Archief

Een prettige Zaterdag voor iedereen.

Neem de tijd en lees dit,
Het kan jullie ook overkomen !!!
laat een reactie achter op mijn gastenboek

het kan even goed bij jullie zijn.

Hallo, dag medebloggertjes,
Ik wens jullie een leuke Vrijdag,
en hopelijk voor het Weekend een heel zonnige.
Het maakt ons zoveel gelukkiger als de zon schijnt.
Dan hebben we zoveel meer energie,
en kunnen we bijna alles aan.
Zodus:
Allemaal een heel zonnig
 weekend gewenst,
blogmaatjes
Lieve groetjes
Annie

 ANNIE

Nu ga ik stoppen,
het is kuisdag hier op vrijdag.

Ik heb dit alleen horen vertellen,
van mijn tante, mijn adoptieouder.
ons pa was ondertussen wakker geworden.
Ik heb hem niet kunnen zien toen.
maar zoals hij van ons hield,
moet dat heel erg geweest zijn,
toen hij zag dat wij (zijn kinderen)
er niet meer waren.

Aangekomen in Ravels
kwamen we zusters tegen.
Ze vroegen heel vriendelijk:
Komen jullie hier wonen?
Ik was amper 5 jaar
en mijn zus was 6 jaar jong.
 Normaal moest ik naar de kleuterafdeling,
maar ik weende en riep:
nee, ik wil bij mijn zus blijven.
Politie en Madam waren terug weg,
en lieten ons achter in de Kolonie in Ravels.
We moesten direct in bad daar.
maar we hadden nog nooit een bad gezien,
laat staan erin gezeten.
het was een zitbad, dat weet ik nog.
En ik begon opnieuw te wenen,
toen ze met een spriet over mijn lichaam gingen.
Ik dacht letterlijk dat ze me gingen vermoorden.
We mochten dan gaan eten,
andere kinderen leren kennen.
En dan een rondleiding van de hele school.
De school of tehuis was heel groot:
De slaapzalen hadden elk een naam.
Ik denk dat we slieten in de Sint Jozef.
Andere namen herinner ik me niet meer.
Ene keer 20u moesten we gaan slapen.
En toen begon het pas voor ons.
Ik sliep aan de buitenkant en mijn zus ook.
ééns in ons bed, begon ik te roepen:
ma, ma, kom terug, ma ik mis je,
Ma ma ma, ik wil hier weg.
mama, mama, mama.
Kom onss halen.
Ik wil niet alleen zijn.
ma, mam, ma, ma.
En zo de hele avond en nacht.
De zuster die daar ergens sliep hoorde ons:
Wat is er?
Je moet stil zijn al de kindjes slapen.
Zo ging dat dagen lang.
Tot we ons een beetje hadden aangepast,
en vrienden hadden gemaakt.
Nu moet ik even stoppen,
te veel emoties komen op
als ik terug denk.
Daarom plaats ik af en toe
een bericht over mijn leven.
Ik vertel later meer.
Lieve groetjes
Annie

Op een dag kwam de politie
 met een vrouw naar ons huis.
Ons pa lag te slapen
 zei mijn zus tegen mij.
Ik wist toen niet wat ze kwamen doen,
maar ik zie mezelf nog altijd als kind.
Wenent, ons ma was er ook bij.
We gingen te voet naar het politiebureau.
Ze had mij in ene hand en mijn zus
 in haar andere hand.
En maar wenen dat we deden.
Ons ma zei:
je moet niet wenen,
hou eens op.
We komen aan, aan het politie bureau.
En daar moesten we in een auto stappen.
Aan het stuur zat een politie agent,
en daarnaast een vrouw.
Mevrouw Hermans.
Ik haat haar gewoon.

Ben net op tijd thuis want het begint hier te gieten.
Regen voor de rest van de dag denk ik.
En met de fiets blijf je niet droog, spijtig genoeg.
Het was heel de dag goed weer,
tot nu.
Ben naar den Hollander geweest Den Hijn,
 of hoe heet die winkel.
Daar hadden ze net dezelfde bloemen te koop,
als die ik hier geplant heb.
Heb mijn ratje Lucky begraven,
en daar planten we dan een bloempje op,
zodat we weten waar het ligt.

Deze namiddag moet ik weg
voor een uurtje naar het CLG,
gaan praten over mijn leven,
en nu met al dat verdriet kan ik het wel gebruiken.
Dan nog wat boodschappen doen.
Ik kom jullie vanavond een bezoekje brengen.
Lieve groetjes
Annie

Ik wens jullie allemaal,
 een zonnige gezellige Donderdag.
Lieve groetjes
Annie