De verschrikkelijkste dag van mijn leven
Op een dag kwam de politie
met een vrouw naar ons huis.
Ons pa lag te slapen
zei mijn zus tegen mij.
Ik wist toen niet wat ze kwamen doen,
maar ik zie mezelf nog altijd als kind.
Wenent, ons ma was er ook bij.
We gingen te voet naar het politiebureau.
Ze had mij in ene hand en mijn zus
in haar andere hand.
En maar wenen dat we deden.
Ons ma zei:
je moet niet wenen,
hou eens op.
We komen aan, aan het politie bureau.
En daar moesten we in een auto stappen.
Aan het stuur zat een politie agent,
en daarnaast een vrouw.
Mevrouw Hermans.
Ik haat haar gewoon.




























