Gastenboek (95)

Ik heb een gedeelte gelezen van uw blog.... ik ben echt diep ontroerd..... en heb intens veel respect voor al hetgeen U voor uw moeder gedaan hebt en nog steeds doet..... Myriam

Geachte heer,
We maken voorlichtingsfilms en educatieve films op het terrein van dementie, zie http://www.vanhemertprodukties.nl/dementie.htm

De voorlichtingsfilms voor patiënten, familieleden en mantelzorgers maken duidelijk, wat gevolgen van de ziekte kunnen zijn. Hoe ga je daar mee om? De films roepen herkenning op omdat gevolgen van de ziekte en het omgaan daarmee op een realistische manier in beeld zijn gebracht. Vanuit die herkenning kan men met lotgenoten ervaringen uitwisselen en elkaar tot steun zijn. Bijpassende boekjes bevatten tips hoe men in een voorlichtingsbijeenkomst kan werken met de DVD’s.

De educatieve films geven studenten inzicht in (de beleving van) ziekten en de behandeling daarvan. Professionals krijgen een kijkje in de keuken van collega’s: hoe gaan zij te werk, hoe gaan zij om met vragen uit de dagelijkse praktijk? Werkboeken met extra informatie en opdrachten ondersteunen het werken met de films binnen een opleiding of cursus.
Kunt u op uw website een link naar http://www.vanhemertprodukties.nl/dementie.htm aanbrengen?
Als u daar prijs op stelt, kunnen we op ook een link naar uw website op http://www.vanhemertprodukties.nl/links.htm plaatsen.
Met vriendelijke groet,
Kees van Hemert
Van Hemert Produkties
tel 0031 598 381 484

Ellen, veel sterkte in die die moeilijke periode.
yvette uit Kuurne

Onze innige deelneming bij het overlijden van uw geliefde echtgenoot.
Veel sterkte in deze moeilijke tijd

Kom je even sterkte toewensen met je mams en je tevens n goed pinksterweekeind wensen.
Groetjes
Elou

Weekend heb er wel zin in. Weekend wat gaan we nu weer doen ?
Weekend soms zit het mee, soms zit het toch wel tegen,
Weekend wat ben ik toch moe, ga lekker slapen,
en voordat je het weet, ben je weer aan maandag toe.
Veel hartelijke en warme knuffeltjes Moni.

Goedemorgen, u heeft een mooi weblog. Kom vaker terug, Robert

Hallo,
Mag ik me even voorstellen? Ik ben een communicatiestudente die dit jaar de campagne 'Vergeet dementie, onhou mens' helemaal onder de loep heeft genomen. Als laatste fase doen we een mini enquête. Het invullen van de vragen zal slechts enkele minuten in beslag nemen. Mag ik u vriendelijk vragen om even de tijd te nemen om deze lijst in te vullen. Alvast enorm bedankt!
http://www.enquetemaken.be/toonenquete.php?id=95487

Heel interessant zoals je alles uitlegt.Op dit moment heeft mijn man Alzheimer en is sinds een jaar opgenomen.Ook mijn moeder heeft de ziekte gehad.Het is inderdaad heel zwaar en ik heb ook in een diep dal gezeten.Nu heb ik de situatie aanvaard en probeer mijn leven weer op te pakken.Ik moet verder.Liefs en groetjes,Hélène

Hoewel ik nooit met Alzheimer geconfronteerd werd, wil ik je toch feliciteren met je blog (Arsène helpt mosschien een beetje)
MvG
Jozef

Sorry,maar er heeft mij iemand aangeschreven en getekend met Ellen.Om haar de code van een plaatje te leren,als U dat bent,gelieve dan een seintje door te geven met uw mailadres van senniorennet.Een knusse zondag met veel liefs,Lieve

Vandaag was mijn moeder onrustig, ze moest een nieuwe kleerkast hebben met een slot op, want ze stelen al haar bloezen zei ze, ik heb dan samen met haar de kleerkast nog maar eens terug op orde gelegd,
zal nog wel dikwijlder gebeuren denk ik.
Groetjes

Heb hier wat zitten lezen, mij moeder heeft bij de dokter nog 19 op 30, ze doet soms rare dingen zoals alles verbergen, ze zeggen dat dit het begin is.
Ik heb het er moeilijk mee.

