Een dagje op stap

Mijn zus en ik mochten elk jaar
dat we in Ravels waren,
met een zorgvuldig uitgekozen familie
een dagje op stap.
Dat was een heel avontuur.
Zo hebben we eens Nonkel Bob ontmoet.
Ik zag hem al van ver,
en trok bijna de Mevrouw
die voor ons moest zorgen,
haar arm eraf.
Ik kon niet snel genoeg bij hem (Nonkel Bob) zijn.
Er waren heel veel kindjes toen.
Spijtig dat ik daar ook geen foto's van heb.
Maar s'avonds moesten we terug naar het tehuis,
en toen hadden ze opnieuw problemen met ons.
We hadden het eens mogen voelen hoe het was,
in een familie op te groeien.
Grote mensen snapten dat toen niet,
alleen de kinderen.
Annie














