Naar de inhoud

Anastasis

seniorennet.beseniorennet.be

Stille Ruis

Stille Ruis

Een veld vol licht,
De bloesem tegemoet,
Een immens verlangen,
De kracht van energie,
Stromend langs gesteente,
Staand dromend,
Van het zweven van dadelijk,
Ogen vol van levenslust,
Schitteren de dieptes in,
Een moment nog tot de vlucht,
Water kletterend,
De wind die mij influistert,
Ga maar, voel je vrij,
Ruis, stilte,
Dit is de diepte in mij.

Schrijver:
Saskia Wisman
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 08:30 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Opgedroogd verdriet

Opgedroogd verdriet

Levenslust ontbreekt,
Een glimlach is daar,
Als een masker,
Niet gezien willen worden,
Rust,
Een verzilte huid verraadt,
Een opgedroogd verdriet,
De tijd niet gekomen,
Om te baden in geluk,

Bekeken in tranen,
Is deze bedwongen ziel,
Een spiegel bedrogen,
Dapper bekeken,
Rust,
Strategisch strijden,
De dorheid verdwijnt,
Zorgen weggespoeld,
Een ziel wordt bevrijd.

Schrijver: saskia wisman, 26-05-2003
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 08:29 Reageer op dit bericht Stuur door

Ik kom tot je.......

Ik kom tot je....... 


In de mist van je leven
Vechten tegen de pijn en verdriet
Ik steek je mijn beide handen toe
En wil je dragen uit de vele valkuilen
Van duisternis en boosheid
Ik draag je langs onzekerheden
Langs je angsten en herinneringen
Kom bij me, ik heb je lief
 
Ik draag je door de poort
Poort van verademing
Ik draag je naar je nieuwe leven
Dan geef ik je mijn twee handen
En draag ik je door jouw nieuwe dag
In een stortvloed van zonneschijn
De nieuwe dag in overvloed van liefde
Ik draag je door je moeilijke tijd
Van bajestijd tot majesteit
Ik kom tot je, ik heb jou lief.
 
 
Padma 12-03-2006
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 08:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Het meisje uit de spiegel

Het meisje uit de spiegel

 
 
Het meisje uit de spiegel

Een paar keer heb ik je nu al gezien
Het meisje vol leven

Het meisje met de groene ogen
En haar lange blonde haren

Het meisje dat altijd naar me lacht
En mijn eigen ik laat zien

Het meisje van de spiegel
En niemand weet  wat we doen
Alleen wij tweetjes, ik en mijn  spiegelbeeld

Padma  16-12-2004

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 20:56 Reageer op dit bericht Stuur door

Van golf naar golf

Van golf naar golf

Rustig koel golvend zilt
rolt ruisend
vol zacht schuim
op het warme
doch rulle strand

Als vocht bezinkt
wordt zand gekust
door gefilterde resten

Sleurend over bodem
trekt het zilte water
terug naar zee

Uniek in samenspel
met getijden en stromingen
borrelt de vergane golf
ergens weer boven

Om door wind gedragen
wederom te golven
krachtig schuimend op
de zanderige kust



Schrijver: Rudolf, 22-01-2006

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 17:53 Reageer op dit bericht Stuur door

De taal der liefde

De taal der liefde
wordt gesproken
in ieder woord,
die het goede
in de ander zoekt,
en steeds weer hoort
naar harten
die gebroken zijn
door onbegrip.

De taal der liefde
wordt gegeven
in elk gebaar
waarin de ander
zal bemerken:
Wonderbaar,
ik mag er zijn
zoals ik ben
altijd.

De taal der liefde
kent geen grenzen
zij overstijgt
de letter
die men vindt,
in al haar wensen
en haar dromen,
van het moment.

De taal der liefde
geeft mij vleugels
van genegenheid
en trouw, zodat ik
voor die ander leef,
en vlieg
op de liefde
die de Schepper
mij gegeven heeft.

