd rechts van haar
    En stond aan de linkerkant haar vader klaar
    Hij wist van alles, wat je eigenlijk niet kon weten
    Was telepatisch...oei...was je't bijna weer vergeten?

    *

    Vriendjes en vrienden
    Het spel bleef een spel
    Kwamen zij te dicht
    Dan wist zij het wel

    *

    Het ging haar om karakter en gevoel
    Om de mens, en niet gelijk tot het doel
    De meeste waren stukken ouder
    En zij kwam niet hoger dan hun schouder
    Als op een dienblad, zo werd zij gedragen
    En om minder wilde zij ze niet behagen

    *

    't Zonnetje was, en 't zonnetje bleef
    Een gouden vogel in haar kooi
    Nog steeds lief, vrolijk en heel mooi

    *

    De vader en de dochter
    Hun band bleef eeuwig sterk
    Als zijn broekzak kende hij de mannen en hun verlangen
    Geen enkele werd dus goedgekeurd
    Totdat er toch een onschuldig jong bleef hangen
    En toen was het ook allengs heel snel gebeurd 

    Zij trouwden en kregen kinderen
    Daarmee werd haar wens wel mee vervuld
    Maar van liefde en samendingen
    werd een stuk geslotenheid verhuld

    *

    Hj, introvert en niet te lezen
    Over het bed hoefde zij gelukkig niet te vrezen
    Totdat ook hij niet meer liet blijken van de liefde voor zijn zonen
    En zij het niet meer hield, en ergens anders wilde wonen

    *

    Toen begon de hel opnieuw, en was de val heel diep
    Op het laatst wist ze niet meer waar ze liep
    Want daar kwam een erg gestoorde man
    Die maakte daar zijn misbruik van

    *

    De eerste jaren ging ze door de hel
    En wat er daarna kwam


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zomaar geschrijf over die tijden-

     

    Het leven blijft haar uitdagen
    op fysiek en geestelijk vlak

    Ze is ook niet altijd meer zo aardig
    en niet altijd op haar gemak

    Soms komt ze zelfs in opstand
    dan is alles haar even te veel
    Ondanks zal ze eeuwig doorgaan
    En dat is haar dan nit te veel 

     

    Al klinkt dit tegenstrijdig
    strjdig zal ze zijn
    Voor recht en onrecht
    Alles voor jou
    Maar nu dan ook voor het mijn

     

    En zal ze ook nooit meer tolereren
    Misbruik van dames en heren
    Onrecht-of necht
    Hier is genoeg nu mee gezegd

    Soms denkt ze: 'Ik ben de woorden moe
    Al die kleine, en vooral die onbenullige dingen
    Laten we maar lachen, en zingen!'

    morgen vrolijker verder


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.weer veilig


    Verzegelde mond

     

    De verzegelde mond

    Het zwijgen opgelegd

    Maar de ogen

     

    Kunnen spreken

    zonder te praten

    Soms over angst

    Soms over eenzaamheid

    Over verdriet en kwaadheid

    maar

     

    Als er niet gekeken word

    kan men niet verstaan,

    als er niet geluisterd word.

    Niet zo lang geleden werd er eindelijk

     geluisterd en begrepen

    het zwijgen hoefde niet meer

    Hoewel mijn mond

    stram en onwennig

    Door het lange zwijgen

    Struikelend en

    zoekend naar woorden

    Traag op gang kwam

    de betekenissen ervan

    Komen soms pas later

    Sijpelen traag

    door de zee(F)

    Van tijd en

     

    Krijgen tenslotte

     Een plekje waar ze veilig zijn

    ***


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een vertrouweling

    Een vertrouweling

    is iemand aan wie je je grootste geheimen kunt toevertrouwen zonder dat je bang hoeft te zijn dat hij of zij daarop gekwetstof afwijzend zal reageren of daar misbruik van zal gaan maken.

    Het kan ook iemand zijn,die wel gekwetst of boos reageert op wat je te vertellen hebt,maar die daarom niet de relatie zal opzeggen of de communicatie zal verbreken.

    Het is precies om die reden,dat de partner niet direct de vertrouweling van de ander is.

       

    Het is n.l. niet altijd mogelijk bepaalde gedachten en gevoelens openlijk te bespreken,zonder dat de partner op tilt slaat en de relatie onder druk komt te staan of zelfs begint te kraken.

    Toch ligt ook hierin onze voornaamste test voor een echte vertrouwensrelatie,n.l.

    Zijn er voor onszelf belangrijke en regelmatig terugkerende gevoelens en gedachten die we niet of nooit aan onze partner durven toevertrouwen?

    Zo ja...trek dan eens aan de anonieme bel!

    Ook kom je er zo achter of er ook angst is voor zelfconfrontatie en zelfkennis...

    kun je jezelf al wel een spiegel voorhouden over jouw gevoelens en gedachten over een nare herinnering?

