Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Een plaatsje aan het raam
| Nu ligt zij voor \'t raam, met uitzicht naar buiten op de straat. Met mensen,winkels, ja zelfs een bloemenkraam. Zij raakt niet uitgekeken, er is niets wat haar ontgaat. Dit stadsbeeld is haar vertier zij is al twee jaar hier, maar nu pas staat haar naam; op het ledikant dicht bij het raam. Triomfantelijk kijkt zij door de ruiten naar het stadsgewoel daar buiten. Twee jaar heeft zij dit moeten ontberen en lag achter in de zaal langzaam weg te teren. Vier bedden afgeschermd door gordijnen van mensen die lagen weg te kwijnen, geen praatje met je naaste buur, alleen een zuster om het uur. Die paar zusters hadden \'t druk, zij liepen zich de benen stuk; om de patiënten dat te geven. wat van node was bij dit moeizaam leven. Daar om had zij ook nooit geklaagd, maar na maanden toch wel eens gevraagd. \"Wanneer komt nu eens mijn naam op een bed dicht bij het raam?\" De zuster van de zaal kwam dan met een heel verhaal, over de patiënten die daar lagen; die leefden misschien nog maar een paar dagen. Doch twee jaar heeft het moeten duren, met alleen zicht op gordijnen en twee muren. Twee jaren van ergernis, het was net een gevangenis. Zij kan haar bed niet uit, ze is verlamd tot aan haar stuit. Maar de zusters doen er alles aan nee; hen treft geen enkele blaam. En nu zij zo fijn naar buiten kijkt, is haar leven toch verrijkt. Ze heeft minder erg in haar gebrek, zij ziet de wereld van af haar plek. Ja zo aan de avond van haar leven, heeft men haar nu toch iets moois gegeven. Medelijdend kijkt zij naar die hoek achter de gordijnen; waar nu een ander ligt weg te kwijnen. Als de zuster haar komt toedekken voor de nacht; zegt die heel begripvol en zacht. \" Ik weet dat deze plaats je heel goed zint en de patiënt op je oude plaats, die is blind.\" Als de zuster dan is weg gegaan, loopt over haar wang een traan. Zij vouwt dan heel devoot; voor een dankgebed de handen in haar schoot. Dolf de Jong |
Zoekend naar het onbekende
naar wat eens vertrouwend was
niet wetend of je ooit zult vinden
bewandel je je levenspad
vele dingen kom je tegen
vragen blijven onbeantwoord
bijna steeds de hoop verliezend
de reis lijkt onbegonnen werk
toch keert steeds dat ene lichtje terug
klein, soms groot, een brandend hart
het verteld je door te gaan
door te gaan waar je gebleven was
op jouw reis
Met jouw liefdesschijn
Het is al laat
| Het is al laat hij ziet niemand meer op straat Het is al nacht `t is alleen de maan die tegen hem lacht. Een ieder is reeds lang naar bed er is niemand die nog op hem let zijn gang is traag zij doel is vaag. De handen in de zakken gestoken en diep in z`n kraag weggedoken gaat hij door de grote stad zijn ogen die staan mat. Terwijl hij bij elke kruising van de straat besluitloos verder gaat het is hem om het even zijn doel is onbeschreven. Zijn toekomst is onbepaald terwijl hij daar zo dwaalt de zin van `t leven is hem ontgaan hij loopt daar zeer ontdaan. Als zwerver staat hij geboekt door zijn naasten vervloekt door de samenleving gehaat en zijn thuis dat is de straat. Ondanks normen en waarden moet hij zich schikken en zijn lot aanvaarden. en ondanks onze menselijkheid zoekt hij zijn weg in eenzaamheid. Dolf de Jong |
Overnachten in elkaars armen
Waarom jij
Ontdooit met een kus
Stilte
De grens van mijn leven
Afscheid
|
