Naar de inhoud

Anastasis

seniorennet.beseniorennet.be
Zaterdag 25 februari 2006

Het is al laat

Het is al laat
hij ziet niemand meer op straat
Het is al nacht
`t is alleen de maan die tegen hem lacht.

Een ieder is reeds lang naar bed
er is niemand die nog op hem let
zijn gang is traag
zij doel is vaag.

De handen in de zakken gestoken
en diep in z`n kraag weggedoken
gaat hij door de grote stad
zijn ogen die staan mat.

Terwijl hij bij elke kruising van de straat
besluitloos verder gaat
het is hem om het even
zijn doel is onbeschreven.

Zijn toekomst is onbepaald
terwijl hij daar zo dwaalt
de zin van `t leven is hem ontgaan
hij loopt daar zeer ontdaan.

Als zwerver staat hij geboekt
door zijn naasten vervloekt
door de samenleving gehaat
en zijn thuis dat is de straat.

Ondanks normen en waarden
moet hij zich schikken en zijn lot aanvaarden.
en ondanks onze menselijkheid
zoekt hij zijn weg in eenzaamheid.

Dolf de Jong
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 20:42 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 25 februari 2006

Overnachten in elkaars armen

In zachte rozenwater
kreeg ik gevleugelde gedachten
over velden van oude dromen
die zo waarlijk over jou vertelden
 
een scheepje voer
langszij onze harten en bracht
jouw liefde stilaan dichterbij
 
we overnachten in elkaars
armen, en bedreven de liefde
tot in de late ochtend
waarna de zon tot ons kwam
en we in haar gouden licht
ontwaakten
 
Padma  04-02-2006
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 20:38 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 25 februari 2006

Waarom jij

waarom jij
je bent nog zo jong
en nu vreet het al aan je lichaam
het is oneerlijk
het had niet mogen gebeuren
tranen over mijn wangen
het geeft me zoveel verdriet
en het doet me zo'n pijn
Wendy waarom
mijn adem stokte
had het gevoel alsof alles weg viel
ik ben boos
en ik denk dit mag niet waar zijn
waarom moet jij die enge ziekte hebben
je moet weten
je bent in mijn gedachten
voor mij was je mijn vriendinnetje
maar je was voor mij ook
klein beetje mijn dochtertje
dit heb jij niet verdiend
wat doet mij dit veel pijn
een stom woordje
van 6 letters groot
voor de één een scheldwoord
voor de ander de dood
 
 
Padma  4 -2-2006
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 09:40 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 25 februari 2006

Ontdooit met een kus

ik zie ons
nog staan in die ene portiek
jij met je lange zwarte jas
het was winter en bitterkoud
 
je neemt mijn handen
in die van jou
ogen blikken van top tot teen
 
ik volg je glijdende ogen
volledig en vertrouwd
en bespeur een tedere blik
in je blauwe ogen
 
eenmaal beneden
wordt de kou ontdooit
met een innige kus
 
Padma 12-02-2006
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 09:39 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 25 februari 2006

Stilte

Stilte
 
Zwijgend meer is er niet
En de stilte komt in alle stilte voorbij
Mijn hart is nog vervuld van jou
Maar het is en zwijgende stilte
 
Gevoel dat het al tijden is geleden
Dat jouw zinnen mij beminden
En je beminnelijke woorden me vasthielden
Maar de beelden vertroebelen door het gemis
 
Je drijf steeds verder weg
Zullen jouw zinnen me ooit weer beminnen
Terug naar wat ooit eens was ...........
En mijn hart nog eens liefdevol verwarmen
 
Padma  08-02-2006
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 09:38 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 25 februari 2006

De grens van mijn leven

boven op de top
wacht de rand op me
er is geen weg meer terug
ben bij de grens van mijn leven
beneden is alleen nog de afgrond
 
moet afscheid nemen
van wie dan ook
ik kijk omlaag naar de diepte
een gapende afgrond
 
dan kijk ik omhoog en zie Hem
die ik al ken vanaf mijn geboorte
en waar ik zo vele gesprekken
mee heb gevoerd
 
ik schreeuw het uit van angst
het is de oude man in mij
die wil niet gaan en houd zich
vast aan de hoogste richel van
het wereldse leven.
 
