Naar de inhoud

Anastasis

akke.beakke.be

Archief

Zaterdag 25 februari 2006

Waarom jij

waarom jij
je bent nog zo jong
en nu vreet het al aan je lichaam
het is oneerlijk
het had niet mogen gebeuren
tranen over mijn wangen
het geeft me zoveel verdriet
en het doet me zo'n pijn
Wendy waarom
mijn adem stokte
had het gevoel alsof alles weg viel
ik ben boos
en ik denk dit mag niet waar zijn
waarom moet jij die enge ziekte hebben
je moet weten
je bent in mijn gedachten
voor mij was je mijn vriendinnetje
maar je was voor mij ook
klein beetje mijn dochtertje
dit heb jij niet verdiend
wat doet mij dit veel pijn
een stom woordje
van 6 letters groot
voor de één een scheldwoord
voor de ander de dood
 
 
Padma  4 -2-2006
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 09:40 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 25 februari 2006

Overnachten in elkaars armen

In zachte rozenwater
kreeg ik gevleugelde gedachten
over velden van oude dromen
die zo waarlijk over jou vertelden
 
een scheepje voer
langszij onze harten en bracht
jouw liefde stilaan dichterbij
 
we overnachten in elkaars
armen, en bedreven de liefde
tot in de late ochtend
waarna de zon tot ons kwam
en we in haar gouden licht
ontwaakten
 
Padma  04-02-2006
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 20:38 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 25 februari 2006

Het is al laat

Het is al laat
hij ziet niemand meer op straat
Het is al nacht
`t is alleen de maan die tegen hem lacht.

Een ieder is reeds lang naar bed
er is niemand die nog op hem let
zijn gang is traag
zij doel is vaag.

De handen in de zakken gestoken
en diep in z`n kraag weggedoken
gaat hij door de grote stad
zijn ogen die staan mat.

Terwijl hij bij elke kruising van de straat
besluitloos verder gaat
het is hem om het even
zijn doel is onbeschreven.

Zijn toekomst is onbepaald
terwijl hij daar zo dwaalt
de zin van `t leven is hem ontgaan
hij loopt daar zeer ontdaan.

Als zwerver staat hij geboekt
door zijn naasten vervloekt
door de samenleving gehaat
en zijn thuis dat is de straat.

Ondanks normen en waarden
moet hij zich schikken en zijn lot aanvaarden.
en ondanks onze menselijkheid
zoekt hij zijn weg in eenzaamheid.

Dolf de Jong
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 20:42 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 25 februari 2006

Met jouw liefdesschijn

eenzaamheid
leegte van binnen
tranen van emoties
mezelf verloren
het is niet te omschrijven
zit er doorheen
op de bodem van mijn bestaan
voel me alleen zonder jou
laat me terug komen
mijn liefste pak mijn uitgestoken hand
en neem me met je mee
verdrijf al mijn pijnlijke gedachten
en beschijn al mijn nachten
met jouw liefdesschijn
 
Padma  04-02-2006
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 20:43 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 26 februari 2006

Zoekend naar het onbekende

Zoekend naar het onbekende
naar wat eens vertrouwend was
niet wetend of je ooit zult vinden
bewandel je je levenspad

vele dingen kom je tegen
vragen blijven onbeantwoord
bijna steeds de hoop verliezend
de reis lijkt onbegonnen werk

toch keert steeds dat ene lichtje terug
klein, soms groot, een brandend hart
het verteld je door te gaan
door te gaan waar je gebleven was

op jouw reis
 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 08:36 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 26 februari 2006

Een plaatsje aan het raam

Nu ligt zij voor \'t raam,
met uitzicht naar buiten op de straat.
Met mensen,winkels, ja zelfs een bloemenkraam.
Zij raakt niet uitgekeken, er is niets wat haar ontgaat.

Dit stadsbeeld is haar vertier
zij is al twee jaar hier,
maar nu pas staat haar naam;
op het ledikant dicht bij het raam.

Triomfantelijk kijkt zij door de ruiten
naar het stadsgewoel daar buiten.
Twee jaar heeft zij dit moeten ontberen
en lag achter in de zaal langzaam weg te teren.

Vier bedden afgeschermd door gordijnen
van mensen die lagen weg te kwijnen,
geen praatje met je naaste buur,
alleen een zuster om het uur.

Die paar zusters hadden \'t druk,
zij liepen zich de benen stuk;
om de patiënten dat te geven.
wat van node was bij dit moeizaam leven.

Daar om had zij ook nooit geklaagd,
maar na maanden toch wel eens gevraagd.
\"Wanneer komt nu eens mijn naam
op een bed dicht bij het raam?\"

De zuster van de zaal
kwam dan met een heel verhaal,
over de patiënten die daar lagen;
die leefden misschien nog maar een paar dagen.

Doch twee jaar heeft het moeten duren,
met alleen zicht op gordijnen en twee muren.
Twee jaren van ergernis,
het was net een gevangenis.

Zij kan haar bed niet uit,
ze is verlamd tot aan haar stuit.
Maar de zusters doen er alles aan
nee; hen treft geen enkele blaam.

En nu zij zo fijn naar buiten kijkt,
is haar leven toch verrijkt.
Ze heeft minder erg in haar gebrek,
zij ziet de wereld van af haar plek.

Ja zo aan de avond van haar leven,
heeft men haar nu toch iets moois gegeven.
Medelijdend kijkt zij naar die hoek achter de gordijnen;
waar nu een ander ligt weg te kwijnen.