Beste Ellen, wat een mooie site heb je. Ik kreeg het nu pas doorgemaild, terwijl je ook al zo lang bezig bent met bloggen. Ik zal een link op mijn site maken naar jouw site.

groet, Mieka

hallo Ellen,
een tijdje geleden dat ik jouw blog heb aangetikt, het is en blijft zwaar om dit vol te houden. Er is altijd een bijkomend iets in de loop van de ziekte. Mijn man krijgt nu ook epilepsie-aanvallen, zogezegd kortsluitingen in de hersenen. Hij wordt op 18 februari 68 jaar en zullen hem verwennen met wijn en taart, want eten is voor hem nog steeds feest alhoewel wij hem daarbij moeten helpen. Maar we halen de sterkte van andere getuigenissen zoals die van jou en geven niet op.

Beste Ellen, ben eens binnengevallenin je blog over het onderp waarbij we eveneens nauw werden betrokken. de manier waarop je de feiten beschrijft spreken tot de verbeelding. ik val dus geregeld eens binnen op je blog en je verhaal boeit mij enorm. . Die van mij ken je ongetwijfeld en staat hoogst waarschijnlijk in je favorieten zoals ik die van u in mijn favorieten heb staan. Mijn blogje is eigenlijk een dagboekje in de meest letterlijke zin van het woord, m.a.w.: ng.l de inspiratie post ik dagelijks mijn berichtjes en gelijklopend hiermee doet W. zijn versie van de feiten met een reaktie in mijn gastenboek. Op die manier kunnen wij daar samen aan werken, ons verhaal delen met anderen en tevens een uitlaatklep vinden om de gebeurtenissen te kunnen verwerken. Bovendien hoeft de hele story niet telkens weer worden verteld en komen de bijhorende emoties niet steeds aan de oppervlakte. Sommige van onze bijdrages zijn ‘gestoffeerd ‘met een muziek- of een filmfragment. Om hiervan te kunnen genieten moet je dan wel even de zgn. LINK .(begint met http…..) in de tekst selecteren, kopiëren en plakken in de takenbalk van je internet.. Bij ‘enter start meteen de muziek of het fragment. Mijn dagboek opent zich automatisch bij het aanklikken van de volgende link.! http://blog.seniorennet.be/melanoom/
De groetje uit Hasselt en succes met je mooie blog! Christiane!

Beste, jouw verhaal boeit me! Zelf ben ik reeds 2 jaar geconfronteerd met een agressieve vorm van huidkanker. Ik heb nog een hele lange weg te gaan Maar ik put heel veel energie en levensvreugde uit de verhalen van lotgenoten. Daarom kom ik geregeld even langs. Mijn echtgenote heeft een blog aangemaakt onder de categorie dagboek met als titel: melanoom. Zij vindt hierin de nodige kracht om door te gaan! Het’van-zich-afschrijven’ van het verhaal betekent voor haar heel veel en zorgt voor de ‘ontlading’ . We hebben zó afgesproken dat ik op regelmatige tijdstippen een reactie post op haar blog. Een reactie, gelijklopend met haar verhaallijn. Dit maakt het dagboek compleet en zo hebben wij een middel gevonden om onze gevoelens te uiten want SAMEN STAAN WE STERKER!
Heel veel moed en evenveel succes met je mooie blog! Willy.

Na 'Missie Amazone' op TV nog eens op laatavondronde in bloggenland.
Groeten, R.A.A.