angstig kijk ik naar boven
Hij steekt zijn hand uit naar me
ik kijk naar beneden
de oude man verzet zich heftig
en probeert me naar beneden te halen
 
ik voel de aardbodem weg glijden
een laatste blik
een laatste aanraking
het leven van de oude man vloeit weg
 
Padma  06-02-2006
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 09:31 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 25 februari 2006

Afscheid

ik zal het zo missen
alles hier
in dit huis
wat ik ooit bezat
nu mijn afscheid
steeds dichterbij is
ik ben hier alleen
en ik kijk om me heen
naar mezelf
in dat wat ik had

en mijn ogen bepalen
al kijkend
de grootte
van wat ik verlies
en dan vind ik waarde
in heel kleine dingen



 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 09:29 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 25 februari 2006

Jij bent

Jij bent ....
 
 
betoverend mooi
teder en zacht
een eindeloze droom
zalig als de nacht

stralend als de zon
de mooiste roos
mijn enige bron
bekoorlijk en broos

mijn liefste verlangen
de kracht in mijn hart
het absolute einde
mijn nieuwe start
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 09:28 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 25 februari 2006

Mag ik een kus zijn

Mag ik een kus zijn
die eens jou gegeven
jou in passie laat denken
aan liefdevolle momenten

mag ik de droom zijn
die jou niet wil verlaten
jou laat voelen te zweven
op wolken te leven

zal ik jouw liefste zijn
dromend in je armen
in verlangen naar jou kussen
die wondermooie lach

laat mij vooral een hart zijn
gekoesterd door liefde
in ritme verbonden
met het hart van jou
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 09:26 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 9 januari 2006

De horzels des doods

Vandaag de dag vinden we in de kranten
en op de televisie nog maar ellende.
Als nijvere insecten vliegen de
fotografen uit, voor hun bijdrage
aan deze ellende.
Ze schieten vele kilometers vol met
zieken, gewonden, oorlogen en lijken.
 
Je ziet die beelden van ellende
dagelijks je netvliezen passeren.
Een servier die op moslim vrouwen schiet,
zo'n foto zegt veel meer als een
geschreven pagina verdriet.
Een kind die tot aan der nek in de
modder staat, met in haar ogen de angst,
wetend dat ze zo zal sterven.
 
In Afrika ligt weer eens iemand op sterven,
heeft al tijden geen eten gehad.
Vele fotografen op een afstand er omheen,
die voor hun werk veel moeten zweten.
Pas als de allerlaatste zuchte adem is ontsnapt,
worden de statieven ingeklapt,
en gaan ze met zijn allen eten.
 
Dit is de tijd van snelle jongens met
hun camera's, om vorm te kunnen geven
aan ellende en de dood.
Kijk dan toch, kijk en geniet, een kind,
een brandend kind dat wegvlucht
uit het dorpje waar ze woont.
Een foto die misschien wel wordt bekroond.
Kijk dan toch naar de foto's en geniet,
geniet van de fotografen.
De fotografen de horzels des doods!!!
 
Padma   03-01-2006
 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 19:20 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 9 januari 2006

Een verlaten huis

 
Verscholen achter struiken
een verlaten huis.
Het hoort geen mensen meer in zich praten
en niemand die er nog thuis komt.
 
In de hoek staat een schommelstoel
leeg, zich te beklagen.
Op de vloer een oud versleten kokosmat,
door de jaren uitgesleten door voetgeschuifel.
 
Vertel aan de tafel, waar ze jaren heeft gezeten
en zichzelf heeft beklaagd, van de dood.
Vraag de muren om te treuren
en beklaag degene die de deur sloot.
 
In de la ligt het verleden opgesloten,
in brieven en foto's, een doos
 waarin haar hele leven ligt opgebaard.
 
Nog één keer doe ik een blik
in de rondte, voor ik de deur afsluit.
Het is koud zonder haar,
die leefde op het ritme van de dag.
De pan staat nog op het fornuis
gewoon te wachten,
ze komt gewoon wat later thuis.
 
