NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • 18de FIETSHAPPENING
  • Deelgemeentehuis Sint-Eloois-Vijve
  • VANDALISME IN DE KERK VAN ST-ELOOIS-VIJVE
  • Stijlvolle heropening GIKS
  • Speciaal transport
  • STAD WAREGEM
  • Yachthaven St-Eloois-Vijve
  • Is heraangelegde parking Basisschool Vijve nog onveilig ?
  • Tentoonstelling Emile Claus in Deinze en Gent
  • Tentoonstelling Emile Claus in Deinze
  • Winterlanschap
  • Vandalen vernielen Lourdesgrot in Vijve
  • BOOTTOCHTEN OP DE LEIE 2009
  • Nieuwe pastoor voor St-Eloois-Vijve en Federatie Waregem-Leiekant
  • Davisfonds Vijve
  • JOZEF LAMBRECHT
  • TONEEL TE VIJVE
  • Koninklijke Fanfare \\\\
  • Peter Benoit en St-Eloois-Vijve
  • Wapenschild
  • Bekende Vijvenaars
  • Onderpastoor Reimond van den Poel
  • Onderpastoor Reimond van den Poel
  • Medepastoor E.H. Reimond van den Poel
  • Vader van Emile Claus
  • Emile Claus en Generaal Biebuyck
  • Mevrouw Claus
  • Kunstschilder Emile Claus
  • Emile Claus
  • De Moeder van Emile Claus
  • Het Gildhuis
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • Emile Claus
  • ERNEST BREGIER
  • REMI BAERT: DE EERSTE VLAAMSE AMBASSADEUR
  • LUITENANT - GENERAAL ALOISE BIEBUYCK
  • HERFST
  • STERREN IN SEPTEMBER
  • HERFSTGROET
  • Radio
  • Bioritme
  • Vrede
  • Weekend
  • Onweer
  • Reis naar Egypte, Jordanië en Syrië
  • Cairo
  • Cairo
  • Cairo
  • Cairo
  • Cairo
  • Cairo
  • Cairo
  • Cairo
  • De Sinäi
  • De Sinäi
  • De Sinäi
  • De Sinäi
  • De Sinäi
  • De Sinäi
  • hotel Piramids
  • Ons eerste hotel in Egypte
  • TRIESTIG? TROOSTELOOS.
  • HOVENIERSLIEDJE
  • Voor alle moeders.
  • Gedicht
  • Vroeger werk
  • Lourdesgrot
  • Grot
  • De Lourdesgrot van St-Eloois-vijve 1895 - 2006
  • GESCHIEDENIS VAN DE DE ST. ELIGIUS KERK
  • PLAATSELIJKE GEBRUIKEN EN DEVOTIES
  • St-Eloois-Vijve
  • Kapelletje+ Link
  • St-Eloois-Vijve
  • St-Eloois-Vijve
  • In de Os
  • De Leie in St-Eloois-Vijve
  • De Leie in St-Eloois-Vijve
  • Het oud sas in St-Eloois-Vijve
  • De oude Leie in St-Eloois-Vijve
  • Oude Leiearm
  • De nieuwe sluis in St-Baafs-Vijve
  • De Leie in St-Eloois-Vijve
  • De Leie in Vijve
  • De Leiebrug in St- Eloois-vijve
  • TER INLEIDING
  • Voorwoord van Maryflor in zijn dichtbundeltje
  • Het oude Vijve of de Leiestreek vroeger en nu.
  • De Leiebrug in St- Eloois-vijve
  • De Leiebrug in St- Eloois-vijve
  • Recenter werk
  • Recenter werk
  • Recenter werk
  • ballonvaart
  • ballonvaart
  • ballonvaart
  • ballonvaart
  • ballonvaart
  • ballonvaart
  • ballonvaart
  • ballonvaart
  • Ballonvaart
  • Onze ballonvaart
  • Shadow
  • Mijn vroegere hobby
  • één van mijn vroegere werken
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Foto
    hartelijk dank voor U bezoek
    Blog als favoriet !
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    !!!!!!!! Levensvreugde is het elixir van de gezondheid !!!!!!!!
    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • Speel gratis mee elke dag zowel voor NL als B
  • Waregem
  • Gezondheid
  • Mijn Buurman
  • Startpagina
  • Willekeurig SeniorenNet Blogs
    stiffpersonsyndroom
    blog.seniorennet.be/stiffpe

    SEXUAL SUSPENSE

                                                      Filmslotsekwentie

    Ik hou van u, prevelde de dame.
    Voorzichtig sloot hij de twee vensterramen.

    de wereld zal me morgen eenzaam schijnen !
    nauwkeurig sloot hij ook de vier gordijnen.

    O, als ge wist hoe gaarne ik u zie !
    Hij sloot zorgvuldig elke draperie.

    Oooouw dear ! sprak ze met een verliefde reutel.
    En met een droge klik droei hij de sleutel.

    Gij hoort bij mij als water bij de zee !
    Hij dobberde nat naar de canapé.

    Van ver reeds reikte zij haar rode lippen.
    En hij begon zijn das al ties te strippen.

    De warme liefde op zijn stoer gelaat gegrift
    mompelde hij twee fouten in het onderschrift.

    Toen kusten zij lang met gesloten ogen,
    zo lang dat het voorzeker niet zal mogen.

    Haar boezem ging stielvaardig op en neer.
    Ze had talent, dat zag men elke keer.

    Toen eindelijk het kussen was gedaan
    stond er 'The End' en ging het licht weer aan.

    Er stommelden wat hielen en wat hakken
    en iemand zuchte dun: 'Het is gebakken'

                                Louis Verbeeck


    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Voor alle jarigen die mijn blog bezoeken.
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Geen Super De Luxe

    Geen roze
    in een doze,
    geen lelie,
    geen orchidee
    om in het leven
    te leven daarmee.
    Geen pronkstuk
    met veel tierlantijn,
    maar tintelende frisheid
    als heldere dauw
    die 't bloemeke laat botten
    tot blomme
    tot vrouw.

    Foto
    Foto

    MORGENZON

    Mooi die morgenzon, die groot en rond en rood,
    en klimmend in 't geluchte van het zomerblauw,
    die rijzend uit de nacht der stille stiltedood
    en schaduwvegendlang, nu ruimt het mistig grauw.

    Mooi die zomerzon, juist boven de aardeschoot,
    die glinsterglans op 't groen en frisse morgendauw,
    het zoemend luisterspel der bij, niet eens zo groot
    die bloemen kust en nektar drinkt, om godentrouw.

    Laat ons de bij, bloem, blad en bladerranken,
    schenk ons nog lang, uw milde vadergunst,
    het minnenspel van zon en wolkenbanken.

    Laat ons de sonate van vele vogelklanken,
    dit dichterboek van schone schilderkunst
    in ruisakkoord,...zijn grote schepper danken.

    Maryflor

    Foto
    Foto

    MATIGING

    'k En kan 't niet meer verdragen
    want 'k zie het keer op keer,
    't en is niet met te vragen
    dat ik bekom, maar omgekeerd veeleer.

    Men vraagt niet meer, men eist,
    de vuist gaat naar omhoge
    wat op een teken wijst
    van tand om tand en oog om oge.

    En ik de arme domme dwaas,
    gelovend nog in plicht en rechten
    die eerlijkheid zie in een waas,
    die niet op straat wil vechten.

    Geef ons maar Heer,
    die vroeg're kalme ruste
    de oude naastenliefde weer,
    die 't vuur der hebzucht bluste.

    Maryflor

    Foto
    Foto
    Foto
    HUWELIJKSLENTE

    Zojong
    en mooi en fris,
    met ogen die behagen.
    't is alsof het lente is
    iets nieuws,
    wat mijn blikken zagen.

    Ik laat het niet gauw blijken
    wat in 't gemoed geschied,
    maar 'k wil voor eens afwijken,
    om al het schoon
    dat men hier ziet.

    Een schat
    mijn vrouw, hun moeder zei,
    drie kinderen had ik, maar...
    er kwam een dochter bij !
    We hebben er nu van elk
    een paar.

    Het weze
    hen gegeven,
    ten alle tijden en heel lang,
    geluk en voorspoed in het leven
    door liefd' en trouw,
    één samenzang.

    Maryflor
    Foto

    DEBET

    Ik hoop
    dat de jeugd,
    de zon ziet die
    de mist laat verdwijnen,
    de dwazen in hun hemd zet.
    Dat zij het nest
    dat wij hebben bevuild,
    weer proper wassen met
    de schulden van onze eigenwaan.

    Maryflor

    Foto

    KLAARHEID

    Ogen zijn
    om 't geluk te zien,
    ogen, die in de zomer
    de herfst bezien,
    soms stom en stille staren,
    die weemoedig dromen
    bij het vallen van de blaren
    der ranke slanke bomen.

    Ogen zijn
    om je vrouw te zien,
    in vol ornaat
    of heel intiem,
    haar zachtjes te aanschouwen.
    Heerlijk is het om te zien,
    hoe kinderen van ons
    nu aan hun toekomst bouwen.

    Ogen zijn
    om 't gemoed te peilen,
    in de donkerte
    der duisternis,
    waar de mist niet optrekt
    maar nog dikker wordt bijwijlen,
    waar het zoeken naar het licht
    moeilijk valt, onmogelijk wellicht.

    Jonge ogen zullen later spreken,
    de bekrompenheid verbreken
    met een hart dat openstaat
    en het licht weer binnenlaat.
    Dan zal men klaarheid zien,
    misschien !

    Maryflor

    DE MELKKOE
    Foto

    de morgenfluister, kil en stil,
    een natte boerenweg en oostenwind,
    de parelmoeren heg, ik ril
    in de rust die ik vind.

    Euhhh !... een goedendag ?
    Lomp en stom kijkt ze me aan,
    ze is niet kwaad van slag
    maar traag,... niet erg verlaan.

    Loom en lui stapt ze voort
    die blanke, bruine of bonte koe,
    kwispelstaartend als het hoort
    tjokt ze naar de weide toe.

    Voor haar zijn 't al gelijke dagen.
    Ze is niet veel gewent,
    ze eist niet,... komt niet af met vragen,
    wie is nu nog zo vlug kontent.

    Niet overal is 't morgenstil
    in streek, land of kontinent.
    De weelde, onze welvaartsgril
    heeft ons de koe ontwend.

    Maryflor

    WERELDGEWELD
    Foto

    Lichtend verstand
    broze geest of,
    broos verstand en
    lichtende geest !
    Wie zal het zeggen,
    of kan het zijn
    dat een broze, lichtende,
    verstandige geest over
    deze huidige tijden heerst
    op zoek naar zinneloos geweld,
    of wordt men helder van geest
    met gezond verstand
    zodat deze broze vrede
    blijven moge.

    Maryflor

     

    DE MERLAEN
    Foto
    Gij schetterende, kwetterende, zwarte vogel
    gij schiet boven 't gras uit een heg.
    Gij lijkt een roeste, maar toch snelle kogel
    uit Godes gewere, zo heel verre weg.

    Gij kwieke maar sierlijke Merel
    gij schalt uw geluk honderduit.
    Gij draagt als een donkere, wondere perel
    uit Godes natuur, zijn zegen steeds uit.