‘een selectieve kijk op de politiek en de actualiteit en tussendoor ook eens iets anders’ met momenteel meer dan 1400 artikels en berichten,


mijn reeks over grenspalen op de Belgisch-Nederlandse grens, van nr 1 tot Baarle;


vervolg van reeks over grenspalen, vanaf grenspaal nr 218 tot aan de Schelde.


vervolg van reeks over grenspalen, vanaf de Schelde (LO) tot aan de kust.


met oudere artikels, naar hier ‘afgevoerd’,

Op laatavondronde in bloggenland laat ik van mijn bezoekje een spoor na in uw gastenboek.

Groeten
R.A.A.


‘een selectieve kijk op de politiek en de actualiteit en tussendoor ook eens iets anders’ met momenteel meer dan 1400 artikels,


mijn reeks over grenspalen op de Belgisch-Nederlandse grens, van nr 1 tot Baarle;


vervolg van reeks over grenspalen, vanaf grenspaal nr 218 tot aan de Schelde.


vervolg van reeks over grenspalen, vanaf de Schelde (LO) tot aan de kust.


met oudere artikels, naar hier ‘afgevoerd’

 

Met een brok in mijn keel heb ik uw verhaal gelezen. Ook mijn moeder had alzheimer en hoewel het nu alweer 4 jaar is geleden dat ze is heen gegaan ik mis haar nog steeds. Maar vooral is mij bijgebleven de onmacht van mijn moeder als ze iets wilde vertellen en ze er niet uitkwam en het dan stampvoetend probeerde. Toen mijn moeder overleed was ik blij voor haar want ik wist dat ze zo niet wilde leven maar het gemis blijft. Veel sterkte Ineke

Dag Ellen, ik las je verhaal in Libelle, en het is zo herkenbaar. Mijn mama woont sinds december 2009 in een rvt. Hoe ze op die 10 maanden achteruit gegaan is, is niet te geloven, ze heeft nu hulp nodig bij alles, eten, drinken, stappen gaat bijna niet meer. Er zijn dagen dat ze mij, haar enige dochter, niet meer herkent, en dat doet zo'n pijn. Ik leeft heel erg met je mee, weet hoe je je voelt en wat je doormaakt.

Ingrid

Dag Ellen,
Via het verhaal in Libelle heb ik jouw blog ontdekt.
Ik weet hoe zwaar het omgaan met dementie is gezien bij mijn man nu twaalf jaar geleden (op 55 jarige leeftijd) de diagnose werd gesteld. Hij is nu een viertal jaren opgenomen in een RVT. Dagelijkse bezoeken vergen enorm veel van onze krachten maar we geven niet op.

Beste Ellen, ik herken je verhaal heel erg goed. Eerst mijn vader verloren na verschillende jaren geleden te hebben aan dementie. Drie jaar later mijn moeder verloren, dementie als gevolg van een hersentrombose. Iemand kan het zich niet voorstellen wat het betekent iemand te hebben die je bemint en te moeten prijsgeven aan zulk een afschuwelijke ziekte. Ik herinner mij nog steeds toen ik aan mijn vader vroeg: wie ben ik? dat hij mij antwoordde: die van hiernaast. Hij zat wel juist want wij woonden vlak naast hen. Maar het feit dat je naam niet meer wordt herkend en je later helemaal een vreemde wordt... heel erg. Ik wens je veel sterkte en leef met je mee. Ik was ook enig kind maar heb heel veel steun en hulp gehad van mijn man.
Meegeleefd.

Na lange tijd terug,
Vriendelijke groetjes uit Tessenderlo,
paulsaxtenor

ik verloor mijn moeder aan Alzheimer een goed jaar geleden na een verblijf van bijna 8 jaar op de dementenafdelling.ik herken de situatie zo goed net of ik beleef het weer zelf..en het blijft pijn doen omdat ik haar ondanks de muur ronddom haar waar je altijd opbotst nog zo erg mis.Ik wens je veel sterkte en weet heel goed wat je doormaakt