Padma  03-01-2006
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 19:16 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 26 november 2005

Mijn levenspad

al die mensen die op mijn pad
komen en die gaan
sommigen kruisen mijn pad snel
anderen blijven langer staan
ieder mens komt met een reden
op mijn levenspad
en als ze mijn pad betreden
denk ik weleens: waarom jij?
maar het denken laat ik
voor wat het is en zal zijn
maar ik wil alleen nog maar voelen
voelt het goed aan, of voel ik pijn
mijn gevoel is mijn leidraad
op mijn levenspad
vol vertrouwen laat ik me
niet meer weerhouden
zit niet meer gevangen in
fatsoensnormen
muur is afgebroken
en masker afgegooid
zijn wie ik ben
een wezen van liefde 
 
Padma  26-11-2005
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 16:35 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 24 november 2005

Het laatste kaartje

De laatste glimlach
die jij me gaf,
Staat nog altijd op
 mijn netvlies.
Het laatste kaartje
daar staat je afscheid.
Die laatste bloemen die je gaf,
laten me denken
aan al die uren van stil geluk.
Van alle dromen
zal niets meer komen,
want je laatste kaartje
maakten alle dromen voltooid verleden tijd.
De laatste gegeven bloemen
zullen drogen,
zoals ook eens mijn tranen zullen drogen.
Jouw laatste kaartje,
daar staat je afscheid gescheven.
 
 
Padma  19-11-2005

'); } -->
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 07:30 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 24 november 2005

Jij bent de knapste

 
Ik zit naar je foto te staren,
en heb behoefte aan een arm om me heen.
Heb alleen een foto van jou,
en een email adres.
Ik weet zelfs niet waar je woont,
ben ook te verlegen om het aan je te vragen.
Vaak zonder dat ik het weet,
denk ik aan jou.
Maar toch weet ik bijna zeker
dat we vaak samen zijn.
Soms komen onze gedachten elkaar tegen,
ze weten dan niet wat te zeggen,
houden zich dan maar bij eigen gedachten.
Soms vraag ik aan je foto,
wat vind je van me?
Ik wil het zo graag weten,
want dan pas ben ik echt blij.
Soms zijn alleen gedachten maar beter,
want in mijn gedachten
ben jij de knapste, de liefste
en de sterkste.
 
Padma  21-11-2005
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 07:28 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 24 november 2005

schuilen in mijn armen

schuilen in mijn armen


koppige wind blies mij tegen
terug naar mijn oorsprong
veilig in de beschutting van niets
maar er was geen kruid op tegen

soms kun je ook deze elementen
overwinnen als je het doel voor
ogen houdt, er toch willen zijn
omdat het onweerstaanbaar is

zij schuilde in mijn armen
nam woorden direct uit het hart
en kalmeerde de kou in mijn lijf
pas als rillingen je liefde bedreigen

viert de onzekerheid hoogtij
is het aardedonker van eenzaamheid
stop je de uitzinnigheid onder je kussen
en wacht tot een hand je streelt

samen met de wind steken bladeren
snel de weg over, blijven hangen
tegen de stoeprand, totdat de richting
veranderd naar hun oorspronkelijkheid


95761.jpg

Schrijver: Henk Knibbeler, 05-11-2005
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 07:26 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 13 november 2005

Ik hou van mezelf

fetch.dll?action=MyPhotos_GetPubPhoto&PhotoID=nIAAAALcJTYBowBEoSb*tkE2!oujVvfWOqe4QQTwvDZZAFtTIivcuXuRUkq9zIM18AAAAABAAAAA  

Diep in het centrum van mijn wezen is een oneindige Bron van Liefde.
Ik sta deze liefde nu toe naar de oppervlakte te stromen.
Het vult mijn hart, mijn lichaam, mijn gedachten, mijn bewust zijn
mijn wezen zelf, en straalt van mij uit in alle richtingen.
en komt verveelvoudigd naar mij terug.

Hoe meer Liefde ik gebruik en geef, hoe meer ik te geven heb.
De voorraad is oneindig.
Het gebruik van Liefde maakt dat ik me goed voel.
Het is een uiting van mijn innerlijke vreugde.

Ik hou van mezelf,
daarom zorg ik liefdevol voor mijn lichaam.
Liefdevol voed ik het met heilzaam eten en drinken.
Liefdevol verzorg en kleed ik het
en mijn lichaam reageert liefdevol met sprankelende gezondheid en energie.