    Gij brengt ons steeds lente
    gij wijst ons 't geluk
    zo onbezonnen, maar zonder een juk.

    Gij doet aan ons kond
    gij fluit immer were
    geloof in de mens, geloof in de Here

    Maryflor
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    ONZE PRUTS
    Foto
    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • bijbelseplaatsen
  • Foto
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    hierniet
    blog.seniorennet.be/hiernie
    Foto
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    discus
    blog.seniorennet.be/discus
    Foto
    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • wareber2
  • Gedichten van Luc Verbeke
  • Foto

    De Vlaamse Leeuw

    Zij zullen hem niet temmen, de fiere Vlaamse Leeuw.
    Al dreigen zij zijn vrijheid, met kluisters en geschreeuw.
    Ze zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft,
    Zolang de Leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.

    Ze zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft,
    Zolang de leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.
    Zolang de leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.

    De tijd verslindt de steden, geen tronen blijven staan.
    De legerbenden sneven, een volk zal nooit vergaan.
    De vijand trekt te velde, omringd van doodsgevaar.
    Wij lachen met zijn woede, de Vlaamse Leeuw is daar.

    Ze zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft,
    Zolang de leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.
    Zolang de leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.

    Hij strijdt nu duizend jaren, voor vrijheid, land en God.
    En nog zijn zijner krachten, in al haar jeugdgenot.
    Als zij hem macht'loos denken, en tergen met een schop.
    Dan richt hij zich bedreigend, en vrees'lijk voor hen op.

    Ze zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft,
    Zolang de leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.
    Zolang de leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.

    Wee hem, de onbezonnen', die vals en vol verraad,
    de Vlaamse Leeuw komt strelen, en trouweloos hem slaat.
    Geen enkle handbeweging, die hij uit 't oog verliest:
    en voelt hij zich getroffen, hij stelt zijn maan en briest.

    Ze zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft,
    Zolang de leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.
    Zolang de leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.

    Het wraaksein is gegeven, Hij is hun tergen moe;
    met vuur in 't oog, met woede, springt hij den vijand toe.
    Hij scheurt, vernielt, verplettert, bedekt met bloed en slijk,
    en zegepralend grijnst hij, op 's vijands trillend lijk.

    Ze zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft,
    Zolang de leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.
    Zolang de leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.

     

    Mijn favorieten
  • seniorennet.be
  • PAJARO
  • 2e CDO Flawinnes
  • Het Vijvenaarke
    !!!! AAN DE LEIE !!!!
    15-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Yachthaven St-Eloois-Vijve
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Yachthaven St-Eloois-Vijve

    15-08-2009 om 15:08 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
     

    Een maand geleden alarmeerde pastoor Patrick Leenknecht, priester in Sint-Eloois-Vijve en Desselgem, de politie wegens een handtassendiefstal tijdens de eucharistieviering in de kerk te Sint-Eloois-Vijve. Naar vermoeden een jonge kerel ontvreemde toen de handtas van een vrouw, terwijl ze te communie ging. Ondertussen is bekend dat in de kerken van de Waregemse deelgemeenten ook microfoons zijn gestolen, terwijl enkele priesters in Avelgem verwittigen voor schooiers met slechte bedoelingen.

    Politie en priesters roepen kerkgangers op tot blijvende voorzichtigheid. Als de gelovigen ter communie gaan laten deze hun handtas of andere bezittingen meestal onbeheerd achter op hun kerkstoel. Daarvan maken personen met ongepaste bedoelingen gebruik om deze buit te maken. Priester Leenknecht alarmeerde vermoed dat het in Sint-Eloois-Vijve gaat om een jonge kerel, die tijdens de misviering binnenkwam en zich achterin de kerk bezighield tot de communie, zijn ideale moment om een handtas mee te graaien. Vóór de aanwezigen het goed en wel beseffen, is de dader er al vandoor. Ironisch genoeg had het slachtoffer van de diefstal de jonge dader nog een vredeswens gegeven voor ze naar de communie ging.  Zij en andere aanwezigen zouden de dief zeker herkennen, maar wellicht woont hij niet in de omgeving.

     

    Priester Leenknecht begrijpt niet waarom de handtassendief in de kerk toeslaat. De kerk is op zijn zachtst gezegd een zeer ongewone plaats om te stelen. Gelovigen komen ook niet met veel geld naar de kerk. Intussen worden de gelovigen in de omliggende parochies opgeroepen tot voorzichtigheid. “Eén diefstal in de parochie is genoeg. We kunnen alleen maar hopen dat het daarbij blijft”, zegt Patrick Leenknecht.

     

    Ook collega priester Luc Suys reageert aangeslagen. “Eerder werden al de microfoons in de kerk gestolen. Sindsdien sluit ik 's avonds de deuren, zodat er niemand binnen kan. Tijdens de dag is de kerk wel toegankelijk. Als je al rekening moet gaan houden met diefstallen tijdens de diensten, dan is het ver gekomen met de criminaliteit.” Volgens Suys gaat het om een vandalenstreek van een niet-gelovige. “Je hebt twee groepen mensen: gelovigen en niet-gelovigen. Die twee groepen moeten elkaar respecteren maar wel met rust laten.”

     

    De politie in Waregem is op de hoogte van de handtassendiefstal. ”We hebben voorlopig geen enkele aanwijzing. Het is als zoeken naar een speld in een hooiberg”, vertelt Mira-perswoordvoerder Michael Vandenheede. “Voorzichtig zijn is zeker de boodschap.” Enige tijd geleden had de Lourdesgrot in Sint-Eloois-Vijve al af te rekenen met ongewenste bezoekers en enkele jaren geleden waren er ook vernielingen in de dekenale kerk in Waregem.

     

    "In landelijke gemeenten is nu eenmaal minder controle dan in de steden", klinkt het op het bisdom, dat zo goed als machteloos moet toekijken. "Het enige wat we kunnen doen is elkaar op de hoogte brengen van de feiten", zeggen ook deken Achiel Roets en pastoor Wim Seynaeve van Avelgem.

    http://www.rorate.com/nws.php?id=56345

    Met dank aan Bernard Delange
    http://blog.seniorennet.be/wareber2/












    08-08-2009 om 18:44 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is heraangelegde parking Basisschool Vijve nog onveilig ?
     

    VLD-raadslid Delphine Cloet ziet enkele onlogische obstakels aan de recent door het stadsbestruur heraanlegde parking aan de basisschool in Sint-Eloois-Vijve. De ‘heraanleg’ bestond  uit: Een op- en afrit voor de auto’s en een afgezonderde wandelstrook voor de kinderen. Op het eerste zicht lijkt het resultaat heel efficiënt, doch er zijn aan aantal  mankementen? Aldus werd de vraag gesteld tijdens de jongste gemeenteraad.

     

    Het VLD-raadslid schetst stelt daarbij volgende problemen :

    1) Wanneer de kinderen of de schoolrij die wandelstrook gebruiken, dan bereiken ze de straat, maar ligt het zebrapad niet op de juiste plaats,

    2) Wanneer de kinderen oversteken om naar de bibliotheek te gaan (links), dan moeten ze eerst naar rechts, het zebrapad oversteken, opnieuw naar links. Maar ze dienen over te steken, daar waar de auto’s de parking oprijden,

    3) Wanneer de kinderen van de overkant naar school toe komen, dienen zij over te steken daar waar de auto’s de parking oprijden.

    4) De wandelstrook start/eindigt midden de parking. De kinderen dienen dus nog een eind tussen de auto’s te laveren.

     

    Op deze manier wordt een zeer onveilige situatie gecreëerd voor de kinderen. Delphine Cloet doet daarom volgende voorstellen. Een degelijke oplossing zou kunnen zijn:

    1) een wandelzone langs de ‘oude’ Delhaize

    2) het zebrapad verplaatsen tot recht voor de wandelstrook

    Het raadslid vraagt of kan gezorgd worden voor een oplossing om deze onveilige situatie ongedaan te maken,  zodat  ongelukken in de toekomst kunnen vermeden worden?  (foto’s ter verduidelijking)

     


    In de stedelijke basisschool van Sint-Eloois-Vijve waren zowel de ouders als de leerkrachten al jaren vragende partij voor een meer veiligere parking voor de kinderen. Op de parking was het steeds een overrompeling van auto’s bij de aanvang en einde van de schooltijd. Er boden zich een aantal nieuwe mogelijkheden aan met de afbraak van de aanpalende woning.

     

    In zijn antwoord heeft schepen van mobiliteit ondermeer mee dat de situatie is besproken in de verkeerscommissie en de verkeerscel. De ligging van het zebrapad, niet in het verlengde van het aanlooppad van op de parking, een bewuste keuze is om te vermijden dat de voetgangers zonder aandacht onveilig direct de straat zouden oversteken. In veel gevallen is het in dergelijke situaties gebruikelijk dat een versperring wordt aangebracht tussen voetpad en rijweg. Hier geldt de gebruikelijke zone 30  en de wagens die de parking willen oprijden en ook de andere bestuurders moeten voorrang geven aan de voetgangers op het zebrapad.   

    Uiteindelijk werd de suggestie meegenomen om hier ter hoogte van de wandelstrook de mogelijkheid te voorzien van een hindernis tussen voetpad en rijweg.

    Met dank aan Bernard Delange
    http://blog.seniorennet.be/wareber2/

    Reageer (0)







    10-04-2009 om 18:42 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    26-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tentoonstelling Emile Claus in Deinze en Gent
     

    Vandaag zaterdag 21 maart 2009 opent de tentoonstelling ‘Emile Claus en het landleven’ in het Museum voor Schone Kunsten te Gent. Tot zondag 21 juni 2009 staat de kunstenaar uit Sint-Eloois-Vijve (Claus 1849-1924) centraal zowel in Gent als in Deinze.  Voor het Museum van Deinze en de Leiestreek, waar heel wat werken van Claus in zijn collectie heeft, was dit de perfecte gelegenheid om de onlangs verworven tekeningen van Emile Claus gedurende dezelfde periode aan het publiek voor te stellen. Emile Claus had reeds zijn retrospectieve in Waregem, waar hij ondermeer actief was aan wat we de voorloper van de huidige tekenacademie kunnen noemen. Rond 1868 volgde de beroemde Vlaamse schilder Emile Claus avondles en gaf later zelf les in de schetsclub van de avondschool, voorloper van huidige Sint-Paulus volwassenenonderwijs aan het VTI
    Pronkstuk in het museum te Deinze  is 'De Bietenoogst'. Als er één kunstenaar is die Deinze wereldfaam bezorgde, dan is het wel Emile Claus. Op artistiek vlak rijst hij als een reus uit boven zijn tijdgenoten en leerlingen. Maar Claus is de meester. 'Drie maanden lang kan iedereen een unieke tentoonstelling bewonderen. Uniek omdat het de enige keer is dat we het volledige oeuvre van Claus dat Deinze in bezit hebben tezelfdertijd wordt getoond. Later zal dat fragmentarisch zijn. Uniek ook omdat het om een complementaire expositie gaat waarbij zowel het Museum voor Schone Kunsten in Gent als wij in Deinze Claus op een speciale manier belichten. In oktober vorig jaar verwierf het museum 102 tekeningen van de hand van Emile Claus, de kunstenaar die zich graag liet inspireren door de Leie, zijn omgeving en het werk op het platteland. Nu worden die voor het eerst voor het grote publiek tentoongesteld.