Op verschillende plaatsen in de omgeving heeft men deze nacht weer water overlast gehad. Tongeren en Borgloon zijn het ergst getroffen. Ik weet het niet hoor maar ik denk toch dat de mensen beter moeten gaan nadenken over het verwijderen van het OERWOUD. Het is dat ecologisch systeem dat veel regelt op aarde. Ik zou dan ook willen zeggen “Mens denk alvorens je begint” want we glijden stilaan af op een catastrofe. Pastel “Zicht op Sintra”



Zij die iets meer willen weten over tekenen en schilderen in het algemeen en Pastelschilderen en Aquarelleren in het bijzonder, zijn altijd welkom op mijn Blog. Vriendelijke groeten Priet

Wil je weten wat ik vandaag in mijn tuin vond..kijk dan morgen op mijn blog
Groeten
marylou

Ik heb gelezen dat je moeder alzheimer heeft, das ook geen lachertje zeg, heb je hier op deze site ook al is gekeken? http://www.dementie.be/ het is een site van de alzheimerliga, misschiens vind je er nog lotgenoten groetjes.

Ben per toeval op je blog gekomen. Prachtig werk, maar triestig hé, kan er van meespreken, mijn moeder is 90 jaar en heeft ook de ziekte van alzheimer,je wil helpen, maar dat kun je niet meer. een hartverscheurend tafereel. Ze is in een home tesamen met ons vader, maar ik moet telkens als ik thuis kom even bekomen van wat ik gezien en gehoord heb. Je blog heeft me een hart onder de riem gestoken. Bedankt en veel groetjes. Linara2

Mijn schoonzusje heeft vanaf haar 57 ste Alzheimer.Hartverscheurend.
We hebben gisteren afscheid van haar genomen.
Ze vertrekt naar het buitenland, alwaar ze in een kliniek geplaatst wordt.
Het is in triest

Het is een artikel van de hand van prof. dr. Bob Smalhout dat ik op jullie blog wou plaatsen. Vermoedelijk is het te lang, want het is me niet gelukt.
Ik vond het weer maar eens een ontroerend verhaal en ik dacht dit moet ik doorsturen. Het staat nu voorlopig op m'n blog www.willydecleene.eu.
Ik denk dat veel mensen steun vinden op jullie blog,.
Vriendelijke groeten
Willy De Cleene

Veel sterkte en geduld in deze ongelijke strijd
**Op deze koude winterdag ** Even een bezoekje aan Uw mooi Blogje ** dikke knuffels ** jean en Maria **

kijk je ook eens op www.omgaanmetdementie.be - ik vind dit zeer herkenbaar, net zoals jouw stukjes!

Ik kwam een glimlach tegen;
die had iets van een lied,
en even dacht ik,
mensen zijn alleen,
en toch ook weer niet.
  Dikke knuffel

Alzheimer een van de ergste ziekte, mijn moeder heeft het ook gehad, ik heb haar thuis verzorgd tot ze niet meer kon gaan, dan is ze ook naar een rusthuis gegaan, het vreselijke is dat ze je niet meer herkennen terwijl je toch hun eigen kind bent.
Ze is op 30 maart 2009 in mijn armen heengegaan, heel rustig en vredig.
Lieve groetjes
aline

www.bloggen.be/schemerschaduw
www.bloggen.be/schemerpaden

mjn man heeft ook alshiemer ik weet wat het in haud het is een vreseljke siekte hj is pas 69 jaar en is al 2jaar uit huis in verzorgings huis daar word hj goed verzorgd de wereld stort in voor je maar je moet tog verder en dat is zeer moeiljk nu heb ik er een betje vreden mee maar je hebt best wel rot dagen dan huil je een stukje en dan gaat het weer een betje maar we moeten verder groeten sjan

Het was weer even geleden en daarom dit bezoekje. Mijn echtgenoot is herstellende van een operatie en het zijn moeilijke dagen. Ik wou je bedanken voor je dit mooie blog over je mama en de ziekte. We zijn moeder op 92 jaar deze zomer verloren. Het doet pijn om ze op het einde zo te zien. Iedere foto is een herinnering. Groetjes en tot gauw.

Ook mijn moeder is in een rusthuis, met deze aftakeling