Ina van der Welle

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 17:51 Reageer op dit bericht Stuur door

Eens in het leven

In het stille ochtendgloren
ontwaakt een nieuwe droom
voelt mijn hart weer leven
is er liefde mij gegeven

waar een lach in tranen breekt
mijn traan om lachen smeekt
zal het duister in mijn leven
in licht worden verdreven

tot mijn dromend verlangen
in helderheid gevangen
mij liefde laat beleven
eens in het leven

auteur onbekend
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 08:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Het leven is een gift

Het leven is een gift
Dat je even mag lenen
Tot je weer staat voor hem
Die je alles heeft gegeven

De schoonheid van de natuur
Dat je niet eens meer ziet
Het is te gewoon geworden
Het verloor zijn waarde op den duur

Maar doe weer open je hart
Luister even naar alle geluiden
Zie weer de schoonheid van de natuur
Hou de negatieve dingen buiten

Wees blij met wat je hebt
Wat je hebt nog in je leven
Voor de dag weer zal komen
Dat je alles weer terug moet geven

auteur onbekend.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 08:35 Reageer op dit bericht Stuur door

Stille kracht

De bladeren van de wilde wingerd
kleuren diep rood .
De kastanjeboom, die haar bladerdek
als geelbruin tapijt heeft neergelegd,
vormt zelfs ontbloot,
statig mijn baken op dit veld van eer,
waar een late oktoberstorm loeit
en niet veel meer bloeit.

Ik breng witte chrysanten
naar het huis van alle seizoenen,
jouw eeuwige rustplaats.

Verhalend over nu
en mijmerend over de tijd van toen
voer ik een dialoog met jouw stomme steen.
De verdorde plant, van het niet vergeten,
toont mijn lange afwezigheid
terwijl de gure wind mijn botten doorsnijdt,
sterf ik bijna van de kou ,
ware het niet dat jij ,als stille kracht
nog steeds hartverwarmend bent

A.Steenbergen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 08:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Wees geduldig

 
Haast je niet.
Te vaak veroorzaakt haast juist uitstel.
Als je dorst hebt, wacht dan geduldig - hoe intenser je wacht, des te eerder het komt.
Je hebt je zaad gezaaid, ga nu in de schaduw zitten en kijk wat er gebeurt.
Het zaad zal openbarsten en tot bloei komen, maar je kunt het proces niet versnellen.
Alles heeft immers tijd nodig.
Je moet werken, maar laat het resultaat over aan de Vader.
In het leven gaat nooit iets verloren, vooral niet de stappen die gezet zijn in de richting van de waarheid.
Soms ben je ongeduldig, dorst gaat gepaard met ongeduld, maar dat is een obstakel.
Blijf dorstig, maar zet je ongeduld opzij.
Verwar ongeduld niet met dorst.
Dorst gaat vergezeld met van een smachtend verlangen, maar niet van strijd.
Bij ongeduld is er strijd, maar geen smachten.
Verlangen kan wachten en eist niet.
Ongeduld eist zonder te kunnen wachten.
Bij dorst zijn er stille tranen; bij ongeduld is er een rusteloze strijd.
Op waarheid kun je geen jacht maken; ze wordt verkregen door overgave, niet door strijd.
Ze wordt veroverd door totale overgave.
 
Padma   2-1-2005
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 09:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Emoties

Je kunt emoties zien als golfjes op een water, en die golfjes kunnen door al je vijf lichamen vloeien. Emoties hebben met stemmingen te maken die op zich weer voortkomen uit de sfeer van je gevoelens. Emoties kunnen niet permanent zijn, daarom heten ze ook - emotie. Het woord emotie komt van \"movere\" bewegen. Emoties veranderen steeds, het ene moment ben je bedroefd het andere moment ben je blij en weer later ben je boos, allemaal emoties. In het normale spraakgebruik is het hart de zetel van emoties zoals ook liefde en haat of boosheid. Maar je hart is gewoon een pomp. Alles wat je denkt of je voorstelt of voelt vindt plaats binnen je gedachten. Je kunt het zelf gaan uit proberen, je kunt zelf zien waar je woede de kop opsteekt - het begint met het denken en van daaruit beginnen je emoties te werken. Emoties beginnen in je hoofd en het geheeld speelt zich af in je emotionele lichaam. Maar het is een absolute waarheid dat je emoties, je gevoelens en je gedachten het raamwerk van je gedachten zijn en ze zijn louter uiterlijk. Je hebt je er alleen mee geïdentificeerd.
 
Padma.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 09:15 Reageer op dit bericht Stuur door

Waar jaloezie is, is geen liefde aanwezig.