    Het wordt in Deinze geen wandelingetje langs 115 tekeningen, schetsen en voorstudies voor schilderijen uitgevoerd op papier, met potlood, houtskool of sanguine. Nee, ze creëerden daar een gang waarin iedere tekening tot haar recht komt. De tentoonstelling laat Claus volop herleven aan de hand van citaten uit het boek 'Mijn broeder in Vlaanderen' van Cyriel Buysse. Die worden voorgedragen door Gilbert Van Vlaenderen en op de wanden geprojecteerd. In verschillende zalen werden aan het plafond reuzefoto's met beelden van Claus opgehangen.


    “We maken verder van de gelegenheid gebruik om zijn meesterwerk: de Bietenoogst (3,2 x 4,8 meter) speciaal te belichten. De expositie biedt de mogelijkheid om de 102 tekeningen die we in 2002 konden aankopen uit privé-bezit, samen met de 13 die we reeds in ons bezit hadden, te tonen”, zegt museumverantwoordelijke Veerle Van Doorne.


    De aanleiding tot het exposeren van de verzameling in Deinze is de tentoonstelling “Emile Claus en het landleven” in Gent en ook wel het doctoraat over Claus dat curator Johan De Smet onlangs beëindigde. Omdat het meer dan 10 jaar geleden was dat wij in Deinze nog iets rond Claus hadden gedaan, zijn ze mee in de dans gesprongen. Hoeveel werken Claus maakte, is niet direct geweten. Uit bronnen weten we wel dat hij veel werkte en zelfs in de kerk schetste. De Clausroute toont een aantal van die pleisterplaatsen.

     

    In het Museum voor Schone Kunsten te Gent sluit het project Claus aan bij het tentoonstellingsbeleid van het museum. Dat is onder meer gericht op aspecten van de Belgische kunst in de negentiende en twintigste eeuw. Met deze tentoonstelling wordt Claus’ werk in de ontwikkeling van de Belgische beeldende kunst in de periode 1880-1914 gekaderd. In de complexe historische context van zijn tijd speelde hij weliswaar geen voortrekkersrol, maar was hij al evenmin een meeloper. Claus onderscheidde zich internationaal, en juist dit internationale succes reflecteerde zich in het werk van een uitgebreide groep jonge kunstenaars die in het begin van de twintigste eeuw debuteerden met luministisch werk.

    Emile Claus was de belangrijkste vertegenwoordiger van het impressionisme in België. Hij

    bewonderde het Franse impressionisme en paste deze stijl toe in de uitbeelding van zijn vertrouwde plattelandsomgeving. Claus werd in zijn tijd op de handen gedragen. Ook vandaag geniet zijn optimistische en zonnige kunst nog steeds een grote populariteit. De tentoonstelling brengt de beste werken van Emile Claus bijeen en belicht de centrale thema’s in zijn werk: de landarbeider, het werk op het land, het dorpsleven, het leven met de rivier en het zuivere landschap. Zijn werk wordt geconfronteerd met dat van Belgische tijdgenoten zoals Alfred William Finch, Léon Frédéric, Constant Permeke, Constantin Meunier en Théo Van Rysselberghe.

     

    Emile Claus uit Sint-Eloois-Vijve

    Claus werd geboren in 1849 als zoon van een winkelier-herbergier in Sint-Eloois-Vijve. Aanvankelijk gaat hij naar de academie van Waregem. Emile Claus groeide op in een eenvoudig milieu en het kostte hem veel moeite om zijn omgeving te overtuigen van zijn artistieke kwaliteiten. Uiteindelijk effende de componist Peter Benoit (1834-1901) – Zijn vader was sluiswachter in Sint-Eloois-Vijve - voor hem de weg naar de Antwerpse Academie (1869-1874). Ondanks goede resultaten deed hij niet mee aan de Prijs van Rome, waarna een breuk kwam met directeur de Keyser en hij een zelfstandig artiestenleven begint, waarbij hij in zijn levensonderhoud voorziet door het geven van les, ondermeer in Waregem.

    Zijn eerste tentoonstelling vond plaats te Gent in 1874, onder het goedkeurend oog van Nicaise de Keyser (1813-1887), de directeur van de Antwerpse academie, in wiens atelier hij op dat moment werkzaam was. Claus verlengde zijn verblijf in Antwerpen en werd er beïnvloed door kunstenaars van de zgn. grijze Antwerpse school. In deze periode kreeg hij ook officiële opdrachten van de stad. Bij de Antwerpse bourgeoisie ontpopte de kunstenaar zich als een veelgevraagd portretschilder.

    Wellicht onder invloed van oriëntalistische doeken van Charles Verlat (1824-1890) ondernam Claus in 1879 een reis naar Spanje, Marokko en Algerije. Aan de Middellandse Zee werd Claus verrast door de heftige koloristische tonaliteiten en de intense lichteffecten op de omgeving. Het tot dan tamelijk sombere, Antwerpse palet verheldert en verlevendigt sterk in de studies en schilderijen uit deze periode. Men mag echter aan deze reis niet te veel belang hechten. Artistiek vervolgde Claus bij zijn terugkeer de weg die hij voorheen was ingeslagen.

    Nadat hij in de jaren zeventig en de vroege jaren tachtig vooral bekendheid had verworven in Antwerpse kringen, volgde nationaal en internationaal succes toen hij op het Parijse Salon en het Salon van Antwerpen in 1882 Het hanengevecht tentoonstelde. Het gezaghebbende Brusselse tijdschrift L'Art Moderne erkende in hem een groot portrettist, maar duwde hem toch in de conservatieve, Antwerpse hoek. Het doek, aanvankelijk bedoeld als een portrettengalerij van vooraanstaande Waregemse notabelen, werd niet voldoende realistisch bevonden, als had hij te weinig oog voor het barbaarse spel van het hanengevecht.

    In de drie jaar volgend op Het hanengevecht toonde Claus zich als een doordacht landschapschilder, een beschouwer van de ‘volle, frissche natuur’. De verwondering “dat hij die gedachten in het hoofd en die poëzie in het hart had, - dat hij over zoveel kracht van uitvoering beschikte en over zo'n rijk koloriet”, lokte bij de critici een bewondering in superlatieven uit. Claus' stukken werden doorgaans als ‘bezielde fotografie’ gewaardeerd: de schilder werd beschouwd als een zeer talentvol man en bovendien als ‘een natuurdichter van hoge waarde’. Van dan af nam hij jaarlijks deel aan de Parijse Salons waar Claus de invloed onderging van de panoramische, in plein-air geschilderde werken van de salonprotagonisten Jules Bastien-Lepage (1848-1884) en diens geestelijke opvolger Léon Lhermitte (1844-1925). Hij verwijderde zich van de afstandelijke portretstudies in de lijn van Alfred Stevens (1823-1906), Jan Verhas (1834-1896) en Edouard Agneessens (1842-1885)-door de kunstkritiek gemeenzaam ‘bevallige kabinetstukjes’ genoemd - en wierp zich op de natuur.

    In 1886 trad Claus in het huwelijk met Charlotte Dufaux, afkomstig uit een vooraanstaande notaris-dynastie uit Waregem en betrok hij definitief een jachtpaviljoen te Astene (dichtbij Deinze), het atelier dat later als ‘Villa Zonneschijn’ bekend werd. Deze naam vat volgens diens vriend - de belangrijke kunstcriticus en romancier Camille Lemonnier (1844-1913) - het doel van de kunstenaar samen, nl. de intensieve studie van de veranderende impact van het licht op de natuur. De landelijke omgeving en het wijdse vergezicht op de Leie inspireren tot doeken als De Oude tuinman, De pick-nick (Brussel, Koninklijke Verzameling) en Vlaswieden in Vlaanderen (Antwerpen, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten). Zijn voorkeur gaat uit naar grootse composities, waarin op een natuurgetrouwe, wetenschappelijk-punctuele wijze en met een soms lichte maatschappijkritische ondertoon, landelijke figuren in helder licht verschijnen.

    In 1911 peilde Karel van de Woestijne (1878-1929) naar de mens achter de kunstenaar Claus en typeert hem als volgt: “Die vervoering, dat teeken van eeuwige jeugd, van eeuwige verkorenheid, en tevens de macht er steeds het juiste beeld voor te vinden in eene dichte nabijheid; - dat ontroerd-vermogente-zijn, en het voor zich en anderen en iedereen te mogen erkennen in de praktische werkelijkheid van een landschap, en het daarna in zulke waarheid te kunnen nabeelden dat ieder er 's kunstenaars vervoering in erkent als ware 't zijne eigene: het is heel Claus' kunst.”

    Men beschouwt Claus als de leider van het Belgisch luminisme. In 1904 stichtte hij de Kring Vie et Lumière. Volgens Ensor is Claus de geniale kerel die "de zon op flessen trok". Emile CLAUS reisde in maart 1907 aan boord van de “Oceanic” naar de U.S.A. In Pittsburgh was hij jurylid van de Carnegie-wedstrijd. Tijdens de 1ste wereldoorlog vertoeft hij in Londen in ballingschap. Tijdens deze periode brengt hij indrukwekkende riviergezichten van de Theems voort die bekend staan als de ‘weerspiegelingen op de Theems’.

    Tijdens zijn leven kende hij, in tegenstelling tot menig ander schilder, een zeer groot succes. Niet alleen zijn werk doch ook zijn zeer innemende levensstijl en voorkomen droegen daartoe bij. Emile Claus had ook zijn volgelingen: Joris Buysse in Gent, Jozef Adriaan Heymans in Dendermonde, Alfons Proost in Antwerpen, Georges Lemmen en Georges Morren in Brussel. Hun schilderen kenmerkt zich door het schilderen in openlucht en het aanbrengen van zeer lumineuze helder oranje partijen en purperen schaduwen. Rurale onderwerpen zijn uiteraard legio. In het Latemse zelf heeft hij ook wel een duidelijke invloed uitgeoefend vooral op sommige van de latere schilders. De invloed is vooral zichtbaar bij Jenny Montigny, ook andere vrouwen zoals Gabrielle della Faille en Anna De Weert volgden zijn sporen. Onder de mannen waren de meest overtuigde volgelingen o.m. Van Loo, Octaaf Malfait, Modest Huys, Sys en Dessenis.

    Met dank aan Bernard Delange
    http://blog.seniorennet.be/wareber2/








    26-03-2009 om 17:27 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tentoonstelling Emile Claus in Deinze
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Emile Claus in het Museum van Deinze en Gent


    In april 2008 kocht het Museum van Deinze en de Leiestreek 102 tekeningen van de hand van Emile Claus, de kunstenaar die zich graag liet inspireren door de Leie, zijn omgeving en het werk op het platteland.

    Emile Claus is in het museum niet alleen sterk vertegenwoordigd met het monumentale werk De Bietenoogst, maar ook met verschillende andere typisch impressionistische schilderijen. Samen met de tekeningen die het museum reeds bezat, ontstond dankzij de recente aankoop een unieke verzameling die een allesomvattend overzicht geeft van het grafische werk van Claus. De tentoonstelling "Emile Claus en het landleven in België" die van 21 maart tot 21 juni 2009 in het Museum voor Schone Kunsten Gent te zien zal zijn, betekende voor het Museum van Deinze en de Leiestreek de perfecte gelegenheid om de tekeningen gedurende dezelfde periode aan het publiek te presenteren.

