Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Julie-Augustus/Zomer-vakantie

Elk jaar in Ravels kwamen veel kinderen
naar Ravels op vakantie,
dachten ze.
Ze hadden altijd een volgeladen koffer bij.
En ik en Bea moesten hen dan helpen uitpakken.
Wij waren daar het langst,
daarom mochten we helpen.
Wat dat die kinderen allemaal bij hadden.
Die kinderen werden voorgelogen
door hun ouders denk ik.
Sommige hadden een badpak bij.
Wij vroegen: Wat is dat?
Awel, een zwempak om te zwemmen.
Zwempak/zwemmen?
Wat is dat?
We hadden er nog nooit van gehoort.
Wij zeiden dat bestaat hier niet.
Ze hebben jullie wat voorgelogen..
Die kinderen wisten niet
waar ze terecht gekomen waren.
Ouders die in die tijd liever alleen op reis gingen,
dan hun kinderen mee te nemen.
Of ouders met een eigen zaak.
Voor ons begon de Zomervakantie pas echt.
De nieuwe kinderen kenden de routine niet,
wij wel.
Veel meer kinderen betekende voor ons:
Geen bed,
geen plaats om te slapen.
Dus kregen wij een slaapkamer
voor mij mijn zus en ons klikske.
5 a 6 man.
We moesten nog altijd een uurkes op rust rond 12u.
Na het middagmaal.
En waar wij sliepen waren enkele gasten
de vensters aan het schilderen.
Wij maar spreken met die mannen,
en lachen.
Want wij dachten dat we het rijk
voor ons alleen hadden.
Tot op een dag we het erg bont hadden gemaakt.
veel te veel lawaai gemaakt.
komt ervan een kamertje de stem van een Zuster:
gaan jullie nu eens slapen?
Hou op met lawaai maken
en ga slapen.
Gedaan met plezier maken.
Maar ja,
het was vakantie
en dat betekende
niet naar school gaan.
ANNIE
Kinderen van Ravels Kinderkolonie 1964 - 1969

Dankzij Vera,
Een nieuwe vriendin,
ben ik op een idee gekomen.
Misschien zijn er nog mensen die als kind
in de kinderkolonie verbleven hebben
rond: 1964-1969.
Je mag altijd met me praten,
je kan hier een
EMAIL
Klik HIER

en begin maar te schrijven,
en stuur het dan door.
Dan kom je uit op mijn emailadres.
Zo doet Vera dat ook,
een hele lieve vrouw met haar versie van Ravels.
Misschien kunnen we wat bespreken
over wat jij,
beleefd hebt in Ravels: Kinderkolonie.
Vera zei net dat er:
Dat er ongeveer 23 000 kinderen
ooit in
Ravels kolonie geweest zijn.
Dat kan tellen he.
Als iemand van jullie dit lezen,
kom dan gerust af.
Dit is tot nu toe mijn verhaal.
En ik ben nog niet klaar.
Het zou mooi zijn als we
een bundel konden maken
met elk ons verhaal
maar dan moet je durven reageren.
geloof me,
Voor ik hierover begon te schrijven
ging ik naar een psychologe
en als ik over mijn verleden
probeerde te praten
schokte mijn heel lichaam,
maar nu ik er kan over schrijven,
heb ik er zo een plezier in.
ben zelfs naar Ravels geweest.
Iets dat ik vroeger nooit durfde.
Maar nu ik er kan over schrijven,
wou ik eens zien
hoe het er nog uit zag.
veel is weg,
spijtig genoeg.
En foto's zijn er ook niet veel te vinden.
Misschien hebben jullie wel foto's,
laat het me dan weten aub.
Lees dit en durf te reageren.
Als Vera het aan kan
dan jij misscghien ook,
geloof me,
het lucht op.
Dit is mijn
DAGBOEK
Over mijn leven als kind
in Ravels Kinderkolonie.
Lieve groetjes
ANNIE
Prettige Donderdag

Vaandel zwaaien
Op dit filmpje kan je zien,
hoe je moet vaandel zwaaien.
Misschien herkennen veel Nederlanders dit filmpje.
maar ik vond niks beters om het te tonen.
Boehoe
Op een nacht moest ik dringend gaan plassen.
Maar daarvoor moest je de Zuster
wakker maken
om toestemming te krijgen.
Wij sliepen in een gezamelijke kamer.
En de Zuster van dienst sliep in een klein kamertje
aan die slaapkamer.
De Zuster zei: maak iemand wakker van de kinderen
die met je mee moet gaan.
Dus, ik maakte iemand wakker
en ze kon er niet mee lachen.
We moesten buiten gaan plassen,
op de koer,
in den donkere.
Daarom de titel: Boehoe.
Gedaan met plassen,
terug naar boven en weer slapen.
Daarom moeten we met twee gaan,
Je weet nooit wat er kan gebeuren.
En zo moesten we dat doen:
Winter en Zomer.
En de winters konden heel streng
zijn met veel sneeuw
en min. 20°.
Wandelen in Ravels
We gingen bijna elke dag wandelen met de Zusters.
Allemaal in een rij,
twee per twee.
We moesten elkaars hand vast houden.
Zotte Guy was daar soms ook,
liep ons achterna.
Die stond daar altijd achter de bomen,
en als hij ons zag,
liet hij zijn broek zakken.
Nu zouden we zeggen: viespeuk-pedofiel.
Maar toen bestonden die namen nog niet.
En de Zusters joegen hem weg.
Maar hij kwam altijd terug.
We hadden daar een speeltuin.
Met een molen.
had ik schrik op.
Annie
Plezier met een Zuster