ik zal het zo missen alles hier in dit huis wat ik ooit bezat nu mijn afscheid steeds dichterbij is ik ben hier alleen en ik kijk om me heen naar mezelf in dat wat ik had en mijn ogen bepalen al kijkend de grootte van wat ik verlies en dan vind ik waarde in heel kleine dingen |
Jij bent
teder en zacht
een eindeloze droom
zalig als de nacht
stralend als de zon
de mooiste roos
mijn enige bron
bekoorlijk en broos
mijn liefste verlangen
de kracht in mijn hart
het absolute einde
mijn nieuwe start
Mag ik een kus zijn
die eens jou gegeven
jou in passie laat denken
aan liefdevolle momenten
mag ik de droom zijn
die jou niet wil verlaten
jou laat voelen te zweven
op wolken te leven
zal ik jouw liefste zijn
dromend in je armen
in verlangen naar jou kussen
die wondermooie lach
laat mij vooral een hart zijn
gekoesterd door liefde
in ritme verbonden
met het hart van jou
De horzels des doods
Een verlaten huis
Mijn levenspad
Het laatste kaartje
'); } -->
Jij bent de knapste
schuilen in mijn armen

koppige wind blies mij tegen
terug naar mijn oorsprong
veilig in de beschutting van niets
maar er was geen kruid op tegen
soms kun je ook deze elementen
overwinnen als je het doel voor
ogen houdt, er toch willen zijn
omdat het onweerstaanbaar is
zij schuilde in mijn armen
nam woorden direct uit het hart
en kalmeerde de kou in mijn lijf
pas als rillingen je liefde bedreigen
viert de onzekerheid hoogtij
is het aardedonker van eenzaamheid
stop je de uitzinnigheid onder je kussen
en wacht tot een hand je streelt
samen met de wind steken bladeren
snel de weg over, blijven hangen
tegen de stoeprand, totdat de richting
veranderd naar hun oorspronkelijkheid

Schrijver: Henk Knibbeler, 05-11-2005
Ik hou van mezelf
Diep in het centrum van mijn wezen is een oneindige Bron van Liefde.
Ik sta deze liefde nu toe naar de oppervlakte te stromen.
Het vult mijn hart, mijn lichaam, mijn gedachten, mijn bewust zijn
mijn wezen zelf, en straalt van mij uit in alle richtingen.
en komt verveelvoudigd naar mij terug.
Hoe meer Liefde ik gebruik en geef, hoe meer ik te geven heb.
De voorraad is oneindig.
Het gebruik van Liefde maakt dat ik me goed voel.
Het is een uiting van mijn innerlijke vreugde.
Ik hou van mezelf,
daarom zorg ik liefdevol voor mijn lichaam.
Liefdevol voed ik het met heilzaam eten en drinken.
Liefdevol verzorg en kleed ik het
en mijn lichaam reageert liefdevol met sprankelende gezondheid en energie.
Ik hou van mezelf,
daarom voorzie ik mezelf van een comfortabele woning
die in al mijn behoeften voorziet en waarin het een plezier is om er te vertoeven
Ik vul de kamers met de vibratie van Liefde,
zodat iedereen die binnenkomt, mezelf inbegrepen,
deze liefde zal voelen en er door gevoed zal worden.
Ik hou van mezelf,
daarom heb ik werk dat ik waarlijk met plezier doe,
waarbij ik mijn talenten en creatief vermogen gebruik
waarmee ik een goed inkomen heb
terwijl ik met en voor mensen werk van wie ik hou en die van mij houden.
Ik hou van mezelf,
daarom denk en gedraag ik me op een liefdevolle wijze
want ik weet dat wat ik geef, vermeningvuldigd naar mij terugkomt.
Ik trek in mijn wereld alleen liefdevolle mensen aan
want zij zijn de spiegel voor wat ik ben.
Ik hou van mezelf,
daarom vergeef ik het verleden en alle voorbije ervaringen
Ik laat alles los en zo ben ik vrij.
Ik hou van mezelf
daarom leef ik in het hier en nu
elk moment als goed ervarend en wetend
dat mijn toekomst schitterend en vreugdevol en zeker is.
Want ik ben een geliefd kind van het Universum
en het Universum verzorgt me Liefdevol
nu en voor altijd