    Terwijl in het MSK Gent de schilderijen en Belgische tijdgenoten van Emile Claus aan bod komen, spitst het Museum van Deinze en de Leiestreek zich toe op deze eigen collectie tekeningen van de belangrijkste vertegenwoordiger van het Belgische impressionisme. Met een totaal van 114 werken in potlood, houtskool, sanguine of inkt op papier toont de expositie een gevarieerd geheel van schetsen, voorstudies en afgewerkte tekeningen. Daarbij komen de verschillende thema's en periodes uit het oeuvre van Claus duidelijk aan bod: zijn vorming tijdens zijn verblijf te Antwerpen, zijn fascinatie voor het werk op het platteland, maar ook zijn talent voor het weergeven van karaktereigenschappen in portretten. We trekken mee met Claus tijdens zijn reizen naar Algerije, Marokko, Italië, Londen en Frankrijk. De tekeningen tonen ons niet alleen de voorliefdes van deze luminist, maar door de manier waarop de tentoonstelling is opgebouwd, maken we ook kennis met de persoon achter de beroemde sc
     hilder.

    In samenwerking met het MSK Gent zijn er combiticketten beschikbaar en groepsevenementen mogelijk. Naar aanleiding van de tentoonstelling wordt er een aparte catalogus van de tekeningen gepubliceerd.

    PRAKTISCHE INFORMATIE:
    Van 20 maart tot 21 juni 2009

    . Museum van Deinze en de Leiestreek
    Lucien Matthyslaan 3-5, 9800 Deinze
    Tel: 09/381.96.70 - Fax: 09/381.96.79
    Website :
    www.museumdeinze.be
    E-mail: museum@deinze.be
    Toegangsprijzen :
    ? 4,00     Individuele bezoeker
    ? 2,50     Groepen, +3-pas, C.J.P, museumkaart, lerarenkaart
    Gratis     Jongeren t/m 16 jaar, ICOM, journalisten
    Openingsuren :
    weekdagen van 13.30 u tot 17.30 u
    zaterdag, zon- & feestdagen van 10 tot 12 u en van 14 tot 17 u
    maandag gesloten.
    Groepen met gids kunnen na afspraak ook in de voormiddag de tentoonstelling bezoeken.

    Op woensdag 29 april wordt er een creatief kinderatelier georganiseerd waarbij kinderen zich laten inspireren door de tekeningen en schetsen van Emile Claus en vervolgens zelf aan de slag kunnen.

    . Museum voor Schone Kunsten Gent (MSK)
    Citadelpark, 9000 Gent
    Tel. : 09/240.07.00 - Fax : 09/240 07 90
    Website :
    www.mskgent.be
    E-mail : museum.msk@gent.be
     

    Toegangsprijzen :
    ? 8,00  Individuele bezoeker
    ? 6,00  Reductiehouders
    ? 3,00  Audiogids (NL-F-E-D)
     
    Openingsuren :
    Dinsdag tot en met zondag van 10 tot 18 u

    Combiticket (Museum van Deinze en de Leiestreek + MSK Gent)
    ? 10,00     Individuele bezoeker
    ?  7,50     Groepen, +3-pas, C.J.P, museumkaart, lerarenkaart

    . Reservatie van geleide bezoeken en tickets voor groepen
    BOEKjeBEZOEK bvba
    Tel. : 09/269.60.04 - Fax : 09/225.18.14
    Website :
    www.boekjebezoek.be
    E-mail : info@boekjebezoek.be
    Tarieven :
     ? 65,00  Gidsen Deinze
     ? 75,00  Gidsen Gent

    . Dagarrangementen voor groepen
    DMC - Gent Incoming - Gent Watertoerist
    Tel. : 09/269.08.69 - Fax : 09/266.05.23
    Website :
    www.gent-watertoerist.be
    E-mail : info@gent-watertoerist.be

    Met dank aan Bernard Delange
    http://blog.seniorennet.be/wareber2/



    21-03-2009 om 17:38 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    14-02-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winterlanschap
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zo mooi kan de natuur zijn als ik 's winters naar buiten kijk.

    14-02-2009 om 18:21 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    26-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vandalen vernielen Lourdesgrot in Vijve
    Klik op de afbeelding om de link te volgen In St.-Eloois-Vijve is tijdens de nacht van vrijdag op zaterdag grote ravage aangericht aan de Lourdesgrot. Het beeld van Onze-Lieve-Vrouw, dat er al meer dan 100 jaar staat, werd uit de nis gehaald en volledig vernield. Kaarsen werden gekraakt, kandelaars omvergegooid, danksteentjes stuk geslagen ... Ook het beeldje van de kleine Bernadette moest er aan geloven. Twee maanden geleden werd op diezelfde plek een brandblusapparaat in de grot  leeggespoten.

    XML:NAMESPACE PREFIX = O /> 

    Het zijn pijnlijke en onbegrijpelijke gebeurtenissen voor de parochiegemeenschap van St.-Eloois-Vijve. Pastoor Patrick Leenknecht: "De Lourdesgrot is een klein bedevaartsoord waar dagelijks heel wat mensen verwijlen bij Onze-Lieve-Vrouw. Zinloos en respectloos vandalisme heeft helaas dit mooie plekje bevuild. Is er iemand of zijn er meerderen die op ronde zijn om vernieling te zaaien aan grotjes en kapelletjes? We vernemen immers van mensen dat in de streek ook aan kleine kapelletjes aan huizen onlangs schade werd toegebracht."

     

    De nog altijd drukbezochte Lourdesgrot is gelegen in de Grottelaan in een prachtig natuurkader. Een gedenksteen naast de nis met het Onze-Lieve-Vrouwbeeld herinnert eraan dat juffrouw Ursula Vandenbroeke de rots liet bouwen in 1895. Voor de bouw van de grot werden rotsblokken aangevoerd uit de Pyreneeën in de streek van Lourdes. Om de grot van verval te redden werden zowat twintig jaar geleden geslaagde restauratiewerken uitgevoerd, waardoor Sint-Eloois-Vijve mag bogen op één van de mooiste en stemmigste mariale bidplaatsen uit de streek.

     

    Veel informatie over de Lourdesgrot in Sint-Eloois-Vijve vinden we in het blog Vijvenaarke van Maurice, waarnaar we een link hebben bij onze favorieten in de rechterkolom van dit stadsblog.  De Lourdesgrot van Sint-Eloois-Vijve is het levenswerk van Ursula Vandenbroucke en Maurice De Jonckere.  Laatstgenoemde was kerkbaljuw, kerststalbouwer, dorpsfilosoof en duivel-doet-al. Hij ontfermde zich later over de Lourdesgrot.

     

    Aanleiding voor de bouw van de Lourdesgrot was de wonderlijke genezing van de ‘doofstomme’ Maria Vercruysse, na een bedevaart met juffrouw Ursula Vandenbroucke naar Lourdes. Met eigen centen en met de hulp van hoeveknecht Jules Waelkens en de landslieden van schoonbroer Leo Ide liet zij, waar nu de lindendreef van ' Vluchens hof ' eindigt, boven de bij de vlassers welbekende, aldaar opborrelende waterbron een immens grote grot bouwen. Voorwaar, een bijzonder goed geslaagde en natuurgtrouwe kopie van de grot van Massabiele. Drie wagons rotsblokken, waarvan sommige meer dan 200 kg wegen, werden uit de Pyreneeën per spoor naar het station van Waregem gevoerd en vandaar met paard en kar Vijvewaarts gereden.

     

    De moeilijkheden waren legio : ' architecte ' Ursula moest zich behelpen met een afbeelding, de grond was bijzoder drassig, de stenen immers zwaar en als bindmiddel was er slechts Doornikse kalk en roggemeel en - aldus de legende - het zweed van juffrouw Ursula en de arbeiders. Het was een titanenwerk, dat maanden in beslag nam en lang  niet door iedereen met bewondering werd gadegeslagen, zoals blijkt uit een socialistisch geinspireerd krantenartikel van ' Vooruit ' gedateerd op 13.07.1896, dat onder de titel  “Vijve St - St-Eloi. ook een Lourdes” bijzonder venijnig uit de hoek kwam. We willen hier waarschuwen voor de eigentijdse subjectieve berichtgeving van de dagbladen uit die tijd…

     

    "Wat geluk voor onze arme inwoners, zij zullen weldra van den honger verlost zijn, de pachten zullen gaan verminderen, de loonen gaan vermeerderen, het geluk lacht al wat arm is in Vijve St-Eloi tegen. Ge gelooft het niet maar wij gaan hier een Lourdes krijgen, zoals in Oostakker en daar ook is de armoede een ongekend iets tenminste voor diegene die door dit middel de lichtgeloovige allerhande offers kunnen afzetten. En dit alles hebben wij te danken aan eene vrouw Ursula. Voor zoo eene verstandige daad verdient zij gedekoreerd te worden".

     

    Jaren later werd aan de grot een arduinen plaat gemetseld met de inscriptie : "Wees indachtig de ziel van juffrouw Ursula Vandenbroucke, overleden te Vyve St - Elooi den 6 januari 1901 in de ouderdom van 56 jaren, die deze rots stichtte in het jaar 1895". Met de jaren echter begon de tand des tijds aan de grot te knagen tot de kajotters in de loop van het jaar 1934 voor een eerste opknapbeurt zorgden. In 1966 pakte Maurice De Jonckere zelf de definitieve restauratie aan. Zeven kubieke meter beton werd gegoten ter versterking van de rots. Draineerbuizen leiden voortaan het overtollige water af naar de aangrenzende vijver. Voor de grot werd een geplaveide en feeëriek verlichte esplanade aangelegd. En telkens weer sprokkelde Maurice de nodige fondsen en handen bijeen om het bedevaartsoord te verfraaien tot wat het vandaag is : een oase van stilte en rust die de talrijke bedevaarders uitnodigt tot een vroom gebed.

     

    http://www.rknieuws.net/

    http://blog.seniorennet.be/maurice1949/archief.php?ID=45                                                           Met dank aan wareber2

    26-09-2007 om 17:07 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BOOTTOCHTEN OP DE LEIE 2009
    Klik op de afbeelding om de link te volgen In de zomermaanden juli en augustus kun je naar hartelust meevaren tijdens de zomerboottochten op de Leie.
    De rode draad in het verhaal is de Leie, die de Leiestreek verbindt.
    Daarnaast kun je aan Vlaamse kant ook op ontdekking op de Schelde, het kanaal Roeselare-Leie en het kanaal Kortrijk- Bossuit. Wat kun je verwachten van een boottocht? In de eerste plaats bieden we je een unieke kans om de Leiestreek anders dan anders te bekijken. Je zult merken dat het uitzicht van op de boot zelf vertrouwde steden en dorpen in een verrassend nieuw perspectief plaatst.
    Tijdens het varen kun je steeds genieten van een hapje of een drankje, en op de plaats van bestemming zorgen we ook nog voor een interessante uitstap, namelijk een begeleid bezoek aan een museum, stokerij of stad, een wandeling, een fietstocht... Uiteraard kun je ook op eigen houtje iets ondernemen.
    Volgende boottochten zijn met vertrek aan de jachthaven in St-Eloois-Vijve gepland voor 2009.