Als we aan het spelen waren op de koer,
stonden er altijd Zuster op de koer,
om ons kinderen, in de gaten te houden.
Maar de Zuster waar ik over praat,
had haar handen altijd op haar rug.
Met een vuistje in haar hand.
En dan probeerden we
daar onze vinger in te steken.
In haar vuist, en als ons dat lukte neep ze,
en dan moesten wij altijd lachen.
![]() |
Zo stonden we nog eens op de koer te spelen,
maar daar stonden veel bomen.
En Zuster ......haar kapje viel af.
Hylarisch was dat,
we lachten ermee.
Jaja, het was niet altijd wenen.
Ik denk dat ze heel lang opgestoken haar had,
mijn zus zegt dat ze heel korte haar had.
Wie heeft nu gelijk?
![]() |
ook plezante dagen.
Een vogeltje

Ik en mijn zus en ons klikje,
vonden af en toe een vogeltje,
uit de nest gevallen denk ik.
En dan glipten we weg van de speelkoer
naar een zandbak, ergens aan het gebouw.
en dan lieten we het daar achter.
s'Morgens glipten we opnieuw weg
om gaan te kijken naar het vogeltje.
Maar we wisten toen niet dat zo'n klein vogeltje
veel eten nodig had.
Zodus, daar aangekomen,
lag het dood in de zandbak.
Hoe wij weende voor dat vogeltje.
We hebben het later begraven maar weet niet waar.
Waarschijnlijk in de zandbak.
Een boek

Hallo medebloggers,
Ik ken iemand we praten langs email met elkaar.
Zij is ook in Ravels geweest voor twee maanden,
in de vakanties. Kleuterschool.
Zij raadde me aan om er een boek over
mijn verblijf in Ravels te schrijven.
![]() |
Wat Denken jullie ervan?
Zou ik het doen?
![]() |
Ik ken geen schrijver of iemand
die boeken uitbrengt.
(Uitgever)
Een novelle is een lang uitgevallen kort verhaal,
of een korte roman.` ...
Wat denken jullie hierover?
DIT IS EEN NOVELLE
Een slotje
Zo gauw ik de foto's heb van ravels-heemkunde,
dan moet ik er wel een slotje opzetten.
Dat zijn privéfoto's.
maar dat slotje helpt niks.
Die komen toch op google terecht,
heb ik al gemerkt.
Typ jullie naam maar eens in
op google,
dan vindt je je creas terug.
Slaapwel allemaal
Zou ik ook moeten doen.
Lieve groetjes
Annie
Bedot

Heb gisteren luidsprekers gekocht
in de kringwinkel in Mol, 5 euro.
Ik sluit ze aan,
aan mijn computer
maar er komt geen geluid uit.
Ik ga eens kijken bij onze computerwinkel
hoeveel ze daar kosten.
Hopelijk niet te veel.
Annie
Onweer

Als we moesten gaan slapen
en het begon te onweren.
Kwamen de zusters in onze slaapkamer
En zij hadden een potje bij met wijwater en een
palmtakje.
En zij kwamen bed per bed,
en ik sliep aan de buitenkant en mijn zus ook.
Want elke keer als ze mij passeerden,
kreeg ik water in mijn gezicht.
Ik kon pas slapen als de donder gedaan was.
Ze deden dat om ons te beschermen
tegen het kwade/onweer.
Annie
(Spijtig, ik kan niks vinden op google
over palmtakje en wijwatervatje)
http://www.clarissen.be/kloosters/turnhout.htm
Ik hoop dat Zuster Godelieva hier woont,
Juffrouw Maria zei:
Dat ze nog leeft.
Op hoop van Zegen.
Ik ga eerst bellen denk ik.
Douche

mochten we ons niet alleen wassen in de douche.
Juffouw Maria zei dat dat allemaal stagiaires waren.
Zo'n stagiaire moest me wassen,
maar inplaats van me te wassen,
stond ze daar te roddelen
met haar collega.
Ik had al een paar keer gezegd
dat ik moest plassen.
Maar ze bleef gewoon praten
en luisterde niet naar mij.
Ik kon niet meer ophouden,
en begon dus te plassen in de douch.
Opeens begon ze te lachen en zezi ze,
tegen haar collega,
kom nu eens zien.
Ze staat te plassen in de douche.
Ik had het toch gezegd: ik begon te wenen,
"Ik voedel me zo vernederd!"
Toen de tijd daar was,
mocht ik me alleen wassen.
Wat een, opluchting, niet langer vernederd voelen.
Ze kwamen wel af en toe eens kijken,
hoe ver ik stond.
De zusters en Juffrouw Maria
waren de liefste mensen daar.
De rest op een, andere keer.
Ze vernederden me wel meer
die stagiaire.
Annie
Enkele vaste vrienden in Ravels
Godelieve Branders
Tanja Descheermaeckers
Martine De Potter
Miryam Van De Wielen
Misschien weet mijn zus
meer namen.
Maar dit waren onze vrienden
waar we mee optrokken.
Deze avond kom ik opnieuw bloggen