    ***

    Als vertrouweling:

    1.Ga je discreet met informatie om.

    2.Luister je en kom je niet te snel met oplossingen aandragen.

    3.Ben je niet veroordelend of bevooroordelend.

    4.Laat je de ander niet tot jouw last worden en zijn zorg niet de jouwe.

    5.Ben je niet geneigd je eigen trauma of herinnering naast die van de nder te leggen,zodat het meer om jezelf dan om de ander gaat.

    .......

    even schrikken...

    hiervan moet ik slikken ...en eens over de eigen  rol van luisteraar na gaan denken!

    Nu ja-wie nooit zwak is wordt nooit sterk!


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dit was even wat tussen door

    Hoe je als klein kind
    een stukje zelf verlies kan treffen
    Jaren weet je niets meer te herinneren
    een soort van gat in je geheugen
    tussen alle regels door
    voor jullie
    als lezers, duidelijk toch?
    Meer woorden hoef ik hier niet aan vuil te maken
    want wat verleden is
    is beslist geen heden
    Maar was wel nodig om iets van te leren-inzicht in te verwerven
    waarom er een aantal jaren helemaal niet liepen zoals zou kunnen
    en waardoor je psychologisch zelfbeeld
    zomaar kan veranderen
    jaren en jaren van ervarigen maken
    dat je er uit eindelijk sterker uit voort rolt
    maar levenslessen ten over
    daar morgen maar wat meer van
    met en lach en een traan
    soms dichtbij
    en soms heel ver van mij vandaan.


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.orgelles

    Orgelles van dhr.Jansen
    Ja dat is ook alweer een verhaaltje apart
    sommigen van ons vonden het fijn en gingen door en er voor!
    anderen kozen voor banjo-gitaar of blokfluitles
    maar dat het bij onze opvoeding hoorde
    om iets te gaan kiezen-Ja!!
    Zelf begon ik eerst dus met de befaamde blokfluit
    oefenen en oefenen ,maar t'bleek niets voor mij, ik ging me erbij vervelen.
    Dus kwam onze leraar in het vervolg thuis en leerde ook ik
    het orgel te bespelen
    ave maria en de heer is mijn herder
    trapen en hijgen
    zo'n heel ouderwets ding
    bar gezellig, dat wel
    later kwam er een electrisch harmonium in.
    Toch, net na mijn trouwen snel weer ouderwets gegaan
    schaften mn maatje-toen en ik een ouderwets geval weer aan
    zat ik weer te hijgen en te puffen
    tuindeuren wagenwijd
    wilde de buurt laten genieten
    van dit heerlijk ouderwets geluid
    maar even terugkomende op al onze lessen als kind
    Dhr.Jansen werd een trouwe vrind.
    Eerst was mijn oudste broer de klos
    die speelde er al snel
    een aardig deuntje op los
    Ook vond het best wel een gezellig ding
    en zette vaak de koorzang in
    Kerks als wij waren
    heel wat liederen vergaren
    loflied en klassieken
    ik zat echt ervan te genieten
    Na jaren van zoet gefoois en lekker jammeren
    mocht ik spelen voor 1 keer
    op een echt kerkorgel van wel eer
    Dat was me nog eens wat
    boven in een oude kerk
    achter zuil en dikke zerk
    zat madammeke dan achter al die pijpen
    en de zenuwen begonnen me te knijpen
    Ja hoor, het ging beginnen
    toonladders starten en erbij wat zingen
    Waauw, wat me toen is overkomen, kan ik nu nog wel eens stil van dromen
    al die pijpen bij elkaar
    maakten een geluid, wat heb ik jou daar
    nooit of te nimmer kunnen dromen
    dat er zulke mooie muziek uit zou komen
    van hoog boven gezeten
    galmde alles langs en onder mij heen
    dit zal ik echt nooit meer evrgeten
    Dat mijn hameren op al die knoppen
    zulke geluiden konden verlokken
    zwevend en galmend in het rond
    ik zakte van geluk, bijna door de grond
    trots als een ouwe aap
    en dat zo-recht voor zijn raap
    Heel bijzonder
    haast een wonder
    zo groots en ikzelf zo klein
    dat was echt -reuze fijn




    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.maar die handen van die beste man

    maar die handen van die beste man
    en dan dat ongezonde lachje
    toen ik langzaam aan
    van klein kind naar meisje ging
    elke keer
    als de noot naar zijn idee niet goed ging
    die arm die er ff langs hing
    om van te griezelen gewoon
    mijn moeder vond dat ik mijaanstelde
    zo was die toch echt niet
    nou
    ik wist zeker
    dat die er van geniet
    Ook zij was wel eens wat te vrolijk
    en van slag raakte ze olijk
    en van de kook
    dat wilde hij ook 


    >> Reageer (0)


    Foto

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Archief per week
  • 23/04-29/04 2007
  • 11/12-17/12 2006
  • 21/08-27/08 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!