    Klik op de foto en u vindt er alle informatie over de boottochten op de "Leie", ook van deze die vertrekken van uit de jachthaven te  St-Eloois-Vijve.

    03-05-2007 om 00:00 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (17 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-01-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuwe pastoor voor St-Eloois-Vijve en Federatie Waregem-Leiekant
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Pastoor Patrick Leenknecht is geboren te Tielt op 23-01-1964 en werd priester gewijd op 08-07-1990. Na zijn wijding was hij eerst leraar aan het St-Jozefscollege te Izegem, daarna medepastoor te St-Eloois-Winkel.
    We heten hem hartelijk welkom en wensen hem een gezegend apostolaat waarbij hij vreugde mag beleven als pastoor-moderator van Waregem-leikant.

    Bron: Kerk en Leven 17 januari 2007

    25-01-2007 om 15:22 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (19 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Luc Cappon heeft met zijn boek “het wegelingsken” een verdienstelijke poging gedaan om het Vijve van na WO II onder ogen te brengen en te bewaren wat volgens hem waardevol is en blijft. Hij contrasteert in zijn bundel ook op een treffende manier dit verleden met het heden. Zelf blijft hij bescheiden over de opdracht, die hij zichzelf heeft gesteld. Voor wie verlangend en hoopvol uitkijkt naar een wetenschappelijk verantwoorde historiek van ‘Vijve 1941-1953’ meent hij dat hij deze verwachtingen niet kan invullen. Een historisch verhaal opbouwen dat de strenge regels van de geschiedschrijving, bronnenonderzoek en –ordening kan doorstaan, is geschoolde academici voorbehouden.

    XML:NAMESPACE PREFIX = O /> 

    We blijven het echter een verdienstelijke poging noemen om het Sint-Eloois-Vijve van uit zijn jeugdjaren te schetsen. We denken dat het werk van Luc Cappon minstens zijn heemkundige waarde zal blijven hebben en ook zal kunnen gewaardeerd worden bij plaatselijke historici. Het moet ook een aanmoediging zijn voor anderen om hun jeugdherinneringen aan een gewijzigd dorpsleven in een neergeschreven tekst te vertellen en zodoende te bewaren voor het nageslacht.

     

    Niemand keert in de moederschoot terug,

    Wel naar het dorp van zijn jeugd !

     

    Luc Cappon heeft in zijn boek een vijftiental opstellen gebundeld. Deze kunnen een reëel beeld ophangen van wat het dagdagelijkse leven in een dorp als het naoorlogse Sint-Eloois-Vijve was. Het kan trouwens een spiegelbeeld bieden voor de meeste dorpjes van toen. Luc acht zich gelukkig en tevreden met zijn resultaat en hoopt dat de lezer zich daarin kan terugvinden. 

     

    De titel “Het Wegelingsken” is ook het eerste opstel in het boek. Daarna volgen :

    15 november 1941 … het stond in de krant

    de lochting

    boeken, boekjes, de boekerij

    spelling in het spel

    De Uilenspiegels

    Hoger Op

    Godsdienstig leven in Vlaanderen en Vijve

    Religie in de tijd van toen

    Paus en Pastoors

    Verliefd, verloofd, getrouwd

    Vijve, dorp van en aan de Leie

    Politiek schouwspel in het Vijve onzer jeugd: 1947-1953

    Collaboratie, repressie, koningskwestie, …

    Vijfse figuren

    Bibliografie

     

     

    Een vlokje heimwee…

    Een schalks knipoogje…

    Een spat cynisme…

    Een volle traan…

    Blij en dankbaar om hetgeen wij van Vijve en de Vijvenaren meekregen.

     

    En:

     

    We geven mekaar de vijve,

    Want van tiene negen is ’t elve en dan te late,

    En is ’t op een twee drie over en out !

     

    Tot weerziens! Misschien?

    Heel genegen.

    Luc

     
    Mijn bijzondere dank aan Bernard Delanghe van wie ik de toestemming heb gekregen dit bericht over te nemen van zijn webblog "Wareber 2"

    20-11-2006 om 00:00 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    23-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Davisfonds Vijve
    Klik op de afbeelding om de link te volgen DAVIDSFONDS  ST-ELOOIS-VIJVE 2009

    Voorlopig geen nieuws
























     

    23-10-2006 om 00:00 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.JOZEF LAMBRECHT
    Ivo Jozef Lambrecht is op 3 april 1913 in St-Eloois-Vijve geboren in een werkersgezin als zevende van negen kinderen . Vader Aimé Arthur Lambrecht ° St-Eloois-Vijve 1874  + St-Eloois-Vijve 1957 en Moeder Emma Vanhoutte ° Olsene 1875  + St-Eloois-Vijve 1941, de negen kinderen waren Laura (1900), Bertha (1902), Magdalena (1903), Maria (1905), Alice (1907), Godelieve (1911), Ivo Jozef (1913), Jules 1914 en Elisabeth (1918).
    Als jonge arbeider komt hij vrij vlug en overtuigend in de ban van Cardijns ideeën en van de K.A.J organisatie.
    Zijn sociale taak verplaatst hem in 1935 naar Kortrijk waar hij arrondissementeel K.A.J. propagandist wordt. In 1939 wordt hij secretaris van het A.C.W. Kortrijk-stad.
    Vanaf 1950 vangt een politieke loopbaan aan: hij wordt schepen van openbare werken (tot 1953) en van burgerlijke stand en bevolking (1953-1958).
    Van 1959 tot eind 1982 zal hij het burgemeestersambt van de stad Kortrijk waarnemen.

    (Foto volgt)

    29-05-2006 om 00:00 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.TONEEL TE VIJVE
    1. De Leiegalm
    Eerst bestond te Vijve de koormaatschappij " de Leiegalm ", die zingend door de straten trok. Na haar teleurgang ontstond in de jaren 1907-1908 het Hageroosje.

    2. Het Hageroosje ( 1907-1908 )
    Aan het hoofd daarvan stonden :
            als voorzitter : Jules Boulez
            als ondervoorzitter : Raoul Boulez
            schrijver : Achille Ducatteeuw
            schatbewaarder : Arthur Tieberghien
            commissieleden : Achille Demeyere, Remi Ducatteeuw en Maurice Verschelde.
    Het vergaderlokaal van deze toneelmaatschappij, gesticht op 18-01-1908, was het gemeentehuis. Elk lid moest de eerste zondag van iedere maand 20 ct. betalen en afwezigheid stond gelijk met een boete van 25 centiem. Naar aanleiding van wereldoorlog I stierf 't Hageroosje een zachte dood...

    3. In de jaren 1920-1930 bestond er er een toneelgezelfschap van dames, dat nauw samenwerkte met de retraitebond ( Boerinnenjeugd )
    " Onder Moeders Paraplu " schijnt een succsesopvoering van de groep geweest te zijn.

    4. In de jaren 1930 waren de studenten, de KAJ-ers en de KWB-ers actieve toneelbeoefenaars. Tot in de eerste oorlogsjaren 1941-1942 werd er toneel gespeeld.

    5. Het is uit deze ouder wordende toneelamateurs dat in 1946 de Toneelkring: De Uilenspiegels ontstond.

    Deze groep voerde in deze 18 jaar niet minder dan 35 titels op. Soms bestond de groep uit ongeveer 85 personen, zodat heel wat Vijfse families van dicht bij de activiteiten van "de UILS " betrokken waren. De groep kende grote succsessen. Zo woonden in 1949 niet minder dan 700 personen de opvoering van " JUDAS " van Verschaeve bij. Er werd ook op verplaatsing gespeeld: te St-Baafs-Vijve, Moen, Avelgem en Kortrijk.
    de " STERRE " van Felix timmermans op kerstdag 1952 was een ander topnummer.

    In 1952 kwamen de eerste vrouwen de groep vervoegen.
    In de periode 1957-1959-1961 beleefden de UILENSPIEGELS wellicht hun hoogtepunt met de opvoeringen van : Robbedoes - Patsy - De Wtte Non - Schorpioen en Millioenen - de klucht van de Brave moordenaar - Mevrouw Pilatus en het Dorp Der Mirakelen.

    Allerlei oorzaken brachten mee dat na dit hoogtepunt de toneelkring de UILENSPIEGELS ter ziele ging...

    25-04-2006 om 21:10 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    17-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Koninklijke Fanfare \\\\
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Historiek fanfare " HOGER OP " ST-ELOOIS-VIJVE °1923

    Tussen twee wereldoorlogen in een fanfare oprichten, getuigde van moed,vooral omdat grote buur Waregem reeds meerdere jaren een succsesvolle harmonie kende. Toch bleven enkele koppige Vijvenaren er rotsvast van oververtuigd dat een "muziek" ook voor de inwoners van St-Eloois-Vijve een noodzaak was. Fonske De Jaeghere, sasmeester Timperman, Arthur Haudhuyze, Jozef Vandevelde, Maurits Dejonckere en Leon Deceuninck waren rotsvast overtuigd dat de ondernaming moest slagen en richtten wekelijkse repetities in. Meester Ducatteeuw hanteerde de dirigeerstok en het eerste publieke optreden in de plaatselijke processie in 1923 was meteen een schot in de roos. De fanfare was geboren en groeide gestaag aan, vooral door toedoen van Fonske Dejaeghere, de eerste voorzitter.
    Na 25 jaar gaf hij de fakkel en een bloeiende fanfare door aan zijn opvolger André Deley. Die leidde met vaste hand de groep om 17 jaar later opgevolgd te worden door meester Deblock, de duivel-doet-al voor de Vijvse fanfare. In 1948 kreeg de fanfare haar "koniklijke" titel en werd voor iedere muziekant een uniform voorzien. In die jaren groeide het ledenaantal en de fanfare promoveerde naar eerste afdeling. Er was een kameraadschappelijke sfeer en iedere uitdtap werd een "kermis". Zelfs een Tiroler orkest onder de leiding van Laurent Deley werd opgericht. Frans Amez was een tijdlang voorzitter en uiteindelijk komen we terecht bij Roger Debels, de huidige voorzitter en dit reeds meer dan 30 jaar. De jaren '60, ooit de gouden jaren genoemd, bleken ook voor de fanfare een gouden tijd.
    Onder impuls van showmeester Adrien Hofman werd een majorettencorps opgericht. Die verstond de knepen van het vak en algauw werd ieder wandelconcert met voorop 32 majorettes een streling voor het oog. Het absolute hoogtepunt kende de fanfare tijdens haar optreden op de Heizel in 1974, bij de bekerfinale voetbal tussen Waregem en Tongeren. Twee bussen werden ingelegd om de 32 majorettes, 12 trommelaars en 54 blazers naar dit optreden te brengen. Na een hoogtepunt komt een terugval, daar ontsnapte ook de Vijfse fanfare niet aan. Met de huidige dirigent, Luc Dumolin, werd de jeugd aangesproken. De wekelijkse repetities worden trouw bijgewoond en er zijn heel wat uitstappen. Voor de wandelconcerten binnen de stad Waregem wordt er steevast op de fanfare beroep gedaan. Ook de jaarlijkse concerten kennen een trouw publiek dat de vlotte en aangename muziek weet waarderen. Na 83 jaar willen we  nog steeds "HOGER OP".