Ik hou van mezelf,
daarom voorzie ik mezelf van een comfortabele woning
die in al mijn behoeften voorziet en waarin het een plezier is om er te vertoeven
Ik vul de kamers met de vibratie van Liefde,
zodat iedereen die binnenkomt, mezelf inbegrepen,
deze liefde zal voelen en er door gevoed zal worden.

Ik hou van mezelf,
daarom heb ik werk dat ik waarlijk met plezier doe,
waarbij ik mijn talenten en creatief vermogen gebruik
waarmee ik een goed inkomen heb
terwijl ik met en voor mensen werk van wie ik hou en die van mij houden.

Ik hou van mezelf,
daarom denk en gedraag ik me op een liefdevolle wijze
want ik weet dat wat ik geef, vermeningvuldigd naar mij terugkomt.
Ik trek in mijn wereld alleen liefdevolle mensen aan
want zij zijn de spiegel voor wat ik ben.

Ik hou van mezelf,
daarom vergeef ik het verleden en alle voorbije ervaringen
Ik laat alles los en zo ben ik vrij.

Ik hou van mezelf
daarom leef ik in het hier en nu
elk moment als goed ervarend en wetend
dat mijn toekomst schitterend en vreugdevol en zeker is.
Want ik ben een geliefd kind van het Universum
en het Universum verzorgt me Liefdevol
nu en voor altijd

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 07:52 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 12 november 2005

intens verlangen

Intens verlangen

Waar het gras de einder raakt
En de regen plassen maakt
Waar de zon warmte geeft
En de droom die jij beleeft
Jou jouw wereld toont
Van alle ballast verschoond
Waar muziek jouw gedachten steelt
En alle wonden heelt

Daar dansen de onsterfelijke zielen
Gewichtloos in het eeuwige licht
Jij herkent degenen die jou bevielen
Een blijvende lach op jouw gezicht
Jij danst mee, vol grandeur
De wereld aan het oog onttrokken
Jouw wangen vol van kleur
Jij droomt jouw droom, laat je lokken

Ach, dwaas!

Wetend dat dromen dromen blijven
Wetend dat dromen niet kunnen beklijven?
Maar jouw intense verlangen is zo echt
Jouw verlangen is zó echt
Is zó echt
Zó echt

Echt

Geschreven door Jos-1962
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 16:54 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 9 oktober 2005

Maak van mij een regenboog

Maak van mij een regenboog

Maak van mij een regenboog,
met al die mooie kleuren
waarin u, God, voor iedereen,
uw licht breekt na de regen.
Maak van mij een regenboog,
symbool van betere tijden,
die na iedere storm op zee
uw licht mag laten schijnen.

Is het waar, Heer dat u ook vandaag de dag
nog graag naar de wateren kijkt,
naar de wind en naar het licht?
Is het toeval dat het vogels zijn,
bloemen en ook kinderen
waarvoor u speciale aandacht hebt?
Maar zeker weet ik ook
dat u niet minder oog hebt
voor wat mensen onophoudelijk doen,
die delen in uw schepping.

Als ik kon zou ik ieder kind
een globe geven of een wereldkaart,
om hun een wijde blik te geven
en hart voor ieder volk en ras.

Is het waar dat u de regenboog
als teken van vrede aan de hemel plaatst,
als teken van verzoening met alle mensen?
Geef ons opnieuw zo'n duidelijk teken,
dat de wereldbevolking wakker schudt.
Maak dat de rijken van deze aarde
de waanzin van de oorlog zien
en de armoede van zo velen
als schande voor hun kinderen.

Dom Helder Camara

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 08:21 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 9 oktober 2005

Waar is die vlam?

Waar is de Heilige Geest
die ons zou doen zinderen met zijn gloed?
Waar is die vlam?
Of hebben we slechts het overgebleven as?
 
Waar is de wind die zou waaien,
uitgaande van Zijn Liefde?
Wordt niemand meer door Zijn kracht gedreven,
of is het vuur van Pinksteren gedoofd,
of wordt er niet meer in Zijn kracht geloofd?
 
O, Heilige Geest
Laat die Zegen dalen op ons hoofd,
ontsteek in ons hart
de vlam die bijna is uitgedoofd.
 
 
Padma 2-10-2005
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 08:19 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Anastasis

↑ Terug naar de berichten