Jaloezie is vergelijken en al van kleins af aan is ons geleerd om te vergelijken. We zijn geconditioneerd om te vergelijken. Vergelijken is een domme houding, omdat ieder mens uniek is en onvergelijkbaar. Niemand is ooit zo geweest als jij bent en niemand zal ooit zo worden als jij bent. Jaloezie is een van die machtige trucs van iedere maatschappij, iedere cultuur, iedere religie, want men leert van kind af aan te vergelijken. Jaloezie betekent in competitie te leven. Jaloezie is een van de meest voorkomende vormen van psychologische onwetendheid over jezelf, over anderen en over relaties. Laten we maar eens naar de relatie gaan. Met liefde bedoelen mensen een soort alleenrecht of bezitterigheid - zodra je een levend wezen bezit, zal die langzaam beginnen te stikken. Het leven kan nooit geen bezit zijn. Jaloezie en bezitterigheid zijn niet de eigenlijke problemen, maar het zijn symptomen, symptomen dat men nog niet weet wat echte liefde is. Men beschouwd het als vanzelfsprekend dat we weten wat liefde is, en daardoor ontstaat  het probleem van jaloezie. Het probleem ontstaat omdat er nog geen liefde aanwezig is, het laat gewoon zien dat er nog geen liefde is ontstaan. Jaloezie toont ons de afwezigheid van liefde.  Waar jaloezie is, is geen liefde aanwezig!!!
 
Padma.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 09:03 Reageer op dit bericht Stuur door

Een verlaten huis

Verscholen achter struiken
een verlaten huis.
Het hoort geen mensen meer in zich praten
en niemand die er nog thuis komt.
 
In de hoek staat een schommelstoel
leeg, zich te beklagen.
Op de vloer een oud versleten kokosmat,
door de jaren uitgesleten door voetgeschuifel.
 
Vertel aan de tafel, waar ze jaren heeft gezeten
en zichzelf heeft beklaagd, van de dood.
Vraag de muren om te treuren
en beklaag degene die de deur sloot.
 
In de la ligt het verleden opgesloten,
in brieven en foto\'s, een doos
 waarin haar hele leven ligt opgebaard.
 
Nog één keer doe ik een blik
in de rondte, voor ik de deur afsluit.
Het is koud zonder haar,
die leefde op het ritme van de dag.
De pan staat nog op het fornuis
gewoon te wachten,
ze komt gewoon wat later thuis.
 
Padma  03-01-2006
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 08:40 Reageer op dit bericht Stuur door

Een plaatsje aan het raam

Nu ligt zij voor \'t raam,
met uitzicht naar buiten op de straat.
Met mensen,winkels, ja zelfs een bloemenkraam.
Zij raakt niet uitgekeken, er is niets wat haar ontgaat.

Dit stadsbeeld is haar vertier
zij is al twee jaar hier,
maar nu pas staat haar naam;
op het ledikant dicht bij het raam.

Triomfantelijk kijkt zij door de ruiten
naar het stadsgewoel daar buiten.
Twee jaar heeft zij dit moeten ontberen
en lag achter in de zaal langzaam weg te teren.

Vier bedden afgeschermd door gordijnen
van mensen die lagen weg te kwijnen,
geen praatje met je naaste buur,
alleen een zuster om het uur.

Die paar zusters hadden \'t druk,
zij liepen zich de benen stuk;
om de patiënten dat te geven.
wat van node was bij dit moeizaam leven.

Daar om had zij ook nooit geklaagd,
maar na maanden toch wel eens gevraagd.
\"Wanneer komt nu eens mijn naam
op een bed dicht bij het raam?\"

De zuster van de zaal
kwam dan met een heel verhaal,
over de patiënten die daar lagen;
die leefden misschien nog maar een paar dagen.

Doch twee jaar heeft het moeten duren,
met alleen zicht op gordijnen en twee muren.
Twee jaren van ergernis,
het was net een gevangenis.

Zij kan haar bed niet uit,
ze is verlamd tot aan haar stuit.
Maar de zusters doen er alles aan
nee; hen treft geen enkele blaam.

En nu zij zo fijn naar buiten kijkt,
is haar leven toch verrijkt.
Ze heeft minder erg in haar gebrek,
zij ziet de wereld van af haar plek.

Ja zo aan de avond van haar leven,
heeft men haar nu toch iets moois gegeven.
Medelijdend kijkt zij naar die hoek achter de gordijnen;
waar nu een ander ligt weg te kwijnen.