    Uit het  " het Orgelpunt" het eerste tijdschrift van de fanfare jaargang.1 - Nr. 1 (17-04-2006)
    Tekst Patrick Devos , secretaris

    Historiek
    1923: * Fonske Dejaegere (voorzitter), sasmeester Timperman, A.Haudhuyze, J. Vandevelde, M. Dejonckere, L. Deuninck, Parmentier en Deconinck brachten de muziekwagen aan het rollen.
              * Oorspronkelijke naam : Leiegalm.
              * Chef : meester Ducateeuw.
                 Leden : gewone mensen die 100 frank 'aansluitingspremie' betaalden.
              * lokaal : 'Gemeentehuis', bij A.Haudhuyze.
              * Eerste vaandel : een leeuwenvlag.
              * premiere : processie van 1923.

    1923:   Kinderjaren achter de rug: met de nieuwe kepi op, 2de prijs in de prijskamp in Waregem. Als beloning een pleziertocht naar Tiegem !
    1945 :  Lokaal overgebracht naar café: 'het pavilioen' (nu Posterijstraat 16).
    1946 :  G. Devos starte met een tamboerkorps.
    1947 :  Meester De Block wordt muzikale leider.
    1948 : 'Koninklijke' fanfare Hoger Op kregen hun eerste kostuum (uit de legerstok te Tielt) en behaalden meteen een plaats in de 3de afdeling.
    1949 :  Ongeëvenaard record: 34 uitstappen (optochten) ! A. Deley wordt de nieuwe voorzitter.
    1954 :  De heer Silence (Harelbeke) leidde 'in alle stilte' de repetites.
    1958 :  Met klank over naar de 2de afdeling.
    1961 :  1ste afdeling ! - Een heus Tirolerorkest wordt opgericht.
    1966 :  A.Hoffman doet de majoretten hun beste beentje voorzetten. Meester De Block aan het roer.
    1971 :  Huidige voorzitter R. Debels neemt de taak van de betreurde G. De Block over.
    1973 :  De leden krijgen een nieuw pak.
    1974 : Optreden op de Heizel tijdens de finale van de Beker van Belgie tussen S.V. Waregem en Tongeren.
    ?????????? tot 2006

    Boegbeelden van : "Hoger Op"
    Alfons Dejaegere : Grondlegger en eerste voorzitter. Wierf de eerste leden aan, de eerste vergadering ging bij hem thuis door en op 't eind werd de eerste deun zo hard geblazen dat M. Dejonckere spoorslags kwam aanlopen en medestichter werd.

    Maurits Dejonckere : Was de duivel-doet-al, bracht de eerste twee leden aan (2 trommelaars die reeds jaren de processie begeleidden).

    Gilbert De Block : stond bij de wieg van "Hoger Op". Jarenlang onvervangbare dirigent en voorzitter. Stichtte de muziekschool te St-Eloois-Vijve als voedingsbodem voor de fanfare.

    Georges Devos : meer dan 60 jaar muzikant - jarenlang enige trommelaar - grote animator bij het oprichten van het majorettenkorps - jarenlang de minister van financiën van de vereniging.

    Robert Parmentier - Roger verschelde en Maurits Verschelde: gouden muziekanten (meer dan 50 jaar lid ).

    Adrien Hoffman : bezieler stichter en lesgever van de Vijfse majoretten - eerste publiek optreden te Zwevegem. Fleurige rood-witte regenschermen werden toen geschonken door de meter van de majoretten Mevr. Hoffman-Viaene.

    Publiciteitslied :
    zangwijze : ' och was ik maar '
    tekst : A. Archie

    Als 't muziek van Vijve, door het dorp marcheert,
    Is 't alsof een stukje vreugde in ons wederkeert,
    Want een vrolijk deuntje klinkt er door de lucht,
    Daarvoor, slaan uw zorgen allemaal weer op de vlucht.

    Refrein:
    Hoort gij op straat, 't muziek van Vijve spelen,
    dan komt gij lachend in uw deurke staan,
    een flinke mars kan niemand niet vervelen,
    ge zoudt direct, direct aan 't dansen gaan.
    En dan hoort gij er die trompetten en de zang
    van klarinetten,
    en die reuze bomdardon. Die kleine trommels, die saxofoon.
    hoort gij op straat, 't muziek van Vijve spelen,
    dan zegt u ja, dat doet hun niemand na !

    Het Huidig Bestuur :

    Ere Voorzitter
    De Hr. de Schietere de Lophem D.
    Voorzitter
    De Hr. Debels Roger.
    Bestuurder
    De Hr. Amez D.
    Secretaris
    De Hr. Devos Patrick
    Dirigent
    De Hr. Luc Dumoulin.

    17-04-2006 om 00:00 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (17 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    18-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Peter Benoit en St-Eloois-Vijve
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Peter Benoit

    °Harelbeke 17-08-1834  -  +Antwerpen 08-03-190

    - Geboren te Harelbeke in de Marktstraat (weg naar Kortrijk, komende uit de richting St-Eloois-Vijve links voorbij het stadhuis / nu samen met aanpalende woning  "Museum Peter Benoit")
    De oudste van een gezin van negen kinderen. hij kreeg zijn eerste muzieklessen van zijn vader, Petrus-Jacobus Benoit senior, die een tijdlang onderwijzer was en die later sluismeester werd te St-Eloois-Vijve.

    - Peter Benoit was dus lang geen onbekende in Vijve. Zijn ouders Petrus-Jacobus en Rosalie Monie woonden hier tussen 1863 en 1875 en zijn te Wijnegem gestorven.
    Zijn grootvader Bernard Monie overleed te Vijve op 04-12-1866, zijn broer Edmond op 19-02-1867. Zijn zuster Octavie verliet onze gemeente in 1873 om in te treden in het klooster te Klemskerke.
    En vergeten we niet dat Pieter Benoit, één van de rechtstreekse voorvaderen van de musicus hier te Vijve schepen was in 1603.

    - Peter zelf begon zijn oratorium "De Oorlog" eind 1870 in het huis van zijn vader te componeren onder invloed van de Frans-Duitse oorlog. In onze dorpskerk speelde hij vaak op het orgel en in 1885 schreef hij in zijn "Vlaamse Brieven " o.m " Het sashuis van Vijve dat mijn vader als sluismeester-ontvanger gedurende ettelijke jaren bewoonde, is het aantrekkelijkste en het schoonste aller Leiesashuizen..."



                                                  

    18-03-2006 om 00:00 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wapenschild
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Wapenschild van St-Eloois-Vijve

    16-03-2006 om 18:33 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    14-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bekende Vijvenaars
    Bekende en Grote Vijvenaars

    14-03-2006 om 20:08 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (30 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    24-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onderpastoor Reimond van den Poel

                 Danbaar aandenken aan mijn
                GOUDEN PRIESTERJUBILEUM

    Zevenkerken '48                 Sint-Eloois-Vijve '98

    Magnificat !
    Mijn hart prijst hoog de Heer.
    Van vreugde juicht mijn geest om God mijn redder,
    want hij heeft welwillend neergezien
    op de geringheid van zijn dienaar.
    Hij heeft mij tot zijn priester uitverkoren
    en heilig is zijn Naam.
    Dank Heer, voor het goede dat ik mocht doen.
    Vergeef mij waar ik tekort ben gekomen.
    Maria, moeder van de kerk,
    aan U heb ik mijn priesterschap te danken.
    Mijn hart en mijn leven zijn aan U toegewijd.
    Zegen allen die goed zijn geweest voor mij
    en allen die aan mijn zorgen werden toevertrouwd.
    Neem mijn dierbare overledenen op in de hemelse vreugde.
    Maria, moeder van de priesters, bid voor ons

    Reimond van den Poel

    24-02-2006 om 16:39 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onderpastoor Reimond van den Poel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Aandenken aan zijn gouden priesterjubileum.

    E.H. van den Poel was 54 jaar priester waarvan 53 jaar op onze parochie

    Pastoors van St-Eloois-Vijve

    1197 -                Joannes
    1421 -                Willem't Calf
              - 1464    Gilbrecht Rousselli
    1464 - 1466      Willem de Flagines
    1466 -              Gillis van Atrecht
              - 1504    Joannes Van De Weede
    1504 -              Willem Vander Straten
              - 1540    Philippus Van Overacker
    1540 - 1545     Joannes Van Horenbeke
    1551 -             Steven Huugs
    1561 - 1570     Niklaas Deveel  ( Velius )
    1570 - 1570     Petrus Van De Sande
    1570 - 1573     Joos Lust
    1573 - 1574     Adriaan De Maeyere
    1574 - 1575     Petrus Van Hondertmarcken
    1575 - 1578     Johannes Alaerd
    1588 - 1600     Joos Lust
    1600 - 1603     Michaël Rysebo
    1603 - 1605     Petrus Loncke
    1605 - 1609     Jeronimus Aretius
    1609 - 1614     Petrus Lockeman
    1614 - 1622     Erasmus Van Wijmelbeke
    1622 - 1623     Cornelis De Berckelaere     
    1623 - 1625     Balduinus Stalins
    1625 - 1627     Godfried Ottevaere
    1627 - 1649     Michaël Van Cauwenberghe
    1649 - 1656     Petrus De Meyere
    1656 - 1668     Adrianus Van Der Maeren
    1669 - 1677     Guillielmus Desmaliers
    1677 - 1694     Gerardus Borchmans
    1694 - 1725     Antonius Abhesta
    1725 - 1738     Ignatius Cosman
    1738 - 1769     Jan-Baptiste De Vlieghere
    1769 - 1774     Martinus- Jacobus van Remoortere
    1775 - 1802     Bernardus Van Der Schueren
    1802 - 1803     Bernard Goossens
    1803 - 1808     Joseph Thevenon
    1808 - 1826     Constant Gevaert
    1826 - 1858     Jan-baptiste Delvael
    1858 - 1872     Bruno Ghyoot
    1872 - 1876     Aloys Isacq
    1876 - 1882     Victor Van Eeckhoutte
    1882 - 1888     Jan-Baptiste De Baes
    1888 - 1896     Gustaaf Goderis
    1886 - 1901     Benoit Bernolet
    1901 - 1906     Joseph Samijn
    1906 - 1912     Nabor Holvoet
    1924 - 1930     Pieter De Raedt
    1930 - 1951     Antoon Joye - R.v.d Poel
    1951 - 1967     Albert Eggermont - R.v.d. Poel
    1967 - 1977     Aimé De Prest - R.v.d. Poel
    1977 - 1986     Henri Lehein - R.v.d. Poel
    1986 - 1994     Gaby Goethals - R.v.d. Poel
    1994 - 2002     Marnix Sabbe (laatste pastoor van Vijve ) R.v.d. Poel
    2002 - 2006     Marc Coudijzer

    2006  E.H. Luc Suys                                                                                                                                                               Federatie Waregem - Leiekant
    St-Eloois-Vijve , Desselgem en Beveren-Leie

