Naar de inhoud

Anastasis

seniorennet.beseniorennet.be

Vergeet nooit

vergeet nooit
al het goede en het mooie
dat we samen delen keer op keer
 
vergeet nooit
alle warmte- alle liefde
geloof me liefste- 't werd alleen maar meer
 
vergeet nooit
hoe we samen groeiden
die eerste blik
 
vergeet nooit
al het mooie wat we hadden
al was het kort
 
vergeet nooit
dat afstand geen rol speelt
en dat deze vriend
een vriend voor het leven is
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Padma om 07:50 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Koele hel

Koele Hel

Ze hebben me met nylondraad vastgeknoopt
Aan een haak in een slachthuis
Gevild ook want mijn huid brandt
Fantoompijn in de vierde graad

Ik durf niet kijken
Naar het rauwe vlees, de naakte pezen
Een hart dat door de ribben stulpt
Er wolkt een ijzeren stank op
De beul is me vergeten

Zo word ik verlokking voor de maden
Alhoewel
Ze bevriezen hier nog voor de reutel
Ze laten me
In een drek van dorst
In een meer van leed
Een speer van ijs doorboort mijn vezels
Mag ik mijn dermatoloog even?!
Het is een echo die aan de takken hapert

Mijn gespierde tong vindt zelfs geen lustige weduwe meer
In deze koele hel



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 19:52 Reageer op dit bericht Stuur door

Traan voor jou

Traan voor jou

Over mijn wang rolt nog een traan,
heel eenzaam,heel alleen…
nog een laatste voor het slapengaan,
waar gaat die toch naar heen…

Wat hebben ze vroeger met jou gedaan?
je gelooft je eigen woorden niet
je verleden blijft steeds maar voortbestaan,
je angsten, maar ik verdien dit niet

Je hoeft me niet te vertrouwen, geen tel
Je gelooft je eigen vrienden toch wel?
Ze gebruiken je geloof als reden,
Om goed te praten wat ze deden

En nu bouw je weer aan die muur,
Voor je angst, je hart, de pijn…
Als een bezetene vol passie, vol vuur,
Is dat voor jou samenzijn?...

Hard heb ik gelopen en geleden,
Zo ontzettend hard voor jou gestreden
Wat is er nog te zeggen, wat rest,
Een traan eenzaam op weg naar haar nest

Jij kiest jouw leven, is je recht
Maar ik wil wel worden gehoord
Voel ze een weg banen, kaarsrecht…
Naar een hart door tranen doorboort

En nog steeds kies ik voor jou, jou alleen!
Want dat is geloof, liefde geven, aan jou!
Maar ervoor vechten, kan ik niet alleen
Geef een traan die zegt hoeveel ik van je hou.

'); } -->
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 19:49 Reageer op dit bericht Stuur door

Bij jou zijn

Bij jou zijn.....

Bij jou zijn is mijn wens
en dan met jou zijn heel intens
Het zou ooit nog eens gebeuren
maar ik zie dat plan al in het water pleuren!

Bij jou zijn is alles wat ik op dit moment nog wil
maar ik hoop dat ik daarmee geen kostbare tijd verspil
Waarom maak jij die angst in mij los
dat jij straks gewoon zegt adios...

Bij jou zijn wil ik al vanaf het begin
maar heeft dat op deze manier nog wel zin?
Ik wordt gek door mijn eigen gedachten
maar tis niet eerlijk om jou te laten wachten.

Bij jou zijn is alleen nog maar waar ik aan denk
dat ik al mijn energie in jou schenk
Ik wil graag bij jou zijn tenminste denk ik
samen met jou verwisselen van blik

Bij jou zijn is waar ik van heb gedroomd
zoals een oneindige rivier dat in mij stroomt
Maar heb ik mij alles maar verbeeld?
heb jij alles voor mij gespeeld?

Bij jou zijn was alles wat ik wou
spreek ik wel de waarheid als ik zeg ik hou van jou
Ik weet niet meer of ik alles heb gedroomd of niet
al die smsjes, gesprekken, t lijkt allemaal een gelogen lied?

Bij jou zijn was alles voor mij waar ik naar uit kon kijken
Maar ik denk dat ik spoken zie en moet ophouden met zeiken
Ik weet niet meer of ik kan zeggen dat ik van je hou
maar als we iets hebben, blijf ik je wel trouw!


'); } -->
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 19:47 Reageer op dit bericht Stuur door

Jij ..... mijn redding

Van: Padma5675

Je liefdevolle strelen,
zacht gefluisterde muziek
die mijn ogen doen sluiten
...zwevend op akoestiek.