Als de zuster haar komt toedekken voor de nacht;
zegt die heel begripvol en zacht.
\" Ik weet dat deze plaats je heel goed zint
en de patiënt op je oude plaats, die is blind.\"

Als de zuster dan is weg gegaan,
loopt over haar wang een traan.
Zij vouwt dan heel devoot;
voor een dankgebed de handen in haar schoot.

Dolf de Jong

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 08:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Zoekend naar het onbekende

Zoekend naar het onbekende
naar wat eens vertrouwend was
niet wetend of je ooit zult vinden
bewandel je je levenspad

vele dingen kom je tegen
vragen blijven onbeantwoord
bijna steeds de hoop verliezend
de reis lijkt onbegonnen werk

toch keert steeds dat ene lichtje terug
klein, soms groot, een brandend hart
het verteld je door te gaan
door te gaan waar je gebleven was

op jouw reis
 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 08:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Met jouw liefdesschijn

eenzaamheid
leegte van binnen
tranen van emoties
mezelf verloren
het is niet te omschrijven
zit er doorheen
op de bodem van mijn bestaan
voel me alleen zonder jou
laat me terug komen
mijn liefste pak mijn uitgestoken hand
en neem me met je mee
verdrijf al mijn pijnlijke gedachten
en beschijn al mijn nachten
met jouw liefdesschijn
 
Padma  04-02-2006
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 20:43 Reageer op dit bericht Stuur door

Het is al laat

Het is al laat
hij ziet niemand meer op straat
Het is al nacht
`t is alleen de maan die tegen hem lacht.

Een ieder is reeds lang naar bed
er is niemand die nog op hem let
zijn gang is traag
zij doel is vaag.

De handen in de zakken gestoken
en diep in z`n kraag weggedoken
gaat hij door de grote stad
zijn ogen die staan mat.

Terwijl hij bij elke kruising van de straat
besluitloos verder gaat
het is hem om het even
zijn doel is onbeschreven.

Zijn toekomst is onbepaald
terwijl hij daar zo dwaalt
de zin van `t leven is hem ontgaan
hij loopt daar zeer ontdaan.

Als zwerver staat hij geboekt
door zijn naasten vervloekt
door de samenleving gehaat
en zijn thuis dat is de straat.

Ondanks normen en waarden
moet hij zich schikken en zijn lot aanvaarden.
en ondanks onze menselijkheid
zoekt hij zijn weg in eenzaamheid.

Dolf de Jong
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 20:42 Reageer op dit bericht Stuur door

Overnachten in elkaars armen

In zachte rozenwater
kreeg ik gevleugelde gedachten
over velden van oude dromen
die zo waarlijk over jou vertelden
 
een scheepje voer
langszij onze harten en bracht
jouw liefde stilaan dichterbij
 
we overnachten in elkaars
armen, en bedreven de liefde
tot in de late ochtend
waarna de zon tot ons kwam
en we in haar gouden licht
ontwaakten
 
Padma  04-02-2006
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 20:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Waarom jij

waarom jij
je bent nog zo jong
en nu vreet het al aan je lichaam
het is oneerlijk
het had niet mogen gebeuren
tranen over mijn wangen
het geeft me zoveel verdriet
en het doet me zo'n pijn
Wendy waarom
mijn adem stokte
had het gevoel alsof alles weg viel
ik ben boos
en ik denk dit mag niet waar zijn
waarom moet jij die enge ziekte hebben
je moet weten
je bent in mijn gedachten
voor mij was je mijn vriendinnetje
maar je was voor mij ook
klein beetje mijn dochtertje
dit heb jij niet verdiend
wat doet mij dit veel pijn
een stom woordje
van 6 letters groot
voor de één een scheldwoord
voor de ander de dood
 
 
Padma  4 -2-2006
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 09:40 Reageer op dit bericht Stuur door

Ontdooit met een kus

ik zie ons
nog staan in die ene portiek
jij met je lange zwarte jas
het was winter en bitterkoud
 
je neemt mijn handen
in die van jou
ogen blikken van top tot teen
 
ik volg je glijdende ogen
volledig en vertrouwd
en bespeur een tedere blik
in je blauwe ogen
 
eenmaal beneden
wordt de kou ontdooit
met een innige kus
 
Padma 12-02-2006
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 09:39 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Anastasis

↑ Terug naar de berichten