Als de zuster haar komt toedekken voor de nacht;
zegt die heel begripvol en zacht.
\" Ik weet dat deze plaats je heel goed zint
en de patiënt op je oude plaats, die is blind.\"

Als de zuster dan is weg gegaan,
loopt over haar wang een traan.
Zij vouwt dan heel devoot;
voor een dankgebed de handen in haar schoot.

Dolf de Jong

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 08:38 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 26 februari 2006

Een verlaten huis

Verscholen achter struiken
een verlaten huis.
Het hoort geen mensen meer in zich praten
en niemand die er nog thuis komt.
 
In de hoek staat een schommelstoel
leeg, zich te beklagen.
Op de vloer een oud versleten kokosmat,
door de jaren uitgesleten door voetgeschuifel.
 
Vertel aan de tafel, waar ze jaren heeft gezeten
en zichzelf heeft beklaagd, van de dood.
Vraag de muren om te treuren
en beklaag degene die de deur sloot.
 
In de la ligt het verleden opgesloten,
in brieven en foto\'s, een doos
 waarin haar hele leven ligt opgebaard.
 
Nog één keer doe ik een blik
in de rondte, voor ik de deur afsluit.
Het is koud zonder haar,
die leefde op het ritme van de dag.
De pan staat nog op het fornuis
gewoon te wachten,
ze komt gewoon wat later thuis.
 
Padma  03-01-2006
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 08:40 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 26 februari 2006

Waar jaloezie is, is geen liefde aanwezig.

Jaloezie is vergelijken en al van kleins af aan is ons geleerd om te vergelijken. We zijn geconditioneerd om te vergelijken. Vergelijken is een domme houding, omdat ieder mens uniek is en onvergelijkbaar. Niemand is ooit zo geweest als jij bent en niemand zal ooit zo worden als jij bent. Jaloezie is een van die machtige trucs van iedere maatschappij, iedere cultuur, iedere religie, want men leert van kind af aan te vergelijken. Jaloezie betekent in competitie te leven. Jaloezie is een van de meest voorkomende vormen van psychologische onwetendheid over jezelf, over anderen en over relaties. Laten we maar eens naar de relatie gaan. Met liefde bedoelen mensen een soort alleenrecht of bezitterigheid - zodra je een levend wezen bezit, zal die langzaam beginnen te stikken. Het leven kan nooit geen bezit zijn. Jaloezie en bezitterigheid zijn niet de eigenlijke problemen, maar het zijn symptomen, symptomen dat men nog niet weet wat echte liefde is. Men beschouwd het als vanzelfsprekend dat we weten wat liefde is, en daardoor ontstaat  het probleem van jaloezie. Het probleem ontstaat omdat er nog geen liefde aanwezig is, het laat gewoon zien dat er nog geen liefde is ontstaan. Jaloezie toont ons de afwezigheid van liefde.  Waar jaloezie is, is geen liefde aanwezig!!!
 
Padma.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 09:03 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 27 februari 2006

Emoties

Je kunt emoties zien als golfjes op een water, en die golfjes kunnen door al je vijf lichamen vloeien. Emoties hebben met stemmingen te maken die op zich weer voortkomen uit de sfeer van je gevoelens. Emoties kunnen niet permanent zijn, daarom heten ze ook - emotie. Het woord emotie komt van \"movere\" bewegen. Emoties veranderen steeds, het ene moment ben je bedroefd het andere moment ben je blij en weer later ben je boos, allemaal emoties. In het normale spraakgebruik is het hart de zetel van emoties zoals ook liefde en haat of boosheid. Maar je hart is gewoon een pomp. Alles wat je denkt of je voorstelt of voelt vindt plaats binnen je gedachten. Je kunt het zelf gaan uit proberen, je kunt zelf zien waar je woede de kop opsteekt - het begint met het denken en van daaruit beginnen je emoties te werken. Emoties beginnen in je hoofd en het geheeld speelt zich af in je emotionele lichaam. Maar het is een absolute waarheid dat je emoties, je gevoelens en je gedachten het raamwerk van je gedachten zijn en ze zijn louter uiterlijk. Je hebt je er alleen mee geïdentificeerd.
 
Padma.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Padma om 09:15 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 27 februari 2006

Wees geduldig

 
Haast je niet.
Te vaak veroorzaakt haast juist uitstel.
Als je dorst hebt, wacht dan geduldig - hoe intenser je wacht, des te eerder het komt.
Je hebt je zaad gezaaid, ga nu in de schaduw zitten en kijk wat er gebeurt.
Het zaad zal openbarsten en tot bloei komen, maar je kunt het proces niet versnellen.
Alles heeft immers tijd nodig.
Je moet werken, maar laat het resultaat over aan de Vader.
In het leven gaat nooit iets verloren, vooral niet de stappen die gezet zijn in de richting van de waarheid.
Soms ben je ongeduldig, dorst gaat gepaard met ongeduld, maar dat is een obstakel.
Blijf dorstig, maar zet je ongeduld opzij.
Verwar ongeduld niet met dorst.
Dorst gaat vergezeld met van een smachtend verlangen, maar niet van strijd.
Bij ongeduld is er strijd, maar geen smachten.
Verlangen kan wachten en eist niet.
Ongeduld eist zonder te kunnen wachten.
Bij dorst zijn er stille tranen; bij ongeduld is er een rusteloze strijd.
Op waarheid kun je geen jacht maken; ze wordt verkregen door overgave, niet door strijd.
Ze wordt veroverd door totale overgave.
 
Padma   2-1-2005
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Padma om 09:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Anastasis

↑ Terug naar de berichten