    24-02-2006 om 00:00 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    23-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Medepastoor E.H. Reimond van den Poel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen E.H. Reimond van den Poel

    1921-2002

    Reimond van den Poel werd geboren te Rumbeke op 1 september 1921 als als derde van zeven kinderen.
    Op 17 jarige leeftijd verloor hij zijn vader, zodat zijn moeder de gezinslast alleen moest dragen. Hij liep College te Roeselare. Uiteindelijk koos hij voor het priesterschap en studeerde aan het Bisschoppelijk Seminarie te Brugge.Bij die keuze heeft zijn vader een grote rol gespeeld.Als jonge knaap zag hij zijn vader, ondanks pijnlijke reuma, elke dag naar de mis in zijn geboortedorp Rumbeke trekken. Dat beeld bleef hem altijd bij, hij was er enorm door geraakt.
    Thuis werden ze bovendien zeer katholiek opgevoed en samen in gezinsverband werd er veel gebeden. Ook de KSA en het college hebben zijn keuze beinvloed. De mooie eucharistievieringen en de retraites tijden de collegeperiode vormden voor hem de ware openbaring. Het was eigenlijk in het derde Latijn dat hij de microbe te pakken kreeg om priester te worden Op 1 augustus 1948 werd Reimond van den Poel te Zevenkerken tot priester gewijd  en een week later droeg hij in zijn geboortedorp zijn eremis op, een dag die hem steeds is bijgebleven, mede door het feit dat men hem juist voor de mis kwam mededelen dat de pastoor van Rumbeke overleden was.
    Einde 1948 werd onze medepastoor als coajutor benoemd te Reninge, in de Ijzerstreek, om de taak van de toenmalige pastoor, die gedeeltelijk lam en praktisch volledig blind was, over te nemen. Hier bleef hij tot juni 1949.Hij kreeg er kost en inwoon en 30 frank per jaar.
    Op 18 augustus 1949 werd eerwaarde Heer van den Poel onderpastoor te St-Eloois-Vijve, als opvolger van Michel Verstraete, die hier die functie vervulde tussen 1940 en 1949. De toenmalige parochieherder was pastoor Antoon Joye. Toen hij goed en wel te Vijve was ingeburgerd, storte hij zich met hart en ziel op de jeugdbewegingen, de toenmalige KAJ, VKAJ en Kroonwacht. In 1959 richtte de medepastoor de Chiro voor jongens en meisjes op. Vervolgens werd hij proost van verschillende christelijke verenigingen waaronder KAV, KWB, CMBV, NCMV, KBG, ziekenzorg...
    Op 30 april 1973 werd hij door een hartinfarct getroffen en werd naar de kliniek te Roeselare overgebracht. De verslagenheid was algemeen, ook bij hen die niet als kerkelijk bekend stonden. De Vijvenaren hielden een massale bedevaart naar de stemmige Lourdesgrot waar ontroerend werd gebeden voor zijn herstel. Hij moest 6 weken in het ziekenhuis blijven. Tegen doktersbevel in kwamen vele parochianen hem opzoeken. Na zijn ontslag uit de kliniek verbleef E.H. van den Poel te Reninge, zijn eerste parochie om verder te rusten.
    Op dat moment kreeg hij de kans om ergens anders als pastoor benoemd te worden, maar hij durfde die taak niet aannemen  omdat hij zich op dat moment niet fit genoeg voelde ( ik denk eerder dat hij Vijve niet meer wilde verlaten ). Uiteindelijk heeft hij die stap nooit meer gezet doordat hij intussen in onze parochie verankerd was. Op 8 september kwam hij terug naar Vijve, daags daarop bracht hij kort een bezoek aan de toenmalige tuinfeesten in het parochiaal centrum in de Koekoekstraat. De verheugde Vijvenaren stormden als het ware op hem af om hem te begroeten. In hetzelfde jaar vierde hij zijn zilveren priesterjubileum, waarvan 24 jaar op onze parochie.
    Ook zijn 35 jaar priesterschap op onze parochie ging niet onopgemerkt voorbij. De hele parochie vierde mee in een passend dankfeest. De jubilaris was echt de medepastoor van alle Vijvenaren, alle Vijfse verenigingen waren spontaan bereid aan de viering mee te werken.
    In Vijve en omstreken was intussen algemeen bekend dat Onze-Lieve-Vrouw de medepastoor nauw aan het hart lag. Hij was de bezieler van de bedevaarten naar Oostakker, Banneux en Rue de Bac in Parijs. Met volle bussen trok hij jaarlijks samen met enthousiaste Vijvenaren naar de kapel van de Wonderbaarlijke Medaille in Parijs, en naar Banneux. Hij verzorgde ook ieder jaar de mis in Oostakker als de bedevaarders van de Voettocht aankwamen. De feestelijke viering in 1995 van 100 jaar Lourdesgrot in Vijve was een hoogtepunt. Menigeen zal zich de kleurrijke stoet door de straten van Vijve herinneren.
    Op 23 december 1996 overleed zijn dierbare huishoudster Maria en dit was een zware klap voor hem. Zij had hem immers doorheen al die jaren geholpen en gesteund. Maar het leven ging verder...
    Vele zieken en eenzamen heeft hij getroost. Naast zijn talloze huisbezoeken was hij een wekelijks gast in de ziekenhuizen. We geloven niet dat er zieken zijn, waar hij weet van had, die van hem geen vriendelijk woord en een aanmoediging hebben gekregen. Als de muren van de onderpastorij konden spreken zouden ze ons heel veel kunnen vertellen over zijn goedheid voor minderbedeelden en voor de kleinsten. Het maakte hem gelukkig als hij de kinderen kon verwennen met een kleine attentie zoals een prentje, een beeldje...
    Ook de vormelingen kregen van hem bij hun laatste catechesebeurt een paternoster. Dat was zijn manier om hen een verder christelijk leven toe te wensen.
    In juni 1998 vierde de Vijfse parochie het 50-jarig priesterschap. Het gouden jubileum ging gepaard met een prachtige eucharistieviering en een gezellige receptie in het gemeenschapshuis " 't Schrijverke ". De bevolking was bovendien bijzonder mild Geweest voor zijn inzamelingsproject voor India. Hij steunde namelijk een project voor onderwijs en vorming te Petlad in de provincie Gujarat.
    Zijn beschermeling Melchior Chetti was graag bij hem te gast.
    Begin dit jaar ontving hij de trofee als " Vijvenaar van het jaar ". Dat zag hij zelf een beetje als bekroning van de ruim 50 jaar dat hij hier in Vijve was en het deed hem deugd te ervaren dat de mensen hem na al die jaren nog een warm hart toedroegen en dat was wederzijds. Hij was immers zelf nog altijd graag onder zijn parochianen, hoewel hij toegaf dat de jaren stilaan begonnen te wegen. Gewoonlijk heeft een pastoor in zijn loopbaan meerdere medepastoors opgeleid, hier was het andersom, medepastoor van den Poel heeft na het afscheid van Pastoor Joye (1951) vijf pastoors wegwijs gemaakt in de Vijfse parochiegemeenschap : E.H. Albert Eggermont ( 1951-1967 ),  E.H. Aimé De Prest ( 1967-1977 ), E.H. Henri Legein ( 1977-1986 ), E.H. Gaby Goethals ( 1986-1994 ) en tot slot E.H. Marnix Sabbe ( 1994-2002 ).
    In het voorjaar werd de medepastoor ziek en werd opgenomen in de kliniek. Opnieuw leefde de parochie mee en hoopte op een terugkomst maar God besliste daar anders over en hij overleed te Roeselare op 14 mei 2002. Dit droevig nieuws liep snel door Vijve, iedereen was diep getroffen en betreurde dit onverwacht afscheid. Toeval wilde dat de uitvaartplechtigheid van  medepastoor van den Poel ( 18 mei 2002 ) op dezelfde dag viel als de afscheidsviering van pastoor Marnix Sabbe, die naar zijn nieuwe parochie in Pittem vertrok. Hierdoor had Vijve voor het eerst geen eigen parochiepriester meer.
    Velen zullen zich herinneren hoe zij met E.H. van den Poel meetrokken op bedevaart. Zo leerde hij hen de weg naar de Heer. Hij leerde hen bidden. Zijn kwikslagen die de mensen deden lachen, waren de vertaling van de blijdschap die in hem leefde. Zoals hij het in zijn testament heeft gevraagd is hij begraven op het mooie Vijfse kerkhof tussen zoveel mensen die hij heeft liefgehad.

    Je bent niet dood. God heeft je geroepen. God zal je geven een onbegrensd geluk in onbegrensde tijd.
                                 ( Nel Bishop )

    Bedankt voor alles, rust in vrede

    Uit het parochieblad van 15augustus 2002


                   Gedachtenisprentje

                          Wil samen met ons gedenken

                                          
     E.H.
     
          Reimond van den Poel
               Zoon van wijlen Omer en Elisa
                    van den Poel - Vergote

         Geboren te rumbeke op 1 september 1921
          Overleden te Roeselare op 14 mei 2002
    Tot priester gewijd in de abdij van Zevenkerken,
        Brugge- Sint-Andries op 1 augustus 1948.

    Met velen nemen wij afscheid van u. Allen met
    hetzelfde gevoel van verdriet en van " we zullen
    je missen".
    Als we jouw naam zullen noemen dan zien we je
    als priester, man van gebed. Trouw aan kerk en
    paus, trouw aan de dagelijkse eucharistie.
    We zullen ons herinneren hoe wij met je mee-
    trokken op bedevaart. Zo leerde je ons de weg
    naar de Heer. Je leerde ons bidden. Jouw kwink-
    slagen die ons deden lachen waren de vertaling
    van de blijdschap die in je leefde.
    Het leed dat mensen je aandeden, heb je zonder
    bitterheid gedragen. jouw naam blijft onlosmake-
    lijk verbonden met Vijve. Meer dan 50 jaar was je
    in dienst van deze gemeenschap. De geschiedenis,
    met hoogte- en laagtepunten van deze gemeente
    heb je ten volle meegeleefd. Velen getuigen van
    jouw zorg voor zieken en mensen in nood. Jouw
    troost en opbeuring waren voor velen een aanzet
    tot nieuwe moed.
    Jouw ontwapenende glimlach maakte je tot vriend
    van jong en oud. Hier past maar één woord " Dank
    je wel meneer onderpastoor ".
    Dit "dank je wel" klinkt vanuit het verre India. Veel
    kinderen uit Petlad Gujarat, kregen door jouw zorg
    en steun een toekomst.
    "Met de dood voor ogen", was het laatste boek dat
    je beluisterde. Voor het lezen waren je ogen te
    zwak. Dit zware kruis heb je met moed gedragen.
    Die ervaring maakte je gevoelig voor het leed van
    anderen.
    Op een van de laatste wandelingen in Medjugorge
    zei je : "Als God ons thuisbrengt, dat zal een droom
    zijn" . Fatima, Lourdes, Compostella, Banneux,
    Oostakker en nog zoveel andere Mariaoorden
    waren jouw rustplaatsen, plaatsen waar je ten diep-
    ste jouw verbonden-zijn met God en Maria, de
    moeder Gods, beleefde.
    Je bent niet dood. God heeft je geroepen. Je ver-
    blijft nu in het huis van zijn onmetelijke, onfeil-
    bare liefde.