Het rusteloze kleed
met stekende voering,
ongemerkt afgeworpen
...door jouw beroering.

De zachtgeurende liefde,
warm sereen vertrouwen
die de vele droomdemonen
...meedogenloos neerhouwen.
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 11:53 Reageer op dit bericht Stuur door

Eenzaamheid

eenzaamheid

De eenzaamheid spreekt uit haar ogen
Hoewel haar mond erover zwijgt
de opgewektheid is gelogen
erachter schuilt de bitterheid.

Ze woont nog samen in hetzelfde huis
waar onbegrip heerst
er is geen plaats meer voor liefde
er resten nog kilte en spijt
de onmacht waar zij elkaar steeds weer grieven.

Hoelang kan een mens gedwongen eenzaamheid verdragen?
Het leven als een vreemde in eigen huis?
Hoelang zal een mens in zijn pogingen slagen
zijn hart niet horen dat schreeuwt om een 'thuis'.


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 14:35 Reageer op dit bericht Stuur door

De rivier van het leven stroomt

De rivier van het leven stroomt
en ik ben het die droomt
Van liefde zonder pijn
want dat is fijn
Liefde is meer dan van elkaar houden
en heeft als basis vertrouwen
 
Niet bezitten maar loslaten
veel met elkaar praten
Zien en weten wat de ander wil
zonder dat ik een vraag verspil
Voelen wat de ander voelt
en hoe je iets bedoeld
 
Aandacht voor de ander
er zijn voor elkander
Je kunt de weg van de liefde niet aan
alleen verder door het leven te gaan
Als mijn hart soms huilt
mij achter een masker verschuil
 
Dan zoek ik een schouder
iemand , ach ja wat ouder
Waar ik even mag leunen
eentje die me kan steunen
Even op adem kan komen
zodat ik weer door kan stomen
 
Ik wil ook veel geven
je zal het met mij beleven
Doe altijd wel een keer gek
maar ga niet op mijn bek
Ik lach wat af op een dag
als ik maar wat beleven mag
 
De wereld staat bij mij niet stil
tijd die ik niet verspil
ben een rivier die stroomt door
liefde en geluk, ik ga ervoor
Met mijn hoofd in de wolken en de wind
geloof ik dat Jij het bent m‘n vriend.
 
(geschreven door ... remie)
 
fetch.dll?action=MyPhotos_GetPubPhoto&PhotoID=nFQAAAMYE2iSAtOnjSjoqPDZNQB6piTmdN8y26ZbYYKAcRTjfhIRdtQ 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 07:28 Reageer op dit bericht Stuur door

Ik droom je dichterbij.

Ik droomde mijn droom
daarin lag ik heel loom
op het dek van een zeiljacht
Het schip zeilde op volle kracht.
De wind speelde een spel
met de zeilen en één tel
hield ik mijn adem in en dacht
waarheen dit avontuur me bracht.
De lucht zag hemelsblauw
de zeilen, strak gespannen in het touw,
klapperden in de wind
en ik werd verblind
door een stralende zon
net zoals mijn droom altijd begon.
Ik deed mijn ogen dicht
en voelde jouw blik op mij gericht.
Elke keer, als ik deze droom had
verscheen jij weer op mijn pad.
Mijn lieve onbekende
jij was het die mijn leven wendde.
Ik vond liefde en geborgenheid
ik leerde genieten van de vrijheid.
Jouw mooie ogen..je lieve mond
die mij vertelde hoe mooi jij me vond.
Samen op dat mooie jacht
bedreven we de liefde..elke nacht.
We zwommen samen in zee
en dreven op de golven mee.
We maakten toekomstplannen
en leefden heel ontspannen.
Samen wonen.. heel riant
op een onbewoond eiland
was onze ultieme wens
en we beleefden het heel intens.
We speelden met dolfijnen
tot..ik moest verdwijnen.
Ik vloog met de vogels mee
en verdween met dolfijnen in de zee.
Dan is mijn droom voorbij.

'); } -->
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 19:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Kalmte

Stevig staan ligt ten grondslag aan lichtvoetigheid.

Kalmte is de heerser over onrust.

Daarom verliest een wijze, ook al is hij permanent op reis,

zijn bagage niet uit het oog.

Hij bewaart zijn kalmte, zelfs bij het mooiste uitzicht.


Waarom zou een veldheer zich lichtvaardig gedragen

terwijl hij aan het hoofd staat van zijn strijdkrachten?

Lichtvaardig gedrag ontstaat als je je wortels kwijt bent.

Rusteloos gedrag ontstaat als je je beheersing verliest.