Ik heb nog zoveel te doen deze namiddag,
dat ik even stop met bloggen,
deze avond kom ik terug bloggen,
om te ontspannen.
Namiddag kijk ik eerst naar:
""THUIS"
En dan vlieg ik erin.
Eerst worden de kooien uitgekuist
voor de ratjes,
zodat ze er weer tegen kunnen,
voor een week.
dan de living stofzuigen en opnemen.
de keuken en veranda worden geschuursd.
Stof afdoen.
En zo verder.
Doen jullie maar lekker verder,
en vergeet me niet he.
hele lieve groetjes
Annie
KLIK HIER.
Een Novelle

Ooit heb ik Engels willen leren op internet
met een programma,
met menden van Engeland en Amerika.
En die man zei:
vertel eens wat meer dan kan ik er een novel,
over schrijven van wat jij meegemaakt hebt:.
Maar ik durfde niet.
Mijn Engels/Amerikaans is niet 100%
Dan was ik al een beetje beroemd geweest.
NAAR DE GROTE SCHOOL

Volgend Hoofdstuk
Eindelijk mocht ik terug
naar de grote school,
en zag ik mijn zus Bea bea opnieuw.
Ik was zo gelukkig.
Het was weer aanpassen,
maar met mijn zus in de buurt,
was ik snel weer aangepast.
Elke morgen om 7u opstaan,
ons wassen aan de lavabo,
en dan op weg naar de kapel,
bidden op nuchtere maag.
Dan op weg naar de refter, was beneden.
Eindelijk mochten we eten.
Na het eten hadden we een ander
RITUEEL
Op de koer gekomen,
moesten we allemaal in de rij gaan staan,
klas per klas.
Het eerste kind van elke klas
kreeg een vaandel (een vlag)
in hun handen.
En zo moesten we de koer over stappen,
en bijeen komen aan de
Hoodvlag.
Aan die vlag moesten we liedjes zingen
maar vraag niet welke liedjes
want ik zou het niet weten.
We moesten die vlag omhoog hijsen.
Dan gingen we per klas naar de klaslokalen.
Ik zat toen in het 1é studiejaar.
Er volgd meer hoor.
Er valt nog zoveel te vertellen.
Nu moet ik echt gaan kuisen,
mijn mannetjes hun kooi
moet nog gebeuren.
Heel lieve groetjes
Annie
![]() |
(Ik hoop dat jullie dat echt lezen).
Laat aub iets achter over mijn leven.
![]() |
Wij gebruikte die om mee te zwieren, was heel leuk.
Dit is vaandelzwaaien,
deze zijn professionels,
wij waren maar kinderen.
Wij hielden die stevig vast en dan zwierden we daarmee,
zo helemaal rond je lichaam.
Sommige kinderen waren
daar heel handig in.
Ik kon dat ook maar niet zoals sommige kinderen.
Was leuk. 
Een blije verrassing daarnet.
Lieve medebloggertjes,
Iemand heeft daarnet een bericht gestuurt en ze zei:
Ik heb rond dezelfde tijd als jij
in Ravels verbleven dan jij.
Mag ik met jou praten?
Natturlijk mag ze emails naar me sturen,
heb heb niet liever.
iedereen die verbleven heeft in ravels
is mijn beste vriendein.
Hoor je dat vera?
vertel maar honderduit, doe ik ook.
Lieve Vera,
jij zult altijd welkom
zijn in mijn leven.
Ik hoop dat je mee gaat naar ravels
binnen 2 weken.
Lieve vriendin,
ga mee aub.
Lieve groetjes
Annie
Bij de dokter geweest
Was vandaag bij de dokter geweest en hij zei:
Bloeduitstorting aan mijn onderarm,
en mijn schouder en nek waren gekneust.
Hij heeft pillen voorgeschreven voor de pijn.
En morgen moet ik terug naar apotheker om een
steunverband te halen om mijn arm en schouder te ondeersteunen.
Het was niet al te erg maar ik was wel enorm geschrokken.
Wil ik nooit meer meemaken.
Goede avond lievertjes.
Annie
6 uur s'morgens

Het is nu 6 uur in de morgend
en heb nog geen oog dicht gedaabn,
van de pijn.
Heb langs de computer een afspraak gemaakt.
Het is een groepspraktrijk en ze werken daar met 11 dokters.
Ik heb Dokter Nicasy en moet er zijn om 15.20u.
zalig, ik hoor de vogeltjes fluiten.
Hoe van hun gezang.
De verandadeur staat open.
Ik laat jullie weten als er een vet varken binnen komt.
grapje hoor.
Ik laat jullie iets weten als ik bij de dokter geweest ben.
Lieve groetjes
Annie