    Dank je wel :
    goede broer, goede collega.
    Dag meneer onderpastoor.

    De familie van den Poel dankt u
    voor uw sympathie tijdens zijn leven :
    voor uw gebeden, steun en medeleven
    tijdens zijn ziekte en bij zijn overlijden.

                
    Uitvaartverzorging Amez Waregem

    23-02-2006 om 00:00 geschreven door Maurice

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 29/04-05/05 2013
  • 01/02-07/02 2010
  • 14/09-20/09 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 03/08-09/08 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 24/09-30/09 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 20/11-26/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 12/09-18/09 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 04/04-10/04 2005

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek
  • alime alime
  • viagra on line uk only
  • Succes met uw blog.
  • Lieve groetjes vanwege Nikki
  • sdfh

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    !!!!!!!! VERWAANDHEID IS DE GROTERE BROER VAN IJDELHEID? BEIDEN ZIJN TE MIJDEN !!!!!!!!

    Een vergissing
    is geen nederlaag
    waneer ze
    uw horizon
    verijkt.



     

    Het sperma van de auto
    doodt de eicel
    van de natuur.





    De groene struiken
    langs de autostrade
    zijn als siernagels
    van een doodskist.





    Verdronken in het bier,
    is het verstand
    aan de zatte kant.





    Wanneer zal men eens ophouden
    met de eerlijke uit te zuigen
    en de uitzuigers te verheerlijken.

                                       
       Maryflor


    DE VIJVEROEVER

    Roerloos, rimpeloos
    bij morgenrust
    zie ik tussenwaters,
    glibberig glimmend,
    staartsturend, zachtjes klimmend
    gaan naar boven.
    Hap... wat zuurstof !...
    of is't om god te loven !...
    Kwak,... een halve draai,
    en dan rustig
    zwemt de karper
    tussenwaters,
    achterlatend
    rimpelende cirkels
    uitdeinend op de vijveroever,
    tot weer alles wordt,
    roerloos, rimpeloos
    bij morgenrust

                        Maryflor


    DE DIENAAR

    O mocht ik maar
    u dienaar zijn
    o muze van de geest.
    'k Zou alles kunnen zien
    wat altijd zuiver is geweest
    wat niet is opgebruikt
    of weggeconsumeerd.
    De Zon, de Maan, de Sterren.
    De morgenstond
    met rode zon
    en 't mistig front
    dat lavend denkt
    het nijgend gouden graan,
    de malse grond.
    De noenstond
    met felle zon
    haar korte schaduw
    in het mulle zand,
    de kleine speelse liefdesvrucht
    aan vaders hand,
    de tederheid van vrouw en man
    hun vaste ondergrond.
    De avondstond
    met groet der koperen maan
    en aan bezinning toe
    want mens en de natuur zijn moe,
    de rust die wacht op 't slapen gaan
    in zachte sterrennacht en ik,...
    O mocht ik maar
    uw dienaar zijn.

                                    
    Maryflor


    GLITTERGLANS

    Zeg sterre
    daar zo verre,
    hebt gij een ziel vanbinnen
    zodat gij God kunt minnen.
    Of is u zijn
    maar schijn,
    uw blinken, opgeblonken faam
    en ijdelheid u naam ?


                                            Maryflor


    Avond

    Om mijn weemoed te genezen
    heb ik voor het slapengaan
    'de twee wezen' eens herlezen,
    helemaal, van voor af aan. 

    Droevig heb ik zitten huilen
    om hun beider droevig hert,
    alhoewel ik goed besefte
    dat the end toch happy werdt.

    Toen het uit was heb ik zachtjes
    mijn gebeden opgezegd,
    vlug een Vlaamse Leeuw verwekt en
    mij maar naast mijn vrouw gelegd.

                               Louis Verbeeck


    Startpagina !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Enkele foto's uit de oude doos.


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Eerste Communie
    Foto

    Foto

    Plechtige Communie
    Foto

    Foto

    Foto

    Mijn vader zaliger in de stoet.
    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    TANDMUZIEK

    Terwijl ik borstel
    mijn knabbelgarnituur
    en de resten
    van het maalwerk
    spuw en spoel
    met zacht gevoel,
    nog even
    mijn smaaklap laat glijden
    over de witte toetsen,
    luister ik
    de morgenmoeheid weg
    in een bolero.
    dag mooie dag...
    dag Ravel

    Maryflor


    Foto

    DE OUDE BOOM?...OF DE EENZAAMHEID
    Foto

    Hij droomt, de sterke, stoere boom
    zijn domme oude dwaze droom
    te praten ooit bij dag en dauw
    met 't oude, scheve schuurgebouw.
    Hij fluisterd, loom en lisp'lend stil
    dan fel en warm, of ijzig kil
    in weer en wind en wiegend nijgen,
    maar d'oude schure,... zij blijft zwijgen.
    hij waait en wiegt en wuift
    wijl boven 't wolkendek verschuift,
    al schudt hij stam en tak en loof
    de oude schure,... zij blijft doof.
    Hij hoopt, de stramme oude boom,
    dat op een dag en zonder schroom
    de schure hem kan antwoord geven,
    want hoop en droom doet eeuwig leven.

    Maryflor


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • Vertaalprogramma

  • Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    AVONDLIEDEKEN

    't Is goed in 't eigen hert te kijken
    Nog even voor het slapengaan
    Of ik van dageraad tot avond
    Geen enkel hert heb zeer gedaan;

    Of ik geen ogen heb doen schreien,
    Geen weemoed op een wezen lei;
    Of ik aan liefdeloze mensen
    Een woordeke van liefde zei.

    En vind ik, in het huis mijns herten,
    Dat ik één droefenis genas,
    Dat ik mijn armen heb gewonden
    Rondom één hoofd, dat eenzaam was...;

    Dan voel ik, op mijn jonge lippen,
    Die goedheid lijk een avond- zoen...
    ...
    't Is goed in 't eigen hert te kijken
    en zo z'n ogen toe te doen.

                               Alice Nahon

    Foto

    Zuster Immaculata die al vier en dertig jaar
    verlamde oude mensen wast, in bed verschoont,
    en eten voert,
    zal nooit haar naam vermeld zien.
    Maar elke ongewassen aap die met een bord: dat hij
    vóór dit, of tegen dat is, het verkeer verspert,
    ziet 's avonds reeds zijn smoel op de tee vee.
    Toch goed dat er een God is.

    Gerard Reve


    De aarde bloedt Afdrukken E-mail
    De aarde bloedt
    een grote wond
    geslagen door
    haat en angst

    volken huilen
    worden gemarteld
    uitgemoord
    kinderen vertrapt

    Hoe lang nog
    en waarom
    al dat leed
    die zwarte tranen?

    Ina Emmink


    Zinloos al dat geweld Afdrukken E-mail
    Overal liggen lichamen
    die wachten op een graf
    omgekomen voor de vrede.
    Straks ligt hij op een veld
    dat vol staat met graven
    allemaal hebben zij hun leven
    zoals velen voor hen dat deden

    Velden vol met littekens
    elk kruis heeft zijn eigen verdriet
    één schot maakt een eind
    aan zijn leven
    één schot, meer waren het niet.

    Velden vol met herinneringen
    waarvan al velen zijn vervaagd
    en anderen weer diep weggestopt
    maar onverwachts komt het weer naar boven.

    Velden vol met pijn
    woede, angst en agressie
    ongeloof, boosheid en haatgevoelens
    over zoveel verspilde levens.

    Velden vol met stilte
    omdat woorden tekort schieten
    daar worden minuten uren
    en maanden vergaan tot jaren.
    Velden vol met gedachten
    aan hen die daar liggen
    die in blind vertrouwen
    ons land wilde verdedigen.

    Een wereld vol met monumenten
    die ons herinneren aan al die oorlogen
    gevoerd om vrede te bereiken.
    Ik vouw mijn handen en bidt tot God
    maak alstublieft een einde aan al die
    momenten van zinloos geweld!

    Klaas van Eijbergen


    Een oud vrouwtje op haar knieën ziet vaak verder dan een theoloog op zijn tenen.
    Gebeden veranderen de wereld niet,
    maar ze veranderen mensen en
    mensen veranderen de wereld.

    Schweizer
    Alleen de woorden die we samen Afdrukken E-mail
    Alleen de woorden die we samen vinden,
    zijn verstaanbaar.
    Alleen de weg die we samen gaan,
    heeft een doel.
    Alleen het doel dat we samen delen,
    is bereikbaar.
    Alleen de vrede die we samen maken,
    wordt wereldwijd.

    auteur onbekend

    Een oud echtpaar ging naar bed,

    op 't nachtkastje twee bakjes met tanden

    Vol liefde keek de man haar aan,

    en streelde haar rimpelige handen.

     

    Hij sprak:"al meer dan veertig jaar

    zijn we gelukkig meid,

    geloof me als ik zeg,

    Ik wil je voor geen miljoen nog kwijt".

     

    "Dat weet ik jongen", zei de vrouw

    "Ook jij bent niet te koop,

    ook niet voor een miljoen,

    en dat is toch een hele hoop".

     

    Ze lagen daar te saam.

    Op de avond van hun leven.

    Twee mensen die elkaar,

    zoveel hebben gegeven.

     

    Ze zeiden:"wel te rusten hoor".

    En hij gaf haar een zoen,

    en fluisterde:"is de deur op slot,

    hier ligt voor twee miljoen!"

     

     


    Blog als favoriet !

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • Wareber2
  • Gedichten van Luc Verbeke

  • Foto

    De Blauwvoet

    Nu het lied der Vlaamse zonen,
    nu een dreunend kerelslied,
    dat in wilde noordertonen
    uit het diepste ons herten schiet.

    Keerzang:
    Ei! het lied der Vlaamse zonen,
    met zijn wilde noordertonen,
    met het oude Vlaams Hoezee.
    Vliegt de blauwvoet? Storm op zee!

    't Wierd gezeid dat Vlaanderen groot was,
    groot scheen in der tijden wolk,
    maar dat Vlaanderland nu dood was,
    en het vrije kerelsvolk.

    Maar dan klonk een stemme krachtig
    over 't oude noordzeestrand
    en het stormde groots en machtig,
    in dat dode Vlaanderland.

    En hier staan wij, 't hoofd omhoge,
    vuisten siddrend, kokend bloed;
    vlam in 't herte, vlam in de oge,
    en ons naam ons trillen doet!

    Van de blonde noordse stranden,
    dwang en buigen ongewend,
    onze vaders herwaarts landden,
    leden, streden, ongetemd.

    Ja wij zijn der Vlamen zonen,
    sterk van lijve, sterk van ziel,
    en wij zou'n nog kunnen tonen,
    hoe de klauw der Klauwaerts viel.

    Op ons vane vliegt de Blauwvoet,
    die voorspelt het zeegedruis,
    en de Leeuw er met zijn klauw hoedt
    't lieve dierbaar Christi kruis.

    Weg de bastaards, weg de lauwaards.
    ons behoort het noordzeestrand,
    ons de kerels, ons de Klauwaards,
    leve God en Vlaanderland!


    Mijn favorieten
  • seniorennet.be
  • PAJARO
  • 2e CDO Flawinnes


  • Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!