'); } -->
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 19:21 Reageer op dit bericht Stuur door

Indien ik je dragen kon

 
Indien ik je dragen kon
over de diepe grachten
van je gesukkel en je angsten heen,
dan droeg ik je,
uren en dagen lang.
 
Indien ik de woorden kende
om antwoord te geven op je duizend vragen
over leven, over jezelf,
over liefhebben en gelukkig worden,
dan praatte ik met je,
uren en dagen lang.
 
Indien ik vrede in je hart kon planten
door geduldig te wachten en te hopen
tot het zaad van vrede in je openbrak,
dan wachtte ik,
uren en dagen lang.
 
Indien ik genezen kon wat er omgaat in je hart
aan onmacht, ontevredenheid
en onverwerkt verdriet,
dan bleef ik naast je staan,
uren en dagen lang.
 
Maar ik ben niet groter,
niet sterker dan jij
en ik weet niet alles
en ik kan niet zoveel,
ik ben maar een vriend op je weg,
al uren en dagen lang.
 
En ik kan alleen maar hopen
dat je dit weet:
je hoeft nooit alleen te vechten
of te huilen
als je een vriend hebt
voor uren en dagen lang.
 
                                                                         Eddy van 't Noordende.
 
Hoe vind je dit bericht? 18 stemmen
Geschreven door Padma om 16:31 Reageer op dit bericht Stuur door

versteende druppels

 
Waterdruppels duvelen
op mijn gesteente neer
stromend over ontzaglijk
zeer innerlijk zeer

Fluisteren doen klanken
een droevig gehoor
schreeuwend van binnen
dringen niet tot me door

Vingers wrijven
betraande haren opzij
verdampend water
vanuit verbeten stenen
binnen ’t bedroefde mij...

 

 


oceaan%20jaspis%20kuffelsteen.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 14:18 Reageer op dit bericht Stuur door

Deur naar de toekomst

Deur naar de toekomst

De deur naar de toekomst staat
op een kier, verveloos knipoogt
zij mij spontaan een warm welkom
toe en ik antwoord met een lach

ik pak een van mijn sleutels
en open de laatste deur, aan
het eind van een hele lange,
maar oh zo verdrietige gang

Ik ga de trap op naar boven,
de vele treden kennen even
zovele verhalen, die in de loop
der jaren langs gelopen zijn

Mijn eerste gang is naar het balkon
en ik adem de lucht in van de buurt
waar ik ooit geboren ben, ik reik
mijn armen naar de hemel en omarm

in een stil gebed mijn toekomst
die licht zal zijn, terwijl mijn
tranen de schade inhalen van de
laatste maanden, kijk ik om mij heen

en zucht een klein beetje geluk,
een heel klein beetje maar .....

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Padma om 08:31 Reageer op dit bericht Stuur door

Gebroken lichaam

Alleen en in elkaar gekropen
onzichtbaar in zijn handen
bange ogen verstopt
achter de woede de spot

wie ziet me in het donker
wie hoort mijn tranen
gesmoord in mijn bed
van schaamte
wie hoort mijn schreeuw
verloren in de nacht

hier lig ik dan
voor altijd
achtergelaten
ik en mijn gebroken lichaam

'); } -->
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 08:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Als de avond zucht

Je zit wat onderuitgezakt
op een bankje in de duinen
waar je uitkijkt over zee

de vergane glorie straalt
van het matte in je haren
waar het goud van ooit
nu grijze strengen strooit

je hand streelt oud fluweel
dat plooit rondom je dijen
hun schoonheid lang passé

je blikken staren wrang
over het ebbende getij
en in het doffe van je ogen
weerspiegelt zich de ondergang



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 08:12 Reageer op dit bericht Stuur door

Gekken der liefde


Over sensuele, zijden dijen
glooiende belijning
de tinteling in het lijf
van het vrijen

de bekoring van strelende vingers
op ultieme plekken
verfijnd, ongeevenaard
zijn de gevoelige gekken

der liefde, kwetsbaar
oprecht
want ze zijn zoals ze zijn
in overgave
nooit het hoogste lied
maar het hartstochtelijk


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 08:10 Reageer op dit bericht Stuur door

Gekooide gedachten

Door ijzeren tralies
staren een paar
holle levenloze ogen
naar onbereikbare vrijheid

Angstige handen
houden zich vast
aan het enige tastbare
het onbreekbare staal

Uitgebroken kreten
blijven ongehoord
het geluid sterft
door verloren hoop

Het gekooide hart
met onbereikbaar verlangen
ketent de wil
naar geluk
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Padma om 10:21 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Anastasis

↑ Terug naar de berichten